பொறுமை கொள்

அனந்தபுரி கிராமத்தில் ஏழ்மை நிலையில் வசித்து வந்தான் முருகன்.  மிகவும் நேர்மையானவன். பழ வியாபாரம் செய்து பிழைத்து வந்தான்.  அதே ஊரில் வசித்தவன் பூபதி. பலசரக்கு வியாபாரி  நேர்மையின்றி வாணிபம் செய்வான். கலப்படம் செய்து பணம் ஈட்டினான்.  நாட்கள் நகர்ந்தன. முருகனின் வியாபாரம் படுத்து விட்டது. வீட்டுச் செலவிற்கே பணம் இன்றி திண்டாடினான்  ஆனாலும் நேர்மை குறையவே இல்லை. மனமுருக இறைவனை வேண்டி தொழிலை கவனித்து வந்தான்.

அவன் முன் தோன்றிய முனிவர் உன் பக்தியை மெச்சினேன்  கூடை நிறைய பழங்களை தருகிறேன்  அதில் ஒன்று உன் வாழ்வை சீராக்கும்……….என்று கூறி மறைந்தார்.  பழங்களைக் கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தான் முருகன்.  மனைவியிடம் எடுத்துச் சென்று நடந்ததை கூறினான்.  நீங்கள் செய்த புண்ணியத்துக்கு பலன் இது.  பூஜை செய்த பின் வியாபாரத்திற்கு எடுத்துச் செல்லுங்கள்………என்றாள்.  முருகனும் அவ்வாறே எடுத்துச் சென்றான்.  எதிர்பார்த்ததை விட சீக்கிரமே பழங்கள் விற்றது கண்டு மகிழ்ந்தான்.  நல்ல வருமானம் கிடைத்தது.  ஒரே ஒரு பழம் விற்காமல் மீதம்ம் இருந்தது. குழந்தைக்கு கொடுக்கலாம் என்று எண்ணி புறப்பட்டான்.  வீட்டில் பழத்தை வெட்டியதும் ஆச்சரியம் ஏற்பட்டது.  அதில் முத்தும் வைரங்களும் கொட்டின.  முனிவருக்கு நன்றி செலுத்தினான்.  அவற்றை விற்று செல்வ செழிப்படைந்தான்.

இதை கேள்விப்பட்டு தினமும் பிரார்த்தனை செய்ய ஆரம்பித்தான் பூபதி.  அவன் முன் முனிவர் தோன்றி ஒரு கூடை பழம் தருகிறேன்  வீட்டிற்கு சென்று சாப்பிடு என்று மறைந்தார்.  ஆனந்த கூத்தாடிய பூபதி பழக்கூடையுடன் வீடு திரும்பினான்.  குடும்பத்தினருடன் சாப்பிட உட்கார்ந்தான். பழங்களை அறுத்தான்.  வண்டுகளும் புழுக்களும் வந்தன. முனிவரை திட்டியபடி எல்லாவற்றையும் குப்பையில் போட்டான்.  அங்கு தோன்றிய முனிவர் அர்ப்ப புத்தியுள்ளவனே  ………..உனக்கு காத்திருக்க விருப்பம் இல்லை. இதோ பார்……….உனக்கு தந்த பழம் ஒன்றில் முத்துக்களும் வைடூரியங்களும் இருந்தன. அதை குப்பையில் போட்டதால் பறவை தூக்கி சென்று விட்டது.  இனி மேலாவது பொறாமை இன்றி பொறுமை  நேர்மையுடன் வியாபாரத்தில் கவனம் செலுத்து  ,,,,,,,,,,,, என்று அறிவுரைத்து மறைந்தார். 

தை மாதத்தின் சிறப்புகள்

வேதங்களும் இதிகாச புராணங்களும் தழைத்து ஓங்கும் இங்கு, ஆறு வகையான வழிபாடுகள் இருக்கின்றன. அவை: சௌரம் (சூரிய வழிபாடு), சைவம் (சிவ வழிபாடு), சாக்தம் (சக்தி வழிபாடு), கௌமாரம் (முருகன் வழிபாடு), காணாபத்யம் (கணபதி வழிபாடு), வைஷ்ணவம் (விஷ்ணு வழிபாடு).

இவற்றுள் ஏதாவது ஒன்றைப் பின்பற்றி, ஏக (ஒரே) தெய்வத்தை வழிபடுவோர், மற்ற தெய்வங்களை வழிபட மாட்டார்கள். ஆனாலும் விதிவிலக்காக அனைவரும் ஏற்றுக் கொண்டு வழிபடும் ஒரே தெய்வம் – சூரியன். நாம் நேரில் காணக்கூடிய ஒரே தெய்வம் சூரியன்.

இப்படிப்பட்ட பெருமை வாய்ந்த சூரியக் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக நாம் நடத்தும் வழிபாடே பொங்கல் திருநாள் எனும் பண்டிகை.

சூரியனைப் பற்றிப் புகழாத ஞான நூல்களே இல்லை. ஆம், நம் முன்னோர்கள் சூரியனைப் பற்றியும் சூரியனின் சக்தியைப் பற்றியும் தெரிந்து வைத்திருந்ததுடன், தாங்கள் உணர்ந்து அனுபவித்ததை, ஞான நூல்கள் மூலம் நமக்கு வழங்கியும் இருக்கிறார்கள்.

சூரியன், தன்னுடைய பாதையில் மகர ராசியில் பிரவேசிப்பது ‘மகர ரவி’ எனப்படும். அதுவே உத்தராயண புண்ணிய காலம். உத்தர அயனம் என்றால், வடக்குப்புற வழி என்று பொருள்.

சூரியன் கிழக்கில் தோன்றி மேற்கே மறைகிறான் என்று சொன்னாலும், தட்சிண அயனம் என்னும் காலத்தில் சற்றுத் தென்புறமாகவும், உத்தர அயன காலத்தில் சற்று வடக்குப் புறமாக வும் சூரியனின் சஞ்சாரம் இருக்கும்.

தை, மாசி, பங்குனி, சித்திரை, வைகாசி, ஆனி எனும் ஆறு மாதங்களும் உத்தராயண புண்ணிய காலம் என்றும் தேவர்களின் பகல் காலம் என்றும் சொல்லப்படும். மங்களகரமான காரியங்களைச் செய்ய உத்தராயணமே சிறந்தகாலம். இறப்பது கூட உத்தராயணத்தில் நிகழ்ந்தால் நற்கதி கிடைக்கும். எனவேதான், தட்சிணாயண காலத்தில் (பாரதப்போர் நிகழ்ந்தபோது) அடிபட்டுக் கீழே விழுந்த பீஷ்மர், தான் இறப்பதற்காக உத்தராயண புண்ணிய காலம் வரும் வரை காத்திருந்து உயிர் நீத்தார்.

உத்தராயண புண்ணிய காலம் தை மாதம் தொடங்குகிறது. தை மாதப் பிறப்பு ‘பொங்கல்’ திருநாளாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

நன்றி. *ஓம் நமசிவாய*

.ஸ்ரீரங்கநாதா நீயே கதி

மனம் லேசாக உள்ளது ஸ்ரீரங்கநாதா.காரணம் தெரியவில்லை.பிறருக்காக நான் உன்னிடம் கையேந்தி இருக்கிறேன்.அவர்களை பிறர் என்று நான் எண்ணவில்லை..உலகத்தின் உயிர்கள் அனைத்தும் உன்  படைப்பு எனில்..நான் எப்படி அவர்களை வேறு மனிதர்கள் என்று எண்ணுவது..
என் ரங்கனின் சொந்தம் என் சொந்தம் அல்லவா..
பிறர் படும் துயரம் தாள வில்லை என்னால்..யார் எப்படி போனால் எனக்கென்ன என்று என்னால் இருக்க முடியவில்லை கண்ணா..
இதேபோல் உன்னால் இருக்க முடியுமா?யாரோ ஒரு மனிதன் தானே இவன் எப்படி போனால் என்ன என்று உன்னால் இருக்க முடியுமா..முடியாதல்லவா.
ஏன் கண்ணா..உலகத்தின் உயிர்கள் அனைத்தும் உன் சொந்தமாக நீ எண்ணுவதால்..
நான் உன் சொந்தம்..நீ என் சொந்தம்.அப்படியாயின் ஒவ்வொரு மனிதனும் நான் மதிக்கப்பட வேண்டியவன் அல்லவா..
அவர்களை நான் இகழ்ந்தால்..உன்னைஇகழ்வதற்கு சமம் அல்லவா..
வேற்று மனிதன் என்று எண்ணம் வரவில்லை கண்ணா..உன் பிள்ளை என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது.
நான் உன்னுடைய முதல் பிள்ளை.மற்றவர்கள் உன்னுடைய குட்டி பிள்ளை.
எப்படி அவர்களை வேற்றுமனிதனாக எண்ண முடியும்..
உன்னிடம் நான் எதையும் கேட்டதில்லை கண்ணா..நானே வந்து கேட்கிறேன் என்றால்.தயங்காமல் நீ தருவாய் தானே..
இதுவரை அப்படித் தானே தந்திருக்கிறாய்.இப்போதும் அப்படியே தந்துவிடு கண்ணா..
எனக்கென்று வேறு ஒன்றும் வேண்டாம்.உன் மக்கள் துயரப் படுவது ஒருவேளை நீ அறியாது இருக்கலாம் அல்லவா.
அதை நினைவூட்ட தான் நான் வந்தேன்.நினைவூட்டி விட்டேன்.நல்லது செய் கண்ணா.வேறொன்றும் வேண்டாம்.
எனக்கென்று ஏதாவது கேட்டே ஆக வேண்டுமா..நான் உன்னில் இணைந்து வருடங்கள் ஆகிறது கண்ணா..
எனக்கென்று தனி எண்ணம் இல்லை.எனக்கென்று தனி சிந்தனை இல்லை.
என் வழி வேறு உன் வழி  வேறு அல்ல கண்ணா.
நீயும் நானும் இணைந்து நடப்பது நமது அன்றி வேறு யாரும் அறிந்திலர்..
நீ வந்து என்னில் இணைந்ததால் அல்லவோஎன் இதயமும் இதழ்களும் புன்னகையில் மிளிர்கிறது..
நான் சொல்லி நீ தட்டுவது என்பது இனி கிடையாது கண்ணா.நானே நீ என்றான பின்.நீயே நான் என்றான பின்.பிரிவு என்று ஒன்று இல்லை.
நான் கேட்டதை நீ தந்துவிடு.மக்கள் நலம் வாழ செய்துவிடு.
வழக்கம் போல் நீயும் நானும் சந்தோஷமாக இணை பிரியாது இருப்போம்சரிதானா. 

மாட்டுப்பொங்கல்

      வைணவத் தலங்களுக்கு சென்றால் கோவிந்தா என்ற குரல் ஆங்காங்கே எதிரொலிப்பதை கேட்கலாம். கோவிந்தா என்ற சொல்லுக்கு ‘பசுக்களின் தலைவன், கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடோடி வருபவன்’, ‘பூமியை தாங்குபவன்’ என்று பொருளாகும். எனவே தான் பக்தர்கள் கோவிந்தா, கோவிந்தா என்கிறார்கள். வழிபாடு செய்யும் போது, கோவிந்தா என்று அழைத்து வழிபட்டால் கூடுதல் பலன்களைப் பெறலாம்.   *பணமில்லாமல் பசுதானம் :*   ‘கோவிந்தா’ என்று சொன்னால் ‘போனது வராது’ என்று பொருள்படும் இதனால்தான் கடன் வாங்கியவன், திருப்பித்தராமல் ஏமாற்றி விட்டால், ‘பணம்’ கோவிந்தா தானா? என கேட்கும் வழக்கம் வந்தது. கோவிந்தா எனும் சொல்லுக்கு வேறொரு பொருளும் உண்டு. இதை ‘கோ இந்தா’ என்றும் பிரிக்கலாம். அப்போது ‘கோ’ என்றால் ‘பசு’ ‘இந்தா’ என்றால் ‘வாங்கிக்கொள்’ என்று பொருள் வரும். கோவிந்தா… கோவிந்தா… என சொல்லச்சொல்ல பசுதானம் செய்த புண்ணியம் கிடைத்துக் கொண்டே இருக்குமாம். எப்போதும் கோவிந்த நாமம் சொல்லிக்கொண்டே இருங்கள். பசுக்களுடன் விளையாடி மகிழ்ந்த கிருஷ்ணனின் அருள் பூரணமாகக் கிடைக்கும்.   கோவிந்தா !கோவிந்தா ! கோவிந்தா !   கோ ஸ்துதி !   நமோ தேவ்யை மஹா தேவ்யை ஸுரப்யை ச நமோ நம   கவாம் பீஜஸ்வ ரூபாயை நமஸ்தே ஜகதம்பிகே   நமோ ராதாப் பிரியாயைச பத்மாம் சாயை நமோ நம   நம: கிருஷ்ணப் பிரியாயை ச கவாம் மாத்ரே நமோ நம   கல்ப விருக்ஷஸ்வ ரூபாயை ஸர்வேஷாம் ஸந்ததம் பரம்   ஸ்ரீதாயை தன தாயை ச வ்ருத்தி தாயை நமோ நம   சுபதாயை ப்ரஸன்னாயை கோப தாயை நமோ நம   யசோதாயை கீர்த்தி தாயை தர்மக்ஞாயை நமோ நம   இதம் ஸ்தோத்ரம் மஹத் புண்யம் பக்தி   யுக்தச்ச ய: படேத்   ஸகோ மான் தனவான்ச் சைவ கீர்த்திமான்   புத்ர வான் பவேத்!   பொலிவுடனே பொங்கட்டும் இவ்வாண்டு பொங்கல் !   நிரந்தரமாக தங்கட்டும் நிம்மதி சந்தோஷம் நம்  அனைவரின் வீட்டில்!

  நன்றி.*ஓம் நமசிவாய *

பொங்கல் பண்டிகையில் மஞ்சள் கொத்தும், கரும்பும் அவசியமாக வைப்பதற்கு காரணம்

எந்தப் பண்டிகையாக இருந்தாலும் அதை விமர்சையாக கொண்டாடுவது தான் நம் பண்பாடு. அதிலும் பொங்கல் என்று வந்துவிட்டால் போதும். ஜாதி மத பேதமில்லாமல் அனைவரும் கொண்டாடப்படும் ஒரு பண்டிகை தான் இது. இந்த பண்டிகையானது இயற்கைக்கு நன்றி செலுத்தும் வகையில் கொண்டாடப்படுகிறது.    இயற்கை தன் வளங்களை ஜாதி மத பேதம் பார்க்காமல் தான் அள்ளித் தருகிறது. பொங்கல் பண்டிகைக்கு என்று குறிப்பிட்டு கூறுவதற்கு எந்த ஒரு வரலாறும் இல்லை. ஆனால் வரலாற்றில் இந்த பொங்கல் பண்டிகையானது கொண்டாடப்பட்டு இருக்கிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆதிகாலத்தில் மனிதன் பழங்களையும், காய்களையும் சாப்பிட்டு வாழ்ந்து வந்தான். படிப்படியாக நெருப்பினை கண்டுபிடித்து, விவசாயத்தையும் கண்டுபிடித்து நாகரிக வளர்ச்சியை அறிந்து, முன்னேற்றமடைந்தால் தான் மனிதன், மிருகங்களில் இருந்து வேறுபட்டு காண்கின்றான். மனிதனின் பல்வேறு விதமான வளர்ச்சிக்கு ஒரு காரணமாக இருப்பது இந்த இயற்கை தான்.    இயற்கை என்று சொல்லும்போது நம் பூமியில் மனித உயிரினங்களும், பலவகையான புழு பூச்சிகளும் வாழ்வதற்கு ஆதாரமாக இருப்பது சூரிய பகவான். நம் பூமியானது இருளில் இருந்து விலகி வெளிச்சத்தை அடைகிறது என்றால் இதற்குக் காரணமும் சூரிய பகவான்தான். நம்மை வாழவைக்கும் அந்த சூரிய பகவானுக்கு நன்றி செலுத்துவது நம் கடமை அல்லவா?. இதற்காக நம் முன்னோர்களால்  உருவாக்கப்பட்டது தான் இந்த தை திருநாள். 




  இப்படிப்பட்ட சிறப்புகளை உடைய இந்த பொங்கல் திருநாளை நம் முன்னோர்கள் எப்படி கொண்டாடினார்கல் என்பதைப் பற்றியும், சூரியனை வழிபடும் போது சர்க்கரை பொங்கல், மஞ்சள் கொத்து, இசி கொத்து, கரும்பு இவைகளை எதற்காக படைத்தார்கள் என்பதற்கான காரணத்தையும் தான் இந்த பதிவின் மூலம் தெரிந்து கொள்ள போகிறோம்.      அந்தக் காலத்தில் நம் முன்னோர்கள் சக்கரை பொங்கல், மஞ்சள், கரும்பு, இஞ்சி இவைகளுடன் சேர்ந்து 21 வகையான காய்கறிகளை சமைத்து சூரியபகவானுக்கு படைத்து வழிபட்டு வந்தார்கள். ஏனென்றால் இயற்கை நமக்கு அளித்த வரப்பிரசாதங்களில் இந்த காய்கறிகளிலும் ஒன்று. ஆனால் நம்மால் 21 வகையான காய்கறிகளை சமைத்து வைத்து, இந்த காலத்தில் பொங்கலை கொண்டாடுவது என்பது முடியுமா, அது கேள்விக்குறியான ஒன்றுதான். இயற்கையாக விளையட்டும் எவ்வளவு பொருட்கள் இருந்தாலும், இதை(மண்பானை சக்கரை பொங்கல், மஞ்சள், இஞ்சி, கரும்பு) மட்டும் கட்டாயம் வைக்கவேண்டும் என்று நம் முன்னோர்கள் கூறியதற்கும் சில காரணங்கள் இருக்கிறது.     இயற்கையாக மண்ணினால் உருவாக்கப்பட்ட மண்பானையில் சமைப்பது நம் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. தை மாதத்தில் புதியதாக அறுவடை செய்யப்பட்ட பச்சரிசியை அந்த சூரிய பகவானுக்கு படைப்பதற்காக பொங்கல் வைத்தார்கள். நம் வாழ்க்கையானது இனிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அந்த அரிசியுடன் வெல்லத்தையும் சேர்த்தார்கள்.    அரிசியைப் போலவே புதியதாக விளைவிக்கப்பட்ட காய்கறிகளையும் சமைத்து சூரியனுக்கு படைத்தார்கள். இப்படி இயற்கையாக விளைவிக்கப்படும் பொருட்களில் விஷத்தன்மை ஏதாவது இருந்தால் அது மஞ்சள் கொத்தில் இருந்து வீசப்படும் வாசத்திலிருந்து நீங்கும். இஞ்சிக்கும் விஷத் தன்மையை நீக்கும் தன்மை உடையது. இது மருத்துவம் சார்ந்த உண்மையும் கூட. அதாவதுபொங்கல் வைக்கும் பானையில் மஞ்சள் கொத்து கட்டி பொங்கல் வைப்பார்கள்.    பொங்கல் பானையானது சூடேறும் போது மஞ்சள் மனமும் சேர்ந்து சமையலுடன் கலந்திருக்கும். இதன்மூலம் சமைக்கும் பொருளில் விஷத்தன்மை நீங்கும் என்பதற்காக மஞ்சள் கொத்தை பொங்கல் பானையில் கட்டும் பாரம்பரியத்தை நம்    முன்னோர்கள் கடைபிடித்து வந்தார்கள். பொங்கல் என்று வந்தாலே கரும்பிற்கு ஒரு முக்கிய பங்கு உண்டு. கரும்பில் இருந்து தான் சர்க்கரையும், வெல்லமும் எடுக்கப்படுகிறது என்பதும், கரும்பும் தை மாதத்தில் தான் அறுவடை செய்யப்படும். பொங்கல் அன்று அந்த சூரிய பகவானுக்கு கரும்பை படைப்பதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம். கரடுமுரடான தோல் கொண்ட கரும்பின் உள்பகுதி மிகவும் இனிப்பாக இருக்கும். நம் வாழ்க்கையும் இது போல் தான்.    பல கஷ்டங்களை கடந்து செல்லும்போது தான் நம் வாழ்க்கையும் இனிமையானதாக மாறுகிறது என்பதை இதன்மூலம் உணர வேண்டும் என்பதற்காக கரும்பை படைத்தார்கள் என்றும் சிலர் கூறுகிறார்கள். இப்படியாக நம் முன்னோர்கள் அந்த சூரியனுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்காக சக்கரை பொங்கல், கரும்பு, மஞ்சள் கொத்து, இஞ்சி கொத்து காய்கறிகள் இவைகளை படைத்து நன்றி சொல்லும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள். இது காலப்போக்கில் நாகரீக மாற்றத்தின் மூலம் சற்று மாறிவிட்டது.    இன்றைக்கு நம் வீடுகளில், நம் வீட்டுப் பூஜை அறையில் அந்த சூரிய பகவானை நினைத்து சர்க்கரை பொங்கலும், கரும்பும், மஞ்சள் கொத்தும் வைத்து படைத்து வருகின்றோம். ஆனால் அந்த சூரியபகவானுக்கு நைய்வேத்தியத்தை வெளியில் வைத்து படைப்பதற்கான வசதி உடையவர்கள், முடிந்தால் உங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடியில் கூட பொங்கல் வைத்து சூரிய பகவானை வழிபடலாம்.    நன்றி. *ஓம் நமசிவாய*

அம்பாளின் சாகம்பரி அலங்காரம்

ஒரு போகி பண்டிகையன்று காமாட்சியம்மன் கோவிலுக்கு காஞ்சிப் பெரியவர் வந்தார்.

அங்கிருந்த சாஸ்திரியிடம், “பொங்கலன்று அம்பாளை சாகம்பரியாக அலங்காரம் (காய்கறிகளால் அலங்கரித்தல்) செய்யுங்கள். இந்த வடிவில் அம்பாளை தரிசித்தால் பாவம் தீரும். புத்திர பாக்கியம், ஆரோக்கியம் உண்டாகும். அம்பாளை மட்டுமின்றி கோவிலின் எல்லா இடங்களிலும் காய்கறி, பழங்களால் தோரணம் கட்டுங்கள்” என்றார்

“இதற்கு இரண்டு மூன்று லோடு காய்கறியை தருவிக்க வேண்டுமே! ஒரே நாளில் அது சாத்தியமில்லையே!” என்று நினைத்த சாஸ்திரி, அதை அடுத்த ஆண்டு நடத்தலாமே!” என்றார் பணிவுடன்.பெரியவர் அவரிடம்,“அம்பாளிடம் விருப்பத்தைச் சொல்லிட்டேன். அவள் பாத்துக்குவா,” என்று சொல்லி விட்டார்.

அன்று மாலை சென்னை கொத்தவால் சாவடியில் (கோயம்பேடு) இருந்து மூன்று லாரிகள் கோவில் முன் வந்து நின்றது. பணியாளர்கள் விபரம் கேட்ட போது, சென்னையைச் சேர்ந்த தம்பதி ஒருவரின் ஏற்பாட்டின் மூலம் கோவில் முழுவதும் காய்கறி அலங்காரம் செய்ய சரக்கு வந்திருப்பதாகத் தெரிவித்தனர். உடனே பெரியவருக்கும் தகவல் அனுப்பப்பட்டது. பொங்கலன்று கோவிலுக்கு வந்த பெரியவர் எங்கும் காய்கறி, பழத் தோரணம் இருப்பது கண்டு மகிழ்ந்தார். அம்பிகையையும் சாகம்பரியாக தரிசித்த பெரியவர் பக்தர்களிடம், “ பொங்கலன்று சூரியனை வழிபட்டால் ஆரோக்கியம் உண்டாகும். இன்று தர்ப்பணம் செய்வது அவசியம். அம்பாளை சாகம்பரியாக தரிசித்தால் நினைத்தது நிறைவேறும். நாளை கோபூஜை செய்யுங்கள். நாளை மறுநாள் உடன்பிறந்தவர் நலனுக்காக பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்,” என்று சொல்லி ஆசியளித்தார்.

நடமாடும் தெய்வமான பெரியவர் சொன்ன வழியில் அம்பாளை சாகம்பரியாக தியானித்து வழிபடுவோம். வாழ்வில் வளம் பெறுவோம்.

ஹர ஹர சங்கர !ஜெய ஜெய சங்கர !

பொலிவுடனே பொங்கட்டும்

இவ்வாண்டு பொங்கல் !

நிரந்தரமாக தங்கட்டும்

நிம்மதி சந்தோஷம் நம்  அனைவரின் வீட்டில்!

பொங்கலோ பொங்கல் !!!

சிறுவனின் கேள்வி

ரத்தினபுரி நாட்டை ஆண்டு வந்தவர் வீரசேனன். அவரது நிர்வாகத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர் மக்கள்.  அவரது அவைக்கு வந்தார் பண்டிதர் வேம்பு நாதன். தகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்று உபசரித்தார் மன்னர்.   நளினமான அவரது உரையில் அனைவரும் மெய் மறந்தனர். பேச்சை ரசித்துக் கொண்டிருந்தபோது உங்கள் நாட்டில் நிறைய அறிவாளிகள் இருப்பதாக கேள்விப்பட்டேன்.  அதனால் போட்டி ஒன்றை நடத்த அனுமதிக்க வேண்டும்………..என்றார் பண்டிதர்.  அப்படியே ஆகட்டும்……….என்றார் மன்னர்.

என் கேள்விக்கு சரியாக பதில் கூறுபவருக்கு மன்னர் எனக்கு அளித்த 1000 பொற்காசுகளை சன்மானமாக தருகிறேன்  தவறாக பதில் தந்தால் கைத்தடியால் முதுகில் நான்கு முறை அடிப்பேன் இன்னொரு விஷயம்………….. நீங்களும் கேள்வி கேட்கலாம்  சரியான பதிலை நான் அளித்தால் பரிசு எதுவும் தர வேண்டாம். தவறாக கூறினால் நீங்கள் அளிக்கும் தண்டனையை ஏற்க தயாராக இருக்கிறேன் ……என்றார்.  பண்டிதர் புத்திமான் மட்டுமல்ல  ஆணவக்காரரும் கூட   என அந்த நாட்டு புலவர்கள் முணுமுணுத்தனர்.

போட்டி துவங்கியது  பண்டிதரின் கேள்விக்கு சரியான பதில் கூற முடியாமல் முதுகில் அடி வாங்கினர் பல புலவர்கள். யாருக்கும் அவரிடம் கேள்வி கேட்கும் துணிச்சல் வரவில்லை.  அன்று மாலை…………கடைவீதியில் உலவியபடியே என்ன நாடு இது……என் கேள்விக்கு யாருமே சரியாக பதில் கூறாமல் இப்படி அடி வாங்குகிறீர்களே………….ஒரு புத்திசாலிகூட இந்த நாட்டில் இல்லையா…………….என ஏளனம் செய்தார் பண்டிதர்.  இதைக்கேட்ட சிறுவன் குமரன் சற்று நிதானமாக அவரை உற்று நோக்கினான். கூடவே ஒரு யோசனையும் உதித்தது.

மறு நாள் அரசவைக்குள் நுழைந்தான். அவையோருக்கு வணக்கம் தெரிவித்தப்பின்  மன்னா………………பண்டிதரிடம் நான் ஒரு கேள்வி கேட்க விரும்புகிறேன்…….என்றான். இந்த பொடியன் கேள்வி கேட்க போகிறானாம்………என கிண்டலாக சிரித்தபடி…………………கேளும்……………….கேளும் என்றார் பண்டிதர்.  நான் பொடிப்பையன் தான் அதனால் பதிலும் பொடியாக இருக்கவேண்டும்  அதாவது என் கேள்விக்கு ஆம் அல்லது இல்லை ……என்று ஒரே வார்த்தையில் பதில் கூறினால் போதும்   அப்படியே செய்கிறேன்……………

நேற்று மாலை கடைவீதியில் உங்கள் பின்னால் வந்த நான் என் தாத்தாவின் கைத்தடியால் ஓஅவி அடித்துவிட்டு திரும்பி பார்க்காமல் வந்து விட்டேனே  அந்த அடி தந்த வலி இன்னமும் உள்ளதா………..என்று கேட்டான் சிறுவன்.  திணறி திகைத்தார் பண்டிதர்.  கேள்விக்கு ஆம் என்றாலும் இல்லை என்று கூறினாலும் அடி வாங்கியது போலாகிவிடுமே என்று மனம் நடுங்கினார்.

அவரது அறிவில் தெளிவு பிறந்தது.  என் ஆணவத்திற்கு கிடைத்த அடி என எண்ணி சிறுவனை அணைத்து மன்னிப்பு கேட்டார். வாக்களித்திருந்த படி 1000 பொற்காசுகளை சன்மானமாக வழங்கினார்.  ஆணவத்தில் அறிவிழந்து விட்டதாக அவையோரிடமும் மன்னிப்பு கேட்டார்.  பண்டிதரின் செருக்கை அடக்கிய சிறுவனை வெகுவாக பாராட்டினர் மன்னர். 

தைப்பொங்கல் வரலாறு

தை 1 அன்று தமிழர்களால் சிறப்பாக கொண்டாடப்படும் ஒரு தனிப்பெரும் விழா. தமிழர் திருநாளாக தமிழ்நாடு, இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர், ஐரோப்பிய நாடுகள், வட அமெரிக்கா, தென் ஆபிரிக்கா, மொரிசியசு என உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறது. இவ்விழா சமயங்கள் கடந்து அனேக தமிழர்களால் கொண்டாடப்படுகிறது. பொங்கல், உழைக்கும் மக்கள் இயற்கைக்கும், மற்ற உயிர்களுக்கும் சொல்லும் ஒரு நன்றியறிதலாக கொண்டாடப்படுகிறது.

*தைப்பொங்கல் வரலாறு*

சங்ககாலத்தில் அறுவடை காலத்தில் நல்ல மழை பெய்யவும், நாடு செழிக்கவும் பெண்கள் இந்த விரதத்தைக் கடைப்பிடித்தார்கள். தை முதல் தினத்தில் இந்த விரதத்தை முடிப்பார்கள். நல்ல விளைச்சல் கொடுத்தமைக்காக பூமி, சூரியன், உதவிய மாடு போன்றவற்றிற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக சர்க்கரைப் பொங்கல் படைத்து வழிபட்டனர். இதுவே நாளடைவில் கொண்டாடும் பொங்கல் திருநாள் கொண்டாட்டமாக மாறியது.

*உழவர் திருநாள்*

பொங்கல் விழா, மக்களால் இயல்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. உழைக்கும் தமிழ் மக்கள் தாமே கண்டுணர்ந்து, தமது உழைப்பிற்கு உதவிய இயற்கை சக்திகளுக்கும், தம்மோடு சேர்ந்து உழைத்த கால்நடைகளுக்கும் தமது நன்றியையும் மகிழ்ச்சியையும் தெரிவிக்கும் விழா. உழவர்கள் மழையின் உதவியால் ஆடி மாதம் முதல் உழைத்துச் சேர்த்த நெல்லை மார்கழியில் வீட்டிற்குக் கொண்டு வந்து தமது உழைப்பின் பயனை நுகரத் தொடங்கும் நாளே தைப்பொங்கல்.

*மாட்டுப் பொங்கல்*

உழவுத் தொழிலுக்கு உறுதுணையாக விளங்கும் ஆவினத்திற்கு நன்றி கூறும் நாளே இந்நாளாகும். பொங்கலிட்ட பிறகு எச்சில் தண்ணீர் தெளித்தல் என்றொரு மரபு இந்திய மதுரை மாவட்டத்தில் உண்டு. ‘பொங்கலோ பொங்கல் மாட்டு பொங்கல் பட்டி பெருக பால் பானை பொங்க நோவும் பிணியும் தெருவோடு போக‘ என்று கூறி மாடு பொங்கல் உண்ட எச்சில் தண்ணீரை தொழுவத்தில் தெளிப்பர்.

*சங்க இலக்கியங்களில் தைப்பொங்கல்*

“தைஇத் திங்கள் தண்கயம் படியும்” என்று நற்றிணை

“தைஇத் திங்கள் தண்ணிய தரினும்” என்று குறுந்தொகை

“”தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல்” என்று புறநானூறு

“தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல” என்று ஐங்குறுநூறு

“தையில் நீராடி தவம் தலைப்படுவாயோ” என்று கலித்தொகை

நன்றி. *ஓம் நமசிவாய*

காஞ்சிபுரம் அருகே உருவாக்கப்பட்டுள்ள 65 அடி உயர சிவன் சிலையும், 32 அடி உயர நந்தி சிலையும்

.

சங்கரமடம் மற்றும் அதன் பக்தர்கள் இணைந்து 65 அடி உயர சிவன் சிலையையும், 32 அடி உயர நந்தியையும் சென்னையிலிருந்து 68 கிமீ தூரத்தில் (காஞ்சியிலிருந்து 9 கிமீ) உள்ள “வேடல்” என்ற கிராமத்தில் உருவாக்கியுள்ளனர். சுப்பையா என்ற சங்கர மடத்தின் ஆஸ்தான ஸ்தபதி இந்தச் சிலைகளை உருவாக்கியுள்ளார்.

இந்த சிவன் பீடத்தின் அடியில் தஞ்சையில் இராஜராஜன் கட்டிய தஞ்சை பெரிய கோயிலில் உள்ளது போல் அஷ்டதிக்க பாலகர்களின் உருவங்கள் உள்ளன.

தஞ்சை பெரிய கோயிலில் உள்ள அஷ்டதிக்க பாலகர்கள் சிலைகளைப் புதுப்பிக்க முடியவில்லை. அது தொல்லியல் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. அதை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில் சிவன் பீடத்தில் இந்த சிலைகளை உருவாக்கியுள்ளோம் என்றார் ஸ்தபதி சுப்பையா.இதற்கு அருகாமையில் காஞ்சி மஹா பெரியவரின் உருவப்பட கண்காட்சியும் பக்தர்கள் பார்ப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. [காலை 9 ம்ணிக்கு பிறகுதான் இது திறக்கப்படுகிறது]

காஞ்சி மஹாவாமிகளின் புகைப்படங்கள் (சுமார் 20000) அழகாக வைக்கப்பட்டுள்ளன. மற்றொரு இடத்தில் பாகவதம், மஹாபாரதம், இராமாயண காட்சிகள் எல்லாம் பொம்மைகளாக செய்து வைக்கப்பட்டுள்ளன . மின்சாரத்தை துவக்கினால். ஒவ்வொரு காட்சியில் இருந்த பொம்மையும் அந்தந்த லீலைக்கு தகுந்தாற்போல் இயங்கும் . கண்ணன் பிறப்பு, காத்யாயனி கம்சனை மிரட்டுவது, வெண்ணை திருடுவது, பல அசுர வதங்கள், என ஒன்று கூட விடாமல் அனைத்தும் உள்ளன.இப்படியே ராமாயணமும், பாரதமும் —விஸ்வாமித்திரருடன் ராம, லக்குவர்கள், அனுமன் தசக்ரீவனை அடிப்பது, பாரதத்தில் அர்ஜீனன் வெல்வது, பாகவத அம்ருதமதன காட்சி எல்லாம் மிக அருமை. கோடை விடுமுறையில் எங்கெல்லாமோ குழந்தைகளை அழைத்து செல்கிறோம். இங்கு அழைத்து சென்றால் குழந்தைகளும் மிக சந்தோஷப்படுவார்கள். மிக்க பயனும் உண்டு. பலரும் பயன் பெற வேண்டி, மிக அழகாக, காஞ்சி காமகோடி பீடாதிபதி அவர்கள் இதை நிர்மாணித்திருக்கிறார்கள். சென்று பயன் பெறலாமே!

ஓம் நம சிவாய …

காக்கி சீருடையின் கதை

புராதன இந்தியாவின்  வடமேற்கு எல்லையாக இருந்தது கைபர் கணவாய். ஆசிய நாடுகளான பாகிஸ்தான் ஆப்கானிஸ்தான் எல்லையில் இப்போது உள்ளது. ஸ்பின் கார் மலைத்தொடரில் உள்ள நிலப்பரப்பு தான் கைபர் கணவாய். இது 3500 அடி உயரத்தில் உள்ளது. இது தான் ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய கிழக்கை இந்தியாவுடன் இணைத்தது. பல நாட்டவரும் வணிகர்களும் வந்து சென்ற பழமையான வழி இது.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை ஆண்ட போது 1847ல் ஆங்கிலேய படையில் வட மேற்கு பிரிவு தளபதியாக ஹாரி லூம்ஸ்டன் நியமிக்கப்பட்டார்.  கைபர் கணவாய் எல்லையில் திடீர் தாக்குதலில் ஈடுபட்ட மலைவாசிகளை ஒடுக்கும் பணி அவரிடம் வழங்கப்பட்டது. பெரும் படையுடன் முகாமிட்டும் ஒடுக்க முடியவில்லை. மண் புழுதியும் மலைவாசிகளின் கொரில்லா தாக்குதலும் ஆங்கிலேய படையை நிலைகுலைய வைத்தன.

சிவப்பு வண்ண சீருடை அணிந்திருந்தது ஆங்கிலேய படை. இது நீண்ட தொலைவு வரை எளிதாக அடையாளம் காட்டியதால் மலைவாசிகள் துல்லியமாக கண்டறிந்து தாக்கினர்.  இதை அறிந்த ஹாரி சீருடை வண்ணத்தை மாற்ற முடிவு செய்தார்.  படை நடத்திய இடத்தில் புதிய சீருடையை தயாரிக்க முடியுமா/  என்ன……….. எனவே படையின் சீருடையை புழுதி நிறத்தில் மற்றும் முடிவுக்கு வந்தார்.  அந்த பகுதியில் ஒரு வகை பழம் மிகுதியாக காணப்பட்டது. அதன் சாறு புழுதியின் நிறத்தை ஒத்திருந்தது. அந்த பழங்களை சேகரித்து சாறு பிழிந்து சீருடையில் பூசி நிறத்தை மாற்ற உத்தரவிட்டார்.  இதன் பின் ஆங்கிலேய படை முன்னேறி எதிரியை முறியடிக்க முடிந்தது.  இந்த வண்ணம் பூசிய உடையை காக்கி என்றனர். அதற்கு உருது மொழியில் புழுதி என்று பொருள்.

இந்த மாற்றம் மற்ற படை பிரிவுகளிலும் அமல் படுத்தப்பட்டது. அடுத்தடுத்த போர்களில் ஈடுபட்ட வீர்ர்களின் சீருடையில் சிவப்பு மறைந்து காக்கி வண்ணமாக மாறியது.  அனைத்து படை பிரிவுகளிலும் 1880 ல் காக்கியே சீருடையானது. விழாக்கால அணிவகுப்புகளில் மட்டும் சிவப்பு சீருடையணிந்து ஆங்கிலேய படை.  ஆப்பிரிக்காவில் நடந்த போயர் போரிலும்  ஆங்கிலேய வீர்ர்கள் ஆதிகம் உயிரிழக்க சிவப்பு சீருடையே காரணமாக இருந்தது. இதையடுத்து அங்கும் காக்கி சீருடை அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. ஐரோப்பாவில் காக்கி சீருடை வேகமாக பரவியது. முதல் உலகப்போரில் காக்கியே ஆதிக்கம் செலுத்தியது இது.  இந்தியாவில் தோன்றி உலகெங்கும் பரவியது என்றும் பெருமையுடன் சொல்லலாம்.

தகவல் நன்றி    சிறுவர் மலர்