ஆஹா தகவல்

பாம்பு முட்டைகள் இட்டாலும் அடைகாப்பதில்லை  ஆனால் முட்டைகளைப் பாதுகாக்கும் இந்திய மலைப்பாம்பு இனம் மட்டும் இதில் வித்தியாசமானது. தன் உடலால் முட்டைகளைச் சுற்றிக்கொள்ளும். இதன் மூலம் தன் உடல் வெப்பத்தினால் முட்டைகளை அடைகாக்கும்.

இந்தியாவில் எழுதப்பட்ட மிக நீளமான நாவல்  அவகாசிகள் என்ற மலையாள நாவல்தான்.  இது 4 தொகுதிகளில் 3958 பக்கங்கள் கொண்டது. இதை எழுதியவர் கிருஷ்ணன் குட்டி மேனன் என்பவர்.  இந்த நாவல் 1981 ல் சாகிதிய அகாதெமி பரிசை வென்றது.

கோவாவில் மார்ஷோல் என்கிற ஊரில் ராவல் நாத் என்கிற இடத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தேவகி கிருஷ்ணராக அம்மாவான தேவகி மடியில் அமர்ந்த கோலத்தில் காட்சி தருகிறார்.  இது வேறு எங்கும் காணக் கிடைக்காத காட்சி.  அதனால் தேவகி கிருஷ்ணா என்றே பெயர்.

ABCD இந்த நான்கு எழுத்துக்கள் ஆங்கிலத்திற்கு ஆதாரமாக விளங்கினாலும் தொடர்ந்து சுமார் 99 ஆங்கில வார்த்தைகளை இந்த ABCD  ஆகிய நான்கு எழுத்துக்கள் இல்லாமல் எழுத முடியுமென்பது வியப்பானதுதானே/  அந்த சொற்கள்    ONE TO NINETY NINE  எழுதிப்பாருங்கள்.

மைசூரின் பழைய பெயர் எருமையூர்  மகிஷம் என்றால் எருமை என்ரு பொருள். எருமை வடிவில் வந்த அசுரனை மகிஷாசுரமர்த்தினி என்னும் பெண் தெய்வம் கொன்று ஆடிசி பெற்று விளங்கியதால் இவ்வூர் மைசூர் ஆனது.

பிரிட்டனை ஆண்ட முதலாம் ஹென்றி என்ற மன்னர்தான் கெஜம் என்ற அளவை அறிமுகப்படுத்தினார். தன்னுடைய மூக்குக்கு நேராக கை நீட்டி கட்டை விரலை உயர்த்தி தன் மூக்கிலிருந்து கட்டைவிரல் வரை உள்ள அந்த தூரம் தான் ஒருகெஜம் என்று நிர்ணயித்து அவர் இதை அதிகாரபூர்வமாக அறிவித்தார். இந்த அளவீடுதான் இன்றுவரை பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றது.

உலக மக்களில் அதிகம் தேனீர் அருந்துபவர்கள் இங்கிலாந்து நாட்டவர்கள்தான்.

யூதர்கள் வியாபாரம் பேசி முடித்ததும் அதை உறுதி செய்யும் விதமாக தங்கள் மோதிரங்களை மாற்றிக் கொள்வார்கள்.

ராம்விகியா என்று அழைக்கப்படும் பூவே உலகின் மிகப் பெரிய பூவாகும்.  இது சுமத்திரா தீவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.  இதன் அகலம் 3 அடி  இந்தப் பூவின் ஒவ்வொரு இதழும் ஒரு அடி நீளம் உள்ளது.  இந்தப் பூவில் ஒன்றரை பாட்டில் தேன் இருக்கும். இது ஒரு ஒட்டுண்ணி வகையைச் சேர்ந்தது.

அரவுண்ட் தி வேர்ல்ட் என் 80 டேஸ் எனும் ஆங்கிலப்படத்தில் 38000 ஆடுகள்  2848 எருமைகள்  950 கழுதைகள்  800 குதிரைகள்  513 குரங்குகள்  17 காளைகள் 15 யானைகள் இடம்பெற்ருள்ளன அதிக விலங்குகள் காட்சியளிக்கும் ஒரே படம் இதுதான்.

மராட்டிய மானிலத்தில் வார்தா நகருக்கு அருகில் சிலையும் மேற்கூரையும் இன்றி ஒரு கோயில் உள்ளது.  இதை கீதைக் கோயில் என்று அழைக்கிறார்கள்.  இக்கோயிலில் 700 பளிங்கு கற்களில் பகவத் கீதையின் 18 அத்தியாயங்களில் உள்ல சுலோகங்களை மராத்தியில் பொறித்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

சுற்றுலாவின் தந்தை என்றழைப்படுவர் தாமஸ் குக்  1814 ம் ஆண்டு இங்கிலாந்தின் லாபரோ என்ற நகரில் இருந்து லீசெஸ்டர் வரை கணிசமான நபர்களுடன் ரயில் பயணம் மேற்கொண்டார்  உலகின் முதல் விளம்பரப்படுத்தப்பட்ட தொழில் முறை சுற்றுலா இது.  உலகின் முதல் பயண முகவர் என்றும் இவர் அடையாளப்படுத்தபடுகிறார்.

Advertisements

அருமையான கதை

 

 

ஒரு ஊரில் ஒரு செல்வந்தன் இருந்தான். அவன் வியாபார நிமித்தமாக வெளியூர் சென்று திரும்பிய போது அவனது அழகான பெரிய பண்ணை வீடு தீப்பற்றி எரிந்து கொண்டிருந்தது.  “அந்த ஊரிலேயே மிகவும் அழகான வீடு        அவனுடையது தான். .

வீட்டை இரண்டு மடங்கு விலை  கொடுத்து வாங்க பலரும் தயாராக       இருந்தனர். ஆனால் இவன்        விற்கவில்லை.   “இப்போது அந்த வீடு அவன் கண் முன்னே       எரிந்துகொண்டிருந்தது.  “ஆயிரம் நபர்கள் சுற்றி நின்று வேடிக்கை         பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.  தீ       முழுவதுமாக பரவிவிட்டதால் அதை       அணைத்தும் பிரயோஜனம் இல்லை என்று       எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. .  வணிகனோ செய்வதறியாமல் கண்ணில்       நீரோடு புலம்பிகொண்டிருந்தான்.  ஐயோ என் வீடு ! என் வீடு ! என்று      அலறினான்.  “அப்போது அவனின் மூத்த மகன் ஓடிவந்து      ஒரு விஷயத்தை சொல்கிறான் “தந்தையே       ஏன் அழுகிறீர்கள் ?   “இந்த வீட்டை நான் நேற்றே மூன்று       மடங்கு லாபத்திற்கு விற்றுவிட்டேன். .”இதனால் நமக்கு நஷ்டம் இல்லை என்று      கூறினான்.  “இதை கேட்ட வணிகனுக்கு ஏக மகிழ்ச்சி.    “அவனது சோகம் அனைத்தும் மறைந்து       மகிழ்ச்சி உண்டானது.  ” இப்போது வணிகனும் கூடி இருந்த       கூட்டத்தில் ஒருவனாக நின்று வேடிக்கை       பார்க்க தொடங்கினான்.  ” அதே வீடு தான் ” , ” அதே நெருப்பு தான் ” ,”ஆனால் சில வினாடிகளுக்கு முன்      இருந்த தவிப்பும் சோகமும் இப்போது      அவனிடம் இல்லை.

சிறிது நேரத்தில் வணிகனின்      இரண்டாவது மகன் ஓடி வந்து “தந்தையே       ஏன் இப்படி கவலையில்லாமல்      சிரிக்கிறீர்கள்?  நாங்கள் விற்ற இந்த      வீட்டிற்கு முன்பணம் மட்டுமே     வாங்கியுள்ளோம்.  முழு தொகை இன்னும்     வரவில்லை.  “வீட்டை வாங்கியவன் இப்போது மீதி      பணத்தை தருவானா என்பது சந்தேகமே”     என்றான். . “இதை கேட்ட வணிகன் அதிர்ச்சி       அடைந்தான். மீண்டும் சோகத்தில்      ஆழ்ந்தான். கண்ணீரோடு மீண்டும் புலம்ப      ஆரம்பித்தான்.    “தனது உடமை எரிகிறதே என்ற எண்ணம்      மீண்டும் அவனை வாட்டியது.  “சில மணித்துளிகள் பின்பு வணிகனின்      மூன்றாவது மகன் ஓடி வருகிறான்.      “தந்தையே கவலை வேண்டாம். இந்த       வீட்டை வாங்கிய மனிதன் மிகவும்      நல்லவன் போலும்.   “இந்த வீட்டை வாங்க அவன் முடிவு      செய்தபோது வீடு தீ பிடிக்கும் என்று      உங்களுக்கும் தெரியாது எனக்கும்  தெரியாது.   “ஆகையால் நான் பேசியபடி முழு       தொகையை கொடுப்பது தான் நியாயம்   என்று என்னிடம் இப்போது தான் சொல்லி       அனுப்பினான்” என்று மகிழ்ச்சியோடு    தெரிவித்தான்.

“இதை கேட்ட வணிகனுக்கோ ஏக       சந்தோஷம்.    “கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லி ஆடிப்பாடி      மகிழ்ந்தான். கண்ணீரும் சோகமும்      மீண்டும் காணாமல் போய்விட்டது. “மீண்டும் கூட்டத்தில் ஒருவனாக நின்று      வேடிக்கை பார்க்க தொடங்கினான்.   ” இங்கு எதுவுமே மாறவில்லை    “அதே வீடு, அதே நெருப்பு, அதே இழப்பு “,   *”இது என்னுடையது என்று நினைக்கும்போது அந்த இழப்பு உங்களை சோகத்தில் ஆழ்த்துகிறது.*

*”இது என்னுடையது அல்ல என்று நினைக்கும்போது  உங்களை சோகம் தாக்குவது இல்லை. .**”உலகில் எதுவுமே நிரந்தரமானது இல்லை.”*” ஒருவனுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது இல்லை. அனைத்துமே அழிய கூடியது.  “நான் உட்பட எல்லாமே ஒரு குறிப்பிட்ட    காலத்திற்கு பின் அழியக்கூடியது அல்லது   வேறு ஒருவனுக்கு சொந்தமாக கூடியது  இதைத்தான் அனைத்து மதமும்   சொல்கிறது   எதை நீ இழந்தாய்… எதற்காக அழுகிறாய்…  இன்று எது உன்னுடையதோ அது நாளை மற்றொருவருடையது…மாற்றம் என்பது மட்டுமே மாறாதது….கடமையை செய்… பலனை எதிர்பாராதே… ஏனெனில் கடமைக்கான பலனை  இறைவன் தர மறப்பதில்லை

*அன்பாய் இருப்போம்..*

*பண்பாய் இருப்போம்..*

*நட்பாய் இருப்போம்..*

*அனைவரின் நெஞ்சில் நீங்காமலிருப்போம்…*

 

நூற்றுக்கு நூறு

வியாபாரி ஒருவருக்கு மூன்று மகன்கள். தனக்குப் பின் வியாபாரத்தை கவனிக்க தகுதியானவன் யார் என அறிய விரும்பினார். மகன்களை அழைத்து நான் உங்களுக்கு ஒரு போட்டி வைக்கப்போகிறேன்  அதற்காக ஒவ்வொருவருக்கும்  நூறு சீப்பு தரப்படும். மூவரும் தனித்தனியாக ஏதாதாவது புத்த மடத்திற்கு சென்று சீப்பு விற்க வேண்டும்  மூன்று நாளைக்குள் யார் அதிகம் சீப்புகளை விற்கிறீகளோ அவரே வெற்றியாளர் என்று சொல்லி அனுப்பினார்.  புத்த துறவிகள் மொட்டை போட்டிருப்பார்களே  அவர்களிடம் எப்படி சீப்பு விற்க முடியும்? என்று குழப்பத்துடன் ஆளுக்கொரு  மடத்தை நோக்கி சென்றனர்.

மூன்று நாள் கடந்தது. மகன்களை அழைத்து விவரம் கேட்டார் வியாபாரி.   முதல் மகன் சொன்னான் நான் இரண்டு சீப்பு விற்றேன்.  பரவாயில்லை எப்படி விற்றாய் என்பதை மட்டும் சொல் என்றார் வியாபாரி.  முதுகு சொறிய பயன்படும் என்றேன் அரைமனதாக  ஒரு துறவி இரண்டு சீப்பு வாங்கினார் என்றான்.  இரண்டாம் மகன் சொன்னான்  மடத்திற்கு வரும் பக்தர்கள் கலைந்த தலையுடன் வந்தால் நன்றாக இருக்காதல்லவா  ……….. வாசலில் ஒரு கண்ணாடியுடன் சீப்பு வைத்தால் சீவிக்கொள்வார்கள் என்றேன் பத்து சீப்புகளை வாங்கிக்கொண்டனர் .  ஓ…………………. நல்ல யோசனை தான் என்றபடியே மூன்றாவது மகனைப் பார்த்தார்.  அவன் சொன்னான். அப்பா……………… நூறு சீப்பையும் விற்றேன். இன்னும் நூறு சீப்பு தேவை என்றான்.  ஆச்சர்யம் தாங்கவில்லை வியாபாரிக்கு.  சிரித்தபடியே பிரமாதம்  பிரமாதம்  எப்படி விற்றாய் எனக் கேட்டார்.  சீப்புகளில் புத்தரின் உபதேசங்களை பொரித்தேன். அதை ஆசையுடன் பக்தர்கள் வாங்கிவிட்டனர்.  சபாஷ் …………….. என்ற வியாபாரி மூன்றாவது மகனிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார்.  எப்படியும் மூன்றாவது மகன் தான் வெற்றி பெறுவான் என்று கதையின் ஆரம்பத்திலேயே நினைத்திருப்பீர்கள்  ஆனால் இந்த நபர் போல நம்மால் முடிய வில்லையே ஏன் என்று நினத்திருப்பீர்களே…………… அதற்கு காரணம் ஒரு விஷயத்தை ஒரே கோணத்தில் மட்டும் அணுகாமல் மாற்றி யோசித்தால் போதும்   சிறு மாற்றம் கூட பெரிய ஆதாயத்தைத் தரும்.

மகிழ்ச்சி …………….. ஒரு பயணம்

அழகான  பணக்காரியான அதிக மதிப்புள்ள உடை உடுத்தி ஆடம்பரத்தில் வாழும் ஒரு பெண். ஒரு கவுன்சிலிங் செய்பவரை காணச்சென்றாள்    அவரிடம் “என் வாழ்வு ஒரே சூனியமாக இருக்கு.. எவ்வளவு இருந்தும் வெற்றிடமாக உணர்கிறேன். அர்த்தமே இல்லாமல் , இலக்கே இல்லாமல் வாழ்க்கை இழுக்கிறது , என்னிடம் எல்லாம் இருக்கிறது. இல்லாதது நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் மட்டுமே என் சந்தோஷத்திற்கு வழி சொல்லுங்கள் என்றாள்.”கவுன்சிலிங் செய்பவர் அவரின் அலுவலக தரையை கூட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு பணி பெண்ணை அழைத்தார். அவர் அந்த பணக்கார பெண்ணிடம், ” நான் இப்பொழுது பணி பெண்ணிடம் எப்படி *மகிழ்ச்சியை* வரவழைப்பது என்று சொல்லச்  சொல்கிறேன்.. நீங்கள் குறுக்கே எதுவும் பேசாமல் கேளுங்கள் ” என்றார்.

பணி பெண்ணும் துடைப்பத்தை கீழே போட்டு விட்டு ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்து சொல்ல தொடங்கினாள்.. ” என் கணவர் மலேரியாவில் இறந்த மூன்றாவது மாதம் என் மகன் விபத்தில் இறந்து போனான். எனக்கு யாரும் இல்லை எதுவும் இல்லை. என்னால் உறங்க இயலவில்லை. சாப்பிட  முடியவில்ல. யாரிடமும் சிரிக்க முடியவில்ல். என் வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்ளலாம் என நினைத்தேன். இப்படி இருக்கையில் ஒரு நாள் நான் வேலை முடிந்து வரும் பொழது ஒரு பூனை என்னை பின் தொடர்ந்தது. வெளியே சில்லென்று *மழை* பெய்துக்கொண்டு இருந்தது , எனக்கு பூனையை பார்க்க பாவமாக இருந்தது. அதை நான் என் வீட்டில் உள்ளே வர செய்தேன். மிகவும் சில்லென்றிருப்பதால் நான் அதற்கு குடிக்க கொஞ்சம் பால் கொடுத்தேன். அது அத்தனை பாலையும் குடித்து விட்டு என் கால்களை அழகாக  *வருடிக்* கொடுத்தது. கடந்து போன 3 மாதத்தில் நான் முதல் முதலாக புன்னகைத்தேன்*..!!!   நான் அப்பொழுது என்னையே கேள்வி கேட்டேன். ஒரு சிறு பூனைக்கு நான் செய்த ஒரு விஷய்ம் என்னை *சந்தோஷிக்கிறது* எனில், ஏன் இதை பலருக்கு செய்து நான் என் மன நிலையை மாற்றிக்கொள்ளக்கூடாது என யோசித்தேன்.

அடுத்த நாள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த என் அடுத்த வீட்டு நபருக்கு உண்பதற்கு கஞ்சி கொடுத்தேன். அவர் அடைந்த *மகிழ்ச்சிக்கு* அளவே இல்லை. அவரை *மகிழ* வைத்து நான் *மகிழ்ந்தேன்*. இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் நான் பலருக்கு உதவி உதவி செய்து அவர்கள் *மகிழ* நானும் பெரு *மகிழ்வுற்றேன்*.

இன்று என்னை விட நிம்மதியாக உறங்கவும், உணவை ரசித்து உண்ணவும் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்பதே சந்தேகம்.  *மகிழ்ச்சி* என்பது , அதை மற்றவர்க்கு கொடுப்பதில் தான் இருக்கிறது என்பதை கண்டு கொண்டேன்.”  இதை கேட்ட அந்த பணக்கார பெண் ஓலமிட்டு கத்தி அழுதாள்.  அவளால் பச்சை காகிதம் கொண்டு வாங்கக்கூடிய எல்லாம் இருந்தது.  ஆனால் பணத்தால் வாங்க முடியாத ஒரு விஷயம் *மகிழ்ச்சி,*   அது   அவளிடம்இல்லை.  வாழ்க்கையின் அழகு என்பது  நீங்கள்   எவ்வளவு *மகிழ்ச்சியாக* இருக்கிறீா்கள்  என்பதில் இல்லை… உங்களால் அடுத்தவர்  எவ்வளவு *மகிழ்ச்சி* ஆகிறார்கள்  என்பதிலேயே இருக்கிறது… *மகிழ்ச்சி* என்பது போய் சேரும் இடம் அல்ல அது  ஒரு பயணம்…  *மகிழ்ச்சி* என்பது எதிர்காலம் இல்லை அது நிகழ்காலம்…  *மகிழ்ச்சி* என்பது ஏற்றுக்கொள்வது அல்ல  அது ஒரு முடிவு…

நீங்கள் என்ன வைத்திருக்கிறீா்கள் என்பதில் இல்லை *மகிழ்ச்சி* நீங்கள் யார் என்பதில் தான் *மகிழ்ச்சி* !!! ” *மகிழ* வைத்து *மகிழுங்கள்* உலகமும் இறையும் உங்களை கண்டு *மகிழும்*..!!!

 

யார் வெற்றியாளன்?

அது இங்கிலாந்தில் இருக்கிற கிராமம்.   அங்கிருந்த விவசாயி ஒருவரிடம் குதிரை ஒன்று இருந்தது.    ‘பட்டீ’ (Buddy) என்று அதற்குப் பெயர் வைத்திருந்தார் அவர்.  அவருடைய நிலத்து வேலைகளுக்கு உதவுவது பட்டீதான்.   ஒரு மாலை நேரத்தில், தன் வீட்டு வாசலில் உட்கார்ந்திருந்தார் அந்த விவசாயி.   அவரைத் தேடிக்கொண்டு ஒருவர் வந்தார்.

வெகுதூரத்திலிருந்து வருகிறார் என்பதை அவருடைய   கலைந்த தலையும் கசங்கிய ஆடைகளும் உணர்த்தின.  வந்தவர், வணக்கம் சொன்னார்.   விவசாயி, அவர் அமர்வதற்கு ஒரு நாற்காலியைக் கொண்டு வந்து போட்டார்.   அவர் உட்கார்ந்ததும், ‘சூடாக டீ குடிக்கிறீங்களா?’ என்று கேட்டார்.  வந்தவர், அவசரமாக ‘வேண்டாம்’ என்று சொன்னார்.

‘சொல்லுங்க, என்ன விஷயம்?’ விவசாயி கேட்டார்.   ‘ஒண்ணுமில்லை. நான் லண்டன்லருந்து வர்றேன்.   இது எனக்குப் பழக்கமில்லாத பாதை. வழியில கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாம நான் வந்த கார் ஒரு பள்ளத்துல இறங்கிடுச்சு. அதை வெளியே எடுக்கணும். உங்ககிட்ட ஒரு குதிரை இருக்குன்னு சொன்னாங்க. அதைக் கொண்டு காரை வெளியே எடுத்துடலாம் என்று சொன்னாங்க.   அதான் உங்ககிட்ட உதவி கேட்கலாம் என்று…  ‘ரொம்பப் பெரிய காரா?’ என்று கேட்டார் விவசாயி.  ‘இல்லை, இல்லை. சின்ன கார்தான்’ என்றார் வந்தவர்.

விவசாயி கயிறு உட்பட சில உபகரணங்களை எடுத்துக்கொண்டார்.  குதிரையின் கட்டை அவிழ்த்து, அதையும் நடத்தியபடி அவருடன் சென்றார்.  விவசாயி, கார் விழுந்திருக்கும் பள்ளம், அதன் நிலை   எல்லாவற்றையும் பொறுமையாகப் பார்த்தார்.   கார் சிறியதாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், காரை வெளியே எடுக்கும் முயற்சியில் ஒருவேளை அவருடைய  குதிரைக்குக் காயம் ஏற்படலாம் என்றும் அவருக்குத் தோன்றியது.   விவசாயி ஒரு கயிற்றை எடுத்து காரில் கட்டி,   குதிரையோடு இழுப்பதற்குத் தோதாகப் பிணைத்தார். கொஞ்ச நேரம் எதுவும் செய்யாமல் அப்படியே நின்று கொண்டிருந்தார்.

பிறகு, ‘எங்கடா கேஸி (Casey) இழு பார்ப்போம்!’ என்று சத்தமாகக் குரல் கொடுத்தார்.  குதிரை அசையாமல் அப்படியே நின்றிருந்தது.   ‘பெய்லி (Bailey) இழுடா ராஜா!’ இன்னும் சத்தமாகச் சொன்னார் விவசாயி.  குதிரை நகரவேயில்லை.   ‘டேய் மேண்டி (Mandy) வேகமா இழு!’ மறுபடியும் உரத்த குரலில் சொன்னார்.   குதிரை ஒரு இஞ்ச்கூட நகரவேயில்லை.

‘என் செல்லம் பட்டீ நீயும் சேர்ந்து இழுடா!’ என்றார்.   அவ்வளவுதான் குதிரை கயிற்றை இழுக்க ஆரம்பித்தது. அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம் கார், பள்ளத்திலிருந்து மேலே ஏறிவிட்டது.   வெளியூர்க்காரர் விவசாயிக்கு நன்றி சொன்னார்.   ஐயா, நீங்க ஏன் உங்க குதிரையை விதவிதமான பேர்ல கூப்பிட்டீங்க?   அதுதான் எனக்குப் புரியலை.’’என் பட்டீக்கு கண்ணு தெரியாது.   தான் மட்டும் கஷ்டமான வேலையைச் செய்யப் போறோம்னு   அது நினைச்சுடக் கூடாது இல்லியா?   அதான் அதுகூட இன்னும் மூணு குதிரைகள் இருக்குற மாதிரி நம்ப வெச்சேன்.   அதுக்கும் நம்பிக்கை வந்துடுச்சு. 

காரை வெளியே இழுத்துடுச்சு!’  அன்பான வார்த்தைகளைச் சொல்வதற்கு நாம் காசு எதுவும் செலவழிக்க வேண்டியதில்லை.    ஆனால், அவை சம்பாதித்துக் கொடுப்பவையோ ஏராளம்’.  இதை பிரெஞ்ச் கணிதவியலாளரும் தத்துவவியலாளருமான   பிளெய்ஸ் பாஸ்கல் (Blaise Pascal) அற்புதமாகச் சொல்லியிருக்கிறார். வார்த்தைகளின் மகிமை அபாரமானது. அதனால்தான் நல்ல சொற்களைப் பேச வாய்ப்பு இருக்கும்போது,  கடுஞ்சொற்களை ஏன் பேச வேண்டும் என்பதை   ‘கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று’ என்கிறார் வள்ளுவர்.

வெற்றிக்கு தன்னையும், தோல்விக்கு பிறரையும், அடையாளம் கூறாதவனே சிறந்த வெற்றியாளன்…

 

பீர்க்கங்காய்

உணவில் அடிக்கடி பீர்க்கங்காய் சேர்த்தால் உடல் எடை கொழுப்பு இரண்டும் குறைந்துவிடும் என்று சொல்கிறார் கோவை தமிழ் நாடு வேளாண் பல்கலைகழகத்தின் காய்கறிகள் துறைத் தலைவர் மற்றும் பேராசிரியர் முனைவர் ஆறுமுகம். 

கொடி வகையைச் சேர்ந்த பீர்க்கங்காய் மிக குறைந்த கலோரிகளைக் கொண்டது.  உடலில் சரும் அதிகப்படி அமிலத்தைக் குறைப்பதோடு நீரிழிவு நோய்க்கும் சிறந்த மருந்து. நார்ச்சத்து அதிகமாகவும் கொழுப்பு குறைவாகவும் இருப்பதால் உடல் எடையை நிச்சயமாக்க் குறைக்கும். உடல் வெப்பத்தைக் குறைக்கவும் இள நரையைத் தடுக்கவும் பீர்க்கங்காய் உதவுகிறது.  இதன் இலை விதை ஆகியவை கூட மருத்துவ குணங்கள் கொண்டவை.

உணவு செரிமானத்திற்கும்  மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும் இவை அவசியம். மலச்சிக்கல் வராமல் தடுக்கவும் பீர்க்கு உதவும்.  இதன் தோல் விதை இவற்றின் சாறு மஞ்சள் காமாலைக்கு மருத்தாகும்.  தக்க பருவத்தில் மிக வேகமாக வளர்ந்து விடும் கொடி பீர்க்கங்காய்  ஆங்கிலத்தில் RIDGE GOURD   எனப்படும்.  பீர்க்கு வெள்ளரிக்காய் இனத்தைச் சேர்ந்தது. இதில் கூட்டு செய்யலாம்  தோல் காய் இரண்டிலும் துவையல் செய்யலாம்  மிகவும் சுவையாக இருக்கும்.

நன்றி  பத்மினி பட்டாபிராமன்   மங்கையர் மலர்

தேடி வந்த காணிக்கை

சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையத்தில் நீலகிரி எக்ஸ்பிரஸில் தன் இருக்கையில் அமர்ந்தார் அந்த நபர். அரைமணி நேரத்தில் ரயில் புறப்பட்டு விடும்.  சென்னையில் முகாமிட்டிருந்த காஞ்சி மஹாசுவாமிகளை தரிசிக்க வந்தார் அவர்.  தரிசித்த மன நிறைவுடன் இப்போது ஊர் திரும்பிக்கொண்டிருக்கிறார்.  அவரது மனதிற்குள் ஒரே சிந்தனை.  இன்னும் மூன்றே  வாரத்தில் மகளுக்கு திருமணம். கடன் தருகிறேன் என்றவர்கள் திடீரென கைவிரித்தனர்.  அதன் பின் பலரிடம் முயற்சித்தும் பலனில்லை.  உடனடியாக ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் கிடைத்தால் தான் செலவை சமாளிக்க முடியும். கொடுப்பவர் யார்/

இந்த நிலையில் அவரின் மனைவி மஹாசுவாமிகளை தரிசித்து வருங்களேன் நம் பணப்பிரச்னை தீரும் என்றாள்.  தள்ளிப்போன விஷயம் இப்போது தான் ஒரு வழியாக முடிந்தது.  கலங்கிய கண்களுடன் அவர் சொன்னதையெல்லாம் கேட்ட மஹா பெரியவர் கேட்டுக்கொண்டார்.  ஆனால் அதில் அக்கறை காட்டுகிறாரா என்பது புரியவில்லை. சுவாமிகளின் முகம் சாதாரணமாகத்தான் இருந்தது. இருந்தாலும் மனதிற்குள் பிரச்னை தீர்ந்ததுபோல் அமைதி உண்டானது.  எந்த வண்டியில் கோயம்புத்தூர் திரும்புகிறாய்  முன்பதிவு செய்தாயா/  இருக்கை எண் என்ன? என்றெல்லாம் பேச்சை மாற்றுவது போல சுவாமிகள் பல கேள்விகள் கேட்டார்.  கடைசியாக வலக்கரம் உயர்த்தி ஆசீர்வதித்து வாழைப்பழம் வாங்கியதும் விடைபெற்றார் அவர்.

இதோ……………………….. ரயிலும் புறப்படும் நேரம் வந்து விட்டது.  அப்போது அவர் பெயரை உரக்கச் சொல்லியபடி வந்தார் ஒரு அன்பர்.  முன்பின் தெரியாதவர் என்றாலும் நான் இங்கே தான் இருக்கிறேன் என்று குரல் கொடுத்தார்.  ரயிலுக்குள் வந்த அன்பர்  சார் என் மகளின் திருமணம் நன்றாக நடந்ததை முன்னிட்டு சங்கர மடத்திற்கு காணிக்கை அளிக்க வந்தேன். ஆனால் அதை தங்களுக்குக் கொடுக்கவேண்டும் என்பது மஹாசுவாமிகளின் உத்திரவு. என்று சொல்லி ஐம்பதாயிரம் கொடுத்தார்.  வாங்கிய பணத்தை கண்ணில் ஒற்றிக்கொண்டு நின்றார் அவர்.  ரயிலை விட்டு இரங்கி விடை பெற்றார் அன்பர்.  ரயிலும் புறப்பட்டது.