ஒரு சொம்பு உப்புத் தண்ணீர்

மகாபெரியவர் திருத்தல யாத்திரை மேற்கொண்டிருந்த காலகட்டம் அது. யாத்திரைக்கு இடையே வழுவத்தூர் என்ற கிராமத்தில் தமது பக்தரான ராமசுவாமி என்பவர் வீட்டில் தங்கியிருந்தார் மகான்.

ஒரு நாள் மாலை நேரம் தரிசனம் எல்லாம் முடிந்த பிறகு பக்தர் ராமசுவாமியை அழைத்தார் மகான். “பசுக்கொட்டகையில் இருந்து ஒரு பாத்திரத்தை எடுத்து, அதில் பாதியளவு தண்ணீர் நிரப்பி, இரண்டு கைப்பிடி கல் உப்பைப்  போட்டு இங்கே கொண்டு வா!” என்றார். 

அவர் சொன்னபடியே ஒரு பாத்திரத்தில் நீர் நிரப்பி உப்புப்போட்டு எடுத்து வந்தார், தொண்டர். 

கொஞ்சம் உயரமான திண்ணையில் உட்கார்ந்து கொண்டு தமது இரு கால்களையும் அந்த உப்புத் தண்ணீருக்குள் வைத்துக் கொண்டார், மகான்.

அவர் அப்படிச் செய்தது, புதுமையாக இருக்கவே, பலரும் அங்கே கூடிவிட்டார்கள். “இன்றைக்கு ரொம்ப நேரம் ஒரே மாதிரி அசையாம உட்கார்ந்திருந்தேனா…அதுல கால் இறுகிக் கொண்டு வலிக்கிறது…அதுக்குதான்!” யாரும் கேட்காமலே சொன்னார் பெரியவர்.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து மகான் அந்தப் பாத்திரத்தில் இருந்து தமது திருவடிகளை எடுத்ததுதான் தாமதம். அதற்காகவே காத்திருந்ததுபோல எல்லோரும் நெருங்கி அந்த நீரை தீர்த்தமாக பாவித்து தலையில் தெளித்துக் கொண்டார்கள்.

திடீரென்று மகான், ” அந்த ஜலத்தை முழுசா தீர்த்துடாதீங்கோ…ஒரு செம்புல கொஞ்சம் நிறைச்சு வையுங்கோ!” சொல்ல, இப்போது எல்லோர் மனதிலும் ஏன்? எதற்கு? என்ற கேள்வி எழுந்தது. இருந்தாலும் மகான் சொன்னபடி ஒரு செம்பில் அந்த உப்பு நீரை எடுத்து வைத்தார்கள்.

அன்று இரவு நெருங்கும் நேரம். வயதான பாட்டி ஒருவர் வந்து மகாபெரியவர் முன் நின்றார். எதுவும் பேசாமல், மகானையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரது கண்களில் இருந்து அருவியாக நீர் பெருகி வழிந்தது.

கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்த மகான், “என்ன காசி, ராமேஸ்வரம் போகவேண்டும் என்று ஆசை.  ஆனால் கையில் காசு இல்லையே! என்ற ஏக்கத்தோடு என்னிடம் வந்திருக்கிறாயோ!” மென்மையாகக் கேட்டார்.

“ஆமாம் பெரியவா!” தழுதழுப்புக்கு இடையே இந்த இரட்டை வார்த்தைகளை மட்டும் உதிர்த்தார் அந்த மூதாட்டி. 

எதுவும் சொல்லாமல் உள்புறம் திரும்பி, “ராமசுவாமி, அந்த செம்புல நிரப்பி வைத்த ஜலத்தை எடுத்துக் கொண்டு வா!” குரல் கொடுத்தார் மகான்.

மறு நிமிடம் செம்பு நீரை எடுத்துக் கொண்டு அவர் வர, “அதை அப்படியே அந்தப் பாட்டி தலையில் ஊற்று…!”

மகானின் கட்டளை பிறக்க, அதை அப்படியே நிறைவேற்றினார், தொண்டர்.  அடுத்ததாக, தமது கையில் இருந்த கமண்டல நீரை, காலியான செம்பில் ஊற்றிய மகான், அதையும் அந்தப் பாட்டி தலையில் ஊற்றச் சொன்னார். 

“முதல்ல ராமேஸ்வரம்…அடுத்தது காசி…ரெண்டு புண்ணிய தீர்த்தத்திலும் நீராடின பலன் உனக்குக் கிடைச்சாச்சு. கவலைப்படாமல் போ..எல்லாம் நல்லபடியாக நடக்கும்!” கை உயர்த்தி ஆசிர்வதித்தார் மகான்.

மனம் முழுக்க பரிபூரண திருப்தியுடன் புறப்பட்டார் அந்த மூதாட்டி.  இதுவரை நடந்ததெல்லாம் சாதாரணமானதாகவே தோன்றியது. இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு தகவல் வரும் வரை. அந்தச் செய்திதான், மகானின் திருவிளையாடலை உணர்த்தியது அனைவருக்கும்.

மகானை தரிசித்துவிட்டுப் போன அந்த மூதாட்டி, அதற்கு மறுநாளே முக்தி அடைந்திருந்தார். விஷயத்தை மெதுவாக மகாபெரியவரிடம் தெரிவித்தார் அணுக்கத் தொண்டர் ராமசுவாமி.

கொஞ்சமும் பதற்றமில்லாமல் அதைக் கேட்டுக்கொண்ட மகான், “அதனாலதான், நேத்திக்கே உன்னை அவளுக்குப் புண்ணிய தீர்த்த ஸ்நானம் பண்ணிவைக்கச் சொன்னேன்! கஷ்டமே இல்லாம முக்தி கிடைச்சிருக்கும் அவளுக்கு!” சொல்ல திடுக்கிட்டுப் போனார் அந்த பக்தர்.

தன்னை தரிசிக்க வரப்போகிற மூதாட்டிக்கு காசி, ராமேஸ்வர புண்ணிய தீர்த்தத்தில் நீராடும் ஆசை இருப்பதை முன்கூட்டியே தெரிந்துகொண்டு, உப்பு நீரை (ராமேஸ்வரம் கடல்நீர்) எடுத்துவைக்கச் சொன்னதும், அதையும், தமது கமண்டல தீர்த்தத்தையும் (சன்யாசிகளின் கமண்டல நீரில் கங்கை வாசம் செய்வதாக ஐதிகம்)  அந்த மூதாட்டி மேல் அபிஷேகிக்கச் சொன்னதும் ஆச்சரியம் என்றால், அவளது முக்தியை முன்கூட்டியே தெரிந்துகொண்டு, தாமதிக்காமல் அவள் ஆசையைப் பூர்த்தி செய்து புண்ணியம் தேடித் தந்தது எத்தனை பெரிய திருவிளையாடல்!   

ஹர ஹர சங்கர! ஜய ஜய சங்கர! காஞ்சி சங்கர! காமகோடி சங்கர!

மகாபெரியவா சரணம்!! குருவே சரணம்!!

இனிமே குழந்தைகளுக்காக நீ தினமும் இதே மாதிரி சேவை பண்ணு! பெரிய புண்ணியம் கிடைக்கும்” 

இனிமே குழந்தைகளுக்காக நீ தினமும் இதே மாதிரி சேவை பண்ணு! பெரிய புண்ணியம் கிடைக்கும்” 

(“என்னடா இது.சேவை (இடியாப்பம்) பண்றது ரொம்பவே சிரமமான வேலை ஆச்சே…ஏதோ வாரத்துல ரெண்டு நாள்னாகூட பரவாயில்லை.சிரமத்தோட சிரமமா செய்யலாம்.ஆனா பெரியவா தினமும் பண்ணச் சொல்றாரே எப்படி முடியும்?னு  மனசுக்குள்ளே நினைச்சு அதிர்ச்சியான பரிசாரகரரும்,(சமையல்காரர்) -‘சேவைக்கு விளக்கம் கொடுத்த பெரியவாளும்)

.கும்பகோணம் பக்கத்துல உள்ள ஒரு வேதபாடசாலைக்குதிடுதிப்புன்னு ஒரு நாள் காலங்கார்த்தால பார்த்துட்டுவரலாம்னு புறப்பட்டுட்டார் பெரியவா.பொதுவாகவே வேக நடை நடக்கும் பெரியவா அன்று,வேதம் கத்துக்கற குழந்தைகளைப் பார்க்கப்போறோம்னுவேகம் கூடுதலாக இருந்ததுஅஞ்சு வயசுலேர்ந்து ஏழு வயசுக்கு உட்பட்ட பதினைஞ்சுஇருபது குழந்தைகள் ஸ்ருதி சுத்தமா வேதபாடங்களைச்சொல்லிண்டு இருந்ததைப் பார்த்ததும், அப்படியே ஓசைஎழுப்பாம நின்னு உன்னிப்பா கேட்டுண்டு இருந்தார்.பெரியவா. கொஞ்ச நேரம் கழித்து,குழந்தைகளுக்கு வேதம் கத்துத்தந்துண்டு இருந்த குரு யதேச்சையா திரும்பினப் போதுதான் பெரியவா வந்திருக்கிறதையே பார்த்தார்.

“இந்த பாடசாலை உங்களோட பாதம் படறதுக்குநாங்க குடுத்துவைச்சிருக்கோம்!ன்னு,வார்த்தைகளேவராம ரொம்ப பவ்யமா சொன்னார்அதே சமயம் எல்லாக் குழந்தைகளும் வேத மந்திரங்கள் சொல்லி பரமாசார்யாளுக்கு வந்தனம் பண்ணினர் ஆசார்யா ரொம்ப அமைதியா,”இது வேதத்தைபரிபாலனம் பண்ற இடம்.காலம்காலமா இருக்கிறவேதம் ஷீணமாயிடாம, நீங்கள்லாம் அதைசம்ரட்சணம் செஞ்சுண்டு இருக்கேள். வேத மந்த்ரங்கள் இந்தக் குழந்தைகளோட வாக்குலேர்ந்துவர்றதைக் கேட்கிறதே ஆனந்த அனுபவமா இருக்கு.நான் திடுதிப்புன்னு வந்து நிற்பேன்னு உங்களுக்குதெரிஞ்சிருக்க நியாயமில்லை.அதனால் என்னைமரியாதை பண்ணி வரவேற்கலைன்னெல்லாம்நினைகாதீங்கோ.ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளைமதிக்கறதுதான் முக்கியம்” என்று சொல்லிவிட்டு யாருமே எதிர்பார்க்காதபடிக்குஅந்த வேத பாடசாலையோட உக்ராண அறைக்கு (சமையல்கட்டு) போனார்.

அங்கே கனத்த சரீரத்தோட இருந்த பரிசாரகர் (சமையல்காரர்) ஒருத்தர், வேர்க்க விறுவிறுக்க, சேவை பிழிஞ்சுண்டு இருந்தார்.(சேவை-இடியாப்பம்)அவரைப் பார்த்ததும்,”என்ன குழந்தைகளுக்காக சேவை பண்ணிண்டு இருக்கியா? அப்படின்னு கேட்டா பெரியவா

ஏற்கெனவே சிரமப்பட்டு சேவை செஞ்சுண்டு இருந்த அவர்,ஆசார்யாளைப் பார்த்ததும் கையும் ஓடலை, காலும் ஓடலைன்னு சொல்வாளே அந்தமாதிரிபடபடப்போட நாக்கு தடுமாற ,”ஆஆஆ-ஆமாம் பெரியவா-பாவம் குழந்தைகள் பெத்தவாளையெல்லாம் விட்டுப்பிரிஞ்சுவந்து இங்கேயே தங்கிப் படிக்கறதுகள். ஏதோஅதுகளுக்கு கொஞ்சம் நல்லதா பண்ணிக்குடுக்கலாமென்னுதான்! என்று சொன்னார்.”நல்ல விஷயம்..அடிக்கடி சேவை பண்ணிவியோ?” கேட்டார், பெரியவா. “முடிஞ்சப்ப எல்லாம் பண்ணிக்குடுப்பேன். சாப்டா எந்த ஹேதுவும் வராததா பார்த்துப் பண்ணினாதானேகுழந்தைகள் வயத்துக்கு சிரமம் இருக்காது.அவாளும்சங்கடம் இல்லாம வேதம் படிப்பா! அதனால நல்லாத்தான் செஞ்சு போடுவேன்!” சொன்னார்,பரிசாரகர்.”ரொம்ப சந்தோஷம்…! இனிமே குழந்தைகளுக்காக நீதினமும் இதே மாதிரி சேவை பண்ணு! பெரிய புண்ணியம்கிடைக்கும்” மெல்லிசா ஒரு புன்னகையோட சொல்லிட்டுஅங்கேருந்து வெளில வந்தார் மகாபெரியவா.”என்னடா இது.சேவை (இடியாப்பம்) பண்றது ரொம்பவே சிரமமான வேலை ஆச்சே…ஏதோ வாரத்துல ரெண்டு நாள்னாகூட பரவாயில்லை.சிரமத்தோட சிரமமாசெய்யலாம்.ஆனா பெரியவா தினமும் பண்ணச் சொல்றாரேஎப்படி முடியும்?னு  மனசுக்குள்ளே நினைச்சு அதிர்ச்சியானார்

அங்கேயிருந்து புறப்படத்தயாரான பெரியவா “அந்த பரிசாரகரை வந்துட்டுப் போகச்சொல்லுங்கோ”என்று சொன்னார்.வந்து நின்னவரை ஏற இறங்கப் பார்த்த பெரியவா “என்ன தினமும் சேவை பண்ணுன்னு சொன்னதும் பயந்து போயிட்டே போல இருக்கு”ன்னு கேட்டார்.இல்ல பெரியவா அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை.முடிஞ்ச வரைக்கும் குழந்தைகளுக்கு தினமும் சேவை பண்ணித் தரப்பார்க்கறேன். குரல்ல ஒரு ஸ்திரமேஇல்லாம சொன்னார்.லேசா சிரிச்சார் பெரியவா.

“தினமும் சேவை பண்ணுன்னு நான் சொன்னதும் நீ முழிச்சதைப் பார்த்தப்பவே எனக்கு தெரிஞ்சுடுத்து,’என் வார்த்தையை நீ தப்பாப் புரிஞ்சுண்டுட்டே’ன்னு..நான் சொன்னதுக்கு அர்த்தம் சேவை பலகாரத்தை தினமும் பண்ணணும்கறது இல்லை..ஆகாரத்தாலகுழந்தைகளுக்கு எந்த ஹேதுவும் வந்துடக்கூடாதுன்னுபார்த்துப்பார்த்து நல்ல பலகாரமா செஞ்சு குடுக்கறதாசொன்னே இல்லையா..அதுதான் பெரிய சேவை(தொண்டு)அந்தக் கைங்கரியத்தைதான் விட்டுடாம செய்யின்னு சொன்னேன். புரிஞ்சுதா?

கட்டுரையாளர்-பி.ராமகிருஷ்ணன்

புதிய தட்டச்சு-வரகூரான் நாராயணன்.

நன்றி-31-12-2015 தேதியிட்ட குமுதம் பக்தி(சுருக்கமான ஒரு பகுதி) முன்பே பதிவாகியுள்ளது

இது வேறு ஆசிரியர்-இன்னும் ஸ்வாரஸ்யம்.

பெற்ற தாயை மறக்கலாமா?

இரண்டு சிறுமிகள் தங்களின் பெற்றோர்களுடன் மஹாபெரியவரை தரிசிக்க காஞ்சிபுரம் வந்திருந்தனர். அவர்கள் நான்கு மற்றும் ஆறாம் வகுப்பு படிப்பவர்கள்  ஆங்கிலவழியில் படிக்கிறார்கள் என்பது அவர்களின் பேச்சில் தெரிந்தது.  மஹாபெரியவர் அன்புடன் அருகில் அழைத்து உங்கள் பெயர் என்ன எந்த ஊர் என்ன வகுப்பு படிக்கிறீர்கள் ? என்றெல்லாம் விசாரித்தார்.

உற்சாகத்துடன் மை நேம் ஈஸ் என்று ஆரம்பித்து ஐ யாம் கமிங் ப்ரம்……………… என்று ஊரைச் சொல்லி ஐ யாம் ஸ்டடியிங் ……………. என வகுப்பையும் சொல்லி முடித்தனர்.  சந்தோஷம் என்றார்.  பழத்தட்டை சிறுமிகளின் பக்கம் நகர்த்தி என்ன பழம்  வேண்டுமோ எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்றார்.  தயக்கமுடன் பெற்றோறைப் பார்த்தனர்.  அப்பாவிடம் இருந்து சம்மதம் கிடைத்ததும் பழங்களை எடுத்துக்கொண்டு தேங்ஸ் என்றனர்.  உங்களின் அனுமதி கிடைத்த பின்னரே எதையும் வாங்க வேண்டும் என பழக்கி வைத்திருக்கிறீர்களே என பெற்றோரை பாராட்டினார் மஹாபெரியவர்.  அவர்களின் முகத்தில் பெருமிதம் வெளிப்பட்டது.

ஆனால் நீங்கள் சொல்லித்தராத இன்னொரு நல்ல பழக்கத்தை நான் சொல்லித்தரப்போகிறேன் என்றார். சிறுமிகல் ஆவலுடன் பார்த்தனர்.  பெற்றோரிடமும் எதிர்பார்ப்பு.  நான் ஒரு விஷயம் சொன்னால் கேட்பீர்களா? என்றார்.  ஷ்யூர் எனத் தலையசைத்தனர்.   பள்ளிக்கூடத்தில் இங்கிலீஷ் பேசணும்னு கட்டாயப்படுத்தலாம்  அது போனால் போகட்டும்.  அங்கே இங்கிலீஷ் பேசுங்கள்.  ஆனால் வீட்டில் அம்மா அப்பா சொந்தக்காரர்களிடம் தமிழில் தான் பேசணும் நீங்க.  பெற்ற தாய் போல தமிழ் தான் நமக்கு முதல் தெய்வம்  என்பதை மறக்கக்கூடாது.  என்னைப் போன்ற சன்யாசிகளிடமும் தமிழில் தான் பேசணும்  கோயிலுக்கு போகும் போது ஸ்லோகத்துடன் தமிழ் பாடல்களையும் பாடணும்.  எத்தனையோ அருமையான பாடல்கள் தமிழில் இருக்கே   தமிழை தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் வீட்டில் கட்டாயம் தமிழ்தான் பேசணும்  உங்களால முடியுமா? எனக் கேட்டார் மஹாபெரியவர்.  முடியும் வீட்டில் இனிமேல் தமிழில்தான் பேசுவோம் என்றார்கள் சிறுமிகள்.

அப்படியானால் இன்னும் ஒரு பழம் எடுத்துக்கலாம் என்றார் புன்சிரிப்புடன்.  பெற்றோரை அவர்களும் பார்க்கவே அப்பா தலையசைத்தார்.  ஆளுக்கொரு பழம் எடுத்தனர்.  போயிட்டு வர்றோம் உம்மாச்சி தாத்தா என அழகு தமிழில் சிறுமிகள் விடை பெற்றபோது மஹாபெரியவரின் முகம் மலர்ந்த்து

சந்த்ரசேகரா….ஈசா…

*”என்ன  பிள்ளையாரோட அனுக்ரஹத்தை நேரடியா வாங்கிண்டு வந்திருக்கே போல இருக்கு?!”*
மகாபெரியவர் தன்னை நேரில் வந்து தரிசித்து வேண்டுவோருக்கு மட்டுமல்லாமல், இருந்த இடத்தில் இருந்தே தன்னை நினைத்துப் பிரார்த்திப்பவர்களுக்கும் கூட அனுக்ரஹம் செய்யத் தவறுவதில்லை. 
பல காலத்துக்கு முன் சிதம்பரத்தில் பிரபலமான ஆடிட்டராக இருந்தார், பாலசுப்ரமணியம் என்பவர்.
தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சா.வின் பரம்பரையில் வந்தவர். 
அவருக்கு, காஞ்சி மகாபெரியவர் மீது, இயல்பாகவே மிகுந்த பக்தி இருந்தது. 
அடிக்கடி காஞ்சிபுரத்துக்குச் சென்று மகானை தரிசிக்க அவருக்கு நேரம் இல்லாவிட்டாலும் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவசியம் காஞ்சி சென்று மகானைத் தரிசித்து விடுவார் அவர். 
ஒவ்வொரு நாளின் விடியலும் மகாபெரியவா படத்தின் முன் நின்று சிறிதுநேரம் ‘சந்திரசேகரா ஈசா’ என்று காஞ்சி மகானின் திருப்பெயரைச் சொல்லி பிரார்த்திப்பதில் தான் தொடங்கும். 
அதுபோலவே தினமும் தூங்கச் செல்வதற்கு முன்பும்  மகாபெரியவா திருநாமத்தைச் சொல்லிக் கும்பிட்டுவிட்டே உறங்கச் செல்வார். 
அதுமட்டுமல்ல, மகாபெரியவரை சாட்சாத் ஈஸ்வரனாகவே கருதிய அவர், எந்த ஒரு செயலையும் செய்யத் தொடங்கும் முன், ‘சந்திரசேகரா ஈசா!’ என்று சொல்லிவிட்டே தொடங்குவார். 
வீடோ, அலுவலகமோ, வெளியிடமோ  அவருடைய இந்த பக்தி எல்லோருக்குமே தெரியும்.
ஒரு சமயம் சிதம்பரம் திருக்கோயிலில் நடந்த உற்சவம் ஒன்றில் கலந்து கொண்டு, நடராஜப் பெருமாளை  தரிசிப்பதற்காகச் சென்றார், அவர். 
இப்போது போல பெரிய மனிதர்கள், செல்வந்தர்கள் என்றெல்லாம் எந்தச் சலுகையும் அப்போதெல்லாம் கோயில்களில் கிடையாது. சிறப்புத் தரிசனம், கட்டணத் தரிசனம் என்றெல்லாமும் இல்லை. 
எல்லோரும் சுவாமி முன் ஒருவர்தான்.
அன்றைய தினம் அவர், ஆலயத்துக்குச் சென்ற நேரம் அங்கே ஒரே பரபரப்பாக இருந்தது. 
பக்தர்கள் பலரும் இங்கும் அங்குமாக ஓடிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனை … ஆனை…என்ற அலறல் வேறு கேட்டது. 
ஆடிட்டர், என்ன  ஏதென்று புரிந்து கொள்வதற்குள்,  கோயில் யானை ஆவேசத்தோடு பிளறியபடி இங்கும் அங்கும் ஓடுவதும் மக்கள் பயந்து அலறியபடி சிதறி ஓடுவதும் காட்சியாகவே தெரிந்தது அவருக்கு. 
கோயில் யானைக்கு மதம் பிடித்துவிட்டது என்பதை அவர் யூகித்துப் புரிந்து கொண்ட விநாடியில் அந்த விபரீதம் நடந்தது. 
ஆமாம்…மதம் பிடித்து ஓடி வந்து கொண்டிருந்த யானை சட்டென்று துதிக்கையை நீட்டி, அவரைத் தூக்கியது. அப்படியே தலைக்கு மேலே உயர்த்தியது. லேசாக சுழற்றத் தொடங்கியது. அந்த நொடியில் அவரது கண்ணுக்கு உலகமே  சுழல்வதுபோல் இருந்தது. 
ஓடிக் கொண்டிருந்தவர்கள் எல்லாம் அடுத்து ஏதோ விபரீதம் நடக்கப் போகிறது என்று அச்சத்தோடு பார்க்க, யானைப் பாகன் கையில் இருந்த அங்குசத்தைக் காட்டி மிரட்டத் தொடங்க அந்த அதிபயங்கர இக்கட்டான சூழலில் ஆடிட்டரின் வாய் தான் வழக்கமாகச் சொல்லும் மகாமந்திரத்தை அனிச்சையாகச் சொன்னது ‘சந்திரசேகரா ஈசா!’
முதலை வாயில் சிக்கிய ஆனை ‘ஆதிமூலமே’ என்று அழைத்தது போன்ற ஈனஸ்வரத்தில் …. குழறலாக அவர் அந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னபோதும், ஏதோ குறிப்பறிந்து செயல்படுவது போல சட்டென்று நின்றது யானை. 
ஆடிட்டரை உயர்த்திப் பிடித்துச் சுழற்றிக் கொண்டிருந்த துதிக்கையை டக்கென்று கீழிறக்கியது. 
உரத்த குரலில் பிளறியது. 
துதிக்கையை மீண்டும் உயர்த்தி ஆசிர்வதிப்பது போல அவரது உச்சந்தலையைத் தொட்டுவிட்டு, அமைதியாக நின்றது. 
அதிசயித்துப் போனார்கள் எல்லோரும்! 
மகாபெரியவரின் பெயரைச் சொன்னதும் யானையிடம் நடந்த மாற்றத்தைச் சொல்லிச் சொல்லி வியந்தார்கள். 
சில விநாடிகள் செய்வது அறியாமல் நின்ற ஆடிட்டர், பின் தெளிவடைந்து உள்ளே சென்று நடராஜ தரிசனம் செய்தார். 
உடனடியாக மகானை தரிசிக்கத் தீர்மானித்து, ஸ்ரீமடத்துக்குச் சென்றார். 
பக்தர் கூட்ட வரிசையில் நின்று தனது முறை வந்ததும் வார்த்தைகளால் எதுவும் பேசாமல், கண்களில் நீர் வழிய மகானின் திருவடியில் விழுந்து பணிந்தார். 
“என்ன  பிள்ளையாரோட அனுகிரஹத்தை நேரடியா வாங்கிண்டு வந்திருக்கே போல இருக்கு?!” மென்மையாகக் கேட்டுச் சிரித்தார், மகாபெரியவா.
ஆனையிடம் சிக்கி அபயம் கேட்ட உன்னை அங்கே வந்து காத்தது நான்தான் என்று சொல்லாமல் உணர்த்துவது போல் மகான் கேட்ட அந்தக் கேள்வியால் உடல் சிலிர்த்து, மனம் குளிர்ந்தது ஆடிட்டருக்கு. 
இப்போதும் அவர் வாய் அனிச்சையாய்ச் சொன்னது, *சந்த்ரசேகரா….ஈசா…*

தடையை உடைக்கும் பழவங்காடி மகாகணபதி கோவில்

தடையை உடைக்கும் பழவங்காடி மகாகணபதி கோவில்

நம் செயல்பாடுகளில் எந்தத் தடையுமில்லாமல் வெற்றியடைய உதவும் தலமாகக் கேரள மாநிலம், திருவனந்தபுரத்தில் பழவங்காடி மகாகணபதி கோவில் இருக்கிறது.

நம் செயல்பாடுகளில் எந்தத் தடையுமில்லாமல் வெற்றியடைய உதவும் தலமாகக் கேரள மாநிலம், திருவனந்தபுரம், கிழக்குக் கோட்டைப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் பழவங்காடி மகாகணபதி கோவில் இருக்கிறது.

திருவாங்கூர் சமஸ்தான மன்னன் ராமவர்ம மகாராஜா தனது அரண் மனையைப் பத்மனாபபுரத்தில் இருந்து திருவனந்தபுரத்துக்கு மாற்ற முடிவு செய்தான். அதனால் தனது படைவீரர்கள் மற்றும் மக்களுடன் பத்மனாபபுரத்தில் இருந்து திருவனந்தபுரத்திற்கு இடம் பெயர்ந்தான்.

அப்போது மன்னன் வழிபட்டு வந்த விநாயகர் சிலை ஒன்றையும், படை வீரர்கள் தங்களுடன் எடுத்துச் சென்றனர். அவர்கள் எடுத்துச் சென்ற சிலையை அங்கிருந்த கோட்டைக்கு அருகில் வைத்தனர். அரண்மனை பாதுகாப்புப் பணியிலிருந்த படை வீரர்கள் அந்த விநாயகரை வழிபட்டுத் தங்கள் பணிக்குச் செல்லத் தொடங்கினர்.

படைவீரர்கள் தாங்கள் போருக்குச் செல்லும் காலங்களில், அந்த விநாயகர் சிலையையும் தங்களுடன் எடுத்துச் சென்று போர்க்களத்தில் நிறுவி வழிபட்டு, அதன் பிறகு போரிடச் சென்றனர். இதனால் அவர்கள் சண்டையிட்ட போர்களிலெல்லாம் வெற்றி கிடைத்தது. படை வீரர்களின் வாழ்க்கையிலும் நல்ல முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது.

பிற்காலத்தில் படைவீரர்கள், அந்த விநாயகர் சிலையை ஓரிடத்தில் நிலையாக நிறுவி வழிபாடுச் செய்வதென முடிவு செய்தனர். அதனைத் தொடந்து, சிறிய அளவிலான கோவில் ஒன்று கட்டப்பட்டு அதில் விநாயகர் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்ததாக தல வரலாறு சொல்கிறது.

திருவாங்கூர் சமஸ்தானப் படைவீரர்கள் அனைவரும் இந்திய ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்ட பின்பு, படை வீரர்கள் பராமரிப்பில் இருந்து வந்த விநாயகர் கோவிலும் இந்திய ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வரப்பட்டது. ராணுவப் பராமரிப்பில் இருக்கும் விநாயகரை அன்றிலிருந்து ராணுவப் பிள்ளையார் (மிலிட்டரிப் பிள்ளையார்) என்று அங்குள்ளவர்கள் அழைக்கத் தொடங்கி விட்டனர்.

திருவனந்தபுரம் கிழக்குக் கோட்டைப் பகுதியில் பழவங்காடியில் இருக்கும் இக்கோவிலில் மகாகணபதி கிழக்கு நோக்கிப் பார்த்தபடி, வலது காலை மடித்து வைத்து அமர்ந்த நிலையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இக்கோவிலுக்குள் விநாயகரின் முப்பத்திரண்டு திருவுருவங்கள் அழகிய ஓவியங்களாக வரைந்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. கோவில் வளாகத்தில் தர்மசாஸ்தா, துர்க்கை அம்மன், நாகராஜா ஆகியோருக்கான சிலைகளும் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.

ஆலயம் காலை 4.30 மணி முதல் 10.45 மணி வரையிலும், மாலை 5 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் திறந்திருக்கும். இங்கு தேங்காய் உடைத்து (விடலை) வழிபாடு செய்வது சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது. சபரிமலைக்கு அடுத்ததாக இங்குதான் அதிக அளவில் தேங்காய் உடைத்து வழிபாடு நடக்கிறதாம். தேங்காய் உடைத்து வழிபட்டால், நம் செயல்பாடுகளில் எந்தத் தடையுமில்லாமல் வெற்றியடைய முடியும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

*அமைவிடம் :*

திருவனந்தபுரம் பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் திருவனந்தபுரம் கிழக்குக் கோட்டைப்பகுதியில் அமைந்திருக்கும் இத்தலத்திற்குச் செல்ல நகரின் அனைத்துப் பகுதிகளில் இருந்தும் பேருந்து வசதிகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.

நன்றி.    ஓம் நமசிவாய*

பகவானுக்கு என்ன கொடுத்து வணங்க வேண்டும் ?

பகவான் வீதி ஊர்வலமாய் எழுந்தருள்கிறார்.  சரீர உபாதை இருப்பவர்களை உத்தேசித்து அவர்கள் வீடு வாசலுக்கே வருகிறார்.  வந்து சேவை  கொடுக்கிறார்.  அப்படியொரு நாள் பகவான் எழுந்தருளும்போது எல்லோரும் கற்கண்டு, புஷ்பம் என்று தட்டிலே வைத்துக் கொண்டு வீதியிலே காத்திருக்கிறார்கள்.  

ஒருவர் மட்டும் விஷயம் தெரியாமல் உள்ளேயே இருக்கிறார்.  அவர் வீட்டு வாசலில் வந்து பகவான் நிற்கிறான்.  இவர் எதையும் சித்தமாய் வைக்கவில்லை  ஆனால் அவர் ரொம்ப சதுரர் – கெட்டிக்காரர் – பகவானிடம் போய் நின்று கொண்டு, “அப்பனே, அவர்களெல்லாம் புஷ்பம், தேங்காய், வாழைப்பழம் என்று சமர்ப்பித்தார்கள்.  உன்னிடம் எது இல்லையோ அதையல்லவா சமர்ப்பிக்கணும்” என்றார்.உடனே பரமாத்மா கேட்டானாம் – இவ்வளவு கேட்கிறீரே … நீர் ஏதாவது சமர்ப்பிக்கப் போகிறீரா இல்லையா?உன்னிடத்திலே எது இல்லையோ அதைக் கொடுத்தால் தானே உயர்த்தி? என்றார் பக்தர்.என்னிடத்திலே என்ன இல்லை என்று உனக்குத் தெரியுமா? பகவான் கேட்கிறார்.அதைத்  தெரிஞ்சு வச்சுண்டுதான் அதைக் கொடுக்க வந்தேன்.

என்னது அது?

கிருஷ்ணாவதார காலத்திலே கோபிகா ஸ்திரீகளுடன் நீ சஞ்சாரம் பண்ணினாய் அல்லவா .. அப்போதே உன் மனசை அவர்கள் எடுத்துக் கொண்டு விட்டார்கள். ஆகையினாலே உன் மனசு உன்னிடத்தில் இல்லை.. அதற்கு பதில் என் மனசை உனக்குக் கொடுக்கிறேன்.. என்றார் பக்தர். 

பகவான் பதிலே சொல்லலை.  வாயை மூடிக் கொண்டு விட்டார். ஆகவே மனசை சமர்ப்பிக்கணும்.  தேங்காய், கற்பூரம், பூ என்று சமர்ப்பித்து, மனசை அர்ப்பணிக்கலைன்னா ஏற்பானோ அவன்.? எதுவாயிருந்தாலும் மனசுடன் சேர்த்துச் சமர்ப்பிக்கப்படுவதுதான் உயர்த்தி என்று உணர்த்தத்தான் அந்த பக்தர் மனசையே அர்ப்பணித்தேன் என்றார்.

பூரணனான  அவன் நம்மிடத்திலே ஒன்றே ஒன்றைத்தான் எதிர்பார்க்கிறான்.  இந்த மனசு அவனுடையது என்று அர்ப்பணிக்கிறோமா என்பதைத் தான் எதிர்பார்க்கிறான். அதை மட்டும்தான் எதிர்பார்த்து உயர்ந்த நிலையை நமக்குக் கொடுக்கிறான்.  

நம் மனசை சமர்ப்பிக்கவிட்டால் நாம்தான் அபூர்ணர்களாகிறோமே தவிர அவன் பூரணனாகத் தான் இருக்கிறான்.எல்லா சுகுணங்களுக்கும் உரியவனாய், ஆபரணங்கள், ஆயுதங்களுடன் இருக்கிறான்; பகவான் சகலத்திலும் பூரணமாய் இருக்கிறான் என்று சரணாகதி கத்யத்தில் விவரிக்கப்படுகிறது.

சரணம் சரணம் ஸ்ரீரங்கா !

திருவடி சரணம் ஸ்ரீரங்கா !

 நன்றி 

*தொகுப்பு* :

*ஸ்ரீ மகாவிஷ்ணு சேவா சங்கம்*

திருமாலின் பத்து சயன தலங்கள்

1. ஜல சயனம் : 

107-வது திவ்ய தேசமான ஸ்ரீவைகுண்டம் எனும் திருப்பாற்கடலில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலங்களில் மக்கள் தம் பூத உடலுடன் சென்று தரிசிக்க முடியாத ஜல சயனம்.

2. தல சயனம்: 

63 வது திவ்ய தேசமான மாமல்லபுரம் என்னும் மல்லையில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான தல சயனம் . இங்கு திருமால் வலதுகரத்தை உபதேச முத்திரையுடன் மார்பின் மீது வைத்து, தரையில் ஆதிசேடன் மீது சயனித்து காட்சி தருகிறார்.

3. புஜங்க சயனம் (சேஷசயனம்): 

முதலாம் திவ்ய தேசமான ஸ்ரீரங்கம் என்னும் திருவரங்கம் விண்ணகரத்தில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான புஜங்க சயனம் (சேஷசயனம்). இங்கு திருமால் புஜங்க சயனத்தில் ஆதிசேடன் மீது சயனித்து காட்சி தருகிறார்.

4. உத்தியோக சயனம் : 

12 வது திவ்ய தேசமான திருக்குடந்தை என்னும் கும்பகோணத்தில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான உத்தியோக சயனம் (உத்தான சயனம்). வேறு எங்கும் இல்லாத சிறப்பாக இங்கு சாரங்கபாணிப் பெருமாள் திருமழிசை ஆழ்வாருக்காக, சயனத்தில் இருந்து சற்றே எழுந்து பேசுவது போலான உத்தியோக சயனத்தில் காட்சி தருகிறார்.

 5. வீர சயனம் : 

59 வது திவ்ய தேசமான திருஎவ்வுள்ளூர் என்னும் திருவள்ளூரில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான வீர சயனம். திருமால், ‘நான் எங்கு உறங்குவது?’ என்று சாலிஹோத்ர முனிவரை கேட்டபோது, அவர் காட்டிய இடம் தான் திருஎவ்வுள்ளூர். இங்கு திருமால் வீரராகவப் பெருமாள் வீர சயனத்தில் காட்சி தருகிறார்.

6. போக சயனம் : 

40 வது திவ்ய தேசமான திருசித்திரகூடம் என்னும் சிதம்பரத்தில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான போக சயனம். இங்கு புண்டரீகவல்லி தாயார் சமேதராய் கோவிந்தராஜப் பெருமாள் போக சயனத்தில் காட்சி தருகிறார்.

7. தர்ப்ப சயனம் : 

105 வது திவ்ய தேசமான திருப்புல்லாணியில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான தர்ப்ப சயனம். இங்கு ஸ்ரீராமர் தர்ப்ப சயனத்தில் காட்சி தருகிறார்.

8. பத்ர சயனம் : 

99 வது திவ்ய தேசமான ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூரில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான பத்ர சயனம். இங்கு வடபத்ர சாயி என்னும் வடபெருங்கோவிலுடையானான ஸ்ரீரங்கமன்னார் பெருமாள் வடபத்ர சயனத்தில் காட்சி தருகிறார். பத்ர என்பது ஆலமரத்து இலையை குறிக்கிறது.

9. மாணிக்க சயனம்: 

thiruneermalai neervanna perumal temple history in tamil

61 வது திவ்ய தேசமான திருநீர்மலையில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான மாணிக்க சயனம். இங்கு திருமால் அரங்க நாயகி சமேத அரங்கநாதராய் சதுர் புஜங்களுடன் அரவணையில் மாணிக்க சயனத்தில் காட்சி தருகிறார். இத்தலத்தின் சிறப்பாக,இங்கு பெருமாளை நின்றான், இருந்தான், கிடந்தான், நடந்தான் என நான்கு நிலைகளில் தரிசிக்கலாம்.

10. உத்தான சயனம் : 

திருக்குடந்தையில் அமைந்துள்ளது, திருமால் சயனக்கோலமான உத்தான சயனம். இங்கு திருமால் அரவணையில் உத்தான சயனத்தில் காட்சி தருகிறார்.

நன்றி.   ஓம் நமசிவாய

என் அப்பா

நான் எழுதும் தமிழ் கவிதையில்

நான் கண்ட சிறந்த மூன்று எழுத்துக்கள்

அப்பா

 சில நேரங்களில் பகைவன் போல தெரிந்தாலும்

உன் பாசத்தை மிஞ்சிட யாரும் இல்லை இவ்வுலகில்

உன் கடல் அளவு கோபம் கூட குறைந்து விடுகிறது

உன் பெண்ணில் கண்ணில் ஒரு துளி நீர் வந்தால்

பத்து மாதங்கள் சுமந்தவள் அம்மா என்றால்

காலமெல்லாம் என்னை நெஞ்சில் சுமந்தவர் என் அப்பா

அழகிய உறவாய் அன்பான துணையாய்

உயிர் கொடுக்கும் உறவாய்

குழந்தையின் வழிகாட்டியாய் இருப்பவரே அப்பா

அம்மாவின் பாசம் கருணையில் தெரியும்

அப்பாவின் பாசமோ கடமையில் தெரியும்

அப்பாவின் தோளில் சாய்ந்து

விளையாடியர்வர்களுக்குத்தான் தெரியும்

அதன் சுகம் என்னவென்று

தலைமீது வைத்து வளர்க்கும் அப்பாவை

என்றும் தலைகுனியாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்

அம்மா எனும் சொல் எனது முதல் மொழியானால்

அப்பா எனும் சொல் எனது முகவரியானதே

என் அப்பாவின் இடத்தை யாராலும் இட்டு நிரப்ப முடியாது

எத்தனை உறவுகள் என்னோடு இருந்தாலும்

நான் தேடும் உறவு ஒரே உறவு நீ மட்டுமே

ஏனென்றால் நீ எனக்கு உறவு இல்லை

என் உயிர் அப்பா…………………………………….

Every verse of the poem describes the boundless connection and the unconditional love a daughter and a dad hold for each other. The best gift any dad can get from a daughter. I am sure Thatha will be elated in whichever world he is with this scintillating poem of yours. Very thoughtfully penned Amma. Truly commendable

🙌

🏻

🙌

🏻

🙌

🏻

👏

🏻

வெற்றிலைபெட்டி_மாத்திரைபெட்டியாக மாறிபோனது ஏன்?

  பற்கள் வெண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று ஒரு பிரச்சாரத்தை கோல்கேட் பற்பசை கம்பெனி கடுமையாக விளம்பரம் செய்தது    பற்கள் வெள்ளையாக இருந்தால் தான் சமுதாயம் மதிக்கும் என்ற அளவிற்கு பிரச்சாரம் செய்தார்கள்  அதன் பாதிப்பு வெற்றிலைக்கு விடை கொடுத்தது    நமது மூதாதையர்களின் பற்கள் யாருக்கும் வெண்மையான பற்கள் இல்லை அனைவரும் வெற்றிலை போட கூடியவர்களாக இருந்தார்கள் இன்று நம்மை போன்று பெட்டி பெட்டியாக மாத்திரையை பயன்படுத்தியவர்கள் அல்ல அவர்கள்    ஏனென்றால் வயோதிகத்தில் ஏற்படக்கூடிய பல நோய்களுக்கு வெற்றிலை போடும் பழக்கத்தில் தீர்வு இருந்தது நல்ல ஜீரண தன்மையை வெற்றிலை ஏற்படுத்தியது முதுமையில் ஏற்படக்கூடிய சுண்ணாம்புச்சத்து இழப்பை வெற்றிலை பாக்கில் உள்ள சுண்ணாம்பு ஈடு செய்தது.    எந்த சிக்கலான உணவை சாப்பிட்டாலும் அதை ஜீரணமாகும் தன்மை வெற்றிலை என்னும் காரத்தன்மையுள்ள பொருளிலும் பாக்கு என்னும் துவர்ப்பு தன்மை உள்ள பொருளிலும் சுண்ணாம்பு என்னும் எரிப்பு தன்மை உள்ள பொருளிலும் கலந்து இருந்தது    என்று தமிழர்கள் வெற்றிலைப் பாக்கு போடும் பழக்கத்தை ஆங்கில மருத்துவர்களின்  பேச்சைக்கேட்டு கை விட்டார்களோ அன்றே இவர்களுக்கு பல்வேறு நோய்கள் வர ஆரம்பித்தது

சர்க்கரை நோய் மிக அதிகமாக பரவியதற்க்கு வெற்றிலை போடும் பழக்கத்தை கை விட்டதும் ஒரு காரணமாகும்     இந்த வெற்றிலை போடும் நல்ல பழக்கத்தை ஒழித்துக் கட்டுவதில் ஆங்கில மருத்துவர்கள் மிகவும் மும்முரமாக இருந்தார்கள் காரணம் இந்த பழக்கம் இருந்தால் அவர்களுக்கு வருமானமே கிடைக்காது என்பதுதான் உண்மை    தற்போதைய நிலைமை என்ன தெரியுமா நாம் வெற்றிலை போடலாம் என நினைத்தாலும் கூட நகர்ப்புறங்களில் கிடைப்பதில்லை அந்த அளவிற்கு வெற்றிலையை ஒழித்துக் கட்டி விட்டனர் இப்போது மெடிக்கல் ஷாப்பில் மருந்துகள் மாத்திரை வடிவில் அமோக வியாபாரம்..  

நோய் நொடி இல்லாமல் வளர்க

கேரளாவிலுள்ள ஆலப்புழா மாவட்டம் மருத்தோர் வட்டம் சேர்த்தலாவில் தன்வந்திரி கோயில் உள்ளது.  இங்கு வழிபட்டால் நோய் நொடி இல்லாத நல்வாழ்வு அமையும். 

வயலார் கிராமத்தை சேர்ந்த தம்பான் இனத்தை சேர்ந்த ஒருவர் நீண்ட காலமாக வயிற்று வலியால் அவதிப்பட்டார்.  வைக்கத்திலுள்ள வைக்கத்தப்பன் சுவாமியிடம் முறையிட்டார். வலி குறைந்தது.  அன்றிரவு கனவில் தோன்றிய சிவன் பக்தனே  இத்தலத்தை விட்டு சென்றால் மறுபடியும் வலி ஏற்படும். சேர்த்தலைக்கு செல் அங்குள்ள கேளம் குளத்தில் முழுகு   நீருக்கடியில் மூன்று சிலைகள் கிடைக்கும்.  முதலில் கிடைக்கும் சிலை சக்தி வாய்ந்த்தால் குளத்திலேயே விட்டுவிடு.  இரண்டாவது சிலையை அந்தணருக்கு தானம் கொடு.  மூன்றாவது சிலையை பிரதிஷ்டை செய்  அப்போது நோய் தீர பெறுவாய் என்றார்   அதன்படி இரண்டாவது சிலையை வெள்ளூடு என்னும் பகுதியை சேர்ந்த நம்பூதிரிக்கு தானமளித்தார்.  அவர் அதை தன் வீட்டிலேயே வைத்து வழிபட்டார்.  சில ஆண்டுகளுக்கு பிறகு மண்முக என்பவரின் உதவியுடன் பிரதிஷ்டை செய்து கோயில் கட்டினார்.  இரண்டு குடும்பத்தினரும் நிர்வகித்தனர். .

பிற்காலத்தில் கோயில் யாருக்கு சொந்தம் என்ற பிரச்னை எழுந்தது.  இதில் மன்முக குடும்பத்தினர் சிலையின் கையை உடைத்தனர். நம்பூதிரியின் குடும்பத்தினர் கை உடைந்த சிலையை மருத்தோர் வட்டத்தில் பிரதிஷ்டை செய்தனர்.  உடைந்த கையை வெள்ளியினால் செய்து பொருத்தினர் அங்கு சுவாமி மேற்கு நோக்கி காட்சியளிக்கிறார்.  அக்காலத்தில் காயமடைந்தவர்களௌக்கு அட்டை பூச்சியை வைத்து சிகிச்சை செய்யும் முறை இருந்தது. இதனால் சுவாமியின் இடது கையில் வெள்ளியினால் ஆன அட்டைப்பூச்சி உள்ளது.

 இக்கோயிலில் முக்குடி என்னும் மருந்தை தயிரில் கலந்து தயாரிக்கின்றனர்.  பூஜையின் போது மருந்து சுவாமியின் கையிலுள்ள தங்கக் குடத்தில் வைக்கப்படும்.  இதைப் பருகினால் நோய்கள் விலகும்.  குணம் அடைந்தவர்கள் சுவாமிக்கு வெண்ணெய் சந்தனக்காப்பும் செய்து நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.  ஆஸ்துமா  வாத நோய் தீரவும் நினைத்தது நிறைவேறவும் கயற்றேல் வானம் என்னும் பூஜை நடத்துகின்றனர். அமாவாசையன்று நடக்கும் பிதுர் வழிபாட்டில் காட்டு சேப்பங்கிழங்கில் தயாராகும் தாள்கறி நிவேதனம் செய்வர்.  இந்த கிழங்கை தொட்டவருக்கு கையில் அரிப்பு ஏற்படும்.  அப்படிப்பட்ட இக்கிழங்குடன் மூலிகைகளைச் சேர்த்து தயாரிக்கும் மருந்து பூஜையில் இடம் பெறும்  இதைச் சாப்பிட நீண்ட கால நோயும் தீரும்.

எப்படி செல்வது

எர்ணாகுளத்திலிருந்து சேர்த்தலா 40 கிமீ  அங்கிருந்து 2 கிமீ

விசேஷ நாட்கள்

ஆவணி திருவோனம்   மாதந்தோறும் திருவோணத்தன்று பால் பாயச வழிபாடு.  சித்திரை உத்திரத்தன்று பிரதிஷ்டா தினம்  ஐப்பசி தேய்பிறை துவாதசி  தன்வந்திரி ஜெயந்தி.

  அருகிலுள்ள தலம்.

வைக்கம்  மகாதேவர் கோயில் 24 கிமீ