சின்முத்ரையின் எளிமையான விளக்கம்

ஒரு சதஸ் நடக்கிறது. 

தட்சிணாமூர்த்தியின் சின்முத்ரை குறித்து ஒரு பண்டிதர் மூன்று மணி நேரம் பேசினார்.அது முடிந்ததும் பெரியவா, “எதைப் பற்றி பேசினாய்?” என்று கேட்டார். “சின்முத்ரையின் தாத்பர்யம்!” என்றதைக் கேட்டு, “ஒரு சின் முத்ரையில் இத்தனை விஷயமா? மூணு மணி நேரம் பேசினியே. எல்லாரும் புரிஞ்சுண்டாளா?” என்றார்.

“புரிஞ்சுண்டாளா இல்லையான்னு எனக்கெப்படித் தெரியும்?” என்றார் அவர். அதற்குப் பெரியவா, “நாம் சொல்வதை சரியாக புரிந்து கொள்கிறார்களா,இல்லையா என்பதைக் கேட்பவர் முகபாவத்தைப் பார்த்தே புரிந்து கொள்ளலாம். அது தெரியாமல் பேசிக்கொண்டே போவதில் பயனில்லை.கேட்பவர் திறமையை எடை போட்டு அதற்கு ஏற்றாற்போல் பேச வேண்டும்!” என்றெல்லாம் அறிவுரைகள் தந்தார்.அதன் பிறகு, “நீ இப்ப சொன்னயே சின்முத்ரை – அதற்கு எனக்குத் தெரிந்த அர்த்தம் சொல்லட்டுமா?” என்று அடக்கமாக கேட்டு விட்டுத் தொடங்கினார்.

“அடுத்தவாளைக் காட்டும் ஆள்காட்டி விரலும், ‘நான்’ என்ற எண்ணத்தைக் காட்டுவது போல் தனித்துத் தடித்து நிற்கும் கட்டை விரலும் சேர்ந்து- “நானும் நீயும் ஒண்ணு தான்!” என்று தட்சிணாமூர்த்தி ஸ்வாமி சொல்வதாகப் பொருள் கொள்ளலாமா?” என்றார்.கேட்ட பண்டிதர் அவர் காலடியில் விழுந்து, “இதுதான் சரியான பொருள்!” என்று சொல்லிச் சொல்லி உருகினார்.”இனிமேல் நான் பேசக் கத்துக்கணும். எனக்கு சரியாக வெளியிடத் தெரியவில்லை, அனுக்கிரகம் பண்ணணும்!” என்று வேண்டிக் கொண்டார்.

*பெரியவா சரணம்!*

குருவாயூர்” ஏகாதசி


வைகுந்த” ஏகாதசி-ன்னு தானே எல்லா இடத்துலயும் சொல்லுவாங்க? #கேரளத்தில் மட்டும், அனைத்து ஆலயங்களிலும், ஏன் “#குருவாயூர்_ஏகாதசி”-ன்னு சொல்லணும்?
இத்தனைக்கும், குருவாயூர் பாடல் பெற்ற தலம் கூடக் கிடையாதே!
எல்லாத்துக்கும் காரணம் ஒரு வாரணம் = யானைதான் காரணம்!
அந்த யானையின் மனசு தான், மொத்த வைகுந்த ஏகாதசிக்கே, “குருவாயூர்” ஏகாதசி என்று பெயர் பெற்றுத் தந்தது!

1914 – வல்லிய ராஜா என்னும் நிலம்பூர் நாட்டு ராஜா! உள்நாட்டுக் கலகத்தில் அவஸ்தைப்பட்ட தன் குடும்பத்துக்காக வேண்டிக் கொண்டார்!தன்னிடம் இருந்த பல யானைகளில் ஒன்றை, குருவாயூர் ஸ்ரீகோயிலுக்கு, தானம் அளித்தார்!அந்த பத்து வயதுக் குட்டி_யானை கேசவன்! பின்னாளில் புகழ் பெற்ற கஜராஜன்_கேசவன்” ஆனது!யானை என்னமோ குட்டி தான்! இருந்தாலும் சுட்டி!அமைதியான துறுதுறுப்பான சுபாவம்,
சாப்பிடும் போதும், விளையாடும் போதும், ஸ்ரீகோயிலைப் பார்த்தவாறேதான் எதுவும் பண்ணும்!அங்கிருந்து தன் கண்ணை மட்டும் எடுக்கவே எடுக்காது! இத்தனையும் பத்தே வயசில்!
அவ்வப்போது ஊர்வலத்தில் கண்ணனை அதன் மேலும் ஏற்றுவார்கள்!சக யானைகளெல்லாம், விளையாடுவதும், முரண்டு பிடிப்பதும், குலைகுலையாய் நேந்திரம் பழம் உண்டு, ஜாலியாகக் கழிப்பதுமாய் இருக்க.இது மட்டும், ஏகாதசி நாளில் சாப்பிடாமல் இருக்க, எப்படியோ கற்றுக் கொண்டது!தியுலாவின் போது, வித்தியாசமாக நடந்து காட்டும்!முன்னும் பின்னும், வலமும் இடமும்,நேர் வாட்டிலும், குறுக்கு வாட்டிலும்,
அசைந்து அசைந்து செல்வது ஏதோ டான்ஸ் ஆடுவது போல இருக்கும்!குருவாயூரப்பன், திடீரென்று இதனால் அரங்கனைப் போல், நடையழகு உடையவன் ஆகி விட்டான்!
மக்களிடம், குறிப்பாகச் சின்னஞ் சிறார்களிடம் கேசவனுக்கு ஏக செல்வாக்கு கூடி விட்டது!ஆனால்.ஆனால்.
பக்கத்து ஊர்களில் நடக்கும் உற்சவங்களுக்கு இது செல்லாது! முரண்டு பிடிக்கும்!அங்குசத்தால் அடி வாங்கும்!
ஆனால் அலறாது! பிளிறாது! கண்ணீர் உகுக்கும்! நீர் பெருக்கும்! ஆனால் அப்பவும் குருவாயூரை விட்டு மட்டும் செல்லவே செல்லாது!குருவாயூரப்பனை, சும்மா ஒப்புக்குச் சுமக்காமல், மனசிலே சுமந்து விட்டது போலும்!குருவாயூரப்பன் ஊருலாச் சிலையை (உற்சவர்), #மலையாளத்தில், #திரு_வெளி என்பார்கள்!

ஸ்ரீவேளி, சீவேளி என்று பின்னாளில் திரிந்து விட்டது!
தட்டையான பலகையில், மாயோனின் உருவம் பொறித்து, அதன் கீழே சின்னூண்டு இருக்கும்! அதுக்கு “#திடம்பு”-ன்னு பேரு
நம்ம கேசவன், அந்தத் “திடம்பை” யார் வைத்திருக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு மட்டுமே தன் முன்னங்காலை மடக்கும்!
மற்ற யாராய் இருந்தாலும், பின்னங்கால் வழியாக ஏறித் தான், யானை மேல் உட்கார வேண்டும்! எவ்வளவுதான் தேங்காய், பழம், கரும்பு இனாமாகக் கொடுத்தாலும், அவற்றை எல்லாம் ஒதுக்கி விடும்!தன் முன்னங் கால்களை மட்டும், வேறு யாருக்கும் மடக்கவே மடக்காது!உன் அந்தமில் சீர்க்கு அல்லால்,
வேறு எங்கும்,அகம் குழைய மாட்டேனேன்னு ஆழ்வார் பாசுரத்தை நாமே படிச்சதில்லை! ஆனா இந்த யானை, இதை எங்கே போயி படிச்சிது/பிடிச்சிதுன்னு தான் தெரியவில்லை!செந்தழலே வந்து அழலைச் செய்திடினும், செங்கமலம்அந்தரம் சேர் வெங் கதிரோற்கு அல்லால் அலர் ஆவால்!!வெந்துயர் வீட்டா விடினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மானே-உன்அந்தம் இல் சீர்க்கு அல்லால் அகம் குழைய மாட்டேனே!கேசவனை, “திமிர் பிடித்த யானை” என்று பட்டம் கட்டி விட்டார்கள்!அது “நார்மலான” யானை இல்லை! “ஈகோ பிடிச்ச” யானை என்று பேர் வாங்கிக் கொண்டது!
முதலில் கரும்பைக் கொடுத்து ஆசை காட்டி யவர்கள், பிற்பாடு சாப்பாடு கூடச் சரியாகப் போடாமல் தண்டிக்கப் பார்த்தார்கள்!
அப்பவும் கேசவன் – “வேறெங்கும்” அகம் குழைய மாட்டேனே!
மற்ற யானைகளிடம் இருந்து ஒதுக்கி வைக்கப் பார்த்தார்கள்!
சரி யானையின் “ஈகோ”-வை அதன் வழியிலேயே அடக்குவோம் என்று நினைத்தார்கள்!


குருவாயூர் அப்பனைத்தானே மனசால் சுமக்கிறாய்? அவனையே உனக்கு இல்லாமல் செய்து விட்டால்???அன்றில் இருந்து, கேசவன் மேல் மட்டும் குருவாயூரப்பன் “திடம்பை” ஏற்றுவதில்லை!
கேசவனின் முறையே வந்தாலும் கூட, “திடம்பை” அவன் மேல் ஏற்றுவதில்லை! அவனோடு பேசுவதையெல்லாம் குறைத்துக் கொண்டார்கள்!அவன் மிக அழகாக ஒதுக்கப்பட்டான்! ஒதுக்க ப்பட்டான்! உதாசீனம்! அப்போவாச்சும் அந்தக் கேசவன் “திருந்தினானா”?பிற யானைகளின் மேல் குருவாயூரப்பன் உலா வருவதைப் பார்க்கும் கேசவனுக்கு, தன்னை ஒதுக்குகிறார்கள் என்று நன்றாகத் தெரிந்து விட்டது!நேற்று வரை கண்ணனைச் சுமந்து வந்த கேசவன்,இன்று கட்டையை மட்டுமே சுமப்பவன் ஆக்கப்பட்டான்! ஆனால்..ஆனால்.யானை தனக்கென்று எந்த உரிமையும் கோரவில்லை!தன்னை மட்டும்தான் குருவாயூர் அப்பனின் உலாவுக்குப் பயன்படுத்த வேணும் என்று அடமும் பிடிக்கவில்லை! மதமும் பிடிக்கவில்லை!அதன் மனதில் ஒன்றே ஒன்று தான்:குருவாயூர் அப்பனுக்கு வளைந்த கால்கள், வேறு எங்கும் வளையாமல் இருக்க வேண்டும்!மற்றபடி, கண்ணன் யார் மீது வலம் வந்தால் என்ன? கண்ணன் ஆசைப்பட்டு வலம் வந்தால் போதாதா?மயிற் பீலி அசைய அசைய, அவன் வலம் வரும் அழகே அழகு!மானச சஞ்சரரே! மானச சஞ்சரரே!
அதை நானே கெடுப்பேனா? நானே கெடுப்பேனா?
கேசவன் பொறாமை பிடித்து, வீதியுலாவில் மற்ற யானைகளோடு, முரண்டும் பிடிக்கவில்லை! சண்டைக்கும் செல்லவில்லை!
மற்ற பளு தூக்கும் வேலைகளுக்குத் தயங்காது வந்து நிற்கும்! வேலை செய்யும்!ஆனால் அதன் கண்களில்? கண்களில்?..அது மட்டும் நிற்கவே இல்லை!


1970 மார்கழி மாசம் – குருவாயூர் ஸ்ரீகோயிலில் ஏகாதசி விளக்கு விழா!விளக்கு மாடம் முழுக்க சுடர்விடும் விளக்குகள்!
அம்மே நாராயணா, தேவீ நாராயணா என்ற கோஷங்கள்!
நம்ம கேசவன் மேல் மாயக் கண்ணன் உலா வர வேண்டிய முறை!
ஆனால் ஸ்ரீவேளி உற்சவத்தை இன்னொரு யானையைக் கொண்டு முடித்து விட்டார்கள்! கோயில் நடை சார்த்தப்பட்டது!
கோயிலுக்கு வெளியே கொட்டடியில் படுத்துக் கொண்டான் கேசவன்!ஈரமே வாழ்வாகிப் போன கேசவனின் தூங்கிய கண்களில் மெல்லிய ஈரம்.நீரில் இருந்து நெருப்பு வருமா என்ன?
அன்றைய ஏகாதசி இரவில் பற்றிக் கொண்டது! – தீ! தீ! தீ!
அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுத கண்ணீர்! – தீ! தீ! தீ!ற்குச் சுற்றம்பலத்தில் பிடித்துக் கொண்ட தீ, கூத்தம்பலத்துக்குப் பரவி, கிடு கிடுவென்று வளர்ந்து, நாலம்பல விளக்கு மாடங்களைப் பற்றிக் கொண்டது!ஏதோ புகைச்சல் வாசனை பார்த்து, யாரோ கூவ, ஒரு சிலர் மட்டும் விழித்துக் கொண்டு பதறினார்கள்!


யானைகளை அவ்வளவு சீக்கிரம், அதுவும் தூக்கத்தில் இருந்து எழுப்ப முடியுமா என்ன?அம்பலத்தைத் தன் பார்வையில் இருந்து அகற்றாத கேசவன் மட்டும், நெருப்பைக் கண்டு, அலறி அடித்துக் கொண்டு, எழுந்து ஓடினான்!”ஐயோ! என் செல்வப் பிள்ளைக்கு என்ன ஆயிற்றோ? என் சின்னிக் கண்ணனுக்கு என்ன ஆயிற்றோ? “
அதிகம் பிளிறாத கேசவன், அன்று நள்ளிரவில் படு பயங்கரமாகப் பிளிறினான்! -“என்டே குருவாயூரப்பா”!
கேசவன் பிளிறலில் மொத்த குருவாயூரும் விழித்துக் கொண்டது! அவனோ நாலம்பல நடையைச் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறான்!
புதிய மண்டபம் கட்டுவதற்காக வைக்கப் பட்டிருந்த மணல் மூட்டைகளை, ஒரே மொத்தமாய் தூக்கிக் கொண்டு வந்து, அவன் தொம் தொம் என்று போட.ஊரே திரண்டது! மணல் கொண்டு வீசியது! தீயணைப்புத் துறை சற்று நேரம் கழித்து வந்து நீரைப் பாய்ச்ச, மொத்த அம்பலமும் மொத்தமாய்க் குளிர்ந்தது!
அனைவரும் உள்ளே சென்று பார்க்க.இன்னும் மூனே மூனு அடி தான்! கருவறைச் சுவர்!அது வரை அத்தனையும் மொத்தமாய் கருகி இருக்க.ஸ்ரீகோயில் வாசல் மாலைகள் மட்டும் கருகாமல் இருக்க.
ஸ்ரீகோயில் தப்பியது!சின்னிக் கிருஷ்ணன் தப்பித்தான்!
துவாரகையில் கண்ணனே வழிபட்டு, பின்னர் உத்தவர் வழிபட்டு,
குருவும் வாயுவும் அந்த விக்ரகத்தைக் கொண்டு வந்து,
அம்மையப்பனான பார்வதி பரமேஸ்வரன் அருளால் பிரதிட்டை செய்யப்பட்ட அந்த…குருவாயூரப்பன் தப்பித்தான்! குருவாயூரப்பன் தப்பித்தான்!மக்கள், கேசவன் மனசைப் புரிந்து கொண்டார்கள்!
கேசவன் “ஈகோ” பிடித்த ஜீவன் அல்ல! “கண்ணனை”ப் பிடித்த ஜீவன் – என்பதை லேட்டாகப் புரிந்து கொண்டார்கள்…
என்ன பிரயோஜனம்?..அவனோ மனத்தளவில் மிகவும் தளர்ந்து போய் விட்டான்! – கேசவனைப் பாடவும், நீ கேட்டே, கிடத்தீயோ?
குருவாயூரப்பன் ஸ்ரீவேளியான “திடம்பு”, மீண்டும் கேசவன் மேல் ஏறியது!கேசவன் வெகு நாள் கழித்து, முன்னங் கால்களை மடித்தான்!ஸ்ரீவேளி பிடித்தவர், அவன் கால் மேல் ஏறி, அவன் மேல் ஏறினார்!பின்னங் கால்கள் வழியாகப் பலரும் ஏறினார்கள்!
குடை பிடிப்பவரும், சாமரம் ஆட்டுவரும், மயில்தோகை விசிறி வீசுவரும் ஏறினார்கள்!நெடுநாள் கழித்து நடையழகு!மீண்டும் கேசவன்-கண்ணன் உலா!வண்ண மாடங்கள் சூழ் “குரு வாயூர்”
“கண்ணன்-கேசவன்” நம்பி பிறந்தினில்எண்ணெய் சுண்ணம் எதிர் எதிர் தூவிடகண்ணன் முற்றம் கலந்து அளர் ஆயிற்றே!
Dec-2.1976..! மோட்ச ஏகாதசி என்னும் வைகுந்த ஏகாதசி!
குருவாயூரப்பன் “திடம்பை”, கேசவன் மேல் ஏற்றுகிறார்கள்!
ஏற்றிய சில வினாடிகளிலேயே,கீழே, சரி சரி சரி எனச்…சரிந்து விழுகிறான் கேசவன்! ஐயோ!!!அவசரம் அவசரமாக, “திடம்பை”, இன்னொரு யானைக்கு மாற்றுகிறார்கள்!தொடங்கிய புறப்பாட்டை முடிக்கணுமே! சாஸ்திர விதி ஆயிற்றே!மூச்சு இழுக்க இழுக்க….
ஹோய் கேசவா…உனக்கா இந்த மரண அவஸ்தை?இன்னொரு யானையின் மேல், குருவாயூரப்பன் உலா வரும் அழகை,
இன்பமாகப் பார்த்து முடித்தான் கேசவன்!வீதியுலா முடிந்தது! ஸ்ரீவேளி முடிந்தது! மாறிலா அன்பும் முடிந்தது!வைத்த கண் வாங்கவில்லை! உயிரை மட்டும் வாங்கிக் கொண்டான்!
எம்பெருமான் ஸ்ரீவேளி முன்பாக,அந்த மயிலிறகின் முன்பாக,
அந்த மதி வதனம் முன்பாக,சிரித்த சிறு செவ்விதழ்கள் முன்பாக,
கலைத்த அந்த தலைமுடியின் முன்பாக,துதிக்கையை நீட்டி விரித்தபடி,துதிக்-“கையை” நீட்டி விரித்தபடி,சரணம்” என்று வாயால் சொல்லக் கூடத் தெரியாது.அனன்ய சரணஹ, த்வாம் சரணம், சரணம் அஹம் பிரபத்யே!ஸ்ரீமன் நாராயண சரணெள, சரணம் ப்ரபத்யே!ஸ்ரீமதே நாராயணாய நமஹ!புகல் ஒன்று இல்லா அடியேன்..மோட்ச ஏகாதசியான வைகுந்த ஏகாதசியும் அதுவுமாய்…
அகலகில்லேன், உன்னை அகலகில்லேன் என்று உன்
அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே!தன் மேல் ஏற்றாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, கண்ணன் வீதியுலா கண்டால் போதும் என்று இருந்த ஜீவன் அல்லவா? அதன் இயற்கையான கம்பீரம் குறைந்து, இப்படி மனத்தளவில் தளர்ந்து, அதன் கதி இப்படி முடிந்து விட்டதே!
தன் கால்களைத் தானே, வேறு யாருக்கும் மடக்காது இருந்தான்?
வேறு யாரும் கண்ணனிடம் செல்வதைத் தடுத்தானா என்ன?
மடக்காது இருத்தலுக்கும், தடுக்காது இருத்தலுக்கும் கூடவா, மாந்தர்க்கு வித்தியாசம் தெரியவில்லை?அவன் மனத்திலா பொறாமை? ஆணவம்?அவன் மனத்திலா “தனக்கு மட்டுமே” என்கிற ஒரு எண்ணம்?தனக்கு ஒத்து வரவில்லை என்பதால், அவனைத் தள்ளி வைக்கும் அளவுக்கா, ஒரு பாழும் வெறி?
அவனையா ஒதுக்கி வைக்க முடிந்தது? உதாசீனப் படுத்த முடிந்தது?
அவனுக்கா பசியைக் கொடுத்து, தனிமையைக் கொடுக்க முடிந்தது?
மாயங்கள் செய்யும் மாயோனிடம் மனதைக் கொடுத்து, இப்படி மண்ணில் இன்று விழுந்து விட்டதே

!கேரள அரசு, கேசவனைக் “#கஜராஜன்” என்று பிற்பாடு கொண்டாடி.குருவாயூர் வீதியிலே, பன்னிரெண்டு அடிச்சிலையாக எழுப்பியது!அத்திகிரி அருளாளப் பெருமாள் வந்தார்!ஆனை பரிமேல் அழகர் வந்தார் வந்தார்!
கச்சி தன்னில் கண் கொடுக்கும் பெருமாள் வந்தார்!கருத வரம் தரும், வரதப் பெருமாள் வந்தார்!முக்தி மழை பொழியும் முகில் வண்ணன் வந்தார்!”மூமூமூலம்” என ஓஓஓலம் இட, வல்லார் வந்தார்!வாழைப்பந்தல் கிராமத்தின் கஜேந்திர வரதராஜப் பெருமாளே! ஆனைக்கு அருளிய அருளாளப் பெருமாளே!
ஹே பெருமானே,இந்த யானைக்கு முக்தி கொடு! உன்னைக் கொடு!

குண்டூசியின் கதை

உலோகத்தால் ஆன குண்டூசி பல நூற்றாண்டுகளாக புழக்கத்தில் உள்ளது. துவக்கத்தில் குண்டு வடிவ தலை இன்றி வெறும் ஊசியாக இருந்தது.  தொல்பொருள் அகழாய்வு வல்லுனர்கள் பழங்காலத்தில் முன் போல இருந்ததாக  குறிப்பிட்டுள்ளனர்.  அதற்கு பல ஆதாரங்களையும் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

பழங்காலத்தில் ஊசி நுனியில் துவாரமிட்டு சிறிய உலோகத்துண்டை செருகி குண்டூசியாகப் பயன்படுத்தி வந்தனர்.  இப்போதைய தையல் ஊசி போல காட்சி அளித்தது.  கடல் சிப்பிகளின் உடைந்த பாகங்கள் மீன் முட்கள் உடைந்த தந்த பாகங்கள் குண்டூசியாக உலகின் பல பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டன.

பெருஞ்செல்வந்தர்கள் தான் முதலில் உலோக குண்டூசிகளை உபயோகப்படுத்தினர். ஐரோப்பிய நாடான இங்கிலாந்து பெண்கள் 14ம் நூற்றாண்டில் தலை அலங்காரம் உடையலங்காரத்துக்கு மர ஊசிகளை பயன்படுத்தினர். உலோக குண்டூசிகளை விழாக்கால பரிசாகக் கொடுத்து மகிழ்ந்ததும் உண்டு.

அமெரிக்காவில் ஆரம்ப காலத்தில் குடியேறியவர்கள் குண்டூசிக்கு இங்கிலாந்தையே நம்பியிருந்தனர்.  அங்கு குண்டூசி தயாரிக்க இங்கிலாந்து அரசு அனுமதிக்கவில்லை. சீருடையில் அணிய 15 காசு மதிப்புள்ள குண்டூசிகளை பயன்படுத்தினர். அமெரிக்க ஜனாதிபதியாகைருந்த ஜார்ஜ் வாஷிங்கடன். தொழில் நுட்பம் வளர வளர குண்டூசிகள் பல விதமாக உருவாக்கப்படுகின்றன. புரூச்  சேப்டி பின் பின்ஸ் குரு கிளிப்பிங் போன்ற பெயர்களில் உபயோகத்தில் உள்ளன.

நன்றி   சிறுவர் மலர்

அன்பே சிவம்

ஒரு சிலர் பக்தி ,கோயில் , பூஜை என்று இருந்தால் வாழ்க்கை சிறக்கும் என்று சொல்கிறார்கள்..

ஆனால் இன்னும் சிலர், “சாமியாவது, பூதமாவது, நடக்குறது தான் நடக்கும் என்கிறார்கள்”

எது சரி..????

ஒருமுறை ஶ்ரீ ஆதிசங்கரர், ஒரு கிராமத்தின் வழியே போய்க் கொண்டிருந்தபோது, அவரைக் கண்ட விவசாயி ஒருவன் இதே கேள்வியைக் கேட்டான். 

ஆதிசங்கரர் அவனிடம், “மகனே, இதோ இங்கிருக்கும் ஓடையைக் கடந்துப் போக உதவி செய்… நான் உனக்கு பதில் அளிக்கிறேன்!” ….என்றார்…!!!!!

அவன் அந்த ஓடையின் குறுக்கே போடப்பட்டிருந்த ஒற்றை பனைமரத்துண்டு பாலத்தின் மீது ஏறி பக்கத்திலிருந்த ஒரு மூங்கில் கழியை பிடித்தபடி நடந்தான்….

சங்கரரும் அந்தக் குச்சியைப் பிடித்தபடி பாலத்தைக் கடந்தார்… அக்கரையில் இறங்கியதும் நன்றி தெரிவித்தார்…

அதற்கு அவன், “எனக்கு எதுக்கு நன்றி? நீங்கள் ஓடையைக் கடந்ததற்கு இந்த மர பாலத்துக்கல்லவா நன்றி சொல்லனும்?” என்றான்.

” ஓகோ! அக்கரையிலிருந்து இக்கரைக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டது இந்தப் பாலம் தானா? அப்படி என்றால் அந்த மூங்கில் குச்சியை எதற்காக பக்கத்தில் கட்டி வச்சிருக்காங்க?” என கேட்டார்…

” மரப் பாலத்தை கடக்கிறபோது, திடீர்னு வழுக்கி விழுந்தால்…., பிடிச்சுக்கத்தான் சுவாமி!”

“உன் கேள்விக்கும் அதுதான்பா விடை! அவனவன் தன் உழைப்பு என்கிற பாலத்தின் மீது நடந்து வந்தால்தான், பத்திரமான இடத்தை அடையமுடியும்.

ஏதாவது எசகுபிசகா தவறி நடந்தால்,அந்த குச்சியை பிடிச்சுக்கிற மாதிரி, கடவுளின் திருவடியைப் பற்றிக் கொள்ளணும்!” என்றார் ஆதிசங்கரர்…!!!

நாம் வழிபடவும், வேண்டிய வரங்களை எல்லாம் தரவும் மட்டுமில்லை கடவுள்; நாம் துக்கப்படும்போது சொல்லி ஆறுதல் தேடவும் அவர் வேண்டும்.

எனவே தான் “கல்லோடு ஆயினும் சொல்லி அழு” என்பது முன்னோர்கள் வாக்கு..!!

*ஒரு கையில் கடவுள், மறு கையில் கடமை! இப்படி இருப்பவர்கள் கெட்டதாக சரித்திரம் இல்லை…*

அன்பே சிவம் 

இறக்கை இல்லா எளிய பறவை

அப்டெரிக்ஸ் ஆஸ்டரலிஸ் என்ற பறவை இறக்கை இல்லாதது   ஆஸ்திரேலியா கண்டம் நியூசிலாந்து தீவில் அபூர்வமாக வாழ்கிறது.  அதன் குரலை வைத்து கிவி பறவை என்றழைக்கின்றனர்.  நீண்ட அலகும் பழுப்பு நிறமும் கொண்டது.  மிக வேகமாக ஓடும்.  நம் நாட்டுக் கோழியை விட சற்று பெரிதாக இருக்கும் அலகு முனையில் மூக்கு உண்டு.

கிவியில் ஐந்து வகைகள் உள்ளன.  கிழக்கு ஆப்பிரிக்க தீவு நாடான மடகாஸ்கரில் வாழும் யானை பறவைகள்  இதன் நெருங்கிய இனம் 50 ஆண்டுகள் வரை உயிர் வாழும்.  வாரந்தோறும் 20 பறவைகள் இறப்பதாக நியூசிலாந்து அரசு மதிப்பிட்டுள்ளது. ஆபத்தின் விளிம்பில் உள்ள அயிரினமாக பகுக்கப்பட்டுள்ளது.  இப்போது ஒரு சிரு தீவில் மட்டும் உள்ளன. நியூசிலாந்து அரசு இவற்றை காப்பாற்ற நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.

கிவி பறவை இரவில் தான் வெளியே வரும். அதன் உணவு பூச்சி புழுக்களாகும். தரையில் காலைத் தட்டி புழுக்களை கண்டுபிடித்து உண்ணும்  அலகாலும் காலாலும் தரையைத் தோண்டியும் உண்ணும். 

நன்றி    சிறுவர் மலர்.

ஸ்வஸ்திகா சின்னம்



நாம் மேற்கொள்ளும் எந்த ஒரு செயலிலும் எந்தவொரு இடையூறுகளும் ஏதும் வரக்கூடாது என்பதற்காகவே “ஸ்வஸ்தி” என்ற வார்த்தையால் குறிக்கிறோம்.
யஜுர் வேதத்தில் வரும் ஒரு ப்ரார்த்தனை….
ஸ்வஸ்தி ந இந்த்ரோ வ்ருத்தச்ரவா; ஸ்வஸ்தி ந பூஷா விச்வவேதா:|ஸ்வஸ்தி ந ஸ்தாசஷ்யோர் அரிஷ்டநேமி:ஸ்வஸ்தி நோ ப்ருஹஸ்பதிர் ததாத ||
எல்லா வளங்களும் நிறைந்த நல்வாழ்வை அருள வேண்டி இந்திரன், பூஷன்,கருடன், ப்ருஹஸ்பதி முதலான தேவர்களைக் குறித்தும் செய்யும் பிரார்த்தனை இது.
இதில் வரும் ‘ஸ்வஸ்தி’ என்ற வார்த்தை “தடையற்ற நல்வாழ்வு” என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 
எனவேதான் இந்த ஸ்வஸ்தியைக் குறிக்கிற சின்னமாக ஸ்வஸ்திகா பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பகவான் விஷ்ணுவின் கரத்தில் உள்ள சுதர்சன சக்கரம் ஸ்வஸ்திகா வடிவிலேயே அமைந்துள்ளதாக குறிப்பிடுகின்றனர்.
செங்கோன வடிவில் மேலிருந்து கீழாகவும், இடமிருந்து வலமாகவும், ஒன்றுக்கு ஒன்று குறுக்கில் செல்லும் கோடுகள் தாம் ஸ்வஸ்திகா.


பிரணவத்தின் வடிவமான ஃ என்பது போலவே இந்த சின்னமும் புனிதமானது. இதனை இல்லங்களில் முகப்பிலும், பூஜை அறையின் சுவர்களிலும் வரைவது வழக்கம். இதில் உள்ள எட்டு கோடுகளும் எட்டு திக்குகளைக் குறிப்பதாகக் கொள்வர். எட்டு திக்குகளிலுமிருந்து நாம் தொடங்கும் செயலுக்கு எந்த விக்னமும் வரக்கூடாது என்பதே இப்படி வரைவதன் தாத்பர்யம் ஆகும். 
இந்த சின்னத்தை திருஷ்டி பரிகாரமாக ஜெர்மானியர்கள் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதும் ஒரு தகவல்.
மங்கலச் சின்னம் ஸ்வஸ்திகா. இது சூரியனின் வடிவத்தைக் குறிப்பதாகவும் கூறுகின்றனர்.


நன்றி. *ஓம் நமசிவாய*

பகாடி ஹனுமான் கோவில்

கொரானா கொடுமை ஆரம்பம் ஆன நாளிலிருந்து சுமார் கடந்த 9 மாதங்களாக எங்கும் போக முடியவில்லை.  அதன் கொடுமை சற்று குறைந்திருக்கும் இந்த வேளையில் இன்று மாலை நாங்கள் கிளம்பி எங்கள் வீட்டிலிருந்து ஐந்து கிலோமீட்டர் தூரத்திலிருக்கும் மகேந்திரா ஹில்ஸ் என்ற இடத்திலுள்ள சில கோவில்களை தரிசிக்க சென்றோம்.

முதலில் நாங்கள் போன கோவில் ஸ்ரீ கிருஷ்ண மட்  உடுப்பி கிருஷ்ணர் கோயில்   இன்று கோபாஷ்டமி  எனக்கு மிகவும் இஷ்டமான உடுப்பி கிருஷ்ணனை பார்க்க மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது.  அது மிகவும் சின்ன கோவில் தான் ஆனால் கிருஷ்ணனோ ரொம்ப அழகு  

அங்கிருந்து பின் நாங்கள் சிறிதே தூரத்தில் இருந்த பகாடி சாய் ஹனுமான் கோவிலுக்கு சென்றோம்.  மிக அழகான வினாயகர் தரிசனம்.  அங்கு எல்லா சன்னதிகளுக்கும் படியேறித்தான் போகவேண்டும்   தரை மட்டத்தைவிட மிக அதிக உயரத்தில் அந்த கோவில்கள் இருந்தன.  கார்த்திகை மாதமானதால் சீக்கிரமாகவே இருட்டிவிட்டது.  அந்த உயரத்தில் இருந்து நகரத்தைப் பார்த்து வியந்து தான் போனோம்.  நகரம் முழுவதுமே தீப அலங்காரம் செய்தது போல் மிக அழகாக தெரிந்த்து  கோவிலின் உள்ளேயும் அனைந்து சன்னதிகளின்  தீப அலங்காரம் கண்ணுக்கு விருந்தாக அமைந்தன.  அதனுள்ளே  சிரிடி சாயிபாபா  ஹனுமான்  அம்பாள் சிவன் சன்னதிகள் மிக அழகாக அலங்காரத்தில் கண்ணுக்கு அற்புதமாக அமைந்துள்ளன. வெண் பளிங்கு சிலைகளுக்கு மிக அழகான புடவைகள் கட்டி நகைகள் போட்டிருந்தனர்.  அந்த அம்பாளே இறங்கி வந்து உட்கார்ந்திருப்பதுபோல் இருந்தது. . நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு திவ்ய தரிசனம் செய்து கொண்டு சுமார் 7 மணிக்கு வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

பிரதிபலன்

வடகாடு ஒரு சிற்றூர்.  அங்கு காவிரியின் கிளை நதி ஓடியது.  வேலை வெட்டி இல்லாத சிலர் தூங்கி விதண்டாவாதம் புரிந்து பொழுதைக் கழித்து வந்தனர்.  சோம்பேறியாக முடங்கினர்  நல்ல விஷயங்களை ஏற்பதில்லை  ஊனமுற்றோர் முதியோர்  உடல் நலம் குன்றியோருக்கு உதவ சொன்னால் உதவினால் என்ன கிடைக்கும் என்று கணக்கு பார்த்து வாதம் புரிந்து ஏளனம் செய்வர். எள்ளி நகையாடுவர். 

அறிவில் சிறந்த பெரியவர் ஒருவர் அவ்வூருக்கு வந்தார்.  கோவில் தாழ்வார திண்ணையில் தங்கினார். கோவில் பிரசாதத்தை உண்டு அருளாசி வழங்கினார்.  ஊர்மக்கள் அவரிடம் வந்தனர்.  வேலை வெட்டியில்லாத சோம்பேறிகளை பற்றி எடுத்து கூறினர். அவர்களை திருத்த முறையிட்டனர்.  இறைவன் சித்தப்படி நல்லதே நடக்கும்………….. என்று அழைத்து வர சொன்னார்.  பெரியவரை அலட்சியமாக பார்த்து கிண்டல் செய்தனர் சோம்பேறிகல்.  அவர்களிடம் மென்மையாக மிகவும் நல்லவர்களாக இருக்கிறீர்களே……………………. உங்களைப் பற்றி சிலர் ஏதோதோ கூறுகின்றனர்…………… என்றார்.

ஆமாம் ஐயா………….உலகத்தில் லாபம் இல்லாமல் ஏதாவது காரியம் செய்ய முடியுமா?  உங்கள் கூற்று உண்மைதான். ஆனால் எதிர்பார்ப்பு இன்றி உதவி புரிவோரும் உண்டு. அது போன்றோரை அடையாளம் காட்டினால் மாறுவதற்கு சித்தமாஅய் இருக்கிறீரா?  நிச்சயம் மாறுகிறோம் ஐயா……………… உங்களால் அப்படிப்பட்டவர்களை காட்ட முடியாது……………….

ஏளனமாக சிரித்தவர்களிடம்  பசு காலையும் மாலையும் பால் தருகிறது.  ஆனால் அது பால் பருகுவதில்லை  மா பலா வாழை போன்ற மரங்கள் காய் கனிகளை தருகிறதே தவிர அவை உண்பதில்லை. நிலத்தில் விளையும் தானியங்கள் அனைத்தும் நமக்குத்தானே………………… இயற்கை எதையும் எதிர்பாராது தந்து கொண்டே இருக்கிறது………….

யோசித்துச் சொல்லுங்கள் லாபம் பார்த்தா இவை எல்லாம் நடக்கின்றன……………. எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் தானே உதவுகின்றன……………… அது போலவே உதவ வேண்டும். இந்த மாபெரும் தத்துவத்தை தான் இயற்கை சொல்லாமல் சொல்லி தருகிறது………………… என்று விளக்கினார்.  பெரியவரின் கூற்றை கவனித்த சோம்பேறிகள் ஐயா…………. மன்னியுங்கல்  நீங்கள் எடுத்து சொன்னவை மனதை மாற்றி விட்டது……………

மதி இழந்து தவறு செய்து விட்டோம். இனி சோம்பேறியாக இருக்க மாட்டோம்………….உழைத்து மற்றவர்களுக்கும் உதவுவோம்…………..என்று பாதங்களில் விழுந்து ஆசி பெற்றனர்.

நன்றி  சிறுவர் மலர்.

நோபல் பரிசு திசையை மாற்றிய பெண்

நோபல் பரிசுகள் அடிப்படை அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்கே வழங்கப்படுகின்றன. விதி விலக்காக 1988ல் பயன்பாட்டு அறிவியலுக்கு வழங்கப்பட்டது. அதாவது நோய் குறைப்பு மருந்து கண்டுபிடித்து அறிஞருக்கு வழங்கப்பட்டது.

புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு வலியின் தீவிரத்தைக் குறைக்க மருந்து கண்டுபிடித்தவர் பெண் விஞ்ஞானி ஜெர்டு பில்லி எலியன்.  அவரது ஆய்வும் கண்டுபிடிப்புக்களும் மருத்துவ உலகில் புதிய சகாப்தத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.  மானுட துன்பத்தை குறைக்கும் மருந்து கண்டுபிடித்தவர்……….என நோபல் பரிசு கமிட்டி பாராட்டியது.

ஜெர்டு பில்லி எலியன் அமெரிக்கா நியூயார்க் நகரில் ஜனவரி 23 1918ல் பிறந்தார்.  செல்லமாக டர்டி என்று அழைக்கப்பட்டார்.  அவரது பெற்றோர் ஐரோப்பிய நாடான லூதுவேனியாவை சேர்ந்தவர்கள் அகதியாக அமெரிக்காவில் குடியேறினார்.

நிலையற்ர குடும்ப சூழ்நிலையால் வீட்டிலேயே கல்வி கற்றார் டர்டி.  பள்ளி இறுதி தேர்வை 15ம் வயதில் நேரடியாக எழுதி நல்ல மதிப்பெண்களுடன் தேர்சியுற்றார்.  அப்போது இரண்டு சம்பவங்கள் அவரை பாதித்தன.  மிகவும் அன்புடன் பழகிய அவரது தாத்தா பல் மருத்துவ உதவி பெற்று வந்த புற்று நோயாளி ஒருவர் கடும் வலியால் அவதிப்படுவதைக் கண்டார். இவற்றால் மனம் கலங்கிய டர்டி புற்று நோய்க்கு மருத்து கண்டுபிடிப்பதையே வாழ்க்கையின் லட்சியமாக்கினார்.  ஆனால் கல்லூரியில் படிக்க முடியாத அளவு வறுமை வாட்டியது.  மேற்படிப்பில் சேர ஒரே வழி தான் இருந்தது.  அமெரிக்கா நியூயார்க் பல்கலைக்கழக ஹூண்டர் கல்லூரியில் ஏழை மாணவியருக்கு ஒரு திட்டம் இருந்தது.   அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி கற்றார்.  வேதியலில் 1937ல் பட்டம் பெற்றார்.

மகள் வேலைக்கு சென்றால் பணக்கஷ்டம் தீரும் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் இருந்தார் தந்தை.  எனவே பகுதி நேர வேலைக்கு சென்றார்  டர்டி.  வேலை செய்து கொண்டே அதே கல்லூரியில் மாலை நேர வகுப்பில் சேர்ந்தார். நன்றாக படித்து 1941ல் முதுகலை பட்டம் பெற்றார்.  அப்போது இரண்டாம் உலக யுத்தம் மூண்டது. வேலைகளைவிட்டு ஆண்கள் போர் முனைக்கு சென்றனர். காலி இடங்களில் பெண்களை அமர்த்தினர்.  மருந்து ஆய்வாளருக்கு உதவியாக டர்டியை நியமித்தது ஒரு நிறுவனம்.  அந்த காலத்தில் மருந்துகளை விலங்குகளுக்கு கொடுத்து தான் சோதிப்பர்.  அந்த சோதனை திருப்தி தந்தால் தான் பயன்பாட்டுக்கு வரும். இந்த கொடிய முறையை மாற்றிய டார்டி புதிய யுக்தியை அறிமுகம் செய்தார்.

இதற்காக முக்கிய கண்டுபிடிப்பு ஒன்றை நடத்தினார்.  புற்று நோய் செல்களை மருந்துகளால் ஏமாற்ற முடியும் என்பதே அது.  புற்று நோய் அதிவேகமாக செல்களை அழிப்பதை தடுக்கும் மருந்தை 1950ல் கண்டுபிடித்தார்.  அது தான் புற்று நோய் தாக்கத்தை கட்டுப்படுத்திய முதல் மருந்து.  அந்த ஆராய்ச்சி தந்த உத்வேகம்  1983ல் எய்ட்ஸ் நோய்க்கு மருந்து கண்டுபிடிப்பு வரை தொடர்ந்தது. இவரது அயராத ஆய்வுகளை பாராட்டி 1988ல் நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. அந்த பரிசு தொகையை ஏழை பெண்களின் கல்வி வளர்ச்சி பணிகளுக்கு வழங்கினார் இந்த அற்புத அறிவியல் அறிஞர்.

நன்றி    சிறுவர் மலர்.

நல்லவனாக வாழ்ந்தால் போதுமே

காஞ்சி மகாசுவாமிகளின் தரிசனத்திற்காக பக்தர்கள் காத்திருந்தனர். அதில் இருவர் வித்தியாசமானவர்களாகத் தென்பட்டனர்.  ஒருவர் கறுப்பு சட்டை அணிந்த கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவர்.  அவரது மனைவியோ கூடை நிறைய பழம் பூக்கள் வைத்திருந்தாள்.

அனைவருக்கும் சுவாமிகள் குங்குமப் பிரசாதம் வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். வரிசை மெல்ல நகர குறிப்பிட்ட தம்பதி சுவாமிகளின் முன் வந்தனர். அந்த பெண் மட்டும் நமஸ்கரித்தாள்.  கணவரோ அமைதியாக  நின்றார்.  இருவரையும் பார்த்த சுவாமிகள்………………. ஏம்மா……உன் கணவருக்கு கடவும் மீது நம்பிக்கை இல்லை போலிருக்கே…..என்றார்.  ஆமாம் சுவாமி அவர் பகுத்தறிவாதி.  அப்படி சொல்லாதே  கடவும் நம்பிக்கை இல்லாதவர் நாத்திகர் என்று சொல். பகுத்தறிவு என்பது பகுத்து அறிவது. அப்படி அறியும்போது கடவுள் இருக்கிறார் என்ற முடிவுக்கு வர வேண்டும் இல்லையா? என்றார். அந்த பெண் தலையசைத்தாள்.   அமைதி காத்த சுவாமிகள் மீண்டும் ராமாயண காலத்திலேயே நாஸ்திகம் இருந்திருக்கு. அதில் வரும் மகரிஷி ஜாபாலி நாஸ்திகர் தான். அது போகட்டும்   நாஸ்திகரா இருந்தும் நீ வற்பறுத்தியதால் தானே இங்கு வந்திருக்கிறார்.  ஆமாம் சுவாமி   பார்த்தாயா……கொள்கையில் முரண்பட்டாலும்  மனைவிக்காக இங்கு வந்திருக்கிறார் என்றால் என்ன காரணம்? உன் மீதுள்ள அன்பு.  அதை உணரத்தான் முடியும்.  அது மாதிரி நான் பகவான்.  ஆனால் இவர்கள் பகவானை நேரில் பார்க்காததால் சந்தேகப்படகிறார்கள் அவ்வளவுதான்.  எந்தக் கொள்கை இருந்தால் என்ன? நல்லவனாக வாழ்ந்தால் போதும்…………………… அவரவர் கொள்கை அவரவருக்கு அதற்காக மற்றவர் கொள்கையை மனம் நோக விமர்சிப்பது மட்டும் கூடாது.  அவ்வளவுதான்.  உனக்காக இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிரார் இல்லையா?  உன் மீது அவருக்கு எத்தனை அன்பு என்பதை புரிந்து கொள்.  இதோ ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, குங்கும்ம் பிரசாதம் என்றார்.  அதை பெற்றதும் கணவரைப் பார்த்தாள் அந்தப் பெண்.  அவரது கண்களில் வியப்பு மேலிட்டது.