பரவசம் தரும் பர்வத மலை

பர்வதமலை என்றால் மலைகளுக்கு எல்லாம் மாமலை என்று பொருள்.  திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலிருந்து 25 கிமீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது பர்வத மலை.  3000 அடி உயரம் கொண்ட இந்த மலைக்கு இரண்டு வழிகளில் செல்லலாம்.  கடலாடி என்ற ஊர் அருகே இருந்து செல்ல ஒரு வழி   மாதிமங்கலத்தில் இருந்து செல்ல மற்றொரு வழி உண்டு.

கடலாடி வழியில் சென்றால் 5 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. இங்கு நடைபாதையாகத்தான் செல்லவேண்டும். வழி முழுவதும் காட்டுப் பாதையாக உள்ளது.  காட்டு வழிப்பாதை முழுவதும் பசுமையான மரங்கள் செடி கொடிகல் உடலுக்கு நலம் பயக்கும் மூலிகைக்காற்று நம்மைப் பரவசப்படுத்தும்.  மலையில் நமக்கு ஆச்சர்யம் காத்திருக்கும்..    700 அடி உயர நீண்ட நெடிய மலை உச்சிக்குச் செல்ல நாம் கடப்பாரைப் படி தண்டவாளப் படி ஏணிப்படி ஆகாயப்படி போன்றவற்றில் பயணிக்கவேண்டும்.

மலை உச்சியில் இருக்கிறது திருக்கோவிலும் ஆசிரமும்.  முகப்பில் கொடிமரம்  பலி பீடம்  இவற்றுடன் அமைந்துள்ள திருக்கோவிலில் நமக்கு திருக்காட்சி தருபவர்கள் வினாயகர்  வள்ளி தெய்வானை சமேத ஆறுமுகப்பெருமாள்   அங்கேயே வீரபத்திரரும் மகாகாளியும் அருள்பாலிக்கின்றனர்.  நாம் மலை மீது கால்வலிக்க நடந்து வந்த களைப்பு இங்கு நிலவும் அமைதியில் கரைந்து போகிறது.  இந்தத் திருக்கோவிலில் சுவாமிக்கும் அம்பாளுக்கும் பக்தர்கள் தங்கள் கையாலேயே அபிஷேகம் செய்யலாம்  தேங்காய் உடைத்து தீபாரதனை காட்டலாம்

தல வரலாறு

இத்திருக்கோவில் பல நூரு ஆண்டுகளுக்கு சித்தர்களால் உருவாக்கப்பட்டது.  சித்தர்கல் தூண்களை மட்டுமே நிறுத்தி அதில் இறைவன் திருமேனியை வழிபட்ட இடம். இமயத்திலிருந்து ஈசன் தென் பகுதிக்கு வரும்போது காலடி வைத்த தலம்.  ஆஞ்சனேயர் சஞ்சீவி மலையை எடுத்து வந்தபோது அதிலிருந்து வந்து விழுந்த ஒரு துளியால் உருவான மலை என்றெல்லாம் கர்ண பரம்பரைக் கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன.

கி பி 3ம் நூற்றாண்டில் போளூர் செங்கன்ம சேயாறு ஆகிய பகுதிகளை ஆண்ட மன்னன்  நன்னன் நல்லாட்சி நடத்திய இவன் தான் தூண்கள் மட்டுமே இருந்த இடத்தில் திருக்கோயிலை உருவாக்கியதாக ஒரு வரலாறு.  நன்னனின் புகழை புற நானூறு குறுந்தொகை பதிற்றுப்பத்து மதுரைக் காஞ்சி மலைபடுகடாம் ஆகிய நூல்கல் பறைசாற்றுகின்றன.

இம்மலையில் சித்தர்கல் வாழ்ந்தார்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் வகையில் அம்மன் சன்னதிக்கௌ எதிரே அகத்தியர் மற்றும் போகரின் திருவுருவச் சிலைகள் உள்ளன. குரு நமச்சிவாயர் குகை நமச்சிவாயர் உள்ளிட்ட மஹான்கள் பர்வத மலையில் தங்கி கரு நொச்சி உண்டு யாகம் செய்து வாலிபம் பருவம் எய்தினர் என்று கூறப்படுகிறது.

பௌர்ணமி நாட்கலில் இங்கு பக்தர் கூட்டம் அலைமோதுகிறது. இரவு நேரத்தில் மலையேறி இறைவனைத் தரிசித்து அங்கேயே தங்கி மறு நாள் வருகின்றனர். பர்வத மலைக்குச் சென்றால் அங்கே இயற்கையும் இறைவனும் அருளும் பரவசத்தைக் கண்டு நெஞ்சில் சுமந்து வரலாம்.  பர்வத மலையில் தீபம் ஏற்றி ஒரு நாள் அபிஷேகம் செய்தால் அது பூமியில் 365 நாட்கல் பூஜை செய்த பலனுக்கு சமம் என நம்பப்படுகிறது.

குறிப்பு

பர்வத மலை செல்லும் பக்தர்கள் உணவு தண்ணீர் எடுத்துச் செல்வது அவசியம்  ஏனெனில் மலையில் தண்ணீர் மின்சாரம் கிடையாது.  ஆசிரமத்தில் அன்னதானம் வழங்கும்போது தாகம் நீங்க மட்டும் போதுமான தண்ணீரை வழங்குகிறார்கள். இது மழை பெய்யும் போது பிடித்து வைக்கப்படும் தண்ணீர் இரவு நேரத்தில் படுத்துறங்க ஆசிரமத்தில் இடம் தருகின்றனர். முதியவர்கள் அங்கு செல்வது சற்று கடினம்  அப்படி செல்ல விரும்புவர்கள் மருத்துவரின் ஆலோசனைப் படி செல்வது சிறந்தது.

இங்கு சித்ராபௌர்ணமி ஆடி 18  ஆடிப்பூரம்  புரட்டாசி  ஐப்பசியில் அன்னாபிஷேகம் கார்த்திகை தீபம் மாசி சிவராத்திரி பங்குனி உத்திரம் ஆகிய விழாக்கல் மிகவும் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன.

இரண்டான இனிய கரும்பு

கிருஷ்ண பக்தரான துக்காராம் தனக்கென உள்ளதைப் பிறருக்கு கொடுத்து மகிழ்பவர். ஒரு நாள் அவருடைய மனைவி வண்டி நிறைய கரும்புகளை ஏற்றி சந்தையில் விற்று வரும்படி அனுப்பி வைத்தாள் ஏழை சிறுவன் ஒருவன் வண்டியைப் பின் தொடர்ந்தான். கரும்பு தின்ன வேண்டும் என்ற ஏக்கம் அவன் முகத்தில் வெளிப்பட்டது.  கையில் காசில்லை இதை உணர்ந்த துக்காராம் சிறுவனுக்கு ஒரு கரும்பை அன்புடன் கொடுத்தார். அதைக் கண்ட மற்ற சிறுவர்களும் துக்காராமை சூழ்ந்து விட்டனர்.  இப்படியே போவோர் வருவோரெல்லாம் ஆளுக்கொரு கரும்பாக வாங்கிச் செல்ல  மொத்தக் கரும்பும் காலியானது.  கடைசியில் ஒரே ஒரு கரும்பு மட்டும் மிச்சமிருந்தது.

துக்காராம் வீடு வந்து சேர்ந்தார்.  விஷயமறிந்து அவரது மனைவிக்கு கோபம் தலைக்கேறியது.  ஒற்றைக் கரும்பை கையில் எடுத்தாள்  கணவரை ஆத்திரம் தீர விளாசித் தள்ளினாள். அந்த தண்டனையையும் மனைவி அளித்த பரிசாக ஏற்றுக்கொண்டார் துக்காராம்.  அடித்ததில் கரும்பு இரண்டு துண்டாக ஒடிந்து விழுந்தது.

அதைக் கண்டதும் துக்காராம் என் அன்பே ஒற்றைக் கரும்பு ஒடிந்ததும் நன்மைக்காகத்தான்  இருவரும் ஆளுக்கொரு துண்டாக சுவைத்து மகிழலாம். என்று சொல்லி சிரித்தார்.  இதைக் கேட்ட மனைவியும் கோபம் தணிந்து சிரித்து விட்டாள்.

 

உலக இசை தினம்

உலக இசை தினம் ஜூன் 21ம் தேதி அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.  இசை குறித்து பலவேறு அறிஞர்கள் கூறிய கருத்துக்களை பார்க்கலாம்.

கன்பூஷியஸ்

இசை உண்டாக்கும் இன்பம் இன்றி மனிதன் வாழ முடியாது

நெப்போலியன்

லலித கலைகள் எல்லாவற்றிலும் உணர்ச்சிகளை அதிகம் பாதிப்பது இசைதான்.

பிஸான்ட்

இசைக்கு எந்தச் சொற்களும் ஏற்றவையே

ஹீன்

இசை ஓர் அற்புதம்

சுதே

இசை மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கும்  துன்பத்தைக் குறைக்கும்  நோயை நீக்கும்   கோபத்தை ஆற்றும்.  உள்ளத்தில் அமைதி உடையவரே இசையின் இன்பத்தை அறிவர்

நீட்ஸே

இசை இல்லாவிட்டால் வாழ்க்கை என்பது ஒரு பிழையே

ஜான்ஸன்

ஒழுக்கத்திலிருந்து வழுவாது புலன்கள் அனுபவிக்கும் ஒரே இன்பம் சங்கீதம் தான்.

காங்கிரீவ்

கொடிய விலங்கை சாந்தப்படுத்தவும் பாறைய நெகிழ்விக்கவும்  தேக்கு மரத்தை வளைக்கவும் கூடிய வலிமை இசைக்கு உள்ளது.

ஆவேர்பாக்

வாழ்க்கையில் ஆன்மாவி மீது படியும் தூசியைத் துடைப்பது இசை.

நுங்குக்கு உண்டு நூறு குணம்

சாப்பிட சுவையானதும் இலகுவானதுமான நுங்கு கோடை காலத்தில் உடலைக் குளிர்ச்சியுடன் வைத்துக்கொள்ள உதவுகிறது.

நுங்கை வெட்டியவுடன் சாப்பிடுவது நல்லது. காரணம் அது விரைவில் கெட்டுப்போகும் தன்மையுடையது.

நுங்கில் ஆந்த்யூசைன் என்னும் ரசாயனம் உள்ளது. அந்த ரசாயனம் பெண்களுக்கு மார்பகப்புற்று நோய் வருவதைத் தடுக்கிறது.

நுங்கு கொழுப்பைக் கட்டுப்படுத்தி உடல் எடையைக் குறைக்கும் ஆற்றல் பெற்றது.

கோடை காலத்தில் உடலில் ஏற்படும் வியர்க்குருவுக்கு  நுங்கில் உள்ள நீரைத் தடவினால் வியர்க்குரு உடனே மறைந்துவிடும்.

ரத்த சோகை உள்ளவர்களுக்கு  நுங்கு ஒரு நல்ல மருந்தாகும்.

மலச்சிக்கல் வயிற்றுப்போக்கு ஆகியவற்றைக் குணப்படுத்தும் தன்மை கொண்டது.

கல்லீரலை பாதுகாக்கும் கவசமாக விளங்குகிறது நுங்கு.

நுங்கில் இருப்புச் சத்து  துத்த நாகம் கால்சியம் சோடியம் பொட்டாசியம் மற்றும் புரதச்சத்துக்கல் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன

கோயில் நகைகளை காக்கும் யக்ஷிகள்

ஏழிலை பாலை என்று தமிழிலும் பாலா என மலையாளத்திலும் அழைக்கப்படும் மரம்  [ BOTANICAL NAME    ALSTONIS SCHOLARIS ] சுமார் 40 அடி உயரம் வரை வளரக்கூடியது. இம்மரத்தில் ஏழு ஏழாக  இலைகள் கொத்தாக ஒரு கணுவில் துளிர்க்கும். ஏழிலைப் பாலையின் பூக்கள் மயக்கும் நறுமணத்தை தர வல்லவை. இலைகளின் மேற்பகுதி பள பளவென்றும் கீழ் பகுதி சாம்பல்  நிறத்திலும் இருக்கும். இந்த மரத்தின் வேர் முதற்கொண்டு இலைகள் மலர்கள் விதைகள் வரை அனைத்தும் கடும் விஷத்தன்மை வாய்ந்தவை. ஒரு துளி விஷம் நாக்கில் பட்டாலே உயிரினங்கள் மரித்துவிடும்.

இம்மரத்தில் தான் யக்ஷிகள்  உறைவதாக கேரள மக்கள் நம்புகிறார்கல். சாதாரணமாக யக்ஷிகள் மனிதர்களுக்கு கட்டுப்படுபவை அல்ல.  ஆனால் கோயிலின் கருவறை மூர்த்தங்களையும் நகைப் பெட்டகங்கள் பொக்கிஷங்களையும் பாதுகாக்க யக்ஷிகளை அவர்களுக்குப் பிடித்த படையலை வைத்து அழைத்து நைச்சியமாக மந்திரக்கட்டை போட்டு கோயிலுக்கு காவலாக வைத்துக்கொள்ளும் பழக்கம் நூற்றுக்கணக்கான வருடங்களாக கேரளாவில் வழிவழியாக இருந்துள்ளது.  இப்படி கோவிலுக்கு காவலாய் இருக்கும் யக்ஷிகளை மீறி யாரும் கோயில் நகைகளையோ பெட்டகங்களையோ திருடவே முடியாதாம்.

ஸ்ரீ பூர்ணத்ரயேஸர் கோயிலில் வீற்றிருக்கும் யக்ஷியின் பெயர் கல்யாண யக்ஷி  திருமணத்தடை இருந்தால் வேண்டிக்கொண்டு திருமணம் கூடி வந்தபின் இவளுக்கு படையல் வைக்கிறார்கள். கோயிலின் மேற்கு வாயிலுக்கு வெளியே உள்ள ஏழிலைப் பாலையை தனது இருப்பிடமாக்க் கொண்டுள்ள இவளை வணங்கி அனுமதி கேட்டுவிட்டுத்தான் ஸ்ரீ பூர்ணத்ரயேஸர் கோயிலுக்குள் நுழையவேண்டும் என்பது ஐதீகம்.

பாட்டியின் அறிவுரை

கணவன் – மனைவியாக அறுபது ஆண்டுகள் வாழ்ந்த காலத்தில், அவர்களினிடையே ஒரு ஒளிவு, மறைவு இருந்தது கிடையாது. ஆனாலும், மனைவி, கணவனிடம் ஒரே ஒரு கோரிக்கையை முன் வைத்திருந்தாள். அதாவது, அவள் பரண் மீது வைத்திருந்த ஒரு அட்டைப் பெட்டியில் அவள் என்ன வைத்திருக்கிறாள் என்பதைக் கணவன் பார்க்கவும் கூடாது, அதைப் பற்றி ஏதும் கேட்கவும் கூடாது. கணவனும் அதை மதித்து அதுபற்றி ஒன்றும் கேட்டதில்லை.

மரணப் படுக்கையில் மனைவி கிடக்கும்போது, கணவனிடம் சொல்லுகிறாள்: “உங்களிடம் அனைத்தையும் சொல்லிவிட விரும்புகிறேன். அந்தப் பரண் மீது நான் வைத்திருக்கும் அட்டைப் பெட்டியை தயவுசெய்து எடுத்து வாருங்கள்”. அந்தப் பெட்டியைத் திறந்து பார்க்குமாறு கணவனிடம் சொல்லுகிறாள். கணவன் திறந்து பார்க்கிறான். உள்ளே, அவள் கையால் உல்லன் நூலால் பின்னிய இரண்டு பொம்மைகளும், ஒரு லட்ச ரூபாயும் இருக்கின்றன. அதன் விவரம் என்னவென்று கணவன் கேட்கிறான்.

மனைவி விளக்கினாள்: “நான் உங்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டு வரும்போது, என்னுடைய பாட்டி எனக்கு ஒரு அறிவுரை சொன்னாள். நல்ல மகிழ்வான திருமண வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு, நான் எதற்காகவும் உங்களிடம் எந்த ஒரு விவாதத்தையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்றாள். அந்தத் தருணங்களில் எனக்குக் கோபம் வந்தால், அதனை அடக்க, உல்லன் நூலையெடுத்து பொம்மை வடிக்கச் சொன்னாள். அதையே நான் கடைப்பிடித்து வந்தேன்”.

மகிழ்ந்து போனான் கணவன். ‘இரண்டே இரண்டு பொம்மைகள் மட்டுமே! அப்படியானால், அறுபது ஆண்டு மண வாழ்வில், மனைவி இரண்டு முறைகள் மட்டுமே கோபப்படும்படி நான் நடந்திருக்கிறேன்!’    கொஞ்சம் பெருமையுடன் மனைவியைப் பார்த்துக் கேட்டான். “அது சரி, இந்த ஒரு லட்ச ரூபாயைப் பற்றியும் கொஞ்சம் விளக்கிச் சொல்லுவாயா?” கணவன் கேட்டான்.

மனைவி சொன்னாள்: “ஓ, அதுவா? அது, நான் செய்த மற்ற பொம்மைகள் அனைத்தையும் விற்று வந்தப் பணம்!”

அனுமனின் திருமணக்கோலம்!!!!!!

கல்வி, இசை, கலை, வேதங்கள் என அனைத்தையும் அனுமனுக்குக் கற்றுத்தந்தார் சூரியன்.

அனைத்தையும் கற்றுணர்ந்த அனுமன் “நவவியாகரண பண்டிதன்’ என்ற பட்டமும் பெற விரும்பினான். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட வியாகரணத்தைக் கற்கவேண்டுமானால் குடும்பஸ்தனாக இருக்கவேண்டும் என்பது நியதி. ஆகவே, அனுமன் மணம் புரியவேண்டும்.

சூரியதேவன், நவவியா கரணத்தை முழுவதும் கற்றுக் கொடுக்க விரும்பினார். அதற்காக தன் மகள் சுவர்ச்சலாதேவியை தன் மாணவனுக்குத் திருமணம் முடித்துவைத்தார் என்கிறது சூரியபுராணம்.

பிரம்மச்சாரி என்று பெரும்பாலோர் போற்றும் அனுமனின் திருமணக்கோலத்தை, சென்னை- செங்கல்பட்டு சாலையில், தைலாவரம் என்னும் திருத்தலத்திலுள்ள ஸ்ரீகல்யாண ஆஞ்சனேயர் கோவிலில் தரிசிக்கலாம். இங்கு மூலவராக சுமார் எட்டடி உயரத்தில் நின்ற திருக்கோலத்தில் ஸ்ரீஜெயவீர ஆஞ்சனேயர் எழுந்தருளியுள்ளார். இதே கோவிலில் தனிச்சந்நிதியில் உற்சவராக சுவர்ச்சலாதேவி யுடன் பத்மபீடத்தில் தரிசனம் தருகிறார் ஸ்ரீகல்யாண ஆஞ்சனேயர். நான்கு கரங்களுடன் சங்கு, சக்கரம் ஏந்திய திருக்கோலத்தில், சுவர்ச்சலா சமேத சதுர்புஜ சுபமங்களவரத ஆஞ்சனேயர் என்ற திருநாமத்தில் பக்தர்கள் வேண்டுவதை அளித்து மகிழ்விக்கிறார்.  காணக்கிடைக்காத அரிய கல்யாண அஞ்சனேயர்-