உங்கள் வகுப்பிலும் அவன் இருக்கலாம் 

 

வழக்கமான ஓர் வார இறுதிக்குபின் திங்கட்கிழமை காலை வகுப்பினுள் நுழைகிறார் மிஸஸ் தாம்ஸன். அவருக்கு ஒரு வழக்கம்  இருந்தது.  அதுதான்  வகுப்பறைக்குள் நுழைந்ததுமே மாணவர்களைப்பார்த்து ‘Love you all!’ என்று சொல்வது. அவர் பொய் சொல்கிறார் என்று அவருக்கே தெரியும். ஏனெனில் அந்த வகுப்பிலுள்ள ஒரேயொரு மாணவனை மட்டும் அவரால் நேசிக்கமுடியவில்லை. ஒழுங்காய் உடுத்தாத, எதிலுமே ஒழுங்காய் இல்லாமல் சுட்டிக்காட்டுவதற்கு எந்தவொரு பாசிடிவ் அட்டிடியூடும் இல்லாத ‘டெடி’என்கிற தியோடர்! அவனுடன் மட்டும் மிஸஸ் தாம்ஸன் நடந்துகொள்ளும் விதம் வித்தியாசமானது! எந்தவொரு தவறான விஷயத்திற்கும் அவனையே உதாரணம் காட்டினார்.எந்த நல்ல விஷயத்திற்கும் அவனை நிராகரித்தார்.

அவ்வாண்டிற்கான காலாண்டு பரீட்சை வந்தது. முன்னேற்ற அறிக்கைகள் வகுப்பாசிரியர்களிடமிருந்து தலைமை ஆசிரியரின் ஒப்பதிற்காக அனுப்பப்பட்டது. ரிப்போர்ட்களை ,மேற்பார்வை செய்து கையொப்பமிடுத்துக்கொண்டிருந்த தலைமை ஆசிரியர் மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு அழைப்பு விடுத்தார். அவர் வந்ததும், ‘முன்னேற்ற அறிக்கை என்பது ஒரு பிள்ளையின் முன்னேற்றத்தை அறிவிக்கவேண்டும். தன் பிள்ளைக்கும் ஓர் எதிர்காலம் உண்டென்ற நம்பிக்கையை பெற்றோருக்கு தரவேண்டும்! நீங்கள் எழுதியிருப்பதை பார்க்கும்போது  பெற்றோர் அவன்மீது நம்பிக்கை இழந்துவிடுவார்கள்!’ என்று கேள்விக்குறியுடன் டெடியின் முன்னேற்ற அறிக்கையை காட்டிக்கேட்டார். உடனே மிஸஸ் தாம்ஸன் ‘என்னால் ஒன்றுமே செய்யமுடியாது. அவனைப்பற்றி எழுதுவதற்கு என்னிடம் ஒரு நல்ல விஷயம்கூட இல்லை!’ என்றார்.

உடனே தலைமை ஆசிரியர் அங்குள்ள நிர்வாக ஊழியர் ஒருவரிடம் கடந்த ஆண்டுகளுக்கான டெடியின் முன்னேற்ற அறிக்கைகளை மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு கொடுக்குமாறுபணித்தார். அறிக்கைகள் வருகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டாய் விரித்துப்படிக்கிறார் மிஸஸ் தாம்ஸன்     .  மூன்றாம் வகுப்பறிக்கை சொன்னது ‘ வகுப்பின் மிகத்திறமையான மாணவன் டெடி’. தான் வாசித்ததை நம்பமுடியாமல் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனார் மிஸஸ் தொம்ஸன்.  நான்காம் ஆண்டறிக்கை சொன்னது. ‘ டெடியின் தாய் இறுதிநிலை கென்சர் நோயால்  பாதிக்கப்பட்டுள்ளார். அதனால் டெடி மீது முன்னர்போல அவரால் கவனம் செலுத்தமுடியவில்லை. அதன் விளைவு அவன் பெறுபேறுகளில் தெரிய ஆரம்பித்திருக்கிறது. ‘

ஐந்தாம் ஆண்டின் அறிக்கை இவ்வாறு சொன்னது, “டெடியின் தாயார் இறந்துவிட்டார்.அவனுக்கு அவசரமாய்  வழிகாட்டல் தேவைப்படுகிறது. இல்லையேல் நாம் அந்தக்குழந்தையை இழந்துவிடுவோம்.!’
கண்களில் கண்ணீருடன் மிஸஸ் தொம்ஸன் தலைமை ஆசிரியரைப்பார்த்து  சொன்னார். ‘என்ன செய்யவேண்டுமென்று எனக்கு தெரியும்.’

அடுத்த திங்கள் காலை மிஸஸ் தாம்ஸன் வகுப்புக்கு சென்று பிள்ளைகளை பார்த்து வழக்கம்போல் ‘Love you all ‘என்றார். இம்முறையும் அவர் பொய் சொல்கிறார் என்று அவருக்குத்தெரியும். ஏனென்றால், தற்போது மற்றக்குழந்தைகளைவிட டெடி மீதிருக்கும் அவரது  அன்பு அளவுகடந்திருந்தது… டெடியுடனான தன் அணுகுமுறையை உடனே மாற்றுவதென்று அவர் தீர்மானித்திருந்தார். அதன் பின்னர் ஒவ்வொரு நல்ல விஷயத்திற்கும் டெடியின் பெயர் உச்சரிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு தவறான உதாரணங்களின்போதும் அவன் பெயர் கவனமாய் தவிர்க்கப்பட்டது…

அவ்வாண்டின் பாடசாலை இறுதிநாள் வந்தது. எல்லா மாணவர்களும் தம் ஆசிரியருக்கென  பரிசுகள் கொண்டுவந்திருந்தார்கள். அதற்குள் ஒரு பொருள்  மட்டும் ஓர் பழைய செய்தித்தாளால் சுற்றப்பட்டிருந்தது. மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு அதை பார்த்ததுமே அது டெடியிடமிருந்துதான் வந்திருக்கவேண்டுமென உள்ளுணர்வு சொல்லியது. முதலில் அதையே பிரித்தார். பிரித்ததும், அதனுள் பாதி உபயோகித்த சென்ட் பாட்டில்  ஒன்றும், சில கற்கள் கழன்று விழுந்த பிரேஸ்லெட் ஒன்றும் இருந்தது. அது டெடியினது என்று புரிந்துகொண்ட முழு வகுப்பறையுமே சிரித்தது. ஒன்றுமே சொல்லாமல் மிஸஸ் தொம்ஸன் அந்த வாசனைத்திரவியத்தை தன்மீது பூசிக்கொண்டார். அந்த பிரேஸ்லெட்டை எடுத்து கையில் அணிந்துகொண்டார்.

மெல்லியதாய் ஒரு கால்வாசி புன்னகையுடன் டெடி  சொன்னான்.” இப்போது உங்களிடம் என் தாயின் வாசம் வருகிறது. இறக்குமுன் அவர் இறுதியாய் பாவித்த சென்ட்  இதுதான். இந்த பிரேஸ்லெட்தான் பெட்டியுள் வைக்குமுன் அவர் உடலில் இருந்து அகற்றப்பட்டது!”

ஓராண்டு கழிந்தது. மிஸஸ் தாம்ஸனின் மேசையில் ஓர் கடிதம் கிடந்தது. ”
‘I have seen few more teachers. But you are the best teacher I have ever seen’. With love Teddy.
ஒவ்வொரு ஆண்டு இறுதியிலும் ஒரு கடிதம் கிடைத்தது. அதே வரிகளுடன்…
‘I have seen few more teachers. But you are the best teacher I have ever seen’. With love Teddy.  ஆண்டுகள் பல வேகமாய் உருண்டன. அவர்களுக்கிடையேயான தொடர்பு எப்படியோ அறுந்துபோனது. மிஸஸ் தாம்ஸன் ஓய்வுபெற்றிருந்தார். பல ஆண்டுகளின் பின்னர் அவருக்கு ஒரு கடிதம் வந்து சேர்ந்தது. கடிதம் டொக்டர் தியோடரிடமிருந்து…

Mrs. Thomson,
‘I have seen many more people in my life. But you are the best teacher I have ever seen’, I am getting married. I cannot dream of getting married without your presence. This is your Teddy.
Dr. Theodore PhD…..

அத்துடன் போய்வர விமான டிக்கட்டுக்களும் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு இருப்பு கொள்ளவில்லை. அவரிடம் அந்த சென்ட் போத்தல் தற்போது இல்லை. பிரேஸ்லெட் பாதுகாப்பாய் இருந்தது. அதை அணிந்துகொண்டு church இற்குப்புறப்பட்டார். அங்கு சென்று பின் இருக்கையொன்றில் அமர முற்பட்டபோது அங்கிருந்த ஊழியர்கள் அவரை எப்படியோ அடையாளம் கண்டுகொண்டு முன் வரிசையில் இருந்த ஆசனம் ஒன்றை நோக்கி அழைத்து சென்றனர். அவருக்கென ஒதுக்கப்பட்டிருந்த ஆசனத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தது ”MOTHER “.

திருமணம் முடிந்தது. தியோடர் தன் புது மனைவியிடம் மிஸஸ் தாம்ஸனை அறிமுகம் செய்துவைத்தார். ”இவர் மட்டும் இல்லையென்றால் நான் இன்று இந்த இடத்தில் நின்றிருக்கவே முடியாது’ தியோடரின் கண்களில் கண்ணீர்.
மிஸஸ் தாம்சன் பெண்ணைப்பார்த்து சொன்னார் ‘ டெடி இல்லையென்றால், ஒரு ஆசியர் தன் மாணவர்களுக்கு முதலில் ஒரு தாயாய் இருக்கவேண்டுமென்பதை நான் அறிந்திருக்கவேமுடியாது!”

.
உங்கள் வகுப்பிலும் ஒரு டெடி இருக்கிறான். உங்கள் உதவிக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறான். உங்களாலும் அந்த மிஸஸ் தாம்ஸனாய் இருக்கமுடியும்!      இனி அடுத்த திங்கட்கிழமை காலை வகுப்பறைக்குள் நுழையும்போது ஒரு ஆசிரியராய் இல்லாமல் தாயாய் நுழைந்துபாருங்கள்! எம்மாலும் ஒரு பிள்ளையின் வாழ்க்கையில் நல்லதோர் திருப்புமுனையாய் இருக்கமுடியும்.

இதயம் தொட்ட ஒரு காணொளியிலிருந்து உங்களுக்காக….

 

Advertisements

குணசீலம்

 

வாழ்க்கையில் பணம் இருக்கும்  சொந்தம் இருக்கும்  ஆனால் மன நிம்மதி இருக்காது. இதை மாற்றி நிம்மதி அளிக்கும் பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதி பெருமாள் திருச்சி அருகிலுள்ள குணசீலத்தில் அருள்பாலிக்கிறார்.

தல வரலாறு

திருப்பதி வெங்கடாஜலபதியை தரிசித்த குணசீலர் என்ற பக்தர் காவிரிக்கரையிலுள்ள தன் ஆசிரமத்தில் பெருமாள் எழுந்தருள வேண்டுமென தவமிருந்தார். காட்சியளித்த பெருமாள் பக்தரின் வேண்டுதலை ஏற்றார். குணசீலரின் பெயரால் இப்பகுதி குணசீலம் எனப்பட்ட்து.  ஒரு சமயம் குணசீலர் தன் சீடனிடம் பெருமாளை ஒப்படைத்து தினமும் வழிபட உத்தரவிட்டு புறப்பட்டார். அப்போது குணசீலம் காடாக இருந்ததால் வலவிலங்குகள் சீடன் இருந்த பகுதியை முற்றுகையிட்டன. பயத்தில் சீடன் அங்கிருந்து ஓடினான். காலப்போக்கில் பெருமாள் சிலையை புற்று மூடியது.  மன்ன்ன் ஞானவர்மன் காலத்தில் அரண்மனை பசுக்கள் இப்பகுதிக்கு மேய்ச்சலுக்கு வந்து சென்றன. ஒரு நாள் தொடர்ச்சியாக பாத்திரங்களில் இருந்த பால் மறைந்தது.  தகவல் அறிந்த மன்னன் இங்கு வந்தபோது புற்றுக்குள் இருந்த பெருமாள் சிலையைக்  கண்டெடுத்தான்  கோவில் கட்டி சுவாமிக்கு பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதி என பெயர் சூட்டினான்

பன்னிரு கருடசேவை

கோவிலை ஒட்டி காவிரி நதியும் பாபவினாச தீர்த்தமும் உள்ளது.  சுவாமியே பிரதானம் என்பதால் தாயார் சன்னதி கிடையாது   உற்சவர் சீனிவாஸர் ஸ்ரீதேவி பூதேவியுடன் தங்க செங்கோலுடன் காட்சி தருகிறார்.  கருவறை முன்பு உத்ராயண தட்சிணாயன வாசல்கள் உள்ளன.  புரட்டாசியில் பெருமாள் காட்சியளித்த வைபவம் நடக்கும்.

மனக்குழப்பத்திற்கு தீர்வு

மனக்குழப்பம் உள்ளோர் மன நோயாளிகள்  குணம் பெற இங்கு வந்து வழிபடுகின்றனர். இவர்கள் இலவசமாக தங்க மறுவாழ்வு மையம் ஒன்றுள்ளது.  காலை மாலையில் இங்கு நோயாளிகளை சுவாமி சன்னதியில் அமரச் செய்து சுவாமிக்கு அபிஷேகம் செய்த தீர்த்தத்தை  முகத்தில் தெளிப்பர்.

பிரார்த்தனை  தலம்

கண் நோயால் பாதிக்கப்பட்ட பரத்வாஜரின் சீடன் சுருத்தேவன் கால் முடத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பகுவிராஜ மன்னன்  ஆகியோர் வழிபட்டு பலன் பெற்றனர். கூர்ஜர தேசத்து இளவரசன் தேவதாசன் இங்கு வழிபட்டு பேசும் சக்தி பெற்றதோடு பாசுரம் பாடினான். பார்வைக்கோளாறு  உடல் குறைபாடு உள்ளவர்கள் உடல் நலம் பெற வேண்டிக்கொள்கின்றனர்.

சிறப்பம்சம்

கோவில் முகப்பிலுள்ள தீப ஸ்தம்பத்தில் ஆஞ்சனேயர் படைப்புச் சிற்பமாக இருக்கிறார்.  கொடி மரத்தைச் சுற்றிலும் கோவர்த்தன கிருஷ்ணர்  காளிங்க நர்த்தனர்  நர்த்தன கண்ணன்  அபயஹஸ்த கிருஷ்ணர் உள்ளனர். பிரகாரத்தில் நவ நீத கிருஷ்ணர் நரசிம்மர் வராகர் யக்ஞ நாராயணர் வைகானஸ ஆகமத்தை தோற்றுவித்த விகனஸர் ஆகியோருக்கு சன்னதி உள்ளது.

 

இருப்பிடம்

திருச்சி    சேலம் சாலையில் 24கிமீ

கடமையே வெற்றி தரும்

ஒரு குரு நாதருக்கு வயதாகி விட்டதால் அவரால் வேலை செய்ய முடியவில்லை. சீடர்களை அழைத்து எனக்கு பிறகு நம் ஆசிரமத்தைக் கவனிக்க தகுதியானவர் யாரோ அவரை  நியமிக்க உள்ளேன். இன்று முதல் உங்களின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் உன்னிப்பாக கவனிப்பேன்  சிறந்த ஒருவரை தலைவராக அறிவிப்பேன் என்றார்.

தலைவராகும் ஆசையில் எல்லா சீடர்களும் கடுமையாக உழைத்தனர். குரு நாதரின் தேவையறிந்து  நிறைவேற்றினர். ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராக குரு நாதர் சீடர்களை ஒன்று கூட்டினார்.  வயதில் இளைய சீடனைக் காட்டி இவரே நம் மடத்தின் புதிய தலைவர் என அறிவித்தார்.  மற்றவர்கள் அதிர்ந்தனர்.

குரு நாதரே இவனை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள் என்பது புரியவில்லை. குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் விதத்தில் எந்த சாதனையும் இவர் செய்யவில்லையே என்றனர்.  அது தான் அவரது நற்குணமே  நீங்கள் பதவிக்காகத் தான் என்னைக் கவனித்தீர்கள்.  இவரோ எப்போதும் போல் இயல்பாக இருந்தார்.  பதவிக்காக அலையும் பண்பு இவரிடம் இல்லை. என்னிடம் தேவையற்ற நெருக்கத்தை உண்டாக்கிக் கொள்ளவில்லை. அவரது கடமையில் மட்டும் கவனம் செலுத்தியதால் பொறுப்பை ஒப்படைத்தேன்  கடமை என்னும் மூன்றெழுத்தே வெற்றி தரும் என்றார் குரு நாதர்.

*மதுரை மீனாஷி அம்மன் கோவில் கதை*

பல ஆண்டுகள் முன்னால் மாலிக்கபூர் மதுரையை நோக்கிப் படையெடுத்தான்.வரும் வழியெங்கும் இரத்தம், கொலை, கொள்ளை, பலாத்காரம், பெண்களை சிறைப்படுத்துதல். நிறுத்தாமல் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தது.   கோவில்களை இடித்தான். முடியாதவற்றில் மூர்த்தியை மட்டுமாவது இடிப்பான். பல கோவில்களில் மூர்த்தியை எப்படியாவது காப்பாற்றிவிடுவார்கள் நம் மக்கள்.

இப்படியாக துவங்கியதுதான் கல்திரை.   கர்பக்ருஹதிர்க்கு முன்னால் ஒரு சுவரை எழுப்பி அதற்கு முன் ஒரு மூர்த்தியை பிரதிஷ்டை செய்துவிடுவார்கள். ஆக்கிரமிப்பாளன் வருவான். இதுதான் மூர்த்தி என்று நினைத்து இடிப்பான்.

இதை கேள்விப்பட்டனர் மதுரை மீனாக்ஷி அம்மன் கோவிலை சேர்ந்த 5 சிவாச்சாரியார்கள், எப்படியாவது நமது கோவிலை காப்பாற்ற வேண்டும், சுவாமி மீது ஒரு மிலேச்சன் கை வைக்க விடக்கூடாது என்று தங்களுக்குள் சபதம் செய்து கொண்டார்கள்.  தாம் செய்யும் காரியத்தை நேரம் வரும்வரை யாருக்கும் சொல்வதில்லை என்று சத்தியம் செய்தார்கள்.

சுவாமிக்கு அபிஷேகமெல்லாம் செய்து முடித்து, கண்ணில் நீருடன், மீண்டும் உன்னை எப்போது காண்போம் சர்வேசா, சுந்தரேசா என்று கதறியபடியே கல் திரை எழுப்பினார்கள். வெளியே மூர்த்தியை பிரதிஷ்டை செய்தார்கள். அசலைப்போலவே நகை, விளக்கு, மாலை, எல்லாம் ஏற்பாடு செய்தார்கள்.
வந்தான் மாலிக்கபூர். ஆயிரக்கணக்கான பேரை கொன்றான். பல ஆயிரம் பேரை மதம் மாற்றினான். மாட்டு கறியை வாயில் திணித்தான். விக்ரஹத்தை இடித்தான். செல்வங்களை எல்லாம் கொள்ளை கொண்டு போனான்.  அதன் பின் 48 ஆண்டுகள் கோவிலில் பூஜை இல்லை. தெரிந்து கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே, 

மதுரை மீனாக்ஷி அம்மன் கோவிலில் 48 ஆண்டுகள் பூஜை கிடையாது.
கோவிலே பாழாக இருந்தது.  அதன் பின் விஜயநகர சாம்ராஜ்யம் துவங்கியது.  முகலாயர்களை துவம்சம் செய்தார்கள். எல்லா கோவில்களையும் புனருத்தாரணம் செய்தார்கள்.   அப்போது மதுரை மீனாக்ஷி அம்மன் கோவிலிலும் வேலையை ஆரம்பித்தார்கள்.  அங்கே இடிந்து கிடந்தது சிவலிங்கம். அம்பாளை காணோம். சரி வேறு ஒரு சிலையை செய்ய சொல்லி உத்தரவு கொடுப்போம் என்று சொன்னார்கள். அப்போது தள்ளாத வயதான ஒருசிவாச்சாரியார் வந்தார். புது விக்ரஹமெல்லாம் வேண்டாம். சுவாமி பத்திரமாக இருக்கிறார் என்றார்.    என்ன சொல்கிறீர்கள்.   இதோ இடித்துவிட்டு போயிருக்கிறார்களே என்றனர்.   இல்லை, இல்லை, இது மூல விக்ரஹமில்லை என்று சொல்லி நடந்ததை சொன்னார். 

சத்தியம் செய்த 5 பேரில் 4 பேர் இறந்து விட்டார்கள். காலம் வரும்வரை எப்படியாவது நான் இதை சொல்லிவிட்டு சாக வேண்டும் என்று உயிரை கையில் பிடித்துகொண்டு இருக்கிறேன் என்று சொல்லி தாளாத துக்கத்துடனும் மனதில் இருந்த பாரம் இறங்கியதில், நல்லது நடக்கிறதே என்று சந்தோஷத்துடனும் அழுதுகொண்டே சொன்னார்.   உடனடியாக அந்த மூர்த்தி இருந்த இடத்தின் பின்னே உள்ள சுவற்றை இடிக்க ஆரம்பித்தார்கள். முழுவதும் இடித்து உள்ளே சென்று பார்த்தால்…..

உள்ளே 48 ஆண்டுகள் கழித்து எந்த பூஜையும் இல்லாமல், விளக்கு எரிந்து கொண்டிருந்தது. சுவாமியின் மீது சாற்றிய சந்தன கலபம் ஈரமாக இருந்தது. பூக்கள் வாடாமல் இருந்தன. கர்பக்ருஹத்தில் உள்ளே இருந்து வரும் அந்த வாசம் அப்படியே இருந்தது!!!!
48 ஆண்டுகள் கழித்து எந்த பூஜையும் இல்லாத நிலையில் உள்ளே அனைத்தும் மூடும்போது இருந்தபடியே இருந்தது.
திளைத்தனர் பக்தியில் அனைவரும். அனைத்து சோக நிழல்களும் பறந்தன. ஊரே திருவிழா கோலம் பூண்டது இந்த அதிசயத்தை காண. மீதும் புது பொலிவுடன் கோவில் திறக்கப்பட்டது.

இன்றும் அந்த கோவிலுக்கு போனால் உடைக்கப்பட்ட சிவலிங்கம் ஒரு ஓரமாக துர்க்கை அம்மன் எதிரில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த விவரம் ஒரு பலகையில் எழுதிவைக்கப்பட்டுள்ளது. யாரும் பார்ப்பதில்லை.

திருமணத்திற்கு ஏன் பட்டு சேலை அணிகின்றனர் ?

 

பட்டு சேலைகள் அணிவதன் விஞ்ஞான ரகசியம் !!!
வலைத்தளத்தில் உலவிய பொழுது கிடைத்த ஒரு அதிர்ச்சி தரும் விசயமே என்னை    இந்த பதிவு எழுத தூண்டியது.

தமிழன் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒரு விஞ்ஞான ரகசியமும் உண்மைபொருளும் கலந்தே இருந்தன. நானும் சிந்தித்தேன் ஏன் திருமணம் மற்றும் கோவில்களுக்கு செல்லும் பொழுது பட்டு அவசியம் என்று.அதற்கான விடை நீண்ட தேடலுக்கு பிறகு கிடைத்தது.    இப்பொழுதாவது இதை மற்றவர்களுக்கு தெரிவிக்க வேண்டும் என நினைத்தேன்     இல்லை என்றால் அமெரிக்கா இதற்கும் காபி ரைட் வாங்கி விடும்.

பட்டு துணிகளுக்கும் பட்டிற்கும் இயற்கையாகவே ஒரு குணம் உண்டு.அதாவது பட்டிற்கு எளிதில் சில நல்ல வகையான கதிர்களை தக்க வைத்துக் கொள்ளும் சக்தியும் தீய கதிர் வீச்சுகளை (நோயாளிகளின்சுவாசம், ஓசோன் படலத்தில் இருந்து வரும் அசுத்த கதிர்கள்) போன்றவற்றை தடுத்து உள்ளிருக்கும் உடலிற்கு வலிமை அளிக்கும்.

திருமணவீட்டிற்கு பல தரப்பட்ட எத்தனையோ பேர் வருகின்றனர். அதில் யார் எப்படி என்று தெரியாது. எனவே தான் மணப்பெண்ணிற்கும் மணமகனுக்கும் ஆரோக்கியமான வாழ்வு வேண்டும். தொற்று நோய் பரவக் கூடாது என்பதற்காகவே அணிகின்றனர். இதை சில நாடுகளும்தற்பொழுது ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டு வருகின்றது. மேலும்  இதில்வருத்தம் அளிக்கும் விஷயம் என்னவென்றால் நம் பாரம்பரிய முறை இன்று நம்மில் பலருக்கு தெரியவில்லை. கோவில்களுக்கு செல்லும்பொழுது ஏன் அணிகிறார்கள் என்றால் நல்ல கதிர் வீச்சுகளை தக்க வைத்துக் கொள்ளவே.
இவை எதுவும் தெரியாமல் பகுத்தறிவு பகலவர்கள் நாகரீகம் என்று தனக்கு தானே புலம்பிக்கொண்டு தானும் நாசமாவதுடன் மற்றவர்களையும் கெடுக்கின்றனர்.

 

படித்ததில் பிடித்தது.

 

சிந்தி மக்களின் தியாரி வழிபாடு

சிந்தி இன மக்கள் தீபாவளியை செல்வம் கொழிக்கச் செய்யும் உன்னதப் பண்டிகையாகக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.  ‘தியாரி’ என்ற பெயரில் புதுமையான வழிபாட்டிலும் ஈடுபடுகின்றனர்.  தீபாவளியன்று அதிகாலையில் குளித்து முடித்து தங்கள் வீட்டிலுள்ள தங்கம் வெள்ளி  பொருட்கள் மற்றும் நாணயங்களை சுவாமி படங்கள் முன்னால் வைத்து பசும்பாலில் அபிஷேகம் செய்கின்றனர்.  பின்னர் பூஜை செய்து  குடும்பத்திலுள்ள ஒவ்வொரு நபரும் ஒரு நாணயத்தை எடுத்து வாயில் லேசாக வைத்தவாறே லட்சுமி வந்தாச்சு வறுமை போயாச்சு  என  குரல் எழுப்புகின்றனர்.

காசி மானகரில் மீராகாட் என்ற இடத்தில் தீபாவளியன்று காலை கங்கை கரையோரத்தில் கோலமிட்டு மிகப்பெரிய வாழை இலைகளை விரித்து அதில் மூன்றுக்கு மூன்று சதுர அடி பரப்பில் அன்னத்தால் இரண்டடி உயர லிங்கம் உருவாக்குவர்.  அன்னலிங்கத்துக்கு விபூதி குங்குமம்  வைத்து மலர் மாலையிட்டு ருத்ராட்ச மாலை சாத்துவர்.  சுற்றிலும் லட்டு வடை அலங்காரம் செய்வர்.  அன்னலிங்கத்தின் முன்பு அன்ன நந்தியும்  இடம் பெறும். அதற்கு பச்சை மிளகாயில் காது மூக்கு வாய் வைத்து புளியங்கொட்டையில் கண் வைத்து அலங்கரிப்பர்.  காலை 11 மணியளவில் பக்தர்கள் முன்னிலையில் வடை பாயசத்துடன் கணபதி பூஜை நடக்கும். அதன் பின் சுமார் 200 பிச்சைக்காரர்களுக்கு  அன்னலிங்கம் பகிர்ந்தளிக்கப்படும்.

1990க்கு முன்பு நம் வாழ்க்கை

எப்படி இருந்தது…1990க்கு முன்பு நம் வாழ்க்கை
வாருங்கள் கொஞ்சம் ரிவைன்ட் செய்து பார்ப்போம்…

காலை எழுந்ததும் பசும்பால் வாங்க அப்பா வரிசையில் நின்றிருந்தார்.
வாங்கி வந்த தண்ணீர் கலக்காத பாலில், அம்மா டீ போட்டு கொண்டு வந்தார். குடும்பத்துடன் அமர்ந்து டீ குடிப்பதை கூட அவரவர் முகத்தை பார்த்து ரசித்து குடித்தோம்.  .ஆர்ப்பாட்டமே இல்லாமல் நாம் அனைவரும் தொலைவில் உள்ள பள்ளிகளுக்கு கூட நடந்தே சென்றோம்…
.
ஆசிரியரின் மீது மரியாதையும் பயமும் இருந்ததே தவிர ஒரு நாளும் ஆசிரியரை தரக்குறைவாகவோ, இழிவாகவோ ஒரு மாணவனும் நினைத்ததில்லை…
.
பள்ளி முடித்து வீட்டுக்கு வந்ததுமே, பையை தூக்கி போட்டுவிட்டு தெருவில் கும்பலாக விளையாடினோம்…விளையாட்டில் கூட ஆங்கிலம் கலக்காத தமிழ் நம் அனைவர் நாவிலும் வீரியமாக தொற்றியிருந்தது…
.
மாலை 4 மணிக்கு மேல் நம் அக்கா தங்கைகளுக்கு அம்மா அழகாக சடை போட்டுவிட்டார்…உதிரியாக வாங்கிய பூக்களை (மல்லி மற்றும் பிச்சிப்பூ) வாழை நாறால் சிறுசிறுக கட்டி, அதை அக்கா தங்கைக்கு அம்மாவே தன் கையால் குத்தி அழகு பார்த்தார்…மாலையில் நம் தாத்தாவும் அப்பாவும் ஒன்றாக அமர்ந்து தூர்தர்ஷனில் செய்திகள் பார்த்தார்கள்…
.
வெள்ளிக்கிழமையன்று, குறைந்தபட்சம் 10பேராவது ஒன்றாக அமர்ந்து இரவு ஒளியும் ஒலியும் பார்த்தோம்…சனிக்கிழமைகளில் சக்திமான் பார்க்க காய்ச்சலென பொய் சொல்லி பள்ளிகளுக்கு விடுமுறை எடுத்தோம்…
.
அம்மாக்களுக்கு அன்று சீரியல் என்றாலே என்னவென்று பொருள் தெரியாமல், வீட்டு வாசலில் அமர்ந்து நம் விளையாடுவதை வேடிக்கை பார்த்தனர்…
.
ஊற  வைத்த அரிசியை ஆட்டுக்கல்லில் போட்டு அம்மா இட்லிக்கு மாவை அரைத்தார்…அதிகபட்ச அப்பாக்களுக்கு சிகரெட் மற்றும் குடிப்பழக்கம் இல்லாமல் இருந்தது…
.
ஞாயிற்றுகிழமை மதியம், தூர்தர்ஷன் மாநில மொழி திரைப்படத்தில் தமிழ் படம் வராதா என ஏங்கி இருக்கிறோம்…ஞாயிறு மாலை டிவியில் திரைப்படம் பார்ப்பதால் தெருவில் ஈ காக்கைகள் கூட பார்க்க முடியாத சூழ்நிலை இருந்தது…
.
ஞாயிறு பார்த்த படத்தை பற்றிய விவாதம் திங்களன்று பள்ளி நண்பர்களிடத்தில் தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தது… உறவினர்கள் வீட்டிற்கு வந்தால் அவர்களுக்காக வாங்கிய குளிர்பானத்தில் நமக்கும் கொஞ்சம் தருவார்கள் என காத்து கொண்டிருந்தோம்…
.
தீபாவளி ரம்ஜான் என பண்டிகை காலங்களில் புதுத்துணி எடுக்க குடும்பத்துன் ஒன்றாக சேர்ந்து போனோம்… அம்மா அப்பா வாங்கி கொடுத்த துணியை மட்டுமே அணிந்து அழகு பார்த்தோம்…
.பண்டிகை காலம் வந்தால் வாழ்த்து அட்டை (க்ரிட்டிங் கார்டு) வாங்க கடைகளில் அலை மோதினோம்…
.
10வது மற்றும் 12வது ரிசல்ட் பார்க்க தினத்தந்தி வாசலில் தவம் கிடந்தோம்..   நூற்றுக்கு ஒருவர் வீட்டில் தான் தொலைபேசி இருப்பதை பார்த்திருக்கிறோம்.

நம் அக்காவும் தங்கையும் குதிரை வால் சடை போட்டு வீதிகளில் வலம் வந்தனர்…பணக்கார வீட்டு கன்னிப் பெண்கள் BSA SLR சைக்கிள் வைத்திருந்தார்கள்…
.
வீட்டில் உள்ள குழந்தைகளிடம் உண்டியல் பழக்கம் இருந்தது…போன கரண்ட் திரும்ப வந்ததும் கை தட்டி ஆரவாரப்படுத்தினோம்…
.
வருடத்திற்கு ஒருமுறை குடும்பத்துடன் சினிமாவுக்கு போவதே பெரிய விஷயமாக இருந்தது…வீட்டில் யாருக்காவது திருமணம் நடந்தால், கிடைக்காத எதோ ஒரு அபூர்வ பொருள் கிடைத்தது போல் மிகுந்த மகிழ்ச்சிடன் காணப்பட்டோம்…
.
ஊருக்கே ஒருவரோ இருவரோதான் வெளிநாட்டில் வேலை பார்ப்பவராக இருந்தார்… கன்னிப் பெண்களின் தார்மீக ஆடை தாவணியாக இருந்தது…  ஆண்களிடத்தில் வேஷ்டி கட்டும் பழக்கம் இருந்தது…
.
பள்ளி விடுமுறை காலத்தை வெளியூரில் உள்ள தாத்தா, மாமா, சித்தப்பா, பெரியப்பா வீட்டிற்கு சென்று விழா போல கொண்டாடினோம்…கிணற்றில் குளிக்கும் பழக்கம் இருந்தது…பலருக்கு நீச்சல் தெரிந்திருந்தது…
அடிக்கடி காய்ச்சல், தலைவலி வந்தது கிடையாது…
.
பலசரக்கு கடைகளுக்கு போகும்போது மஞ்சள் பைகளையே உபயோகித்தோம்…தரையில்தான் அதிகபட்சம் உறங்கினோம்… பாயை தவிர வேறொன்றை கண்டதில்லை…12 மணி நேரம் உழைத்தாலும் உடலில் வியர்வை நாற்றம் வந்தது கிடையாது…இவை அனைத்தையும் விட அப்பா அம்மா சொல்படி கேட்டு அனைவரும் நடந்தோம்….

உலகிலுள்ள அத்துனை வசதிகளும் அருகிலேயே இருந்தால் கூட, இன்று இவற்றில் ஒன்று கூட சாத்தியமில்லை… பழைய பொக்கிஷங்கள் ஒன்று கூட கிடைக்கப் போவதில்லை… அன்றைய வாழ்நாள்தான் சொர்க்கம்…