விந்தை மனிதர்

பேரறிஞர் ஜார்ஜ் பெர்னாட் ஷா  ஐரோப்பிய நாடான அயர்லாந்தை சேர்ந்தவர்.  ஆங்கிலப் பேரிலக்கிய படைப்புக்களான் 1925ல் நோபல் பரிசுக்கு தேர்வு பெற்றார்.  அச்செய்தி அன்ரு நள்ளிரவில் தொலைபேசி மூலம் தெரிவிக்கப்பட்டது.   தகவல் தெரிவித்தவரிடம் பரிசு பெறுவது ஒரு சாதாரண விஷயம்.  அதற்காக என் அருமையான உறக்கத்தை கெடுத்துவிட்டீரே………….என்று சிரித்தபடி கூறினார் ஷா.

மக்களின் சிந்தனையை மாற்ற எழுத்தை ஆயுதமாக கொண்ட அவருக்கு மாபெரும் பரிசு மிக்ச் சாதாரணமாக தெரிந்துள்ளது.  அவர் ஐந்து நாவல்களும் 50க்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களும் எழுதியுள்ளார்.  அவரது நகைச்சுவை மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது.

தகவல் நன்றி   சிறுவர் மலர். 

சித்தர்களும், யோகிகளும் வணங்கும் மாவூற்று வேலப்பர்

     ‌ தமிழ்நாட்டில் உள்ள தேனிமாவட்டத்தில் ஆண்டிப்பட்டி- தெப்பம்பட்டி அருகில் இருக்கும் மலைப்பகுதியில் பல்லாண்டு காலமாக   பளியர்  இன  மலைவாசி   மக்கள்   வசித்து வருகின்றனர் . அவர்கள் வள்ளிக்கிழங்கை பயிரிட்டு அவற்றை உணவாக உண்டு வந்தனர். வறட்சி காரணமாக பலரும் வேறு இடத்துக்கு சென்றுவிட்ட நிலையிலும் அங்கேயே தங்கிவிட்ட ஒரு குடும்பத்தினர் ஒருமுறை வள்ளிக்கிழங்கை எடுக்க மண்ணை கிளறிய போது கிழங்கு கிடைக்காமல் வள்ளிக்கிழங்கின் வேர் மட்டும் வளர்ந்துக் கொண்டே போனது. எனினும் விடாமல் தோண்டியதில் வேரின் முடிவில் சுயம்புவாக வேலப்பர் இருந்ததைப் பழங்குடியினர் கண்டனர்.    அப்போதைய ஜமீனிடம் இத்தகவலைத் தெரிவித்து சுயம்பு மூர்த்தியாக உருவான வேலப்பருக்கு கோயில் எழுப்பப்பட்டது. அன்று முதல் இன்று வரை பரம்பரையாக இந்த மூலவருக்கு பளியர் இன மக்கள்தான் வழிபாடு செய்கிறார்கள். பூஜையின் போது சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்களோ, தமிழ் போற்றியோ சொல்வதில்லை. பக்தர்கள் கொண்டுவரும் பூஜை பொருட்களை படைத்துவிட்டு தீபாராதனை காட்டுவார்கள். அந்தசமயம் பக்தருக்கு தெய்வம் ஏதும் கூறினால் பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்வதுடன், மேற்கொண்டு விபரங்களை பெற (மனிதனுடன் மனிதன் பேசுவது போல) தெய்வத்திடம் பேசி, தெய்வம் கூறியதை, வந்த பக்தருக்கு சொல்கிறார்கள்.   மாவூற்று வேலப்பரும், மாவூற்று விநாயகரும் வடக்கு நோக்கி அருள்வது இத்தலத்தின் சிறப்பு. உடன் சப்தமாதர்களும் அருள் புரிகின்றனர். மலையின் அடிவாரத்தில் சக்தி கருப்பண்ணசாமி அருள்புரிகின்றனர். தெப்பம் பட்டியில் பெரிய தெப்பம் ஒன்று உள்ளது. இந்த தெப்பத்துக்கும், தலத்துக்கும் சுரங்கத் தொடர்புகள் இருப்பதாக வரலாற்றுச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. குன்று இருக்கும் இடத்தில் குமரன் இருப்பான் என்பதற்கேற்ப 300 படிகளைக் கடந்தால் வேலப்பரைத் தரிசிக்கலாம். இவர் சுயம்பு மூர்த்தியாக பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கிறார். இந்தத் தலத்துக்கு அருகில் மாமரத்தின் வேரிலிருந்து ஊற்று ஊற்றெடுத்து வழிந்தோடி பெரிய தீர்த்தமாக பெருகி உள்ளது. அதனால் வேலப்பனை மாவூற்று வேலப்பன் என்று அழைக்கிறார்கள்.   குகைகள் நிறைந்துள்ள இந்த பகுதியில் சித்தர்களும், யோகிகளும் வேலப்பனை நினைத்து தவம் புரிவதாக அங்கிருப்பவர்கள் சொல்கிறார்கள். கடன் தொல்லை, தீராத பிணி, சரும வியாதிகளை உடையவர்கள் இயற்கை அன்னையின் மடியில் எழில் கொஞ்சும் அழகில் அமைந்திருக்கும் ஊற்றில் நீராடி, மாவூற்று வேலப்பனை மனமுருக வேண்டினால் தீராத நோயும் தீரும். மனக்குறைகளும் அகலும். இங்குள்ள வேலப்பருக்கு பால், இளநீர்,பஞ்சாமிர்தம் போன்றவற்றால் சிறப்பு அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. பக்தர்கள் நினைத்தது நிறைவேற வேலப்பனை தரிசித்து பால்குடம், காவடி எடுக்கின்றனர். விவசாயிகள் முளைப்பாரி எடுத்து வந்து வழிபட்டு விவசாயம் தழைக்க வேண்டுவார்கள். பக்தர்கள் ஊற்றிலிருந்து வெளிப்படும் தீர்த்தத்தை பக்தியுடன் எடுத்துச் செல்கின்றனர். இந்தத் தீர்த்தத்தை நீரில் கலந்து வீட்டுக்குள் தெளித்தால் நல்ல சக்திகள் வீட்டுக்குள் இருக்கும் .   ஆண்டிபட்டி ஒன்றியம் வேலப்பர் கோவில் மலைப்பகுதியில் உள்ள மாவூற்று வேலப்பர் கோவில் அருகே பழங்குடி இனத்தைச் சேர்ந்த 27 குடும்பத்தினர் வசித்து வருகின்றனர். இங்குள்ள ஊராட்சி ஒன்றிய தொடக்கப் பள்ளியில் 21 மாணவர்கள் படித்து வருகின்றனர். இவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு மலைகளில் சென்று பூமி சக்கரை கிழங்கு, நல்லாணி, பால்குலை, கடுக்காய், நெல்லிக்காய் ,சிறுகுறிஞ்சி, மாவலிங்கப்பட்டை, தேன் உள்ளிட்ட விளை பொருட்களை எடுத்து வந்து மூலிகை கடைகளில் விற்று சமையல் பொருட்கள் வாங்கி செல்கிறார்கள் . ஒவ்வொரு வருடமும் புரட்டாசி மாதம் அவர்களின் குல தெய்வமான மலை மீது உள்ள பளிச்சியம்மன் கோவிலுக்கு சென்று பொங்கல் வைத்து கிடா வெட்டி சாமி கும்பிடுவது வழக்கம்.  

  நன்றி. ஓம் நமசிவாய    

ஹரேகலா ஹஜப்பா

பத்மஸ்ரீ விருது கிடைத்தது கூட அறியாத ஒரு அறியாமையாளர்தான் கூடையில் ஆரஞ்சுப்பழம் கூவிக்கூவி விற்கும் ஏழை ஹஜப்பா..ஆனால் புண்ணியம் கோடிக்கு சொந்தக்காரர்!

2020-ஆம் ஆண்டு குடியரசு தினத்துக்கு முதல் நாள். அன்று சனிக்கிழமை. அழுக்கேறிய உடைகளுடன் ரேஷன் கடை வரிசையில் பொருட்கள் வாங்க சோர்வோடு நின்று கொண்டிருந்தார் ஹரேகலா ஹஜப்பா. கூட்டம் நிறைய இருந்தது. 35 கிலோ ரேஷன் அரிசியை வாங்கி வீட்டில் கொடுத்துவிட்டு அவர் தன்னுடைய ஆரஞ்சுப் பழ வியாபாரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அப்போது அவரது செல்போன் சிணுங்கியது. இந்த வேளையில் நம்மை அழைப்பது யார் என்று புரியாமல் செல்போனை எடுத்து, “யார் பேசுறீங்க?” என்று கேட்டார்.அதில் ஒலித்த குரல் ஹிந்தியில் இருந்தது.யார் எங்கிருந்து பேசுகிறார்கள் என்று புரியாமல், பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்த ஆட்டோ டிரைவரை அழைத்துத் தன்னுடைய செல்போனைக் கொடுத்து “யார் பேசுவது என்று புரியவில்லை. தயவு செய்து கேட்டுச் சொல்லுங்கள்”என்றார் ஹஜப்பா

ஆட்டோ டிரைவருக்கும் ஹிந்தி தெரியாது. எனவே அவராலும் என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் அதில் பத்மஸ்ரீ என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டதை ஆட்டோ டிரைவர் உணர்ந்து, “இதில் ஏதோ பத்மஸ்ரீ என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்படுகிறது. அது மட்டுமே எனக்குப் புரிகிறது. வேறு ஏதும் புரியவில்லை” என்று சொல்லி செல்போனை திரும்ப ஹஜப்பாவிடம் கொடுத்துவிட்டார்.

மாலையில் ஆரஞ்சுப் பழ வியாபாரத்தை சீக்கிரமே முடித்து விட்டு வீட்டுக்குத் திரும்பிய ஹஜப்பாவை எதிர்பார்த்து உள்ளூர் பத்திரிக்கையாளர் ஒருவர்  காத்துக் கொண்டிருந்தார்.”கை கொடுங்க. உங்களுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது கிடைச்சிருக்கறதா டெல்லியிலிருந்து செய்தி வந்திருக்கிறது..வாழ்த்துகள்” என்றார் அவர், ஹஜப்பாவின் வலது கையைப்பிடித்துக் குலுக்கியபடி.

யார் இந்த ஹஜப்பா? ஏழ்மை தாண்டவம் ஆடும் குடிசை வீட்டில் குடியிருக்கும்இவர் செய்த சாதனை என்ன? இவருக்கு எதற்காக அறிவிக்கப்பட்டது பத்மஸ்ரீ விருது?

கர்நாடக மாநிலம், தட்சிண கன்னடா பகுதியைச் சேர்ந்த கைகளில்ஆரஞ்சுப் பழக்கூடை ஏந்தி தெருத் தெருவாகக் கூவி விற்கும் வியாபாரிதான் ஹரேகலா ஹஜப்பா. இவர் நியூ படப்பு என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். பள்ளிக்கூடமே இல்லாத இந்தக் கிராமத்தில் உள்ள ஏழைக்குழந்தைகள் படிப்புக்காக 1999-இல் முதன் முதலாக ஆரம்பப் பள்ளி ஒன்றை மசூதியில் ஆரம்பித்தார். இந்தப் பள்ளியில் முதலில் 28 மாணவர்கள் படித்தார்கள். பின்னர் தனது சொற்ப வருமானத்தில் இருந்து சிறிது சிறிதாகப் பணம் சேர்த்தும் கடன் வாங்கியும் பள்ளிக்கான நிலத்தை கிராமத்தில் வாங்கினார்.2000-ஆமாவது ஆண்டில் அவர் இதற்காக முதலீடு செய்தது வெறும் ரூபாய் 5000 மட்டுமே.

தான் ஆரஞ்சு வியாபாரம் செய்து தினசரி சம்பாதித்த பணத்தைக் கொண்டும், அரசிடமிருந்தும், கிராமத்தில் இருந்த நன்கொடையாளர்களிடம் இ‌ருந்தும் வந்த பணத்தின் மூலமும் வாங்கிய இடத்தில் ஒரு பள்ளியைக் கட்டினார். இன்று அரசாங்கப் பள்ளியாகத் திகழ்கிறது இது. இதில் தற்போது, ஒன்று முதல் பத்தாம் வகுப்பு வரை மாணவர்கள் படிக்கிறார்கள். மிகச்சிறந்த உயர்நிலைப் பள்ளியாகச் செயல்பட்டுவருகிறது. 

இந்தப் பள்ளியை உருவாக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஹஜப்பாவுக்கு எப்படி வந்தது? அதற்குப் பின்னே ஒரு சுவாரஸ்யக் கதை இருக்கிறது.ஹஜப்பா பள்ளி சென்று படிக்காதவர்.ஒருமுறை இவர் ஆரஞ்சுப் பழக் கூடையைச் சுமந்து வியாபாரத்துக்கு புறப்பட்டு வந்து கொண்டிருந்தார். அன்று பார்த்து போணியாகவில்லை.மனம் தளர்ந்து கூவிக்கூவி “ஆரஞ்சு ஆரஞ்சு” என்று வீதி வீதியாக வலம் வந்தார்.வெளிநாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு தம்பதி அவரை நோக்கி வந்தார்கள். மனமகிழ்ச்சியோடு எப்படியும் இன்று போணியாகி விடும் என்ற நம்பிக்கையில் அவர்களிடம் ஆரஞ்சுப் பழங்களை நீட்டியிருக்கிறார். அவர்கள் “ஒரு கிலோ பழங்களின் விலை என்ன?” என்று ஆங்கிலத்தில் கேட்டிருக்கிறார்கள். இவருக்கு துளு தவிர வேறு மொழி தெரியாததால், பதில் சொல்ல முடியவில்லை. அந்தத் தம்பதி இவரிடம் பழங்கள் வாங்காமலேயே சென்றுவிட்டனர். ஏமாற்றமடைந்த ஹஜப்பா ‘படிப்பறிவு இல்லாததால் தானே அவர்களிடம் தன்னால் வியாபாரம் செய்ய முடியவில்லை. இந்த நிலைமை இந்தக் கிராமத்தில் இருக்கும் எந்த மனிதருக்கும் இனி வரக்கூடாது’ என்று எண்ணியவர், கிராமத்துப் பிள்ளைகளுக்குப் பள்ளிக்கூடம் கட்டிக் கொடுக்கும் முடிவுக்கு அன்றே வந்திருக்கிறார்.

இடத்தை வாங்கி பள்ளி ஆரம்பித்ததோடு தன் கடமை முடிந்து விட்டது என்று எண்ணவில்லை ஹஜப்பா. இன்றும் பழ வியாபாரம் தவிர இதர நேரங்களில் பள்ளி வளாகத்தைச் சுத்தப்படுத்துவது, மாணவர்கள் குடிக்கத் தண்ணீர் ஏற்பாடுசெய்வது, கல்வி வசதிகளை மேம்படுத்தத் தொடர்ந்து அதிகாரிகளிடம் பேசுவது என வாழ்க்கையின் பெரும்பாலான நேரத்தை குழந்தைகளின் கல்விக்காகவே செலவிட்டு வருகிறார் ஹஜப்பா. 

ஹஜப்பாவின் தொடர் முயற்சியாலேயே அதிகாரிகளின் கவனம் இந்தப் பள்ளிமீது விழத் தொடங்கியிருக்கிறது. 60 வயதைக் கடந்தபோதும் பள்ளியின் மீது மிகுந்த அக்கறைகொண்டு, அதற்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்டு செயல்பட்டுவருகிறார் ஹஜப்பா.

பத்மஸ்ரீ விருது குறித்துப் பேசிய ஹஜப்பா, “கடந்த 2014-ஆம் ஆண்டு, காவல்துறை துணை ஆணையர் ஏ.பி.இப்ராஹிம்தான் மத்திய அரசிடம் எனது பெயரை விருதுக்குப் பரிந்துரைத்தார். அதன்பிறகு, நான் அதை மறந்துவிட்டேன். இப்போது, விருது எனக்குக் கிடைத்திருப்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை. ஏழ்மையான பின்னணியைச் சேர்ந்த நான், இந்த விருதுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதை நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. கல்வி அளிப்பதுதான் என்னுடைய கனவு. இதற்காகத் தொடர்ந்து காலம்பூரா உழைப்பேன்.

எனக்கு எவ்வளவு பண விருதுகள் கிடைத்தாலும், அவை அனைத்தையும் இந்தப் பள்ளிக்காகவே செலவிடுவேன். இதே பள்ளி வளாகத்தில் ஒரு கல்லூரி அமைக்க வேண்டும் என்பதே என்னுடைய கனவு. அரசாங்கம் அதை நிறைவேற்றும் என நம்புகிறேன். அப்போதுதான் மாணவர்கள் கல்வியை மேலும் தொடர்வார்கள்” என்று கூறினார்.

பள்ளியிலுள்ள வகுப்பறைகளுக்கு இந்தியாவின் சாதனையாளர்களான சுவாமி விவேகானந்தர், சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன், ராணி அப்பாக்கா, கல்பனா சாவ்லா ஆகியோரின் பெயர்களை வைத்துள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். இவர், கடந்த 2009-ஆம் ஆண்டு சி.என்.என் ஐ.பி.என் ஊடகத்தின் `ரியல் ஹீரோ’ என்ற விருதை பெற்றார். கர்நாடகா அரசின் ராஜ்யோத்சவா விருதையும் 2013-ஆம் ஆண்டு பெற்றுள்ளார். தற்போது, நாட்டின் உயரிய விருதாகக் கருதப்படும் பத்மஶ்ரீ விருதை வென்று, பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளார்.

‘அன்ன சத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல், ஆலயம் பதினாயிரம் நாட்டல், பின்னருள்ள தருமங்கள் யாவும், பெயர் விளங்கி ஒளிர நிறுத்தல், அன்னயாவினும் புண்ணியம் கோடி ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்’ -என்றான் பாரதி.அதைச் செய்து வரும் ஹஜப்பா போன்றோர் பணம் கோடி இல்லாதவர்களாக இருக்கலாம்…

புண்ணியம் கோடி சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறார்களே, அது போதாதா?

எதையும் கேட்காத இதய தெய்வம்

அனுமன் ஜெயந்தி அன்று அவருக்கு வெண்ணெய் வெற்றிலை வடை மாலை எல்லாம் படைக்க முடியாவிட்டால் வருத்தப்படவே வேண்டாம். அவருக்கு பிடித்தமான “ ஸ்ரீ ராமஜெயம் ‘ சொல்லி வணங்கினாலே போதும்.  அவரது அருள் கிடைக்கும் எதையும் எதிர்பாராத இதய தெய்வம் இவர்.  தன்னலமில்லாத வீரனாக திகழ்ந்த அனுமன் சீதையை மீட்டு வருவதற்காக ராமனிடம் எந்த பிரதிபலனையும் எதிர்பார்க்கவில்லை.  ராமனுக்கு பணிவிடை செய்வதற்காகவே அவர் வாழ்ந்தார். அடக்கம் தைரியம் அறிவுக் கூர்மையுடன் திகழ்ந்தார்.  எல்லா தெய்வீக குணங்களும் அவரிடம் இருந்தன. ராம நாமத்தை உச்சரித்து கொண்டு கடலைக் கடத்தல் இலங்கையை எரித்தல் சஞ்சீவி மலையை கொண்டு வருதல் ஆகிய அரிய செயல்களை செய்தார்.

தன் அறிவைப் பற்றியோ தொண்டைப் பற்றியோ பிறரிடம் பெருமை பேசியதே இல்லை.  நான் ராமனின் சாதாரண தூதன் அவர் பணியை செய்வதற்காகவே இங்கு வந்துள்ளேன். எனக்கு ராமனின் கிருபையால் அச்சமோ மரண பயமோ கிடையாது.  ராமனுக்கு தொண்டு செய்யும்போது மரணமடைய நேரிட்டாலும் அதை வரவேற்கிறேன். என்று சொன்னார். 

ராமனுக்கு தொண்டு செய்த சுக்ரீவனுக்கு ராஜ்யம் திரும்ப கிடைத்தது. அங்கதன் ராஜகுமாரானாக முடி சூட்டப்பட்டான்.  விபீஷணன் இலங்கையின் அரசனானான். ஆனால் மிகப்பெரிய சாதனைகளை செய்த அனுமனோ ராமனிடம் எதுவுமே கேட்கவில்லை.

இதனால் அனுமன் மீது அளவு கடந்த அன்பு வைத்திருந்த ராமன் உனது கடனை நான் எப்படி திரும்பச் செலுத்துவேன். எப்பொழுதும் உனக்கு கடன் பட்டவனாகவே இருப்பேன். நீ சிரஞ்சீவியாக வாழ்வாய்  என்னை போன்றே உன்னையும் எல்லோரும் போற்றி வணங்குவர் என்றார்.  இப்படி எதையுமே எதிர்பாராத இதய தெய்வமாக இருந்தார் அனுமன். அதனால் தான் இந்த உலகம் இருக்கும் வரை உன் புகழ் நிலைத்திருக்கும் என்று மகாவிஷ்ணுவால் வாழ்த்த பெற்றார்.

பந்தும் பிஞ்சும்

இரண்டாம் உலகப்போரின் போது கால்பந்து விளையாட்டு மூலம் பல நூறு குழந்தைகளைக் காப்பாற்றியவர் ஜார்ஜஸ் லாய்ங்கார்.  ஐரோப்பிய நாடான பிரான்ஸ் ராணுவத்தில் பணியாற்றிய வீர்ர் சமீபத்தில் 108 ம் வயதில் காலமானார். 

பிரான்ஸ் நாட்டை ஆக்கிரமித்திருந்தது ஐரோப்பிய நாடான ஜெர்மனி. ஜெர்மனியின் நாஜி படையிடம் பிடிபட்டு மயிரிழையில் தப்பினார்.  அத்துடன் நூதன உத்தியை கையாண்டு நூற்றுக்கணக்கான யூத இனக் குழந்தைகளை நாஜிக்களிடம் இருந்து காப்பாற்றினார்.  ஒரு பேட்டியின் போது யூத இனக் குழந்தைகளை பிரான்ஸ் எல்லையில் உள்ள கால்பந்து மைதானத்துக்கு அழைத்துச் செல்வேன். எல்லை வேலி குறைந்த உயரத்தில் தான் இருந்தது. காவலுக்கும் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்.

வேலியைத் தாண்டி செல்லும் வகையில் நான் பந்தை உதைப்பேன். பந்தை எடுத்து வர எல்லை தாண்டி ஓடும் குழந்தைகள் தப்பிப்பர்.  இப்படி 350 பேரை எல்லையைக் கடக்க வைத்தேன் என்று கூறினார்.  நாஜி படையிடம் தப்பிய குழந்தைகள் ஐரோப்பிய நாடான சுவிட்சர்லாந்தில் தஞ்சம் புகுந்தனர்.  இந்த பணிக்காக பிரான்ஸ் நாட்டு குடி மக்களுக்கு அளிக்கப்படும் ‘ தி லெஜியன் டி ஹானர் ‘ என்ற உயரிய விருது 2005ல் ஜார்ஜசுக்கு வழங்கப்பட்டது.

தகவல் நன்றி  சிறுவர் மலர்.

ஜீவ சமாதி

.
மகான்களை ஜீவ சமாதிகளில் தரிசிப்பதால் நமக்கு கிடைக்கும் நன்மை..
முன்வினையின்படி தான் வாழ்வு நடைபெறுகிறது என்பதால் மகான்களை தரிசிப்பதால் மட்டும் அது மாறி விடப் போகிறதா என்ற கேள்வி மனதில் எழும்..
பாவ புண்ணியங்களை மகான்கள் மாற்றுவது இல்லை என்பது உண்மைதான்.
ஆனால் நாம் வினையை அனுபவிக்கும் முறையை மாற்றுகிறார்கள்.
இதை ஒரு எடுத்துக்காட்டுடன் பார்ப்போம்.
ஒருவர் ஆறாயிரம் ரூபாய்க்கு சில்லறை நாணயங்களாக வைத்திருக்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள் அது ஒரு மூட்டை மாதிரி இருக்கும்.. அதை சுமப்பது கையாள்வது எல்லாமே கஷ்டம்..
அவர் படுகிற பாட்டைப் பார்த்து விட்டு ஒருவர் சில்லறையைத் தாம் வாங்கிக் கொண்டு புது இரண்டாயிரம் ரூபாய் நோட்டுகளாக 3ஐ தருகிறார்..
இப்போதும் அதே ஆறாயிரம் தான்  இருக்கிறது. ஆனால் சுமை தெரியவில்லை ..! 
பாரம் குறைந்து விட்டது ..!!
இதைத்தான் மகான்கள் செய்கிறார்கள்…!!
கர்மவினை நம்மிடம் தான் உள்ளது அனால் நாம் கஷ்டப்படாத படி நம் மனோ நிலையை ஞானிகள் மாற்றி நமது ஆத்ம சக்தியை பலப் படுத்தி விடுகிறார்கள்..
வினைகழிந்த மகான்களை வணங்க நமது பாவ வினை ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் மாறும் என்பது  அசைக்க முடியாத உண்மை..
ஜீவ சமாதிகளில் வணங்க இன்றும் இது நிகழ்கிறது …!
ஆகவே எந்த ஊருக்கு போனாலும் அங்கு இருக்கும் ஜீவ சமாதிகளை தேடி வழி படுங்கள். உங்கள் துன்பங்கள் கண்டிப்பாக குறையும்..
இந்த உலகியலில் எத்தனையோ சித்தர்கள், ஞானிகள், மகான்கள் அவதரித்துக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள். 
பிரபஞ்ச இயக்க ஆற்றலால் சிலர் ஆட்கொள்ளப்பட்டு சித்தர்களாக இருக்கின்றார்கள்! 
நீங்களும் சித்தத்தை அடையவே இங்கு பிறந்துள்ளீர்கள் என்பதே உண்மை..
*”நவகோடி சித்தர்கள் திருவடிகளே சரணம்”*
*”ஆன்ம ஞானத்தை அடைய சித்தர்கள் வழிகாட்டுதல் அவசியம் “*

ஆதிசங்கரர் பற்றிய 15 சிறப்பு தகவல்கள்

1. சங்கரர் என்றால் (சம்+ கரன்) நல்லதையும், இன்பத்தையும் செய்பவர் என்று அர்த்தமாகும்.

2. ஒருவர் தன் அன்றாட வாழ்வில் கடைபிடிக்க வேண்டிய அனைத்து கடமைகளையும் ஆதிசங்கரர் தமது நூல்களில் தொகுத்து அளித்துள்ளார்.

3. விநாயகர் முதல் ஆஞ்சநேயர் வரை அனைத்து கடவுள்கள் மீதும் சங்கரர் நிறைய பாடல்கள் பாடியுள்ளார். அந்த பாடல்கள் அனைத்தும் எளிய முறையில், உயர்வான தத்துவங்களைக் கொண்டதாக உள்ளன.

4. பத்ரிநாத், திருச்செந்தூர் உள்பட பல ஆலயங்களில் கேரளாவைச் சேர்ந்த நம்பூதிரிகள் அர்ச்சகர்களாக இருந்து பூஜை செய்யும் முறையை ஆதிசங்கரர் உருவாக்கினார்.

5. ராமேசுவரம் கோவிலில் மராட்டிய மாநிலத்தை சேர்ந்த பிராமணர்கள் தான் பூஜை செய்ய வேண்டும் என்ற முறையை கொண்டு வந்ததும் ஆதிசங்கரரே.

6. காசியில் தாழ்ந்த சாதியைச் சேர்ந்த நவனாப் புதிய சிந்தனை பெற்ற ஆதிசங்கரர் ‘மனீஷா பஞ்சகம்’ என்ற 5 சுலோகங்களை இயற்றினார்.

7. ஒரு தடவை ஆதிசங்கரர் இமயமலையில் அடர்ந்த காட்டுக்குள் தியானம் செய்ய சென்றார். அப்போது அவர் கமண்டலத்தையும் தண்டத்தையும் தூக்கி வீசினார். அந்த தண்டம் மரமாகவும் கமண்டலம் நதியாகவும் மாறியது.

8. அம்பாளை 64 உபகாரங்களை அளித்து வழிபடுவார்கள். இந்த வழிபாட்டின் போது ஸ்ரீ சக்கர சிம்மாசனத்தில் அன்னை எழுந்தருளி இருப்பதாக பாவித்து பூஜிப்பது நல்லது.

9. யந்திரத்தின் நடுவில் பிந்துவில் அம்பிகையை எழுந்தருளச்செய்து, அவளது பரிவார தேவதைகளை அன்னையை நோக்கி ஒவ்வொரு கோணங்களிலும் எழுந்தருளி இருப்பதாக பாவித்து வழிபடுவதே ஸ்ரீசக்கர பூஜையாகும்.

10. ஆதிசங்கரர் நிறுவியது போன்று தற்போது பல பல அம்பிகை தலங்களில் ஸ்ரீசக்கர வழிபாடு நடத்தப்படுகிறது. ஸ்ரீ சக்கரத்தினைச் சுற்றி மதில்களாகவும் கோட்டைகளாகவும் 44 வரிசைகளை பாவனையுடன் பூஜிக்க வேண்டும். இதுவே ஸ்ரீசக்கர பூஜையின் முதன்மையான அம்சமாக சொல்லப்படுகிறது.

11. ஸ்ரீ சக்கர வழிபாடுக்கு “ வித்யோபாகனை” என்ற பெயரும் உண்டு. ஆதிசங்கரர் வகுத்து கொடுத்துள்ள நெறிப்படி இந்த ஸ்ரீ சக்கர வழிபாடு நடத்தப்படுகிறது.

12. ஆதிசங்கரர் உருவாக்கிய ஸ்ரீ சக்கரத்தை ஆய்வு செய்த நிபுணர்கள், அவற்றில் கணித அறிவும், விஞ்ஞான உணர்வும் நிரம்பி இருப்பதை கண்டு ஆச்சரியப்பட்டனர்.

13. சக்கரங்கள் அனைத்துக்கும் ஸ்ரீ சக்கரமே ராஜாவாக கருதப்படுகிறது. எனவே ஸ்ரீ சக்கரத்தை “ சக்ரராஜம்“ என்று போற்றுகிறார்கள்.

14. யந்திரங்களில் நிறைய எழுத்துக்கள் காணப்படும். ஆனால் சக்கரத்தில் இருப்பது இல்லை.

15. ஆதி சங்கரர் நிறுவியுள்ள ஸ்ரீ சக்கரங்களை முறைப்படி வழிபடுபவர்கள் யோகமும், குரு பலனும் கிடைத்து பரம ரகசியங்களை அறிந்து தேவியின் விஸ்வரூபக் காட்சியைப் பெறமுடியும்.

நன்றி. *ஓம் நமசிவாய*

தழும்பின் நினைவு

“…..”ஆயிரம் ஆண்டுகளு முன்….இருளும் பனியும் கவிந்த திருமலை….. நரம்புகளை அசைத்து பார்க்கிற குளிர்…. குளிரை வெல்லத் திருமங்கையாழ்வார் தான் சரி….தடதடக்கும் சந்தங்களில் எத்தனை அற்புதமான பாசுரங்கள்…..அனந்தாழ்வான் குளிக்கப் போகிற போதெல்லாம் திருமங்கை ஆழ்வாரின் பாசுரங்களைத் தான் சொல்லிக் கொண்டு போவார்…. உச்சரித்தபடியே ஏரியில் பாய்ந்தால் முதல் கணம் குளிர் நம்மை விழுங்கும்…. மறுகணம் நாம் அதை விழுங்கி விடலாம்…..குளித்தெழுந்து….. அவர் கரைக்கு வந்த போது விடியத் தொடங்கியிருந்தது…. ஈரத்துண்டால் துடைத்தார்…. அவர் பாதங்களைத் துடைத்தபோது…. அந்தத் தழும்பைச் சற்று உற்றுப் பார்த்தார்….. பாம்பு கடித்து வந்த “தழும்பு” அனந்தாழ்வானுக்கு சட்டென்று சிரிப்பு வந்து விட்டது…..முன்பொரு நாள்…. நந்தவன வேலை வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்த போது பாம்பு தீண்டியது….கணப்பொழுது வலி…. நீரில் குதிக்கிற போது முதல் கணம் தாக்குகிற குளிர்ச்சியின் வீரியம் போன்றதொரு வலி….. ஆனால் கணப்பொழுதுதான்…. கடித்த பாம்பைத் தூக்கி ஓரமாக விட்டுவிட்டு மண்வெட்டியுடன் மீண்டும் வேலையில் ஆழ்ந்து விட்டார்….. ரத்தம் சொட்டிக் கொண்டே இருந்தது…. ஒரு கட்டத்தில் பாம்பு கடித்ததையும் வலி ஒன்று இருப்பதையும்… முழுமையாக மறந்து போனார்…. மண்ணும், மண்வெட்டியும் மட்டுமே புத்தியில் நின்றது.இங்கே ஒரு சோலை மலரப் போகின்றது…. வண்ணமயமான மலர்கள் பூத்துக் குலுங்கப் போகின்றன…. ஒவ்வொரு மலரும் “திருவேங்கடமுடையானின் திருமுடியை, புஜங்களை, பாதங்களை அலங்கரிக்கப் போகின்றன…. எங்கிருந்து வருகின்றன இம் மலர்கள் என்று கேட்போரிடம் எல்லாம்….” ஸ்ரீ ராமாநுஜ நந்தவனம்” பற்றி சொல்லப் போகிறார்கள்…. திருமலையில் எம்பெருமானுக்குப் பிறகு உடையவரின் பெயர் எப்போதும் மணக்க மணக்க நிலைத்திருக்கும்…..எண்ணம் ஒரு தியானமாகி செயலின் வேகம் கூடியது…. அவர் பாம்பு கடித்ததை முற்றிலும் மறந்து வேலை செய்து கொண்டிருந்த போது….. பெரிய திருமலை நம்பியும் கோவிந்தனும் (அச்சமயம் எம்பார் என்கிற திருநாமம் இல்லை) அந்தப் பக்கம் வந்தார்கள்.”வர வேண்டும் ஸ்வாமி… அப்படி உட்காருங்கள்” என்றார் அனந்தாழ்வான்.அவர் கண்கள் சுருங்கியிருப்பதை நம்பி பார்த்தார்…. என்னவோ தவறென்றுபட…. அவர் நாடியை பிடித்துப் பார்த்தார்… அதற்குள் கோவிந்தன் அவர் பாதத்தில் வழியும் ரத்தத்தைக் கண்டு பதறி….” ஸ்வாமி…. இங்கே பாருங்கள்…””அட…. ஆமாம்…. ரத்தம் வருகிறதே””அனந்தா…. என்ன இது? பாம்பு தீண்டியிருக்கிறது…. அது கூடத் தெரியாமலா… நீர் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறீர்….?”பாம்பு தீண்டியது தெரியும் ஸ்வாமி…. அதற்காக வேலையை எதற்கு நிறுத்துவானேன்?””அறிவிருக்கிறதா உமக்கு ? பாம்பு கடித்தால் உடனே மருந்திட வேண்டும்…. இல்லாவிடில் உயிர் போய் விடும்…. “அனந்தாழ்வான் சிரித்தார்….”உயிர் தானே….? சந்தோசமாகப் போகட்டுமே ஸ்வாமி… பரமபதத்தில் விரஜா நதிக்கரையோரம் நந்தவனம் அமைப்பேன்….. இன்னும் சில நாட்கள் இருந்தால் இங்கே அடியேனே வெட்டிய ஏரிக்கரையோரம் ஏகாந்தமாக எம்பெருமானைத் துதிக் கொண்டிருப்பேன்….. எங்கு சென்றாலும் என் பணி அது தானே?திகைத்துவிட்டார்கள் இருவரும் .”இது தவறு அனந்தா…. வா…. உடனே உமக்கு பச்சிலை வைத்துக் கட்ட வேண்டும்””இல்லை ஸ்வாமி…. அது வெறும் நேர விரயம்…. அடியேனுக்கு வேலை எக்கச்சக்கமாக இருக்கிறது…. இந்த மலையே ஆதிசேஷனின் ரூபம் தான்…. ஏறிவந்தவனை வாரி விழுங்கி விடுவானா அவன்….? அதுவுமில்லாமல் அதே ஆதிசேஷனின் அம்சமான உடையவரின் சீடன் அடியேன்…. அடியேனை எங்கணம்…. அடியேனின் குருவே தண்டிப்பார்….?கடைசி வரை.. அவர் பாம்புக்கடிக்கு மருந்தே இடவில்லை.நடந்ததை நினைத்துப் பார்த்து சிரித்தார் அனந்தாழ்வான்.,, “”உய்ய ஓரே வழி உடையவர் திருவடி””எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்”

வள்ளலாரின் தனிச்சிறப்பு

வள்ளலார் மற்ற ஞானிகளின் கொள்கை வரிசையில் மிகவும் வேறுபட்டவர்.. பளிச்சிடும் வெள்ளாடை மட்டுமே உடுத்துபவர்..
காவி ஆடை உடுத்த மாட்டார். உடம்பில் எந்த மணி மாலைகளையும் அணிய மாட்டார். உடம்பில் எந்த மத அடையாளங்களை அணிந்து கொள்ள மாட்டார். ஆற்காடு செருப்பு அணிந்து கொள்வார். கைகளை வீசி நடக்காமல் கைகளைக் கட்டியே நடப்பார்.. கைகளில் திருஓடு வைத்துக் கொள்ள மாட்டார்..
சாப்பாடு வேண்டும் என்று எவரிடமும் கேட்கமாட்டார். கைகளில் மணிவைத்து உருட்ட மாட்டார். சிம்மாசனத்தில் அமரமாட்டார்.
ஆடம்பர வீட்டில் தங்க மாட்டார். தனக்கென ஆசிரமம் அமைத்து கொள்ளமாட்டார்.. அதிகமாக உணவு உட்கொள்ள மாட்டார்.
உயர்ந்த திண்ணையில் உட்கார மாட்டார்.. கை நீட்டி பேசமாட்டார்.
எவருக்கும் ஆசிர்வாதம் செய்ய மாட்டார்.. எவரையும் காலில் விழந்து வணங்க ஒப்புக் கொள்ளமாட்டார்..தீட்சை என்பன போன்ற விளையாட்டு காரியங்களை செய்ய மாட்டார்.. சத்தம் போட்டு பேசமாட்டார்..


சண்டை தகராறு வாதங்கள் செய்ய மாட்டார்..ஆச்சார சங்கற்ப விகற்பங்களை செய்ய மாட்டார். உயிர்கொலை செய்வதற்கு ஆதரவு தரவே மாட்டார்.. புலால் உண்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவே மாட்டார். மூட நம்பிக்கையை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்.
பணத்தை கையிலே தொடவே மாட்டார்.
தனக்கென்று எதையும் வைத்துக் கொள்ளமாட்டார்.
உண்மையை மட்டுமே பேசுவார்..எழுதுவார்.
எல்லா உயிர்களையும் தம் உயிர்போல் எண்ணி எந்த உயிர்களுக்கும் தீங்கு செய்யாமல் வாழ்ந்தவர், வாழ வேண்டும் என்று சொன்னவர். வாடியப்பயிரை கண்டபோதெல்லாம் வாடியவர்….ஜீவ காருண்யமே கடவுள் வழிபாடு என்று சொன்னவர்.
உயிர் இரக்கமே கடவுள் வழிபாடு என்றவர். ஜீவ காருண்யத்தால் மட்டுமே மோட்ச வீட்டின் திறவு கோல் கிடைக்கும் என்றவர்..
வேதம், ஆகமம், புராணம், இதிகாசங்கள், சாஸ்த்திரங்கள் அனைத்தும் பொய் என்றும் அவற்றை நம்ப வேண்டாம் என்றும் ஆணித்தரமாக சொன்னவர். கணவன் இறந்தால் மனைவி தாலி வாங்க கூடாது என்றவர். மனைவி இறந்தால் கணவன் வேறு திருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடாது என்றவர்..
தெய்வங்கள் பெயரால் உயிர்பலி செய்யக் கூடாது என்பதை தெளிவாக சொன்னவர். கடவுளைத்தேடி காடு, மலை, குகை,குன்றுகளுக்கு சென்று தவம் செய்ய தேவை இல்லை என்றவர்.கடவுள் ஒருவரே! அவர்தான் அருட்பெருஞ்ஜோதி என்பதை கண்டு சொன்னவர். அகத்தில் உள்ள உள் ஒளியான ஆன்மாவே ஒளியான கடவுள் என்றவர்.தன்னை இயக்கும் ஆன்மாவை ஒவ்வொருவரும் காண வேண்டும் என்றவர்.
தன்னை அறிந்தால் தான் தலைவனை அறியமுடியும் என்றவர்.
அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆண்டவரால் மட்டுமே அருளைப் பெற முடியும் என்றவர்.


மூட நம்பிக்கையை அடியோடு ஒழிக்க வேண்டும் என்றவர்..
எதிலும் பொது நோக்கம் வேண்டும் என்றவர்.
ஆன்மநேய ஒருமைப்பாட்டை உலகில் உள்ளோர் அனைவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், கடைபிடிக்க வேண்டும் என்றவர்.
மூச்சி பயிற்சி, வாசியோகம், தியானம், தவம், யோகம், குண்டலினி போன்ற இயற்கைக்கு மாறாக எதையும் செய்ய கூடாது என்றவர்.
தவத்திலே மூழ்க கூடாது என்றவர்.உயிர்களுக்கு உபகாரம் செய்வதாலே எல்லா நன்மையும் கிடைக்கும் என்றவர்.
ஆலய வழிபாடு, உருவ வழிபாடு செய்ய வேண்டாம் என்றவர்.
பொய்யான சாமிகளுக்கு அபிஷேகம் ஆராதனை, ஆட்டம், பாட்டம், கொண்டாட்டம் போன்ற காரியங்களை செய்ய வேண்டாம் என்றவர்

.
எவரையும் தொடமாட்டார் , தொட்டு பேசவும் மாட்டார்.உண்மைக் கடவுளை தனக்குள்ளே கண்டவர்.உணவு உட்கொள்ளாமலே வாழும் வழியைத் தெரிந்து கொண்டு வாழ்ந்தவர்..நரை, திரை, பிணி, மூப்பு, பயம், மரணம் இல்லாமல் வாழ்ந்தவர்..கடவுளை ஒளி வடிவிலே கண்டவர்.ஏழைகளின் பசிப்பிணியை போக்குவற்காக சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய தருமச்சாலையை தோற்றுவித்தவர்.
ஒளி வழிப்பாட்டிற்காகசமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய ஞானசபை தோற்றுவித்தவர்..தன் கொள்கைகளுக்காக சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய சங்கத்தை தோற்றுவித்தவர்..சங்கத்திற்காக தனிக் கொடியான மஞ்சள் வெள்ளையை அறிமுகப் படுத்தியவர்.
மனிதர்களைப் பிரித்து வைத்த சாதி, சமய, பேதங்களை அடியோடு ஒழிக்க வேண்டும் என்றவர்.உலக மக்கள் ஒழுக்க நெறியோடு வாழ்ந்து இறைவன் திருஅருளைப் பெற வேண்டும் என்றவர்..
ஒழுக்கம் என்றால் என்ன என்பதை உலக மக்களுக்கு சொல்லிக்காட்டி வாழ்ந்தும் காட்டியவர்.உலக மக்களுக்காக உண்மை நூலான *திருஅருட்பா* வைத் தந்தவர்.மரணம் என்பது இயற்கையானது அல்ல .செயற்கையானது என்பதை முதன் முதலில் கண்டு பிடித்தவர்.மரணம் அடையாமல் ஒளி தேகத்தோடு வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவர்.இறைவனிடம் ஐந்தொழில் வல்லபத்தைப் பெற்றவர்..மனித குலத்தை மாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக இறைவனால் வருவிக்க உற்றவர்.அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆண்டவரையே தாயாகவும் தந்தையாகவும் ஏற்றுக் கொண்டவர்.
தன் பெயருக்கு முன் *சிதம்பரம் இராமலிங்கம்* என்றே கையெழுத்து போடுவார்.இப்படி எல்லா வகைகளிலும் வேறுபட்டவர் வள்ளல் பெருமான் அவர்கள்அவர் வாழ்ந்த மண்ணில் பிறந்தேன் வளர்ந்தேன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் என்பதில்தான் எத்தனை எத்தனை பெருமைகள்


அருட்பெருஞ்ஜோதி! அருட்பெருஞ்ஜோதி!தனிபெருங்கருணைஅருட்பெருஞ்ஜோதி!
*இக்கட்டுரை எழுதிய அன்பருக்கு பணிவான வணக்கங்கள் -நன்றி

பொய்யடிமை இல்லாத புலவர்


கலை மேவும் நீலகண்டப் பெருமானின் மலரடிக்கே ஆளான பொய்யடிமை இல்லாதபுலவர்கள் தில்லைவாழ் அந்தணர்களைப் போன்ற தொகையடியார்கள் ஆவார்கள்.இவ்வடியார்கள் செய்யுட்களில் காணும் சொற்களுக்கு நன்கு தெளிவாகப்பொருத்தமான பொருள் கொள்வார்கள். செம்மை தரும் பயனுடைய நூல்கள் பல கற்றஇவ்வடியார்கள் கற்றவர்க்குத் தாம் வரப்பாக விளங்குவார்கள்.


சித்தத்தை சிவனார் சேவடிக்கே அர்ப்பணித்த, மெய்யுணர்வு பெற்றஇவ்வடியார்கள், சிவபெருமானை மட்டுமே முக்காலமும் எண்ணினர். மெய்யன்புடன்அரனார்க்கு அடிமை பூண்டு பக்தி நூல்களை ஓதியுணர்ந்து வேத விதிப்படி அறம்வளர்த்து எம்பெருமானையே தொழுது வாழும் பேறு பெற்றனர். இப்புலவர்களுடையஅருமைகளையும், பெருமைகளையும் அளவிடுவது எங்ஙனம்! பொய்யடிமை இல்லாதஇப்புலவர்களைப் பற்றிச் சிறப்பித்துக் கூறவந்த நம்பியாண்டார் நம்பி, தாம்பாடியருளிய திருத்தொண்டர் திருவந்தாதியில், கடைச்சங்கப் புலவர்களாகியகபிலர், பரணர், நக்கீரர் முதலிய நாற்பத்தொன்பது புலவர்களையும்பொய்யடிமையில்லாத புலவர் சிறப்பித்துக் கூறுகின்றார்.
பரமனையே உள்ளுருகிப் பாடும் புலமை பெற்ற இப்புலவர்கள் கயிலை மலையில்திருநடனம் புரியும் பெருமானின் திருவடியை அணைந்து வாழும் பேறு பெற்றபெருமையை யாது சொல்லி அளவிடுவது

நன்றி.  ஓம் நமசிவாய