நிச்சயம் வாழ்வில் வெற்றி பெறலாம்

ஒரு கிராமத்தில் ஒருவர் இரும்பு சாமான்கள் செய்து அதை விற்று வாழ்க்கை நடத்தி வந்தார். அவருக்கு அன்பும், அழகும் நிறைந்த மனைவி இருந்தாள். மகிழ்ச்சியாக சென்று கொண்டிருந்த அவரது வாழ்க்கையில் சோதனைக் காலம் வந்தது. அவர் செய்து கொண்டு இருந்த தொழில் நலிவு அடைந்தது. இதனால் வருமானம் குறைந்து அன்றாட உணவுக்கே வறுமை என்ற நிலை வந்து விட்டது. இதனால் அவர் மனதில் விரக்தி குடி கொண்டது.ஒருநாள் அவர் மாலைவேளையில் வானத்து நட்சத்திரங்களைப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார். அவரது மனதில் எதிர்காலம் குறித்த கவலைகள் எழுந்து கண்ணீர் துளிகளாய் வலிந்து ஓடியது. இதைக் கண்ட மனைவி ஆறுதலாய்ப் பேசினாள். என்னங்க, எதுக்கு இப்படிக் கண் கலங்குறீங்க. இந்த தொழில் இல்லைன்னா என்ன, பக்கத்து காட்டுல போய் விறகு வெட்டி அதைப் பக்கத்துல இருக்கற கிராமத்துல வித்தா நாலு காசு கிடைக்குமே. அதை வெச்சு நாம வாழலாமே என்றாள்.மனைவியின் ஆறுதல் அவருக்குப் புது நம்பிக்கை, புது உற்சாகத்தைக் கொடுத்தது. அடுத்த நாளே காட்டிற்குச் சென்று விறகுகளை வெட்டி விற்று வந்தார்இந்தத் தொழிலால் அவருக்கு ஓரளவு வருமானம் கிடைத்தது. இருந்தாலும் அவரது மனதில் சற்று சோகமும் இருந்தது.மனைவி ஒரு நாள் தன் கணவனிடம்,,என்னோட நகைய வித்தா கொஞ்சம் பணம் கிடைக்கும். அதை மூலதனமா போட்டு நாம ஒரு விறகு கடை வைக்கலாம். கடை வெச்சுட்டா எந்த நேரமும் ஜனங்க விறகு வாங்க வருவாங்க, நமக்கு நல்லபடியா வருமானம் கிடைக்கும் என்றாள். இதைக்கேட்டு அவர் மீண்டும் புத்துணர்ச்சி பெற்றார்.. விறகு வெட்டியாக இருந்தவர் விறகுக்கடை முதலாளி ஆனான்.

இதனால் வருமானம் பெருகியது. மகிழ்ச்சியுடன் குடும்பம் நடத்திக் கொண்டு இருக்கையில், மீண்டும் அவனது வாழ்க்கையில் சோதனை ஆரம்பித்தது.திடீரென்று ஒருநாள் அவரது விறகுக் கடையில் தீப்பிடித்து, அத்தனை மூலதனமும் கரிக்கட்டையாகி விட்டது.இதைக்கண்டு கதறி அழுதார். நண்பர்கள் பலரும் வந்து அவருக்கு ஆறுதல் கூறினார்கள். மனைவி கணவனின் கண்ணீரைத் துடைத்து, இப்போ என்ன நடந்துருச்சுனு அழுதிட்டு இருக்கீங்க. விறகு எரிஞ்சி வீணாவா போயிருக்கு. கரியாத் தானே ஆகியிருக்கு. நாம நாளையிலிருந்து கரி வியாபாரம் பண்ணுவோம் என்றாள். இதைக் கேட்ட பின் அவனுக்குத் தனது வாழ்க்கையில் மீண்டும் நம்பிக்கை ஒளி தெரிந்தது.

ஆம்.,நண்பர்களே.., :ஊக்குவிக்கவும், உற்சாகப்படுத்தவும் ஒருவர் நம்முடன் இருந்தால் விண்மீனையும் எட்டிப் பிடித்து விடலாம்.வாழ்க்கையில், நமக்கு ஏற்படும் துன்பத்தில் இருந்து மீள ஏதேனும் ஒரு வழி இருக்கும். அதைச் சரியான தருணத்தில் பயன்படுத்தினால் நிச்சயம் வாழ்வில் வெற்றி பெறலாம்.🌹

கள்ள க்ருஷ்ணன் வெண்ணெய் திருடியதற்கு காரணம் இல்லாமல் இருக்குமா என்ன…

ராமாவதாரத்தில் ஏக பத்னி வ்ரதனாகவும், கம்பீர புருஷனாகவும் வாழ்ந்து காட்டினார்.அரசனுக்கு மட்டும் பல திருமணம் அனுமதிக்க பட்டிருந்தும் ஏக பத்னி வ்ரதனாகவே இருந்தார் ராமன். அனைவரிடமும் பேதமில்லாமல் பழகினாலும் அவர் கம்பீரம் அவரிடம் நெருங்க விடாமல் தடுக்குமாம். ஹனுமான் இவரின் கம்பீர தோற்றத்தைக் பார்த்து அவர் அருகில் வந்து கை கூப்பி நின்றார் !

ஹனுமனுக்கே இந்நிலை என்றால் மற்றவர்கள் நிலை எப்படி இருந்திருக்கும்? 

கம்பீரத்தை காட்டினால் பக்தன் நெருங்க கூசுகிறான் என்பதால் தனது அடுத்த அவதாரமான க்ருஷ்ணாவதாரத்திலே தன்னை மிகவும் சுலபமாக ஆக்கிக் கொண்டு  அனைவரிடம் சகஜமாக பழகினார்.

இவர் பகவத் கீதையை உபதேசிக்கிற போது கூட  சாரதியாய் கீழே அமர்ந்து கொண்டே சொன்னார்.இதில் நம்மை மெய்மறக்கச் செய்வது இவரது வெண்ணெய் லீலை !!கோகுலத்திலேயே பணக்காரர் நந்தகோபன்……இவர் வீட்டில் இல்லாத வெண்ணெயா ? கண்ணன்  வெண்ணெய் ஏன் திருடினான் ?  அதுவும் கோகுலத்தில் இருந்தவரைதான் இந்த லீலை. அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது யாராவது வெண்ணெய் கொடுத்தால்  வேண்டாம் என்று மறுப்பாராம்.கோபியர்கள் வெண்ணெய் எடுத்து, அதை மதுராவிற்கு கொண்டு போய் வியாபாரம் செய்வார்களாம்..  இவர்கள் தயாரிக்கும் வெண்ணெய் வெண்மையாக இருக்கும் மிருதுவாக இருக்கும்கொஞ்சம் வெய்யில் பட்டாலும் இளகிவிடும்

இப்படிப்பட்ட வெண்ணெயை அவர்கள் வீட்டில் உயரத்தில் ஒளித்து வைப்பர். கண்ணன் யாருமில்லாத சமயம் மெதுவாக சென்று ஒளித்து வைத்த இடத்தை கண்டுபிடித்து வெண்ணெயை சாப்பிட்டு பானையை உடைத்து விட்டு சிரிப்பானாம்.இந்த லீலை விளையாட்டுப்போல் இருந்தாலும், பகவான் செய்யும் லீலைகளில் காரணம் இருக்குமே !க்ருஷ்ண பக்தன்,  தன் பக்தியை வெளிக்காட்டாமல் உலகத்திற்கு பயந்து தன்னை ஒளித்துக் கொள்வான்.  உலக விஷயத்தில் நாட்டமில்லாமல் ‘ க்ருஷ்ண பக்தியே லட்சியம் ‘ என்றிருப்பான்.அவன் மனம் ம்ருதுவானதாக இருக்கும்.க்ருஷ்ணா என்ற சொல்லை கேட்டாலே மனம இளகி விடும்.மனதை எப்போதும் தூய்மையாக வைத்திருப்பான்.இப்படி வாழும் மஹாத்மாக்களை யார் கவனிக்கிறார்களோ இல்லையோ பகவான் கவனிக்கிறார்….இப்படிப்பட்ட ஞானிகளுக்கு தானே வலியச் சென்று தன்னை வெளிக் காட்டுகிறான். ‘ ஒளிந்து இருக்கவே ஆசைப்படும் தன் பக்தனை வெளிக் காட்டுகிறான் . உதாரணம்., மீரா, சூர்தாஸ், ஆழ்வார்கள் ,  சைதன்யர் போன்றோர் !!வெண்ணெய் திருடிய லீலையில் இந்த ரகசியத்தை காட்டினான் நம் க்ருஷ்ணன்…உயரத்தில் வைத்த வெண்ணெயைப் போல் நம் பக்தியை உயர்வான க்ருஷ்ணரிடம் வைத்தோம் என்றால்..,ஒளித்து வைக்கப் பட்ட வெண்ணெய் போல் நம் க்ருஷ்ண  பக்தியை ரகசியமாக வைத்துக் கொண்டோம் என்றால்…வெண்ணெயைப் போல் நாமும் தூய்மையாக இருந்தால்..துளி வெய்யில் பட்டாலும் உருகி விடும் வெண்ணெயைப் போல், நம் இதயமும் அவன் நாமத்தை கேட்டவுடன் உருகுமேயானால்…

மிருதுவாக இருக்கும் வெண்ணெயை போல் நம் குணமும் ம்ருது வாக இருக்கும் என்றால்…ஸ்ரீக்ருஷ்ணனே வந்து, அந்த வெண்ணெய் போன்ற நம் மனதை உண்டு, பானையை உடைப்பது போல் இந்த பிறவிக் கடலை உடைத்து வைகுண்ட வாசலை திறந்து விடுவார் !!நாம் க்ருஷ்ணருக்கு வெண்ணெயை கொடுக்கும் போது ‘ அழுக்காகவுள்ள இந்த மனதை இந்த வெண்ணெயை போல் தூய்மையாகவும், மிருதுவாகவும் ஆக்கு’ என்று ப்ரார்திக்க வேண்டும்.  மகான்கள் போல் நாமும் நமக்கு இருக்கும் சிறு பக்தியை வெளிக்காட்டாமல் ஒளித்து வைத்துக் வைத்துக் கொண்டு , க்ருஷ்ண பக்தியே லட்சியமாக கொண்டு வாழ முயற்சிக்க வேண்டும்.இப்படி இருந்தால் எளிதில் அவனது அருளைப் பெறலாம்..க்ருஷ்ணன் சுலபன்,  அவன் கதை கேட்பது சுலபம் , அவன் பக்தியும் சுலபம் …

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் உபதேசம்….!!!

சேர்க்கும் பொருள் பறந்து போய்விடும்”

ஒளியின் உதவியில்லாமல் எதையும் பார்க்க முடியாது.

உள்மனதில் தன்னைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியின்றி ஞானத்தை 

அடைய முடியாது.

கண்ணாடி போன்ற தூய்மையான மனதில் ஞானம் தானாகவே விளங்கித் தோன்றும்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் மனதை பரிசுத்தமாக்குவதில் அக்கறை கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

நெருப்பிலிட்ட தங்கம் அழுக்கு நீங்கி பிரகாசிக்கும்.

குருவிடம் உபதேசம், கேள்வி முதலியவற்றைக் கற்றால்,மனமும் அழுக்குகள் நீங்கப்பெற்று ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும்.

பகலும், இரவும், மாலையும், காலையும் பருவகாலங்கள் திரும்பத் திரும்ப வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இவ்வாறு காலம் விளையாடுகிறது. வயது கழிகிறது. ஆனால், ஆசை மட்டும் மனிதனை விடுவதில்லை.

மரணவேளை நெருங்கும் போது இலக்கண சூத்திரங்கள் நமக்கு கைகொடுக்காது.

ஆகையால், கோவிந்தனைக் கூப்பிடு. கோவிந்தனைப் பாடி வழிபடு.

பொருள் தேடும் வரை சுற்றத்தினர் நம்மை நேசிப்பர்.நோயினால் உடல் தளர்ந்த பின் யாரும் நம்மை கண்டுகொள்ளமாட்டார்கள்.

எனவே, பொருள் சேர்ப்பதில் உள்ள ஆசையை விட்டு நல்ல எண்ணங்களை மனத்தில் சிந்தனை செய்வது நல்லது. 

நம்முடைய நிலைக்கேற்ப பணி செய்து, கிடைக்கின்ற பொருளில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்தலே அறிவுடை மையாகும்.

பொருள், சுற்றம், இளமை முதலியவற்றில் கர்வம் கொள்ளக்கூடாது.

காலம் ஒரு கணத்தில் எல்லாவற்றையும் கொண்டு சென்று விடும்.

அதனால், மறைகின்ற அனைத்தையும் விட்டு இறைவனின் மீது சிந்தனையை செலுத்துங்கள்.

எதிரி, நண்பன், மகன், உறவினன் என்று பிரித்துப் பார்க்காமல், யாரிடத்தும் நட்பும் பகையும் கொள்ளாமல் எல்லோரையும் சமமாக பார்க்க வேண்டும்.

பகவத்கீதையை சிறிதாவது படிப்பவன், கங்கை நீரை துளியாவது பருகியவன், இறை நாமத்தை 

உள்ளன்போடு ஒருமுறையாவது சொல்பவன் ஆகியோருக்கு உறுதியாக எமபயம் இல்லை.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர்…

அவன் நினைவே வாழ்வு

கையில் ஒரு லட்சம் பணம் கிடைத்தால் நாம் என்னவெல்லாம் ஆட்டம் போடுகிறோம். படித்து பெரிய பதவியில் இருந்து எல்லாம் இறைவன் கொடுத்தது என்று அவன் நினைவே வாழ்வு என்று இருக்கும் தம்பதியர்களை பார்த்தால் கண்களில் நீர் கட்டுகிறது. Height of bhakthi and humbleness. படியுங்கள் புரியும்.

 ·

மராத்தியில் திவாகர் என்பவர் எழுதிய பதிவு ஆகாஷ் ரெட்டி என்பவரால் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து பதிவிட்டு இருந்ததை என்னுடைய தாழ்மையான முயற்சியில் தமிழ் பதிவாக … !

நாசிக் நெடுஞ்சாலையில் சாலையோரம் நின்று கொண்டிருந்த ஒரு வயதான தம்பதியரை நான் சந்தித்தேன். 

அவர்கள் மிகவும் ஏழ்மையானவர்களாக தெரிந்தார்கள், அவர்களுக்கு சில உதவிகள் தேவைப்பட்டது போல் தெரிந்தது … 

அவர்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்று விசாரித்து, அவர்களுக்கு உணவு வேண்டுமோ என்று நினைத்து நான் ஒரு நூறு ரூபாய் நோட்டை வழங்கினேன் … ஆனால் அவர்கள் அதை ஏற்க மறுத்துவிட்டார்கள். 

நான் மேலும் விசாரித்தபோது, ​​அவர்கள் தங்கள் கதையை பின்வருமாறு விவரித்தனர். 

அவர்கள் கடந்த 3 மாதங்களில் 2200 K M பயணத்தை முடித்திருந்தனர், மேலும் ஒரு மாதமாக நடந்தே துவாரகாவுக்கு திரும்புகின்றனர். 

அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது, ​​அவரது இரு கண்களின் பார்வையையும் இழந்துவிட்டார் என்றும், அவர்கள் மருத்துவரிடம் சென்றபோது, ​​சிறந்த கண் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரால் கூட கண்பார்வையை மீட்டெடுக்க எதுவும் செய்ய முடியாது என்று கூறப்பட்டதாகவும் அந்த மனிதர் கூறினார். 

ஆனால் சர்வவல்லமையுள்ள கடவுள் மீது நம்பிக்கை இருந்ததால், அவருக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்யுமாறும் மீதியை விதி வசத்துக்கு விட்டுவிடுமாறும் அவரது தாயார் மருத்துவரை வலியுறுத்தினார். 

தெய்வத்தின் அருளால் கண்பார்வை மீட்டெடுக்கப்பட்டால், தனது மகனை பண்டார்பூர் மற்றும் பாலாஜி (திருப்பதிக்கு) கால்நடையாக ஒரு யாத்திரை அனுப்புவதாகவும் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தாள். 

அதன்படி அவர்கள் இப்போது துவாரகாவுக்கு செல்லும் யாத்திரை மேற்கொண்டனர். அந்த பெண்மணியும் ஏன் அவருடன் இருக்கிறார் என்பதை அறிய ஆர்வமாக இருந்தேன், அவருடைய பதிலைக் கண்டு திகைத்துப் போனேன். அவர் தன் கணவன் தனியாக செல்வதை விரும்பவில்லை, எனவே அவர் உடன் வந்து உணவு மற்றும் சிற்றுண்டிகளை தயார் செய்து பயணத்தை சுவாரஸ்யமாக வைத்திருப்பதற்கு உதவுவதாக கூறினார். 

மேலும் அவர்கள் 25% இந்தி மற்றும் 75% ஆங்கிலம் பேசுவதால் ஆர்வத்துடன் அவர்களின் கல்வி பற்றி கேட்டேன். அவர்களின் பதில் எனக்கு அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தது. அந்தப் பெரியவர் வானியற்பியலில் பி.எச்.டி. பட்டம் பெற்று இருந்தார், லண்டனில் 7 ஆண்டுகள் ஒரு பல்கலைக்கழகத்தில் வேலையில் இருந்துள்ளார் … 

மேலும் சி.ரங்கராஜன், கல்பனா சாவ்லாவுடன் பணிபுரிந்து இருக்கிறார். அவரது மனைவி லண்டனில் இருந்து மனித உளவியலில் பி.எச்.டி. பட்டம் பெற்றுள்ளார் …

அவர்களின் முகங்களில் படித்ததற்கான எந்த தடயமும் இல்லை. அவர் கடவுளிடம் தனது தாய் செய்திருந்த வேண்டுதலை  நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார். தம்பதியினரின் ஓய்வூதியங்கள் கண்பார்வையற்றவர்களுக்கு உதவும் ஒரு அறக்கட்டளைக்கு வழங்கப்படுவதைக் கேட்டு நான் திகைத்துப் போனேன். 

இந்த நடையில் சென்றால் ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு துவாரகாவை அடையலாம் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். 

பெரியவரின் பெயர் டாக்டர் தேவ் உபாத்யாயா மற்றும் அவரது மனைவி பெயர் டாக்டர் சரோஜ் உபாத்யாயா.

நன்றிகள் Kgs Kannan 

நான் வாழை அல்ல சவுக்கு

வெற்றியாளர் ஒருவரிடம் நியாயமாக உங்களுக்கு வரவேண்டிய நல்ல பெயர் மற்றவர்களுக்குச் செல்லும் போது உங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்? என்று கேட்டபோது அவர் நான் கவலையே படமாட்டேன்.  ஒரு கட்டடம் கட்டும்போது சவுக்கு மரத்தை முக்கியமா வச்சு சாரம் கட்டி குறுக்குப் பலகைகள் போட்டு அதன் மேல் பல சித்தாள்கள் நீன்னு  கைக்குக் கை கல் மாறி கட்டடம் உயர்ந்து கொண்டே போய் அது முடிந்தபிறகு அந்தக் கட்டிடத்துக்கு  வர்ண ஜால வித்தைகள் எல்லாம் அடிச்சு கீழ் இறங்கும்போது ஒவ்வொரு சவுக்கு மரமாக அவிழ்த்துக்கொண்டே வருவார்கள்.  கட்டடம் முடிந்து கிரஷப்பிரவேசத்தன்று  கட்டடம் கட்டுவதற்கு எது முக்கிய காரணமாக இருந்ததோ அந்தச் சவுக்கு மரத்தை யார் கண்ணிலும் படாமல் பின்னால் எங்கயோ மறைத்து வைத்துவிட்டு வேறெங்கேயோ வளர்ந்த வாழை மரத்தை முன்னால் நட்டு கிரஹப்பிரவேசம் நடத்தி அனைவரையும் வரவேற்பார்கள்.  அத்தனை பெருமையும் வாழை மரத்துக்குப் போய்விடும்.

இதில் உள்ள உண்மை என்ன தெரியுமா?  அந்த வாழை மரம் மூன்று நாள் வாழ்க்கை தான் வாழும்.  ஆடுமாடுகள் மேயும் குழந்தைகள்  பிய்த்தெடுப்பார்கள்.  பிறகு குப்பை வண்டியிலே போய்ச் சேரும்.  எங்கோ மூலையில் மறைந்து கிடக்கும் அந்தச் சவுக்கு மரம் கண்ணீர் விடுவதில்லை.  அடுத்த கட்டடம் கட்டுவதற்கு ஏணியாக தயார் நிலையில் என்றைக்கும் சிரித்துக்கொண்டேயிருக்கும்.  நான் வாழை அல்ல சவுக்கு மரம் என்று கூறினாராம்.

தகவல் நன்றி    ஸ்ரீ சாரதா யக்ஞபிரசாதம்

மற்றவர்களை எடை போடுவதில்…!”

மற்றவர்களை எடை போடுவதில் நாம் எப்போதுமே முதலாவது இடம்தான். ஒருவரைப் பற்றியோ!, ஒரு செயலைப் பற்றியோ!, நன்கு ஆராய்ந்து தெரிந்து கொள்ளாமல் ஒரு முடிவுக்கு வருவது வேடிக்கையானது.’ இப்படிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் ஃபோர்ப்ஸ்’ பத்திரிகையின் முன்னாள் வெளியீட்டாளரும், பிரபல தொழிலதிபருமான மால்கம் ஃபோர்ப்ஸ் (Malcolm Forbes)…

தொழிலுக்கு மட்டுமல்ல, வாழ்க்கைக்குமே இது பொருந்தும். கவர்ச்சிகரமாக தொலைக்காட்சியில் வெளியாகும் #விளம்பரத்தைப் பார்த்து, அந்தப் பொருள் தரமானது என நம்பிவிடுகிறோம்…ஒருவரைக் குறித்து இப்படியெல்லாம் எடைபோடுவது சரிதானா…? வேற்று நபர்களை விட்டு விடுவோம். நம் குடும்பத்தில் இருப்பவர்கள், நெருங்கியவர்கள், நண்பர்கள் மேலேயேகூட பல நேரங்களில் நமக்கு தவறான எண்ணங்கள் வந்துவிடுகிறது…நமது வாழ்க்கையை நாம் ஆழமாக பார்க்ககின்ற போதுஅடுத்தவர்களின் வாழ்க்கையை நாம் மேலோட்டமாகத்தான் பார்க்கின்றோம், ஒரு முறையேனும் மற்றவர் எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலையை புரிய முயற்சிப்பதே இல்லை…மற்றவர்களின் தோற்றத்தை எடை போட்டே பழக்கப்பட்ட நாம் ஒரு முறையும், அவர்கள் நிலையிலிருந்து அவர்களை எடைபோடவும் நாம்முனைந்தது இல்லை. மற்றவர் வாழும் சூழ்நிலைகள் நாம் கடந்து வந்த அதே பாதைகளில் இல்லை என்பதை முதலில் நாம் உணர வேண்டும்..

 இலண்டனிலிருக்கும் ஒரு பூங்கா. முதியவர் ஒருவர் தன் பேத்தியை அழைத்துக்கொண்டு அங்கே அடிக்கடி வருவார். அவளுடன் கதைகள் பேசுவார். விளையாடுவார். அவள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கெல்லாம் பொறுமையாக பதில் சொல்வார்…அன்றைக்கு அந்த முதியவர் தன் பேத்தியை அழைத்துக்கொண்டு அங்கே வந்திருந்தார். அவள் கையோடு எடுத்து வந்திருந்த பந்தைக் கொண்டு இருவரும் சிறிது நேரம் விளையாடினார்கள். அவர்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்துக்கு அருகிலேயே சாலை இருந்தது…சற்று தூரத்தில் வண்டியில்வைத்து ஒருவர் ஆப்பிளை விற்றுக்கொண்டு போவதை அந்தச் சிறுமி பார்த்தாள்.  உடனே!, `தாத்தா… எனக்கு ஆப்பிள் வேண்டும் ’’ என்று சொல்லி, ஆப்பிள் வண்டியைக் கைகாட்டினாள்.முதியவர் ஆப்பிள் வியாபாரியைக் குரல் கொடுத்துக் கூப்பிட்டார்…

அவர் நின்றதைப் பார்த்துவிட்டு, பேத்தியை அழைத்துக்கொண்டு சாலைக்குப் போனார். முதியவர் தன் சட்டைப் பையில் கைவிட்டுப் பார்த்தார். அன்று அவர் அதிகமாகப் பணம் எடுத்து வந்திருக்கவில்லை. ஆனால்!, அவரிடமிருந்த பணம் இரண்டு ஆப்பிள்களை வாங்குவதற்கு போதுமானதாக இருந்தது…இரண்டு ஆப்பிள்களை வாங்கி, தன் பேத்தியிடம் கொடுத்தார். பேத்தி ஆப்பிள்களை வாங்கிக்கொண்டாள். கைக்கு ஒன்றாக, இரண்டையும் பிடித்துக்கொண்டாள். ஆப்பிள்காரர் நகர்ந்ததும் முதியவர் பேத்தியிடம் கேட்டார்…”கண்ணு…!, இரண்டு ஆப்பிள் இருக்கிறதே… ஒன்று நீ சாப்பிடுவாயாம். மற்றொன்றை தாத்தாவுக்குத் தருவாயாம். எனக் கூற, ’’இதைக் கேட்ட அடுத்த கணம் அந்தச் சிறுமி ஒரு கையிலிருந்த ஆப்பிளை ஒரு கடி கடித்தாள்…முதியவருக்கு இதைப் பார்த்ததும் என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அவர் அடுத்துப் பேச வருவதற்குள் அந்தச் சிறுமி மற்றொரு கையிலிருந்த ஆப்பிளையும் கடித்துவிட்டாள்…

பெரியவருக்குக் கோபம் முட்டிக் கொண்டு வந்தது. பேத்திக்கு மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும், தன்னிடமிருப்பதைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்கிற #குணம் எப்படி இல்லாமல் போனது என்று வேதனைப்பட்டார்…பேத்தியைத் தன் மகள் இப்படி #பேராசைக்காரியாக வளர்த்திருக்கிறாளே என்கிற வருத்தம் வந்தது. அவர் முகத்திலிருந்த #சிரிப்பு மறைந்துபோனது.அப்போது பேத்தி தன் இடது கையிலிருந்த ஆப்பிளை நீட்டினாள். “தாத்தா இதைச் சாப்பிடுங்க…!” இதுதான் நல்லா ருசியா, இனிப்பா இருக்கு. உங்களுக்குத்தான் இனிப்புப் பிடிக்குமே!’’முதியவர் பேச்சிழந்து போனார். பேத்தியை வாரியணைத்து முத்தங்கள் பொழிந்தார்…

ஆம் நண்பர்களே…!

இப்படித்தான் நாமும் அவசரமாய் மற்றவரை எடை போட்டு விடுகிறோம். அவர்களது சூழ்நிலையை கருத்தில் கொள்வதே இல்லை. ஓர் நபரைப் பார்த்து, அவரின் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்து சட்டென்று அவர் குறித்த ஒரு முடிவுக்கு வந்து விடுகிறோம்…!*காணும் காட்சிகளை வைத்து மற்றவர்களை எடை போடாமல், அடுத்தவர்களுக்கும் நம்மைப்போல ஆயிரம் தொல்லைகள், இடர்பாடுகள் இருக்கும் என்பதை உணர வேண்டும்…!!*ஆம்!, பிறரைப்பற்றி விமர்ச்சிக்கும் முன்னால் நாம் அவரிடத்தில் இருந்து இருந்தால் நாம் என்ன செய்து இருப்போம் என்று எண்ண வேண்டும்…!!!*

தாய்மையைப் போற்றுவோம்

பிரசவிக்கப் போகும் ஒரு பெண்ணின் பிரசவத்திற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்துக் கொண்டிருந்தன*….‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍உறவினர்கள் எல்லாம் காத்திருக்க அந்த தாய் பிரசவ வலியில் கதறிக் கொண்டிருந்தாள்.வயிற்றிலிருக்கும் குழந்தைக்கு வழக்கத்திற்கு மாறன ஏதேதோ சத்தம் கேட்டது. நமக்கு என்ன நடக்கப் போகிறதோ…!!! என்ற குழப்பம் குழந்தையின் மனதில் ஊசலாடியது.அமைதியாக ஆனந்தமாக மிதந்துக் கொண்டிருந்த நமக்கு என்ன ஆகப்போகிறது

நமக்கு என்ன நடக்கப் போகிறதோ…!!! என்ற குழப்பம் குழந்தையின் மனதில் ஊசலாடியது.அமைதியாக ஆனந்தமாக மிதந்துக் கொண்டிருந்த நமக்கு என்ன ஆகப்போகிறது..!!!

வழக்கமாக நாம் பேசும் இறைவனையே கேட்டு விடலாம் என்று குழந்தை இறைவனை பேச அழைத்தது.

*குழந்தை :* 

இறைவா ! என்னை எங்கு அனுப்பப் போகிறாய்? வழக்கத்துக் மாறான ஏதேதோ சத்தம் கேட்கிறதே! எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லையே.!!

*இறைவன்:*     

குழந்தாய் இனி நீ மனிதர்களுடன் வசிக்கப் போகிறாய்.

*குழந்தை :*

நான் இங்கு சந்தோசமாகத் தானே இருக்கிறேன் நான் ஏன் அங்கு போக வேண்டும்.!!

*இறைவன்:*

இல்லை குழந்தாய் நீ இங்கிருப்பது போலவே அங்கும் சந்தோசமாகவே இருப்பாய். சென்று வா…ம்..

*குழந்தை :*

என்னை நீ இங்கு பாத்துக் கொள்வது போல் யார் என்னை அங்கு பார்த்துக் கொள்வார்கள்…?

*இறைவன்:*

கவலைப் படாதே குழந்தாய்.. அங்கு உன்னைப் பார்த்துக் கொள்ள ஒரு தேவதையை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன், அந்த தேவதை உனக்காக எல்லாம் செய்யும், உன் மீது அன்பு செலுத்தும், அந்த அன்பை நீ உணர்வாய்.

*குழந்தை :* 

மனிதர்களிடம் என்னை தனியாக அனுப்புகிறாய். நான் மிகச் சிறியவன், என்னால் நடக்க முடியாது, என்னால் பேச முடியாது, இன்னும் அவர்கள் மொழியைக் கூட புரிந்துக் கொள்ள முடியாது.             

*இறைவன்:*

அது மிகவும் சுலபம். உனக்காக நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதை எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்ளும். உனக்கு பேசக் கற்றுக் கொடுக்கும், உனக்கு நடக்க கற்றுக் கொடுக்கும் நீ பயப்படத் தேவையில்லை.

*குழந்தை :*

(அடுத்து என்ன கேட்பது என்று தெரியாமல் இறைவனையே பார்த்தது) ம்ம்ம்…. நான் உன்னோடு பேச வேண்டும் என்றால் என்ன செய்வேன். 

*இறைவன் :*

(மென்மையாக சிரித்து)

நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதை இதையும் உனக்கு சொல்லிக் கொடுக்கும்.

*குழந்தை :*

உலகில் கெட்ட மனிதர்கள் இருப்பார்கள் என்று இங்குள்ள தேவதைகள் பேசிக் கொள்கிறார்களே அவர்களிடமிருந்து என்னை யார் காப்பற்றுவார்..?

*இறைவன் :* 

(வாஞ்சையுடன் குழந்தையை தடவி) உனக்கு நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதை தன்னுயிர் போனாலும் உன்னை பாதுகாக்கும்.

*குழந்தை:*

(மிகவும் சோகமான 

முகத்துடன்) 

இனி நான் உன்னை பார்க்கவோ பேசவோ முடியாதா…!!!

*இறைவன் :*

(குழந்தையை அன்பாக அணைத்து) 

உனக்காக நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதையிடம் நீ போனதுமே என் பெயர் உனக்கு சொல்லித்தரும். சதா என்னைப் பற்றி உன்னிடம் பேசும், என்னிடம் திரும்பி வரும் வழியையும் உனக்கு சொல்லித் தரும், நான் உன்னோடு தான் இருப்பேன் ஆனால் நீ என்னைப் பார்க்க முடியாது.

உலகின் சத்தங்கள் அதிகமாக குழந்தைக்கு கேட்க தொடங்கின…

*குழந்தை :*

(மிகவும் இறைவனைப் பிரியும் சோகத்துடன்)

இறைவா இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் உன்னை விட்டு பிரியப் போகிறேன்… 

நீ எனக்காக ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதையின் பெயரையாவது சொல்…

*இறைவன் :*

குழந்தாய் தைரியமாக சென்று வா… உனக்காக நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதையின் பெயர் உனக்கு முக்கியமில்லை. ஆனால் அவளை நீ *அம்மா* என்று அழைப்பாய்.

உன்னைப் பார்த்ததும் உடனே தன்னுடைய வலியை மறந்து …உன்னை உச்சி முகருவாள்,  பாராட்டுவாள், சீராட்டுவாள், தன் உதிரதத்தையே நீ பசி அறியா வண்ணம் பாலாக தருவாள்,  தன்னையே தருவாள். உன்னைப் பார்த்து பார்த்து எப்போதும் எந்நேரமும் பெருமைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பாள். அவள்தான் இனி …நீ அழைக்கப் போகும் “அம்மா”. 

குழந்தாய் கடைசியாக உனக்கு ஒரு அறிவுரை கூறுகிறேன் கவனமாகக் கேள். எந்த சூழ்நிலையிலும் மறந்துவிடாதே… 

” நீ வளர்ந்து பெரியவனானதும் அந்த *தேவதை அம்மாவின் மனம் புண்படும் படி எதுவும் பேசி விடாதே.* “.

குழந்தை சரி என்று வீறிட்டு அழுதபடி உலகில் பிறந்தது….

*”அம்மா “…She is the direct representative of your favourite GOD.*

பிடித்து இருந்தால் அதிகமாக பகிருங்கள்.

*பிரசவிக்கப் போகும் ஒரு பெண்ணின் பிரசவத்திற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்துக் கொண்டிருந்தன*….‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍உறவினர்கள் எல்லாம் காத்திருக்க அந்த தாய் பிரசவ வலியில் கதறிக் கொண்டிருந்தாள்.வயிற்றிலிருக்கும் குழந்தைக்கு வழக்கத்திற்கு மாறன ஏதேதோ சத்தம் கேட்டது.

நமக்கு என்ன நடக்கப் போகிறதோ…!!! என்ற குழப்பம் குழந்தையின் மனதில் ஊசலாடியது.அமைதியாக ஆனந்தமாக மிதந்துக் கொண்டிருந்த நமக்கு என்ன ஆகப்போகிறது..!!!

வழக்கமாக நாம் பேசும் இறைவனையே கேட்டு விடலாம் என்று குழந்தை இறைவனை பேச அழைத்தது.

*குழந்தை :* 

இறைவா ! என்னை எங்கு அனுப்பப் போகிறாய்? வழக்கத்துக் மாறான ஏதேதோ சத்தம் கேட்கிறதே! எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லையே.!!

*இறைவன்:*     

குழந்தாய் இனி நீ மனிதர்களுடன் வசிக்கப் போகிறாய்.

*குழந்தை :*

நான் இங்கு சந்தோசமாகத் தானே இருக்கிறேன் நான் ஏன் அங்கு போக வேண்டும்.!!

*இறைவன்:*

இல்லை குழந்தாய் நீ இங்கிருப்பது போலவே அங்கும் சந்தோசமாகவே இருப்பாய். சென்று வா…ம்..

*குழந்தை :*

என்னை நீ இங்கு பாத்துக் கொள்வது போல் யார் என்னை அங்கு பார்த்துக் கொள்வார்கள்…?

*இறைவன்:*

கவலைப் படாதே குழந்தாய்.. அங்கு உன்னைப் பார்த்துக் கொள்ள ஒரு தேவதையை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன், அந்த தேவதை உனக்காக எல்லாம் செய்யும், உன் மீது அன்பு செலுத்தும், அந்த அன்பை நீ உணர்வாய்.

*குழந்தை :* 

மனிதர்களிடம் என்னை தனியாக அனுப்புகிறாய். நான் மிகச் சிறியவன், என்னால் நடக்க முடியாது, என்னால் பேச முடியாது, இன்னும் அவர்கள் மொழியைக் கூட புரிந்துக் கொள்ள முடியாது.             

*இறைவன்:*

அது மிகவும் சுலபம். உனக்காக நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதை எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்ளும். உனக்கு பேசக் கற்றுக் கொடுக்கும், உனக்கு நடக்க கற்றுக் கொடுக்கும் நீ பயப்படத் தேவையில்லை.

*குழந்தை :*

(அடுத்து என்ன கேட்பது என்று தெரியாமல் இறைவனையே பார்த்தது) ம்ம்ம்…. நான் உன்னோடு பேச வேண்டும் என்றால் என்ன செய்வேன். 

*இறைவன் :*

(மென்மையாக சிரித்து)

நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதை இதையும் உனக்கு சொல்லிக் கொடுக்கும்.

*குழந்தை :*

உலகில் கெட்ட மனிதர்கள் இருப்பார்கள் என்று இங்குள்ள தேவதைகள் பேசிக் கொள்கிறார்களே அவர்களிடமிருந்து என்னை யார் காப்பற்றுவார்..?

*இறைவன் :* 

(வாஞ்சையுடன் குழந்தையை தடவி) உனக்கு நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதை தன்னுயிர் போனாலும் உன்னை பாதுகாக்கும்.

*குழந்தை:*

(மிகவும் சோகமான 

முகத்துடன்) 

இனி நான் உன்னை பார்க்கவோ பேசவோ முடியாதா…!!!

*இறைவன் :*

(குழந்தையை அன்பாக அணைத்து) 

உனக்காக நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதையிடம் நீ போனதுமே என் பெயர் உனக்கு சொல்லித்தரும். சதா என்னைப் பற்றி உன்னிடம் பேசும், என்னிடம் திரும்பி வரும் வழியையும் உனக்கு சொல்லித் தரும், நான் உன்னோடு தான் இருப்பேன் ஆனால் நீ என்னைப் பார்க்க முடியாது.

உலகின் சத்தங்கள் அதிகமாக குழந்தைக்கு கேட்க தொடங்கின…

*குழந்தை :*

(மிகவும் இறைவனைப் பிரியும் சோகத்துடன்)

இறைவா இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் உன்னை விட்டு பிரியப் போகிறேன்… 

நீ எனக்காக ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதையின் பெயரையாவது சொல்…

*இறைவன் :*

குழந்தாய் தைரியமாக சென்று வா… உனக்காக நான் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் அந்த தேவதையின் பெயர் உனக்கு முக்கியமில்லை. ஆனால் அவளை நீ *அம்மா* என்று அழைப்பாய்.

உன்னைப் பார்த்ததும் உடனே தன்னுடைய வலியை மறந்து …உன்னை உச்சி முகருவாள்,  பாராட்டுவாள், சீராட்டுவாள், தன் உதிரதத்தையே நீ பசி அறியா வண்ணம் பாலாக தருவாள்,  தன்னையே தருவாள். உன்னைப் பார்த்து பார்த்து எப்போதும் எந்நேரமும் பெருமைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பாள். அவள்தான் இனி …நீ அழைக்கப் போகும் “அம்மா”. 

குழந்தாய் கடைசியாக உனக்கு ஒரு அறிவுரை கூறுகிறேன் கவனமாகக் கேள். எந்த சூழ்நிலையிலும் மறந்துவிடாதே… 

” நீ வளர்ந்து பெரியவனானதும் அந்த *தேவதை அம்மாவின் மனம் புண்படும் படி எதுவும் பேசி விடாதே.* “.

குழந்தை சரி என்று வீறிட்டு அழுதபடி உலகில் பிறந்தது….

*”அம்மா “…She is the direct representative of your favourite GOD.*

என் வாசகர்கள் அனைவருக்கும் தேசிய பெண் குழந்தைகள் தின வாழ்த்துக்கள்

சும்மா

“சும்மா” இ couldதை படியுங்கள்..

நிச்சயம் நீங்கள்  அசந்துதான் போவீர்கள்

உலகில் தோன்றிய பல மொழிகள் அழிந்து இருந்த இடமே தெரியாமல் போயிருக்கின்றன.

தமிழ் மட்டும் இன்றளவும் பேச்சிலும், எழுத்திலும் நீடித்து நிலைத்து தன்னையும், தான் சார்ந்த இனத்தையும் பெருமைப் படுத்திக் கொண்டி ருக்கிறது.

சும்மா  சொல்லுவோம் தமிழின் சிறப்பை,

அடிக்கடி நாம் பாவிக்கும் வார்த்தை தான் இந்த *சும்மா*. 

அது சரி *சும்மா* என்றால் என்ன? 

பேச்சு வழக்கு சொல்லாக இருந்தாலும் தமிழ் மொழியில் உள்வாங்கப்பட்டுள்ள ஒரு வார்த்தை இந்த சும்மா

“சும்மா”என்கிற இந்த வார்த்தைக்கு மட்டும் தமிழில் 15 அர்த்தங்கள் உண்டு என்றால் உங்களால்  நம்ப முடிகிறதா?

வேறு மொழிகளில் இல்லாத சிறப்பினை,

நாம் அடிக்கடி கூறும் இந்த “சும்மா” எனும் வார்த்தை எடுத்துக் காட்டும்.

1. கொஞ்சம்  “சும்மா” இருடா?

(அமைதியாக/Quiet)

2.கொஞ்ச நேரம் “சும்மா” இருந்து விட்டுப் போகலாமே? (களைப்பாறிக்கொண்டு/Leisurely)

3.அவரைப் பற்றி “சும்மா” சொல்லக்கூடாது?

 (அருமை/in fact)

4.இது என்ன “சும்மா” கிடைக்கும்னு

 நினச்சியா?

 (இலவசமாக/Free of cost)

5.”சும்மா” கதை அளக்காதே?

 (பொய்/Lie)

6.”சும்மா” தான் இருக்கு.

நீ வேண்டுமானால் எடுத்துக் கொள் – 

(உபயோகமற்று/Without use)

7.”சும்மா”   “சும்மா”

கிண்டல்  பண்ணுறான். (அடிக்கடி/Very often)

8.இவன் இப்படித்தான்.. *சும்மா* சொல்லிக்கிட்டு

இருப்பான்.

 (எப்போதும்/Always)

9.ஒன்றுமில்லை “சும்மா” சொல்கின்றேன் – 

(தற்செயலாக/Just)

10.இந்த பெட்டியில் வேறெதுவும் இல்லை “சும்மா” தான் இருக்கின்றது 

(காலி/Empty)

11.சொன்னதையே “சும்மா”சொல்லாதே 

(மறுபடியும்/Repeat)

12.ஒன்றுமில்லாமல்  “சும்மா” போகக் கூடாது – (வெறுங்கையோடு/Bare)

13.”சும்மா” தான் இருக்கின்றோம் – 

 (சோம்பேறித்தனமாக/ Lazily)

14.அவன்  “சும்மா” ஏதாவது உளறுவான் –

(வெட்டியாக/idle)

15.எல்லாமே  “சும்மா” தான் சொன்னேன் –

(விளையாட்டிற்கு/Just for fun)

நாம் அன்றாடம் பாவிக்கும் இந்த “சும்மா” என்கிற ஒரு சொல். நாம்  பயன்படுத்தும் இடத்தின்படியும் தொடரும் சொற்களின் படியும் பதினைந்து விதமான அர்த்தங்களைக் கொடுக்கிறது என்றால் அது “சும்மா” இல்லை

*சும்மா* வாவது சிந்தித்தீர்களா இதனை..?

உலகில் உள்ள மற்ற மொழி அனைத்தும் வாயினால் பேச, செவிக்குக் கருத்தை உணர்த்துகின்றவை!

ஆனால் தமிழ் மொழி இதயத்தாலே பேசி இதயத்தால் உணர வைக்கும் மொழியாகும்

.ஸ்ரீரங்கநாதா நீயே கதி

மனம் லேசாக உள்ளது ஸ்ரீரங்கநாதா.காரணம் தெரியவில்லை.பிறருக்காக நான் உன்னிடம் கையேந்தி இருக்கிறேன்.அவர்களை பிறர் என்று நான் எண்ணவில்லை..உலகத்தின் உயிர்கள் அனைத்தும் உன்  படைப்பு எனில்..நான் எப்படி அவர்களை வேறு மனிதர்கள் என்று எண்ணுவது..
என் ரங்கனின் சொந்தம் என் சொந்தம் அல்லவா..
பிறர் படும் துயரம் தாள வில்லை என்னால்..யார் எப்படி போனால் எனக்கென்ன என்று என்னால் இருக்க முடியவில்லை கண்ணா..
இதேபோல் உன்னால் இருக்க முடியுமா?யாரோ ஒரு மனிதன் தானே இவன் எப்படி போனால் என்ன என்று உன்னால் இருக்க முடியுமா..முடியாதல்லவா.
ஏன் கண்ணா..உலகத்தின் உயிர்கள் அனைத்தும் உன் சொந்தமாக நீ எண்ணுவதால்..
நான் உன் சொந்தம்..நீ என் சொந்தம்.அப்படியாயின் ஒவ்வொரு மனிதனும் நான் மதிக்கப்பட வேண்டியவன் அல்லவா..
அவர்களை நான் இகழ்ந்தால்..உன்னைஇகழ்வதற்கு சமம் அல்லவா..
வேற்று மனிதன் என்று எண்ணம் வரவில்லை கண்ணா..உன் பிள்ளை என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது.
நான் உன்னுடைய முதல் பிள்ளை.மற்றவர்கள் உன்னுடைய குட்டி பிள்ளை.
எப்படி அவர்களை வேற்றுமனிதனாக எண்ண முடியும்..
உன்னிடம் நான் எதையும் கேட்டதில்லை கண்ணா..நானே வந்து கேட்கிறேன் என்றால்.தயங்காமல் நீ தருவாய் தானே..
இதுவரை அப்படித் தானே தந்திருக்கிறாய்.இப்போதும் அப்படியே தந்துவிடு கண்ணா..
எனக்கென்று வேறு ஒன்றும் வேண்டாம்.உன் மக்கள் துயரப் படுவது ஒருவேளை நீ அறியாது இருக்கலாம் அல்லவா.
அதை நினைவூட்ட தான் நான் வந்தேன்.நினைவூட்டி விட்டேன்.நல்லது செய் கண்ணா.வேறொன்றும் வேண்டாம்.
எனக்கென்று ஏதாவது கேட்டே ஆக வேண்டுமா..நான் உன்னில் இணைந்து வருடங்கள் ஆகிறது கண்ணா..
எனக்கென்று தனி எண்ணம் இல்லை.எனக்கென்று தனி சிந்தனை இல்லை.
என் வழி வேறு உன் வழி  வேறு அல்ல கண்ணா.
நீயும் நானும் இணைந்து நடப்பது நமது அன்றி வேறு யாரும் அறிந்திலர்..
நீ வந்து என்னில் இணைந்ததால் அல்லவோஎன் இதயமும் இதழ்களும் புன்னகையில் மிளிர்கிறது..
நான் சொல்லி நீ தட்டுவது என்பது இனி கிடையாது கண்ணா.நானே நீ என்றான பின்.நீயே நான் என்றான பின்.பிரிவு என்று ஒன்று இல்லை.
நான் கேட்டதை நீ தந்துவிடு.மக்கள் நலம் வாழ செய்துவிடு.
வழக்கம் போல் நீயும் நானும் சந்தோஷமாக இணை பிரியாது இருப்போம்சரிதானா. 

கவலைகளை விட்டொழியுங்கள்

ஒரு பாம்பு வளைந்து நெளிந்து தரையில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது.அதைப் பார்த்த ஒரு குட்டிக் குரங்குக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது..மெதுவாகப் போய் அந்தப் பாம்பைக் கையில் பிடித்து விட்டது.பாம்பும் குரங்கின் கையை இறுக்கமாகச் சுற்றிக் கொண்டது. விஷப் பல்லைக் காட்டி சீறியது .குரங்குக்குக் கொஞ்சம் பயம்வந்து விட்டது.கொஞ்ச நேரத்திலேயே அதன் கூட்டமெல்லாம் கூடி வந்து விட்டன.ஆனாலும் யாருமே குட்டிக் குரங்குக்கு உதவ முன்வரவில்லை.”ஐயய்யோ. இது பயங்கரமான விஷமுள்ள பாம்பு . 

இது கொத்துனா உடனே மரணந்தான்.குரங்கு பிடியை விட்டதுமே பாம்பு இவனப் போட்டுடும். இவன் தப்பிக்கவே முடியாது” என்று குட்டிக் குரங்கின் காதுபடவே பேசிவிட்டு ஒவ்வொன்றாகக் கலைந்து சென்று விட்டன .தன்னுடைய கூட்டமே தன்னைக் கைவிட்டு விட்ட சூழ்நிலையின் வேதனை ,எந்த நேரமும் கொத்திக் குதறத் தயாராக இருக்கும் நச்சுப் பாம்பு , மரண பயம் எல்லாம் சேர்ந்து குரங்கை வாட்டி வதைத்தன.”ஐயோ. புத்தி கெட்டுப் போய் நானே வலிய வந்து இந்தமரண வலைக்குள் மாட்டிக் கிட்டேனே”. குரங்கு பெரிதாய்க் குரலெழுப்பி ஓலமிட்டது.நேரம் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது . உணவும் , நீரும் இல்லாமல் உடல் சோர்ந்து போய்விட்டது.கிட்டத்தட்ட மயங்கி சரியும் நிலைக்கு வந்து விட்டது. கண் இருளத் தொடங்கியது.

அந்த நேரத்தில் ஞானி ஒருவர் அந்த வழியே வந்தார்.குரங்கு இருந்த நிலைமையைப் பார்த்ததும் நடந்ததை உணர்ந்து கொண்டார். குரங்கை நெருங்கி வந்தார்.சொந்தங்களெல்லாம் கைவிட்டுவிட்ட நிலையில் , தன்னை நோக்கி மனிதர்ஒருவர் வருவதைக் கண்ட குட்டிக் குரங்கிற்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கை வந்தது.அவர் நெருங்கி வந்து சொன்னார் ,” எவ்வளவு நேரந்தான் பாம்பைக் கையிலேயே பிடிச்சிக்கிட்டு கஷ்டப்படப் போற? அதைக் கீழே போடு” என்றார்.குரங்கோ ,”ஐயய்யோ , பாம்பை நான் விட்டுட்டா அது என்னக் கொன்னுடும் ” என்றது. அவர் மீண்டும் சொன்னார் ,” பாம்பு செத்து ரொம்ப நேரமாச்சு. அதைக் கீழே வீசு “.அவர் வார்த்தயைக் கேட்ட குரங்கு பயத்துடனே பிடியைத் தளர்த்திப் பாம்பைக் கீழே போட்டது.ட . நிஜமாகவே பாம்பு ஏற்கனவே குரங்குப் பிடியில் செத்துதான் போயிருந்தது. அப்பாடா .குரங்குக்கு உயிர் வந்தது . அவரை நன்றியுடன் பார்த்தது .”இனிமே இந்த முட்டாள் தனம் பண்ணாதே ” என்றபடி ஞானி கடந்து போனார்.

நம்மில் எத்தனையோ பேர் மனக்கவலை என்ற செத்த பாம்பைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு விட முடியாமல் கதறிக் கொண்டிருக்கிறோம்.கவலைகளை விட்டொழியுங்கள்.

மகிழ்ச்சியாய் இருங்கள், , ,ஒவ்வொரு கெட்ட குணங்களும் ஒவ்வொரு நோயை உருவாக்கும்பெருமையும் கர்வமும் இதய நோய்களை உருவாக்கும்கவலையும் துயரமும் வயிற்று நோய்களை உருவாக்கும்

துக்கமும் அழுகையும் சுவாச நோய்களை உருவாக்கும்பயமும் சந்தேகமும் சிறுநீரக நோய்களை உருவாக்கும்எரிச்சலும் கோபமும் கல்லீரல் நோய்களை உருவாக்கும்அமைதியை விரும்புவதே அனைத்தையும் குணமாக்கும்.ரோக்கியமான உடலிலிருந்தே ஆரோக்கியமான சிந்தனைகள் பிறக்கும். உடலின், மனதின் தேவைகளுக்கு மதிப்பளியுங்கள்.

பசிக்கும் போது உணவருந்துங்கள். பசியை நீங்கள் புறக்கணித்தால் பசி உங்களைப் புறக்கணிக்கும்.எப்போதும் உடலின் அழைப்பை புறக்கணிக்காதீர்கள்.