ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அருள்

நம் அழிந்து போகும் உடலுக்குள் அழியாத ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அருள் என்றும்  உண்டு நமக்கு

நம் உடலுக்குள் ஆத்மா உண்டா??அது அழிந்து போகாதா??உடல் அழிந்து போகிறதே?.விளக்கம் சொல்லுங்கள் என்ற சீடனுக்கு குரு விளக்கினார். .

” பால் “பயனுள்ளதுதான்…ஆனால் அதை அப்படியே விட்டால் கெட்டுப்போகும்..அதில் ஒரு துளிஉறை மோர் விட்டால் பால் தயிராகி விடும் கெடாது…தயிரான பால் இன்னும் ஒரு நாள் தான் தாங்கும்….

அப்படியே விட்டால் கெட்டுப் போகும்…அதைக் கடைய வேண்டும்….கடைந்தால் வெண்ணெய்ஆகி விடும் கெடாது…

வெண்ணெய் ஆன பால் பல நாள் தாங்காது….அப்படியே விட்டால் கெட்டுப் போகும்….அதை உருக்க வேண்டும்…. சரியாக உருக்கினால் சுத்தமான நெய் ஆகிவிடும்…அந்தப் பரிசுத்தமான நெய் கெடவே கெடாது……

அதுபோலத்தான்…நம்மை ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தியில் மூழ்க செய்தால் நம் ஆன்மா திரும்ப திரும்ப பிறவிகள் கிடையாது கெட்டுப் போகும் பாலுக்குள்கெடாத நெய் இல்லையா??அதுபோலத்தான்…நம் அழிந்து போகும் உடலுக்குள் அழியாத ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அருள் என்றும்  உண்டு நமக்கு …

எதிர்பார்ப்பு

ஹரே கிருஷ்ணா* …. *என் கடமையை செய்து விட்டேன்

விளைவு  எதுவாக இருந்தாலும்,ஏற்று கொள்வேன் என்று மனதளவில்சிறு மாற்றம் செய்து பாருங்கள்

எந்தவித எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் வாழ்ந்துதான்  பார்ப்போமே….உண்மையில் சிரமம்தான். எதிர்பார்ப்புகளோடுஅப்படியே நாம் வாழ்ந்து பழகிவிட்டோம்.நண்பனிடம் எதிர்பார்ப்பு,   முதலாளியிடம்  எதிர்பார்ப்பு,மனைவியிடம் எதிர்பார்ப்பு,, படிப்புக்கு எதிர்பார்ப்பு, கடவுளிடம் பணம், வீடு, வாகனம் வேண்டி எதிர்பார்ப்பு இதை எல்லாம் மாற்றி கொள்ள வேண்டும்என்றால் மனம் அலைபாயும்.துணிந்து மாற்றி பாருங்கள்.

ஹரே கிருஷ்ணா….என் கடமையை செய்து விட்டேன் விளைவு  எதுவாக இருந்தாலும்,ஏற்று கொள்வேன் என்று மனதளவில்சிறு மாற்றம் செய்து பாருங்கள்.சட்டென்று ஒரு பெரும் விடுதலைநம்முள் உணர்வோம். எதிர்பார்பின்றிசுதந்திர காற்றை சுவாசிப்போம்.என்ன நிகழ வேண்டுமோஅது கண்டிப்பாக நிகழும்.தவறாக இருப்பின் அடுத்த செயலில்மிகவும் விழிப்புணர்வோடு இருப்போம்.பிரபஞ்சமும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அருளும் என்றென்றும் நம்மோடு கைகோர்த்து விடும்…

மன அமைதி’

சிவா  ஒரு விவசாயி!. அந்தியூர்  வடக்குப் பகுதியில் ஒரு சிறிய பண்ணை வீட்டில் இருந்த அவர், பல ஆண்டுகளாகத் தன் கையில் ஒரு கடிகாரம் கட்டியிருந்தார்.*அவரைப் பொறுத்தவரை அது வெறும் கைக்கடிகாரம் அல்ல. உணர்வுகள். பல நல்ல தருணங்கள், வெற்றிகள் அவருக்கு நிகழ்ந்ததற்கு அந்தக் கடிகாரம் தான் காரணம் என்கிற நம்பிக்கை அவருக்கு இருந்தது.*ஒருநாள் பண்ணை வேலை எல்லாம் முடிந்து வெளியே வந்த பிறகுதான் கவனித்தார். அவர் கையில் கட்டி இருந்த கடிகாரத்தை காணவில்லை.*

உடனே பரபரப்பாகி, தன் விவசாயக் கிடங்குக்குள் போய்த் தேட ஆரம்பித்தார். எவ்வளவு நேரம் தேடியும் கடிகாரம் கிடைக்கவில்லை. கவலையோடு வெளியே வந்தார்.*அவருடைய கிடங்குக்கு வெளியே சில சிறுவர்கள் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவருக்கு உடனே ஒரு ஆலோசனை கிடைத்தது..“சிறுவர்களே…!!” என்று அழைத்தார். சிறுவர்கள் ஓடிவந்தார்கள்.*இந்தக் கிடங்குக்குள் என் கடிகாரம் காணாமல் போய்விட்டது. கண்டு பிடித்து கொடுப்பவர்களுக்கு அருமையான பரிசு ஒன்று  தருவேன்” என்றார்.*மாணவர்கள் துள்ளிக் குதித்தபடி, அவருடைய வேளாண் கிடங்குக்குள் ஓடினார்கள். அத்தனைபேரும் உள்ளே இருந்த வைக்கோற்போர், புல், பூண்டு, இண்டு, இடுக்கு விடாமல் தேடியும் கிடைக்கவில்லை.*

சோர்ந்து போனவர்களாக வெளியே திரும்பி வந்தார்கள் விவசாயி வசம், “மன்னியுங்கள் அய்யா!, எங்களால கண்டு பிடிக்க இயலவில்லை’’ என்றார்கள்.*அந்த நேரத்தில், தயங்கித் தயங்கி ஒரு சிறுவன் அவரருகே வந்தான். அய்யா!, எனக்கு மட்டும் இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுங்கள். நான் அந்த கடிகாரம் கிடைக்கிறதா…? என்று முயற்சி செய்து பார்க்கிறேன்’’ என்றான்.*சிறுவன் கிடங்குக்குள் நுழைந்தான். கதவைச் சாத்திக் கொண்டான். அவன் உள்ளே நுழைந்து பதினைந்து நிமிடங்கள்தாம் ஆகியிருக்கும். கதவு திறக்கப் பட்டது. வெளியே வந்தான்.அவன் கையில் காணாமல் போயிருந்த அவரின் கடிகாரம் இருந்தது.*அவருக்கு ஒரே வியப்பு. தம்பி!, நீ மட்டும் எப்படி சரியாக கடிகாரத்தை கண்டுபிடித்தாயா…?’’ என்று கேட்டார்.*

அய்யா!, நான் உள்ளே போய் ஒன்றுமே செய்யவில்லை. கிடங்கிற்கு நடுவில் கண்ணை மூடி அமர்ந்திருந்தேன். ஐந்து நிமிடங்கள் அப்படியே காத்திருந்தேன். அந்த அமைதியில் கடிகாரத்தின் `டிக்…டிக்… டிக்…’ ஒலியானது கேட்டது. ஒலித்த திசைக்கு சென்றேன், கடிகாரத்தை. கண்டு பிடித்தேன் என்றான்.*நாளும் சற்று நேரத்தை, மனதை அமைதிப்படுத்த செலவழித்துப் பாருங்கள்.*உங்களால் எவ்வளவு தெளிவாக, சிறப்பாகச் செயல்பட முடியும் என்பதை நீங்களே அறிவீர்கள்.* பொறுமையைவிட மேலான தவமுமில்லை.திருப்தியை விட மேலான இன்பமுமில்லை.இரக்கத்தை விட உயர்ந்த அறமுமில்லை.மன்னித்தலை விட ஆற்றல் மிக்க ஆயுதமில்லை…!*

தோல்விகள் சூழ்ந்தாலும். இருளை விளக்கும் கதிரவன் போல அதனை நீக்கி அடுத்தடுத்த வெற்றி படியில் கால் அடி எடுத்து வையுங்கள். முடியும் வரை அல்ல, உங்கள் இலக்கினை அடையும் வரை. இந்த விடியல் உங்கள் வாழ்விலும் விடியட்டும்…!*    

முக மலர்ச்சியோடும், நம்பிக்கையுடனும் எழுந்து புதிய நாளை துவங்க ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் நம் ஒவ்வொருவருக்கும்  அருள் புரியட்டும்…!*   மன அமைதி’ என்கிற இரண்டெழுத்து வசப்பட்டால் போதும். எதிலும், எங்கும் வெற்றியே, ஆனால்!, அனைவருக்கும் எளிதாக அது வாய்ப்பது இல்லை. பரபரப்பான மனம் கொண்ட ஒருவரை விட, மன அமைதி உள்ளவர் சிறப்பாகச் சிந்திப்பார்.*

பிறவித் தொடர் தொடர்ந்தே வரும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திருவடி  பாத கமலங்களை   உணராமல் அஞ்ஞானத்திலேயே இருந்தால் பிறவித் தொடர் தொடர்ந்தே வரும்

ஒரு குயவன் பானைகளை செய்த பிறகு வெய்யிலில்  காயவைப்பான்.சில பானைகள் காய்ந்து விடும். சில பானைகள் காயாமல் இளக்கமாக இருக்கும்.ஏதேனும் பசு அந்த பக்கமாக போகும் போது, காய வைக்கப்பட்ட பானைகள் மீது நடந்தால், சில பானைகள் உடைந்து விடும்.

குயவன் மீண்டும் அவற்றை உபயோகிக்க முற்படும்போது, உடைந்த நன்றாக காய்ந்த பானையின் துண்டுகளை தூக்கி போட்டு விடுவான். அதை மீண்டும் உபயோகிக்க முடியாது. ஆனால் சரியாக காயாத இளக்கமான பானை துண்டுகளை பொறுக்கி எடுத்து, தண்ணீர் ஊற்றி பிசைந்து, இளக்கி, களிமண்ணாக மாற்றி மீண்டும் புது பானை செய்ய உபயோகப்படுத்துவான். அதே போல் தான் நன்றாக கடவுளை உணராதவர்கள், சரியாக வேகாத பானை போல. மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுக்க வேண்டும்.அதே போல்  நன்றாக வேக வைக்கப்பட்ட விதை, மீண்டும் முளைக்காது. அதே போலத்தான், ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் மீது கொண்ட பக்தித்  தீயால் தன்னை உணர்ந்தவன், இறை நிலையை உணர்ந்தவனுக்கு மீண்டும் பிறவி கிடையாது. அவன் விடுதலை அடைந்தவன். 

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திருவடி  பாத கமலங்களை   உணராமல் அஞ்ஞானத்திலேயே இருந்தால் பிறவித் தொடர் தொடர்ந்தே வரும்.இறை நிலையை ஆத்மார்த்தமாக உணர்ந்து விட்டால் இந்த பூமிக்கு வர வேண்டியதில்லை. பிறவித் தொடர் அறுந்து விடும் எனக் கூறினார் பகவான்  ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர். 

தாய் தந்தையரின் முக்கிய கடமை

உண்மையான தாய் தந்தையரின் முக்கிய கடமை தங்களது குழந்தைகளை மீண்டும்..மீண்டும் பிறக்காமல் செய்வதாகும்…..விளக்கும் எளிய கதை*  தாயின் பணி தந்தையை சுட்டிக்காட்டுதல். தந்தையின் பணி குருவை சுட்டிக்காட்டுதல் .குருவின் பணி தெய்வத்தை சுட்டிக்காட்டுதல் என்ற பொருளிலும் இதனை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு தாயின் கடமை குழந்தையை பெற்றெடுத்து பால் கொடுப்பது மட்டுமல்ல .அந்த குழந்தையின் சீரான வளர்ச்சிக்கும் உதவும் பொருட்டு அவனது தந்தைக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்து தந்தையிடம் அக்குழந்தையை ஒப்படைப்பது ஆகும்.

அது போல தந்தையானவர் தனது மகனுக்கு புதிய விஷயங்களை கற்றுக் கொடுத்து காலப்போக்கில் ஒரு திறன் வாய்ந்த குருவிடம் தனது மகனை ஒப்படைக்கிறார்.

அந்த குருவானவர் ஆன்மீக ஞானத்தின் வாயிலாக தெய்வத்தை அடைவதற்கான பாதையை தனது சீடனுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். இதுவே மாதா பிதா குரு தெய்வம் இதன் விளக்கமாகும்.. இதை ஏறுமுகமாக நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்

உண்மையான தாய் தந்தையரின் முக்கிய கடமை தங்களது குழந்தைகளை மீண்டும் பிறக்காமல் செய்வதாகும்..

அதாவது தனது குழந்தையின் வடிவில் உலகில் பிறந்துள்ள ஜீவன் மீண்டும் இந்த உலகில் பிறவி எடுக்காமல் இருப்பதற்கு என்னென்ன உதவிகளைச் செய்ய வேண்டுமோ அவற்றைச் செய்ய வேண்டியது தாய் தந்தையரின் தலையாய கடமை.

குழந்தைகளுக்கு அளவிற்கு அதிகமாக செல்லம் கொடுத்து உலக வாழ்வில் அவர்களை புகுத்தி .ஆன்மீக பாடங்களை கற்றுக் கொடுக்காமல். சாதாரண மிருகங்களைப் போல உணவு உறக்கம் பாலுறவு தற்காப்பு போன்றவற்றை மட்டும் பயிற்றுவிப்பாளராக பெற்றோர்கள் இருக்கக்கூடாது…

நாம் குரு என்று பார்த்தோமானால் ஆன்மீகக் கல்வியை வழங்கும் ஆன்மீக குருவை குறிக்கிறது .பெற்றோர்கள் எவ்வாறு குழந்தைகள் மறு பிறவி எடுக்காமல் தடுப்பதற்கு முயற்சி செய்ய வேண்டுமோ. அதே போன்ற பொறுப்பும் கடமையும் குருவிற்கு உள்ளது.

அதாவது தாயைக் காட்டிலும் தந்தைக்கு பொறுப்பு அதிகம். தந்தையைக் காட்டிலும் குருவுக்கு பொறுப்பு அதிகம். அனைவரை காட்டிலும் கடவுள் மிகுந்த அன்புடன் உள்ளார்.

யாரொருவர் கிருஷ்ணரிடம் முழுமையாக சரணடைகிறாரோ அவர் தனது தாய் தந்தைக்கு உரிய மரியாதை கொடுத்தார் என்பதாகும்.

நமாமி குருமூர்த்திம் 

குருவுக்கு தெரியும் எதை,  எப்பொழுது,  யாரிடம் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்று.கேட்டு கிடைப்பதை விட அவராகவே அருள்வதை  ஆஸ்ரயிப்பதே  தலைசிறந்தது.நமக்கு  எதையும்  கேட்கும் சாமர்த்தியமோ  புத்தி ஷக்தியோ  கிடையாது. ஒரு  சிஷ்யனுடைய  பக்குவ  நிலைக்கேற்ப பரதேவதையானவள் மனித ருபம் தரித்து, குரு வடிவத்தில் வந்து, அவனை ஆட்கொண்டு அவனுடைய  பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ற உபதேஸங்களை அனுக்கிரஹம்  செய்வாள்.குரு  அனுகிரஹித்ததை சிரம்மேற்கொண்டு கடைபிடித்தாலே போதும் ஒருவன்  கரையேறிவிடுவான்.

குருவானவர், சிஷ்யனை பார்த்து  ‘ பூஜை / ஜபம் ஆகிடுத்தா ” என்று  கேட்டாலே போதும், அந்த க்ஷணமே அவனுக்கு  ( சிஷ்யனுக்கு ) பூரணமான   பூஜா பலனும்,  ஜபத்தால்  அடையும்  பலன்களும்  வந்து  சேர்ந்துவிடும் !!! அப்படி இருக்க, அந்த கருணாமூர்த்தியிடம், இதை கொடு  அதை கொடு என்று வியாபாரம் பேசுவது சரியன்று.  *எல்லோருக்கும் சுகம் உண்டாகட்டும் எல்லோருக்கும் அமைதி உண்டாகட்டும் எல்லோரும் எதிலும் முழுமை பெறட்டும் எல்லோருக்கும் எல்லா வளங்களும் உண்டாகட்டும்*

ஆசிரியர் தின நல்வாழ்த்துக்கள்

எதிலும் எப்பொழுதும் சமநிலை

 எதிலும் எப்பொழுதும் சமநிலை* …. *இதுவே கீதாச்சாரனின் வாழ்க்கை முன்னிலை*

‘“ மன்னன் இளங்கோவன் வாழ்வின் துன்பத்தில் சிக்கி இறுதி நாளில் இருக்கும் ஒருவனை காப்பற்றக் கூடிய மந்திரத்தினை” சொல்பவருக்கு தனது நாட்டில் ஒருபகுதியை தருவதாக அறிவித்தான்.

நிறைய பேர் தினமும் வரத் துவங்கினார்கள்…ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு மந்திரங்களை சொன்னார்கள்.நமசிவாய என்றார் ஒருவர்.ஓம் சக்தி என்றார் மற்றவர்.உன்னையே நம்பு என்றார் இன்னொருவர்.ஆனால் மன்னன் இளங்கோவன் திருப்தியாகவில்லை .

எல்லோர் சொன்னதையும் ஏதோ ஒரு காரணம் சொல்லி மறுத்தான். அவர்களின் பதிலில் அவன் மனம் ஏனோ சமாதானமாகவில்லை.இந்நிலையில் ஒருநாள் மன்னனைக் காண ஒருவன் வந்தான்.அவன் மன்னனிடம் ஒரு மோதிரம் தந்து, “மன்னா! நீங்கள் எந்த குறையுமின்றி நீடுழி வாழ வேண்டும், ஒருக்கால் நீங்கள் சொன்னதுபோல ஒரு நிலை உங்களுக்கே வருமானால் அன்றைய தினம் இந்த மோதிரத்தை திறந்து பாருங்கள்… அதுவரை இதனை பார்க்கவேண்டாம்” என்று சொல்லி மோதிரத்தை மிகவும் பவ்யமாக மன்னனிடம் தந்து விட்டு சென்றான்.

மன்னனுக்கு அந்த மனிதனின் சொல்லும் செயலும் ஒருவிதமான நம்பிக்கையும், எதிர்பார்ப்பையும் , மன அமைதியையும் தந்தது.இந்த சம்பவத்திற்கு பின் மன்னன் இதனை மறந்தே போனான்.சில வருடங்களுக்குப்பின்…திடீர் என இந்த மன்னனுக்கும் வேறு நாட்டு மன்னனுக்கும் போர் மூண்டது. தயார் நிலையில் இல்லாததால்  மன்னன் இளங்கோவன் தோற்றுப் போனான்.நாடு , மனைவி , மக்களை இழந்த மன்னன் மிகவும் மனம் தளர்ந்து வாழ்வினை முடித்துக்கொள்ள எண்ணினான். தப்பித்து உயிர் பிழைத்த தன் நிலையை எண்ணி எண்ணி மனம் சஞ்சலமான மன்னன்…தூரத்தில் ஒரு மலையினை கண்டான்…இந்த மலையில் இருந்து விழுந்து தற்கொலை செய்துகொள்ள தீர்மானித்த அந்த மன்னன் மலையின் மீதேறினான்.தட்டுத்தடுமாறி மலையின் உச்சியை அடைந்த மன்னன், வேங்கடவா….என்னை ஏற்றுக்கொள் என்று வானத்தை நோக்கி இரு கைகளையும் உயர்த்தி விண்ணைப் பார்த்து உரக்க கூவினான்.

அப்போது அவன் கையில் இருந்த மோதிரம் சூரிய ஒளியில் மின்னியதை கண்டான்.உடனே, அவன் மனதில் அந்த மனிதன் சொல்லிய வார்த்தைகள் ஒலித்தன.

“மன்னா! நீங்கள் எந்த குறையுமின்றி நீடுழி வாழ வேண்டும், ஒருக்கால் நீங்கள் சொன்னதுபோல ஒரு நிலை உங்களுக்கு வருமானால் அன்றைய தினம் இந்த மோதிரத்தை திறந்து பாருங்கள்… அதுவரை இதனை பார்க்க வேண்டாம்”இப்போது அதுபோன்ற நிலைதானே அதில் என்னதான் உள்ளது பார்ப்போம்… என்று தற்காலிகமாக கீழே விழுந்து மரணிக்கும் எண்ணத்தை கைவிட்டு விட்டு அமர்ந்து அந்த மோதிரத்தை திருப்பி உள்ளே என்ன இருக்கின்றது என பார்த்தான்.மோதிரத்தின் உள்ளே சிறிய காகிதம் ஒன்று சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருந்தது, அதனை மிகவும் ஜாக்கிரத்கையாக எடுத்து பார்த்தான்…

ஒரே ஒரு வாசகம் ஒரே ஒரு வரியில் எழுதப்பட்டிருந்தது .அந்த வாசகம் இதுதான்…*”இந்த நிலை மாறும்…”*அவ்வளவுதான், வேறொன்றும் இல்லை. முன்னும் பின்னும் திருப்பிப் பார்த்த மன்னன் ஏதும் காணாததால் அந்த வாசகத்தினை பற்றி யோசித்தான்.

தான் தற்போது உள்ள நிலை மாறும், இதற்காக தற்கொலை செய்து கொள்ளும் அளவிற்கு வந்து விட்டோமே என்றெண்ணி மனதினை தைரியப்படுத்திக் கொண்டு மன்னன் மலையிலிருந்து கீழிறங்கினான்…

தனது ஆதரவாளர்களைக் தேடிக் கண்டு பிடித்தான் , கிராமங்களில் வாழும் மக்கள் தங்களது மன்னனைக் கண்டதும் மகிழ்ந்து கொண்டாடினார்கள். இளைஞர்களை ஒன்று திரட்டி படைகளை உருவாக்கினான்.

அரண்மனையில் இருந்த அவனது பழைய படைவீரர்களின் ரகசிய ஒத்துழைப்போடு, எதிர்பாராமல் திடீரென்று அரண்மனையின் ரகசிய வாசல் வழியாக உள்நுழைந்து எதிரி நாட்டு மன்னனை அதிரடியாக கைது செய்து சிறையிலடைத்து மீண்டும் மன்னனான்.

மீண்டும் மன்னன் ஆட்சியிலமர்ந்ததும் மக்கள் மிகவும் ஆனந்தமானார்கள்.இந்நாளை விமரிசையாகக் கொண்டாட எண்ணிய மன்னன், இந்த வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தித் தந்த மோதிரம் கொடுத்த மனிதனை பறையறிவித்து வரவழைத்தான்…நாடு முழுக்க ஒரே கொண்டாட்டமாக இருந்தது… அரண்மனையில் மக்கள் கூட்டம்..  அரியணையில் மன்னன்… அருகில் மகாராணி, மன்னனின் குழந்தைகள், மந்திரி, பிரதானிகள்…ஆடல் பாடல் என்று எங்கும் சந்தோஷ வெள்ளம் அலை பாய்ந்து கொண்டிருந்தது…

மோதிரம் கொடுத்த மனிதன் வந்தான், மன்னனை தாழ்ந்து பணிந்தான். மன்னன் அரியணையில் இருந்து இறங்கி வந்து வரவேற்றான்.

தான் அறிவித்திருந்தபடி பாதி நாட்டினை நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றான் மன்னன் இளங்கோவன்.”மன்னா, நாட்டினை ஆளும் தகுதி கொண்டவர் தாங்கள்தான், எனக்கு ஏதும் வேண்டாம்” என்று பணிவோடு சொன்னான் அந்த மனிதன்.மன்னன் எவ்வளவோ மன்றாடியும் எதனையும் ஏற்க மறுத்தான் அந்த மனிதன்.இறுதியாக மன்னன் இளங்கோவன் சொன்னான், அன்பரே , நீங்கள் ஏதேனும் என்னிடம் இருந்து பெற விரும்பினால் தயங்காமல் கேளுங்கள்.

அந்த மனிதன், “மன்னா! இப்போது நீங்கள் வாழ்வின் மிக அதிக சந்தோஷத்தின் உச்சாணியில் இருக்கிறீர்கள் என்பது உண்மைதானே “மன்னன் இளங்கோவன் , “ஆமாம் அது உண்மைதான் அன்பரே…”அப்படியானால் அந்த மோதிரத்தினை இப்போது எடுத்துப் பாருங்கள் என்றான் அந்த மனிதன்.உடனே, மன்னன் தனது விரலில் இருந்த மோதிரத்தினை எடுத்து உள்ளிருக்கும் அந்த சிறிய காகிதத்தை பிரித்துப் பார்த்தான்.அதில் அதே மந்திர வாசகம் இருந்தது.”இந்த நிலை மாறும்…”எதிலும் எப்பொழுதும் சமநிலை…. இதுவே கீதாச்சாரனின் வாழ்க்கை முன்னிலை

அக்ராஹ்யாய நமஹ

அம்மா* ! ! *அந்த தாத்தாவிடம் போய் சண்டை போடு* !” *என்ற மாயக்கண்ணன்* கண்வ மகரிஷி, யசோதையின் தந்தையா ன சுமுகரின் இல்லப் புரோகிதர் ஆவார். அவர் தினமும் சாளக்கிராம வடிவிலுள்ள திருமாலுக்குப் பக்தியுடன் பூஜை செய்து வந்தார். தான் எந்த பொருளை உண்டாலும், அதை முதலில் சாளக்கிராமப் பெருமாளுக்கு அர்ப்பணித்தப் பிறகே தான் உண்பார்.  

நந்தகோபர் கண்வரிடம், “அடியேனுக்கு ஓர் அழகான ஆண்குழந்தை பிறந்திருக்கி றது. நீங்கள் வந்து அக்குழந்தையைப் பார் த்து ஆசீர்வதிக்க வேண்டும்!” என்று நெடு நாட்களாக பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.  கண்ணன் பிறந்து மூன்று ஆண்டுகள் நிறை வடைந்த நிலையில் ஒருநாள் கண்வர் கோகுலத்துக்கு வந்தார். தான் பூஜிக்கும் சாளக்கிராமத்தை நந்தகோபரின் மாட்டுக் கொட்டகையில் வைத்தார். ஏனெனில் மாட்டுக் கொட்டகையில் ஒரு மந்திரத்தை ஒருமுறை சொன்னால், நூறு முறை சொன்னதற்குச் சமம் என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன.

அங்கேயே அவர் பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்ய வேண் டிய உணவுகளைத் தயாரிக்கவும் யசோதை ஏற்பாடு செய்து தந்தாள். காய்கறிகள், விறகு முதலானவற்றை ரோ கிணி தயார் நிலையில் வைத்திருந்தாள்.கண்வர் நீராடிவிட்டுப் பூஜையைத் தொடங்கினார். அவர் பூஜை செய்யும் முறையை நந்தகோபர், யசோதை, பலராமன், கண் ணன் ஆகியோர் வியப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.பெருமாளுக்குப் பிரசாத நிவேதனம் செய்ய வேண்டிய நேரம் வந்தபோது, மற்றவர் களை அவ்விடத்தை விட்டு நகரச் சொல்லி விட்டுப் பிரசாதத்தைச் சாளக்கிராமப் பெருமாளுக்குச் சமர்ப்பித்தார். 

பக்திப் பரவசத்தில் கண்வர் ஆழ்ந்திருந்த போது, குழந்தை கிருஷ்ணன் இவர் சமர்ப் பித்த பிரசாதத்தை எல்லாம் உண்டுவிட்டான். கண்விழித்த கண்வர், “என்ன இது அநியாயம்?” என்று கத்தினார். ஓசையை கேட்டுப் பதறிப்போய் நந்தகோபனும் யசோதையும் ஓடி வந்தார்கள். நடந்ததைக் கேள்வியுற்றுக் கண்வரின் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்கி மன்னிப்பு கோரினார்கள். மீண்டும் புதிதாக உணவு தயாரிப்பதற்குரிய ஏற்பாடுகளைச் செய்தாள் ரோகிணி.

களைத்துப் போயிருந்தாலும் கண்வர் மீண்டும் உணவு தயாரித்தார். யசோதை கண்ணனை ஓர் அறைக்குள் வைத்துப் பூட்டிவிட்டாள். மீண்டும் சாளக்கிராமப் பெருமாளுக்கு உணவைச் சமர்ப்பித்தார் கண்வர். பக்திப் பரவசத்தில் மூழ்கிய அவர் கண் விழித்துப் பார்த்தார். “ஐயோ!” என்று கத்தினார். யசோதையும் நந்தகோபரும் ஓடி வந்து பார்த்தார்கள். மீண்டும் கண்ணபிரான் அங்கிருக்கும் பிரசாதத்தை உண்டு கொண்டிருந்தான். 

கடும் கோபம் கொண்ட யசோதை, “கண்ணா! இனியும் என்னால் பொறுமை காக்க முடியாது. உன்னை அடிக்க வேண்டாம் என்று விட்டால், இவ்வளவு தீம்புகள் செய்கிறாயே! எப்படி அறையை விட்டு வெளியே வந்தாய்? பதில் சொல்!” என்றாள்.“என்னைத் திட்டாதே அம்மா! அந்த தாத்தா தான் சில மந்திரங்களைச் சொல்லிச் சொல்லி என்னை வாவா என்று அழைக்கிறார். அதனால்தான் நான் வந்தேன்! அந்த தாத்தாவிடம் போய் சண்டை போடு!” என்றான் கண்ணன். 

தன் வாயிலிருந்த பாயசத்தைக் கண்வரின் முகத்தில் உமிழ்ந்தான். அடுத்த நொடியே கண்ணன் யார் என்பதைக் கண்வர் உணர்ந்தார். தான் சாளக்கிராம வடிவில் ஆராதிக்கும் திருமால் வேறல்ல, கண்ணன் வேறல்ல என்று புரிந்துகொண்டார். பேரானந்தத்தில் மூழ்கிய அவர் “அக்ரா ஹ்யாய நமஹ” என்று கண்ணனைத் துதி த்தார். ‘அக்ராஹ்யன்’ என்றால் சிந்தைக்கு எட்டாதவன் என்று பொருள்.கண்வர் பெரிய ரிஷியாக இருந்த போதும், அவராலும் கூடக் கண்ணனை இன்னார் என்று அறிந்துகொள்ள இயலவில்லை. கண்ணன் மனமுவந்து தானே உணர்த்திய பின்னர்தான் அவனை திருமால் என்று கண்வர் உணர்ந்தார். 

எனவே அவன் மனம் வைத்தாலன்றி அவனைச் சிந்தையால் அறியவே முடியாது. அதனால் தான் விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் அவனை ‘அக்ராஹ்ய:’ என்றழைக்கிறது. “அக்ராஹ்யாய நமஹ” என்ற 56-வது திரு நாமத்தைத் தினமும் சொல்லி வந்தால், எட்டாத பொருட்களும் நமக்கு எட்டும்படி எட்டெழுத்தின் நாயகனான எம்பெருமான் அருள்புரிவான்.

ஸ்ரீ கண்ணன் தேடியது

ஸ்ரீ கண்ணன் தேடியது வெண்ணையைப்போன்று தண்ணீரின் மேலேசவாரி செய்யும், ஆசையை வென்ற ஞானவான்களை தான்மனிதனும் ஆசையும் ஒன்றைவிட்டு ஒன்று பிரியாதது!மனிதன் தனது பிறப்பின் நிலையை கண்டுணர்ந்து தனது பிறப்பின்ரகசியத்தை அறிய முற்படும்போது தனது நான் யார்… நான் யார் என்றெழும்பும் 

மனக்கேள்வியை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு தன்நிலையில் உஷ்ணப்பட்டு பதமாகி ஒரு குருவைநாடி அவரது சிட்ஷையால், தான் மனமிருகி தன்னுள் ஆழ்ந்து தன்னை தீவிர பயிற்சியில் ஆட்படுத்தும் போது ஞானம் வெளிப்படும் ,ஞானம் வெளியானால் மனிதன் பூரணமான நிலை அடைகின்றான் – இப்போது ஆசை அவனை ஆட்கொள்வதில்லை –இவனை ஆட்டிவைத்த ஆசையை இவன் ஆட்டிவைக்கின்றான் – ஆசையின் மேல் சவாரி செய்கிறான்.

இங்கே பால்  என்பது, மனிதன் தண்ணீர் என்பது, ஆசைபதமாக காய்ச்சுதல் என்பது, தன்னுள்ளே எழும் நான் யார் எனும் கேள்விகள் பழைய தயிர் என்பது, ஒரு குருதயிர் என்பது, தான் மனமிருகுதல்மத்து என்பது, தீவிரமான பயிற்சிவெண்ணை என்பது, ஞானம்இப்போது புரிகின்றதாஸ்ரீ கண்ணன் தேடியது வெண்ணையைப் போன்று தண்ணீரின் மேலே சவாரி செய்யும், ஆசையை வென்ற ஞானவான்களை தான்…. ஆசையின் மேல் அமர்ந்து, அதனை அடக்கி அல்லது அதன் பாதையை மாற்றி, இறைவனை நோக்கிய பயணமாக்கும் கலையை கற்றுணர்ந்தவர்களைத்தான்

அந்த மாயக்கண்ணன் தேடியிருக்கின்றான் என்பதை நாம் உணர்ந்தபோது நம்  மனம் ஆகாயத்தில் மிதந்தது.       

நாம் பார்த்த அந்த கண்ண பரமாத்மாவின் ஞானம் என்பது மிக மேலான நிலை பற்றி சொல்வது.அந்த நிலையை நாம் காண்பதற்கு காலம் வெகு தூரம் இல்லை .

கடனின் தத்துவம்

 

இன்று கடன் வாங்குவது தப்பு என்று பலரும் சொல்லிக்கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். நானும் ஒருகாலத்தில் கடன் வாங்குவது தப்பு என்றே எண்ணினேன்! ஒரு கட்டத்தில் கடன் வாங்குவது என்பது மனதினை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான உத்தி என்பதையும் இந்தக்கோட்பாடு இல்லாவிட்டல் எல்லோரும் சோம்பேறிகள் ஆகி சமூக ஒழுங்கு கெட்டுவிடும் என்றும் புரிந்த்கொண்டேன். 

எமது சாத்திரங்கள் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் பித்ரு கடன், ரிஷி கடன், தேவ கடன் இருப்பதாகச் சொல்லுகிறது. இன்று பலரும் பித்ரு கடன் என்று பலவித சடங்குகளைச் செய்வதையும் பார்க்கிறோம். 

பித்ரு கடன் என்பது நான் எனது தாய் தந்தையிடமும், எனது முன்னோர்களிடமிருந்தும் இந்த உடல், வாழ்க்கையைப் பெற்றிருக்கிறேன்; அவர்களிடம் இருந்து பெற்ற இந்தக் கடனை நான் என்னை முன்னேற்றி, அவரகள் சந்தோஷமாக வாழ வழி செய்து அவர்களிடமிருந்து கடன் வாங்கிய உடலில் இருந்து வரும் எனது பிள்ளைகளை சரியாக வளர்ப்பேன் என்பதே அதன் அர்த்தம்!

அடுத்தது ரிஷி கடன்; ரிஷி என்றால் அறிவினைத் தரிசித்தவர்கள் என்று அர்த்தம்; இன்று எம்மிடம் இருக்கும் பௌதீக, ஆன்மீக அறிவுகள் எல்லாம் எமக்கு முன்னிருந்த ரிஷிகளின் கடின உழைப்பால் உருவாகியவை; ஆகவே நாம் அறிவைப் பெற்றால் அந்த அறிவு வளர்ந்து பெருக, நாம் பெற்ற அறிவை விட பெருமளவு அறிவினை உருவாக்கி விட்டு இந்த பூமியை விட்டுப் போக வேண்டும்; நல்ல ஆய்வுகள் செய்து அறிவினை வளர்க்க வேண்டும்; எவ்வளவு பேருக்கு முடியுமோ அவ்வளவு பேருக்கு அறிவினைத் தரவேண்டும்; அறிவு பெருக பாடுபாட்டால் ரிஷி கடன் தீரும். 

மூன்றாவது கடன் தேவ கடன்; இந்த பூமியில் நாம் வாழ அனைத்தையும் இறைவனே உருவாக்கி வைத்திருக்கிறான்; நாம் எதையும் உருவாக்க முடியாது; ஆகவே இந்த இயற்கை சக்திகளை மனித குலம் நன்றாக வாழ பயன்படுத்துவதுடன், தர்மத்திற்கமைய பாவிக்கும் ஒழுக்கம் தேவ கடன். 

இந்த மூன்று கடனையும் வாங்கிய பொறுப்பு எமக்கு இருந்தால் மனம் வாழ்க்கையை கடமையாகச் செய்யும் ! இந்தப் பண்பு உள்ளத்தில் இல்லையென்றால் குடும்பத்திற்கோ, அறிவிற்கோ, பூமியிற்கோ பலன் இல்லாத ஒரு ஜென்மமாக வாழ்க்கையை மனிதன் வாழத் தொடங்குவன், இப்படி வாழ ஆரம்பித்தால் மனித குலம் சிதைந்து போகும்! 

இதோபோல் தான் உழைப்பு அதிகம் உள்ள சலிக்காத ஒருவன் வங்கியில் கடனை வாங்கி குறுகிய காலத்தில் பல சாதனைகளைச் செய்யலாம்! உழைக்கத் தெரியாத சோம்பேறி கடன் வாங்கினால் வங்குரோத்து அடையலாம்! இலங்கை அரசாங்கத்தைப் போல!

கடன் பெறுவது தப்பல்ல! ஆனால் கடனின் தத்துவம் சரியாக அறிந்து உழைக்கக் கூடிய மனதுடன் கடன் பெறுபவன் அறிவையும், செல்வத்த்தையும், வளத்தையும் பெருக்க வல்லவன்! 

இன்று பலர் உதவி என்று செய்யும் போது செய்யும் போது பெறுபவர் மனதில் இவர் பெரிய பணக்காரர், இவரிடம் நிறையச் செல்வம் இருக்கிறது, நாம் வேண்டியளவு எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்ற எண்ணத்தினைத் தூண்டுகிறார்கள்! அதேபோல் உதவி பெறுபவர் மனதில் தான் வலிமை குறைந்தவர்; எனக்கு எப்போதும் எவராவது உதவிக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைத் தூண்டுகிறார்கள். இது தவறானது! ஒவ்வொருவரும் முன்னேற எம்மால் இயன்ற உதவிகளைச் செய்ய வேண்டும். இப்படிச் செய்யும் போது அவர்களிடமிருந்து நாம் மீண்டும் எதையும் பெறவேண்டும் என்ற எண்ணம் எம்மிடம் இருக்கக்கூடாது; ஆனால் பெறுபவர் பொறுப்புடன் பெற்ற உதவியைச் சரியாக பாவித்து தன்னை உயர்த்திக்கொண்டு பலருக்கும் அதைப்போன்ற உதவிகளைச் செய்யும் ஆற்றலுடையவர்களாக மாற வேண்டும். 

இந்த நோக்கத் தெளிவில்லாமல் நாம் சமூகப்பணி எவற்றையும் பகட்டிற்கு செய்யக்கூடாது. 

இதுவே கடனின் தத்துவம்.

நன்றிகள் திரு சக்தி சுமனன் ஐயா அவர்கள்