ராதாஷ்டமி

ராதிகா, ராதாராணி மற்றும் ராதிகாராணி என்றும் அழைக்கப்பட்டவர், பகவத புராணத்திலும், இந்து மதத்தின் வைஷ்ணவ பரம்பரையின் கீத கோவிந்தத்திலும் கிருஷ்ணரின் முதன்மையான பக்தை ஆவார்.[1] ராதா எப்போதும் கிருஷ்ணரின் பக்கத்தில் இருப்பதாகச் சித்தரிக்கப்படுவதுடன், இன்றைய கௌடிய வைஷ்ணவ மத சாஸ்திரத்தில் முதன்மைபடுத்தி சிறப்பிக்கப்படும், புராதனமான பெண் தெய்வம் அல்லது சக்தியாகக் கருதப்படுகிறார். பிரம்ம வைவர்த புராணம், கார்கா சம்ஹித்தா மற்றும் பிரைஹாட் கௌதமிய தந்திரம் போன்ற நூல்களைப் போல, இந்த நூலிலும் கிருஷ்ணர் உடனான ராதாவின் உறவுமுறை பற்றி விரிவாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. நிம்பர்க்கர் சம்பிரதாயத்தில் ராதா வணங்குவதற்கு உரிய முதன்மையான காட்சிப் பொருளாவார், நிம்பர்காவைப் போல, ராதா மற்றும் கிருஷ்ணர் இருவரும் ஒன்று சேர்ந்து இருந்தது முற்றிலும் உண்மையாகக் கருதப்படுவதாக, இந்தப் பரம்பரையை நிறுவியவர் அறிவித்தார்.[2]

பேச்சின் போது ராதாராணி அல்லது ராதிகா என்று ராதா அடிக்கடி அழைக்கப்படுவதுடன், அவர் பெயருக்கு முன்னால் மதிப்பளிக்கும் வார்த்தையான “ஸ்ரீமதி” என்று கடவுளைப் பின்பற்றுபவர்களால் குறிப்பிடப்படுகிறார். ராதா பெண் தெய்வம் லட்சுமியின் மிக முக்கிய அவதாரங்களில் ஒருவர் ஆவார்.

கோபியர் ராதா

ராதையை கிருஷ்ணருக்கு அறிமுகப்படுத்தல்: ராஜா ரவிவர்மாவின் ஓவியம்

மகாபாரதம் மற்றும் பாகவத புராணம், பிரம்ம வைவர்த்த புராணம் போன்றவற்றில் சொல்லப்பட்ட கதையில், கிருஷ்ணர், பிருந்தாவனம் கிராமத்தில் கோபியர்கள் என்று அழைக்கப்பட்ட இடையர் இன இளம் பெண்களின் தோழமையில், தன் அதிகப்படியான இளமைப் பருவத்தைச் செலவழித்தார். மகாபாரதம் பிருந்தாவனத்தில் கிருஷ்ணரின் முந்தைய வாழ்க்கையை சற்று விரிவாக விவரிக்கவில்லை, மாறாக அதற்குப் பிறகான குருச்சேத்திரப் போரில் அதிக கவனம் செலுத்தியது, ஆனால் பாகவத புராணத்தில் கிருஷ்ணரின் கடந்த காலக் குழந்தைப் பருவத்தைப் பற்றி மிகவும் தெளிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. பாகவத புராணத்தில், ராதாவின் பெயர் குறிப்பிடப்படவில்லை, ஆனால் அந்த நூலின் பத்தாவது அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் தான் இளைஞராக வளர்ந்து வரும் சமயத்தில், கோபியர்களுள் ஒருவருடன் விளையாடியதாக மறைமுகமாக அவர் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பாகவத புராணத்தின் கூற்றின்படி, கிருஷ்ணர் தனது 10 வது வயது, 7வது மாதத்தில், பிருந்தாவனத்தை விட்டு வெளியேறி மதுராவிற்குச் சென்றார்.[6] கிருஷ்ணன் பிருந்தாவனை விட்டு வெளியேறிய சமயத்தில், ராதாவும் பத்து வயதுடையவராகவோ அல்லது அதற்குக் குறைவாகவோ இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இதன் பின்னர் வெளிவந்த கீத கோவிந்தம் என்ற நூலில் ராதாவைப் பற்றி சற்று விளக்கமாகத் தரப்பட்டுள்ள விவரங்களை நாம் தெரிந்துகொள்ள முடியும்.

வைஷ்ணவத்தில்

கிருஷ்ணருடன் ராதா இருப்பதைப் போன்ற ராஜா ரவி வர்மாவின் ஓவியங்கள்

ராதையுடன் சதுரங்கம் விளையாடும் கிருட்டிணன்

வைஷ்ணவ சமயம் அல்லது இந்து மத பக்திப் பாரம்பரியத்தில் கிருஷ்ணர் மையப்படுத்தப்படுகிறார், ராதா, கிருஷ்ணனின் பெண் நண்பர் மற்றும் ஆலோசகர் ஆவார். இந்தப் பாரம்பரியங்களின் சில ஆதரவாளர்களுக்காக, கிருஷ்ணரைப் போன்றோ அல்லது அவரை விட அதிகமாகவோ ராதா முக்கியத்துவம் பெறுகிறார். கிருஷ்ணரின் புராதன சக்தியாக ராதா இருக்கலாம் என்று கருதப்படுவதுடன், நிம்பர்கர் சம்பிரதாயம் மற்றும் அதைப் பின் தொடர்ந்து வரும் கௌடிய வைஷ்ணவப் பாரம்பரியத்தின் அங்கமான சைதன்ய மஹாபிரபு ஆகிய இரண்டிலும் ராதா மிகப் பெரிய பெண் தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறார். மற்ற கோபியர்கள் அனைவரும் வழக்கமாக ராதாவின் பணிப் பெண்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். அதோடு ராதா, கிருஷ்ணரின் விருப்பத்தில் முக்கியமான இடத்தைக் கொண்டுள்ளார்.

கிருஷ்ணருடனான அவர் உறவு முறையின் இரண்டு வகைகள்: ஸ்வாக்ய-ரஸா (திருமணமான உறவுமுறை) மற்றும் பராகியா-ரஸா (முடிவற்ற மனப்பூர்வமான “அன்பைக்” குறிப்பிடும் உறவுமுறை).

நிம்பர்க்கர் சம்பிரதாயத்தில், கிருஷ்ணருடனான ராதாவின் உறவுமுறை ஸ்வாக்கிய-ரஸா என்று சிறப்பிக்கப்படுவதுடன், பிரம்ம வைவர்த பூரணம் மற்றும் கர்கா சம்ஹித்தா போன்ற நூல்கள் அடிப்படையில் ராதா மற்றும் கிருஷ்ணர் ஆகியோரின் திருமணத்தை விவரிக்கிறது. கௌடிய பாரம்பரியம் காதலின் உயர்ந்த நிலையை பராகியா-ரஸா வில் மையப்படுத்துகிறது, அத்துடன் ராதாவும், கிருஷ்ணனும் பிரிந்திருந்தாலும் நினைவுகளைப் பரிமாறிக் கொள்கின்றனர். இவ்வுலகைச் சார்ந்த பாலுணர்வைப் போலன்றி, அடிப்படையில் உயர்ந்த, கடவுளைப் பற்றிய இயல்பான காதலைப் போல, கிருஷ்ணனை எண்ணிய கோபியர்களின் காதல் மறைபொருளின் மூலம் விவரிக்கப்படுகிறது.

இயற்கையில் கிருஷ்ணருடனான ராதாவின் உறவுமுறை பற்றிய உயர்ந்த இரகசியத்தை ஏன் மற்ற புராண நூல்களில் ராதாவைப் பற்றிய கதையில் விரிவாகக் குறிப்பிடவில்லை என்று கௌடிய மற்றும் நிம்பர்க வைஷ்ணவப் பள்ளிகளின் சார்பாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.[7]

பிறப்பு

கடவுள் கிருஷ்ணரின் காதலியான ராதா ஒரு கூர்ஜரியாவார் (இடையர் குலப்பெண்)[8], அத்துடன் இந்தியாவின் இன்றைய புது டெல்லிக்கு அருகாமையிலுள்ள பிருந்தாவனத்தில் இருந்து 8 கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில் உள்ள பார்சனா அல்லது ராவல் ஆகிய இரண்டு கிரமங்களில் ஒன்றில் பிறந்தார்.[9] அவர் பாரம்பரியத்தில் பல்வேறு விவரணைகள் உள்ளன. விர்சபானு என்பவர் இடையர்களின் தலைவராக இருந்தார் என்பதுடன், ராதாவின் தந்தையும் ஆவார். விர்சபானு கடவுள் நாராயணனின் அவதாரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தார், அதே சமயம் அவர் தாய் கலாவதி பெண் தெய்வம் லட்சுமியின் அவதாரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தார்.

கிருஷ்ணர் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்ததாகச் சொல்லப்படும் பிருந்தாவனில் ராதாவின் இறைவழிபாடு சிறப்புமிக்கது. அங்கு அவரின் முக்கியத்துவம் கிருஷ்ணரின் முக்கியத்துவத்தை விஞ்சக்கூடியதாக இருக்கிறது. கௌடிய வைஷ்ணவத்தில் கிருஷ்ணரிடத்தில் ராதாவின் அன்பு மிகவும் உயர்ந்ததாக முதன்மைபடுத்தப்படுகிறது, ஏனெனில் அது முடிவற்றதுடன், நிபந்தனையற்ற தன்மையைக் கொண்டது. ஆகவே ராதா, கிருஷ்ணருக்கு ‘அவரின் இதயம் மற்றும் ஆன்மா’, மற்றும் அவரின் ‘ஹிலாந்தி-சக்தி’ (மன வலிமைத் தோழமை) ஆகிய அளவுகளில் மிக முக்கியமான நண்பராக இருக்கிறார்.

பிரிஹட்-கௌதமிய தந்திரத்தில், ராதாராணி பின்வருமாறு வரையறுக்கப்படுகிறார்: “இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பெண் தெய்வம் ஸ்ரீமதி ராதாராணி, கடவுள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நேரடியான சரிநேர் படிவமாவார். அவர் எல்லா நற்பேறுடைய பெண்தெய்வத்தின் மையத் தோற்றம் ஆவார். அவர் கடவுள் தன்மையுடைய அனைத்து-கவர்ச்சிமிக்க ஆளுமையை ஈர்ப்பதற்கான முழுமையான வசீகரத்தை சொந்தமாய்க் கொண்டுள்ளார். அவர் புராதனமான கடவுளின் உள்ளார்ந்த ஆற்றலைக் கொண்டிருக்கிறார்.”

நிம்பர்க்கர்

நிம்பர்க்கர் என்பவர் ராதாவைப் பற்றிய கொள்கைகளை எங்கும் பரவச் செய்த முதல் வைஷ்ணவ ஆச்சார்யர் ஆவார்.[10][11]

சைதன்ய மகாபிரபு

ராதா மற்றும் கிருஷ்ணர் ஆகிய இருவரின் அவதாரங்கள் ஒரே வடிவத்திலானவை (நவீன கால இஸ்கான் இயக்கம்) என, வங்காளத் துறவியான சைதன்ய மஹாபிரபு (1486 – 1534) முற்றிலும் நம்புகிறார். சைதன்யர் தன் வாழ்க்கை முழுவதும், வைஷ்ணவப் பாரம்பரியத்தின் பக்தராகவே வாழ்ந்தார், மேலும் அவர் எந்த அவதாரத்தின் வடிவத்தையும் வெளிப்படையாகக் கோரவில்லை, ஆனால் அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றில் தனக்கு நெருங்கிய சம்பந்தமுள்ள தெய்வீக வடிவத்தை அவர் வெளிப்படுத்தியதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.[12]

சூரிய பகவானின் வரலாறு


சூரியனின் பிறப்பு குறித்து இரு வேறு கதைகளைப் புராணம் சொல்கிறது. 
மகாவிஷ்ணு தமது உந்தி கமலத்தில் இருந்து பிரம்மாவை படைத்தார். திருமாலின் ஆணை ப்படி பிரம்மா பல உலகங்களைப் படைத்தார். அவை அனைத்தும் இருள் மயமாக இருந்தது. அந்த இருளைப் போக்க ஓம் என்ற பேரொலியை உண்டாக்கினார் விஷ்ணு.
அந்தஒலியில் இருந்து பிரகாசமான ஒளியுடன் சூரியன் தோன்றினார் என்பது ஒரு கதை. மார்க்கண்டேய புராணத்தில் இந்த கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது. 
சூரியன் பற்றிமற்றொரு வரலாறு வருமாறு ..
பிரம்மா தன் படைப்புத் தொழிலை விரிவுப்படுத்த சப்தரிஷிகளை உண்டாக்கினார் அவர்க ளில் மரீசி என்பவரும் ஒருவர். அவருக்கு காசியபர் என்னும் மகன் பிறந்தார். அவருக்கு 13 மனைவிகள். அவர்களில் மூத்த மனைவி. யான அதிதி பெற்ற மகனே சூரியதேவன் என்பது மற்றொரு கதை. சூரிய புராணத்தில் இந்தக் கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது.
உலகை பாதுகாக்கும் பொருட்டு நவக்கிரக குழு அமைக்கப்பட்டு, சூரியனுக்குத் தலைமை பதவி தரப்பட்டது. ஏழு குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட ஒரு சக்கரமுள்ள ரதத்தில் சூரியன் மேருமலை யைச் சுற்றி வலம் வருகின்றார். அவருக்குச் சாரதி அருணன் ஆவான்.
சூரியனுக்கு சமுங்கை, பிரபை, ரைவத இளவ ரசி, சாயாதேவி ஆகிய நான்கு மனைவிகள் உள்ளனர். அவர்களுள், சுவர்கலா தேவிக்கு இரண்டு மகன்களும், ஒரு மகளும் பிறந்தனர். மகன்களுக்கு வைவஸ்தமனு, யம தர்மராசன் என்றும், மகளுக்கு யமுனை என்றும் பெயர் சூட்டினர்.
சூரியனுடன் சுவர்க்கலா தேவி இல்லறம் இனிது நடத்தினாலும் அவளுக்கு சூரியனுடன் தொடர்ந்து இல்லறம் நடத்த போதிய சக்தி இல்லை. அவளுக்கு சக்தி குறைந்து கொண் டே வந்தது. இதனால் அவள் தவம் செய்ய யோக கானகம் புறப்பட்டாள்.
சுவர்க்கலா தேவி தவம் செய்ய புறப்படுமுன்; தன்னிடம் இருந்த சிவசக்தியினால், தான் இல்லாத நேரத்தில் சூரியனுக்கு ஏற்படும் மோகத்தை தணிக்க, தன் நிழலையே தன்னை போன்ற ஒரு பெண்ணாக மாற்றி, அதற்கு “சாயாதேவி” என்று பெயர் சூட்டினாள்.
தான் இழந்த சக்தியை பெற தவம் மேற்கொ ள்ள தயாரான அவள், சாயாதேவியிடம், “நீ என்னை போன்றே சூரியனுக்கு மனைவியாக இருந்து என் மூன்று குழந்தைகளையும் கண் போல் வளர்க்க வேண்டும்“ என்று கூறினாள்.
அவளது வேண்டுகோளை ஏற்ற சாயாதேவி, “சூரியனுக்கு மனைவியாக தங்கள் சொற்ப  டியே நடக்கின்றேன். ஆனால் சூரிய பகவானு க்கு உண்மை தெரிய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால் நான் உண்மையை உரைப்பதை தவிர வேறு வழியில்லை” என்று கூறினாள். அதற்கு சுவர்க்கலா தேவி உடன்பட்டாள்.
தொடர்ந்து, அவள் தன்னை யார் என்று அறியாத வண்ணம் குதிரை வடிவம் கொண்டு தவம் செய்ய தொடங்கினாள். அதேநேரத்தில் சாயா தேவி, சுவர்க்கலா தேவி போன்று சூரியனுடன் இல்லறம் நடத்த தொடங்கினாள்.
அப்போது சூரியனுக்கு சாயாதேவி முலமாக மூன்று குழந்தைகள் பிறந்தனர். இவர்கள் கிருதத்வாசி, கிருதவர்மா ஆகிய இரண்டு மகன்களும், தபதி என்ற மகளும் ஆவார்கள். இதில் கிருதவர்மா என்ற பெயருடைய ஆண்மகன் பின்னாளில் சனீஸ்வரபகவானாக மாறினார். அவரது சகோதரி தபதி, நதியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாள்.
சூரியன் மும்மூர்த்திகளின் அம்சமாக விளங்கு கிறார். பிருகுமுனிவர், வால்மீகி, அகத்தியர், வசிஷ்டர், கர்ணன், சுக்ரீவன் ஆகியோர் சூரிய தேவனின் அருளால் பிறந்தவர்கள் என்று ராமாயணமும், மகாபாரதமும் கூறுகின்றன.

நன்றி. ஓம் நமசிவாய

பெண் டாக்டருக்கு கிடைத்த பூசணிக்காய் பரிசு

புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருக்கோகர்ணத்தில் ஜூலை 30 1996ல் பிறந்தார். தந்தை நாராயணசாமி  தாய் சந்திராம்மாள். நான்கு வயதில் திண்ணைப் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டார்.  நன்றாகப் படித்ததால் உயர் நிலையில் படிப்பைத் தொடர்ந்தார். அவருடன் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வை 100 பேர் எழுதினார். இதில் பத்து பேரே தேர்ச்சி பெற்றனர். அதில் முதன்மை மதிப்பெண் பெற்றார் முத்துலட்சுமி.

சென்னை மருத்துவ கல்லூரியில் 20 வயதில் சேர்ந்தார். மருத்துவப்படிப்பை 1912ல் முடித்தார். அறுவை சிகிச்சை மருத்துவ தேர்வில் மூழ்மையான மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தார்.  மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் இந்திய பெண் என்ற பெருமையை பெற்றார். அவரது ஆற்றலை அறிந்த அரசு பெண்கள் சிகிச்சையில் சிறப்பு பயிர்சி பெற ஐரோப்பிய நாடான இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பியது. அங்கு 11 மாதம் பயிற்சி பெற்றார். பின் இந்தியா திரும்பி மருத்துவ சேவைகள் செய்தார்.

சென்னை மாகாண சட்டசபைக்குத் தேர்தெடுக்கப்பட்டார்  சட்டசபைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் தமிழக பெண் என்ற பெருமையும் பெற்றார். சட்ட சபையில் துணைத் தலைவரானார். இந்தப் பதவி வகித்த ஐந்து ஆண்டுகளில் புரட்சிகரமான சட்டங்களாய் நிறைவேற்றினார். அவற்றில் தேவதாசி முறை ஒழிப்பு இருதார தடைச் சட்டம் பால்ய விவாக தடை சட்டம் போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கவை.

ஆதவற்ற குழந்தைகளை வளர்த்து நல்ல எதிர்காலத்தை உருவாக்க நினைத்தார். இதற்காக சென்னை அடையாறில் அவ்வை இல்லத்தை உருவாக்கினார். இதை நிர்வகிக்க ஏராளமான பௌர்ள் உதவி தேவைப்பட்டது.  கருணை உள்ளம் கொண்ட சிலர் வேண்டிய உதவிகளை செய்தனர். ஒரு முறை அவ்வை இல்ல செலவுக்கு நிதி கேட்டு ஒரு பணக்காரார் வீட்டுக்கு சென்றார் முத்துலட்சுமி. அந்த வீட்டு வாசலில் ஒரு பூசணிக்காய் இருந்தது.  நிதி கேட்டு வந்தது கண்டு எரிச்சல் அடைந்த பணக்காரர் என்னிடம் பணம் இல்லை  வேண்டுமென்றால் இந்தப் பூசணிக்காயை கொண்டு போங்க…………என அலட்சியமாக உருட்டிவிட்டார்.  முத்து லட்சுமி வருந்தவில்லை.  புன்சிரிப்புடன் அந்தப் பூசணிக்காயை எடுத்து தலையில் வைத்தபடி ரொம்ப சந்தோஷம் இதையாவது கொடுத்தீங்களே  எங்கள் இல்ல குழந்தைகளுக்கு சாம்பார் வைக்க உதவும். அவங்க வயிறும் நிரம்புவதால் உங்களுக்கு புண்ணியம் கிடைக்கும்…. என்றார்.

இது போல் தளராத மனமும் சேர்வற்ற உழைப்பும் ஒருங்கே பெற்றவர்.  முத்துலட்சுமியின் தங்கை புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டார். தகுந்த சிகிச்சை கிடைக்காததால் இளம் வயதிலேயே இறந்தார்  இந்த கதி மற்றவர்களுக்கு ஏற்படக்கூடாது என்ற நோக்கில் சென்னை அடையாறில் புற்று நோய் மருத்துவமனையை 1952ல் துவங்கினார். இன்ரு புற்று நோயாளிகளுக்கு மாபெரும் புகலிடமாக அது விளங்குகிறது.  அவரது சேவைகளை பாராட்டி பத்மபூஷன் விருது கொடுத்து கவுரவித்துள்ளது மத்திய அரசு.  பல சாதனைகளை நிகழ்த்திய முத்துலட்சுமி ஜூலை 22 1968ல் 82ம் வயதில் மறைந்தார்.  உலகில் அவர் புகழ் என்றும் நிலைத்துள்ளது.

தகவல் நன்றி   சிறுவர் மலர். 

காயத்ரி மந்திரம் உருவான புராண வரலாறு

முன்பு ஒருமுறை சத்ரியரான கெளசிக மன்னனுடைய நாட்டில் கடும் பஞ்சம் நிலவியது. இதனை போக்க மகரிஷி வசிஷ்டரிடம் இருக்கும் காமதேனு பசுவின் பெண் வயிற்று பிள்ளையான நந்தினி என்ற பசுவை தன் நாட்டின் பஞ்சம் போக்க வேண்டி இரவல் கேட்கிறார். வசிஷ்டர் இவரது கோரிக்கையை நிராகரிக்கிறார். கோபமுற்ற கெளசிகன் அவர் மேல் போர் தொடுத்து தோல்வி அடைகிறார்.தோல்வியுற்ற கௌசிக மன்னனிடம் வசிஷ்டர் பிரம்ம ரிஷிகளுக்கு மட்டுமே காமதேனு, மந்திரி என்ற பசுக்கள் கட்டுப்படும் எனவே நீர் பிரம்மரிஷியானால் நந்தினி பசுவை தருகிறேன் என்கிறார்.

மேலும் தவம் இயற்றினாலும் சத்ரியனால் எளிதில் பிரம்மரிஷி பட்டம் வாங்க  முடியாது என்று உரைக்க, கௌசிகனும் அந்த பிரம்மரிஷி பட்டத்தை வாங்கி காட்டுவதாக சவால் விடுத்து ஒரு கள்ளி செடியின் முனையில்  மேல் நின்று கடும் தவம் புரிகிறார். இதை கண்ட அன்னை சக்தி கௌசிகன் முன் தோன்றி தன கோவிலில் உள்ள விளக்கில் பஞ்சமுகமாக  திரி போட்டு தீபம் ஏற்றினால் உன் தவம் சித்தியாகும் என்று அறிவித்து மறைகிறாள்.சக்தியின் வாக்கை ஏற்று நான்கு வேதங்களின் பிறந்தநாள் (அன்று பௌர்ணமி) அன்று அவளது ஆலயம் சென்று பஞ்சமுகமாக திரிவைத்து விளக்கேற்ற முனைகிறார் ஆனால் எவ்வளவு முயன்றும் அந்த திரிகள் எரியவில்லை. உடனே அந்த விளக்கில் தன் தலை, இரண்டு கை  மற்றும் கால்கள் இவை ஐந்தையும் வைத்து அந்த விளக்கை ஒரு மந்திரம் ஓதி எரிய வைக்கிறார். தனது உடலையே திரியாக்கி ஒரு நாள் முழுவதும் தனது நாட்டு மக்களுக்காக போராடுவதை கண்ட சக்தி அவரை விசுவாமித்திரர் என்று அழைத்து பிரம்மரிஷி பட்டத்தையும்  வழங்குகிறார்.

 காயத்ரி:

தனது உடலை திரியாக்கி ஜோதியை மையமாக வைத்து தன் தவத்தின் போது கௌசிக மன்னன் தான் அறிந்த நன்கு வேதத்தின் சாரமாக ஒரு மந்திரம் இயற்றி உச்சாண்டம் செய்ததால் அதுவும் மந்திரத்திற்காக தன் உடலையே (காயத்தை)  திரியாக்கி உச்சாண்டம் செய்து வரம் பெற்றதால் அந்த மந்திரம் காயத்ரி மந்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மேலும் கௌசிகன் கூறிய இம்மந்திரம் நான்கு வேதங்களின்  சாரம் என்பதால் இனி வேதியர்கள் ஜோதி சொரூபமாக என்னை நினைத்து உலக நன்மைக்கு பிராத்தனை செய்யலாம் என அருளியதால்  அன்று முதல் இன்று வரை நாம் உச்சாண்டம் செய்து பலன் பெறுகிறோம்.காயத்ரி மந்திரத்திற்கு கட்டுப்பட்டு மனம் இறங்கிய சக்தியை அந்த மந்திரத்தை கொண்டே காயத்ரி தேவி என்று அழைக்கிறோம். சிரவண  மாத பௌர்ணமிக்கு மறுநாள் அவர் வரமும் பட்டமும் பெற்றதால் நாமும் அதே நாளில் கதாத்ரி மந்திரத்தை உச்சாண்டம் செய்து  வணங்குகிறோம்.  அந்நாளில் இம்மந்திரத்தை உச்சரித்து பூஜிக்க பூர்வஜென்ம பாவங்கள் தொலைந்து போகும்.

“ஓம் பூர்: புவ: ஸுவ:

தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்

பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி

தியோ: யோந: ப்ரசோதயாத்”

பூர், புவ, ஸுவ எனும் மூன்று லோகங்களையும் படைத்த ஒளி பொருந்திய, வணக்கத்திற்குரிய சக்தியை  தியானிக்கிறோம். மேலான உண்மையை உணர அந்தப் பரம்பொருள் எங்களது அறிவை மேம்படுத்தட்டும் என்ற பொருளைக் கொண்டது இந்த மந்திரம். இதை ஜெபிப்பவர்கள் அதிகமான பிராணசக்தியைப் பெற்று ஆயுள் விருத்தி அடைவர் என்கிறது வேதம். இதைச் சொல்வது மட்டுமல்ல, கேட்பதும் அநேக பலன்களைத் தரும் என்கிறார்கள்.

நன்றி. ஓம் நமசிவாய

இளவரசி டயானா

ஐரோப்பிய நாடான இங்கிலாந்து இளவரசி டயானாவுக்கு உலகில் தனித்துவமான இடம் உண்டு.  சரித்திரம் படைத்த கதாநாயகி அவர்.  அவரது இயற்பெயர் பிரான்சஸ் ஸ்பென்சர்  இங்கிலாந்து லண்டன் நோர்போக் பார்க் ஹவுஸில் ஜூலை 1 1961ல் பிறந்தார். தந்தை எட்வர்ட் ஜான் ஸ்பென்சர்.   தாய் பிரான்சஸ் ரூத் ப்ரூக் ரோஷே.

இசை மீது மிகுந்த ஆரவம் கொண்டிருந்தார். சிறந்த பியானோ கலைஞராக திகழ்ந்தார்.  ஐரோப்பிய நாடான சுவிட்சர்லாந்தில் இன்ஸ்டிடுட் அல்பின் விடெமானட் என்ற கல்லூரியில் மேற்படிப்பை முடித்தார். லண்டன் கிண்டர் கார்டன் பள்ளியில் குழந்தை பராமரிப்பாளராகவும் சமையல்காரராகவும் பணி புரிந்தார்.  இங்கிலாந்து மகாராணி இரண்டாம் எலிசபெத்திற்கு சொந்தமான பார்க் ஹவுஸில் மகாராணியின் செயலரைத்தான் டயானாவின் அக்கா ஜேன் திருமணம் செய்திருந்தார்.  இளவரசர் சார்லசுடன் அதிகாரபூர்வ திருமண நிச்சயதார்த்தம் பிப்ரவரி 24 1981ல் நடந்தது.  நிச்சயதார்த்த மோதிரத்தின் மதிப்பு 30 ஆயிரம் பவுண்ட்  இன்றைய இந்திய மதிப்பில் 31 லட்சம் ரூபாய்.  அதில் நீலக்கல் சூழ 14 வைரங்கள் பொறிக்கப்பட்டு இருந்தன.  அந்த நாள் முதல் பொது வாழ்வில் முக்கிய புள்ளியாக கருதப்பட்டார் டயானா.

திருமணம் லண்டன் புனித பால் கதீட்ரல் தேவாலயத்தில் ஜூலை 29 1981ல் நடந்தது. இதன் மூலம் நடுத்தர குடும்பத்தை சேர்ந்த டயானா இங்கிலாந்து இளவரசி ஆனார்.  இத்திருமணத்தை 74 நாடுகளில் தொலைக்காட்சி ஒளிப்பரப்பு மூலம் மக்கள் பார்த்தனர்.  திருமணத்தின் போது 25 அடி நீளத்தில் 10 லட்சம் மதிப்பில் உடை அணிந்திருந்தார் டயானா. இந்த உடையில் ஆலயத்தின் முகப்பில் இருந்து உள்ளே செல்ல 3.5 நிமிடங்கள் ஆனது.  மன்னர் குடும்ப கடமைகளில் தீவிர ஈடுபாடு காட்டினார் டயானா. பள்ளி மருத்துவமனைகளுக்கு என அடிக்கடி விஜயம் மேற்கொண்டார். அது நற்பெயரை பெற்றுத் தந்தது

தனக்கு சொந்தமான 79 விலையுயர்ந்த உடைகளை ஏலத்தில் விற்று கிடைத்த பெருந்தொகையை சேவைகளுக்கு செலவிட்டார். வாழ் நாள் முழுவதும் அன்னை தெரசாவுடன் நெருங்கிய நட்பை பேணினார்.  ஐரோப்பிய நாடான பிரான்ஸ் தலை நகர் பாரீஸில் ஏற்பட்ட சாலைவிபத்தில் ஆகஸ்ட் 31 1997 ல் மரணத்தை தழுவினார். அப்போது அவரது வயது 36  இறுதி ஊர்வலத்தில் 10 லட்சம் பேர் கலந்து கொண்டனர்.  வாழ் நாளில் டயானா அதிகம் பயன்படுத்திய வார்த்தைகள்  எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் கருணை அன்பு செலுத்துங்கள்  உங்களுக்கும் அதேபோல அன்பும் கருணையும் தேடி வரும் என்பதாகும்

தகவல் நன்றி  சிறுவர் மலர்.

இளமை பள்ளத்தாக்கு

*

உலகிலேயே அதிக ஆண்டுகள் உயிர் வாழ்வதும்  ,   ஆரோக்கியமாக    இருப்பதும் இவர்கள் தான்.*

வடக்கு பாகிஸ்தானில் உள்ள கரகோரம் மலைப்பிரதேசத்தில் வாழும் குன்ஸா இன மக்கள், அதிக ஆண்டுகள் உயிர்வாழ்வதுடன், வெகு நாட்களுக்கு இளமையுடனும் இருக்கிறார்கள். இவர்களது ஆயுட்காலம் 150 ஆண்டுகளாம். இதில் 70 வயது பெண்கள் இங்கு சாதாரணமாக கர்ப்பம் தரிக்கிறார்கள்; சுகப் பிரசவத்தில் குழந்தைகளையும் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். இதனால் பாகிஸ்தான் மட்டுமின்றி, உலகநாடுகளில் இருந்தும் குன்ஸா இன பெண்களுக்கு திருமண அழைப்புகள் குவிந்து வருகின்றன. அவர்களை பற்றிய ஆச்சரிய தகவல்களை பார்க்கலாம்…

பாகிஸ்தானில் உள்ள புருஸீ குன்ஞ்சவாலி பள்ளத்தாக்கு, ‘இளமை பள்ளத்தாக்கு’ எனப் புகழப்படுகிறது. அங்கு வாழும் குன்ஸா இன மக்கள், அலெக்சாண்டரின் வழித்தோன்றல்களாக கருதப்படுகிறார் கள்.*உலகிலேயே அதிக ஆண்டுகள் உயிர் வாழ்வதும், ஆரோக்கியமாக இருப்பதும் இவர்கள் தான்*.இந்த இனத்தில் ஒருவருக்கு கூட புற்றுநோய் வந்தது கிடையாது. சைவ உணவுகளை மட்டுமே சாப்பிடும் குன்ஸா இன மக்கள், பெரும்பாலான உணவுகளை பச்சையாகவே சாப்பிடுகிறார்கள். காய்கறிகள், பழங்கள், தானியங்கள், பால், முட்டை, வால்நட் போன்றவை தான் இவர்களது ஆஸ்தான உணவுகள்.ஜீரோ டிகிரிக்கும் குறைவான வெப்பநிலை பள்ளத்தாக்கு பகுதியில் நிலவினாலும், குன்ஸா இன மக்கள் குளிர்ந்த நீரில் தான் குளிப்பார்களாம். இந்தப் பழக்கம் அவர்களை ஆரோக்கியமானவர்களாக மாற்றுகிறதாம். மேலும் இப்பகுதி மக்களின் பிரதான உணவான வால்நட்டில் வைட்டமின் ‘பி–17’ அதிகமாக இருப்பதால் புற்றுநோயில் இருந்து தப்பித்துக் கொள்கின்றனர். உணவு பழக்கமின்றி, உடற்பயிற்சிகளும் இவர்களை இளமையாக்குகிறது. ஆம்! குறைந்தது 15 முதல் 20 கிலோமீட்டர் தூரத்தை நடந்தே கடக்கிறார்கள். அத்துடன் ஒரு வருடத்தில் குறைந்தது 2–3 மாதங்களுக்கு உணவை புறக்கணித்து, பழச்சாறுகளை மட்டுமே எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

#உங்களின் வாழ்த்துக்களை இவர்களுக்கு பதிவு  செய்யுங்கள் நட்பூக்களே

கெளதலா, ஸ்ரீ ரங்கண்ணா

கெளதலாவில் வசித்து வந்த லஷ்மம்மா என்பவருக்கு 1687ம் வருடம், தெய்வ அம்சம் பொருந்திய மகன் பிறந்தான்.அவனுக்கு ரங்கா எனப் பெயரிட்டனர்.அவன் மற்ற சிறுவர்களைப் போலன்றி,எப்பொழுதும் இறைச் சிந்தனையிலும்,தனிமையிலும் இருந்தான். அவனை ஒத்த சிறுவர்களுடன் விளையாடாமல்,கடவுளை சதா நேரமும் சிந்தித்து, திடீர்என அழுவதும் சிரிப்பதுமாக இருந்தான். அனைவரும் அவனுக்கு பைத்தியம் என்று பட்டம் கட்டினர்.

ஓர் நாள் காலை, ரங்கன் வீட்டில் யாரிடமும் சொல்லாமல் கெளதாலாவிலிருந்து 6 கிமீ தூரமுள்ள தோவி எனும் கிராமத்தை நோக்கிச் சென்றான். அவ்வாறு செல்கையில், ஓர் குழியில் வீழ்ந்து மயங்கினான். பகவான் அவன் முன் தோன்ற, ரங்கன் அவரை நோக்கி நீயா இச்செயலை செய்தது என வினவினார். பகவான் அவனை நோக்கி, உனக்கு ஞானம் அளிக்கவே வந்தேன் எனக் கூற, ரங்கனின் உள்ளத்தில் ஓர் மாற்றம் ஏற்ப்பட்டது. பகவானும், ரங்கனுக்கு திருப்பதி வேங்கடவன் ௹பத்தில் காட்சி அளித்து, அவன் தலையில் தன் கரங்களால் ஆசீர்வதித்து, அவனது நாவில் பீஷாட்சர மந்திரத்தை எழுதி , அங்கிருந்து மறைந்தார். மாலை நேரம் நெருங்கியது. கடவுள் அருளால் ரங்கனுக்கு பசி, தாகம் எதுவும் இல்லை.அவனுக்கு உலக பந்தல்களிலிருந்து விடுபடும் நேரம் வந்துவிட்டது. 

ஒரு முறை, ரங்கன் தனது தாயாருடனும்,பக்தர்களுடனும் திருப்பதிக்கு, 15 நாட்கள்  ஆடிப்பாடி, பஜனை செய்து, நடந்து சென்று திருப்பதியை அடைந்தனர். சற்று நேரத்தில்,பகவான் ரங்கன் முன் தோன்றி ” என்ன நீ இங்கிருக்கிறாய்? உன் நெருங்கிய சொந்தத்தில் ஒருவரது மகன்இறந்து விட்டான்” எனக் கூற, ரங்கன் இறைவனை வேண்ட, அடுத்த நொடியில், கெளதலாவில் அவனுடைய உறவினர் வீட்டில் இருந்தான். அவனைக் கண்ட அனைவரும், அதிர்ச்சியும் ஆச்சர்யமும் ஒரு சேர, உன் தாயார் எங்கே? என வினவ, ரங்கனோ, தன் தாயார் திருப்பதியில் இருப்பதாகக் கூறினார். இதன் பிறகு, அவ்வூர் மக்கள், ரங்கனை,மரியாதையுடன் ரங்கண்ணா என்று அழைத்தனர். மக்கள் தங்களது துயரம் போக்க ரங்கண்ணாவை நாடுவது வழக்கமாயிற்று. அவரும், கடவுள் அருளால் அவர்களது துயரைப் போக்கினார். 

வெகு நாட்கள் கழித்து ஊர் திரும்பிய ரங்கண்ணாவின் தாயாரிடம்,ஊர் மக்கள் நடந்ததைக் கூறினார்கள். அதைக் கேட்டதாயார், ரங்கன்னாவிடம், ” நீ எங்கிருந்தாய்?” எனக் கேட்க, ரங்கண்ணா ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசன் அருளால், நான் இரண்டு இடத்திலும் இருந்தேன் என உரைத்தார்.கெளதலாவிலிருந்து 4 மைல் தூரத்தில் சிருட்டப்பள்ளி எனும் ஊர் இருந்தது. அவ்வூர் மக்கள் மழையின்றி, கடும் பஞ்சத்திற்கு ஆளாயினர். அவர்கள்ரங்கண்ணாவின் அருமை அறிந்து, அவரிடம் தஞ்சமடைந்தனர். அவர்களுடன் ரங்கண்ணா அக்கிராமத்திற்குச் சென்று,இறைவனைப் ப்ராத்தித்தார். திடீரென்று, அனைவரது வீட்டுக் கிணறுகளில் ஊற்றுப் பெருக்கடுத்து நீர் நிரம்பியது. நீர் நிலைகளும் தளும்பியது. அவ்வூர் மக்கள் மகிழ்ச்சியால் ஆனந்தக் கூத்தாடினர்.

ரங்கண்ணாவின் வேண்டுகோளுக்குஇணங்கி, அவ்வூர் மக்கள் அன்ன தானத்திற்காக ஓர் சத்திரம் அமைத்தனர். அருகிலிருந்த ஓர் பாழடைந்த கிணற்றை தூர் வாரி சீரமைத்தனர். கிணற்றின் அடியில் சாளக்கிராமத்தை வைத்துரங்கண்ணா பூஜை செய்ய, கங்கை நீர்,

இனிய சுவையுடன் பீறிட்டெழுந்தது.இந்த சந்தர்ப்பத்தில் ரங்கண்ணாவின்தாயாரும் உடன் இருந்தார். அக்கிணறு, இன்றும் “ரெங்கண்ணன பாவி ” என்று அழைக்கப்படுகியுது.அவரது தாயார், ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசனின் ப்ரம்மோற்ஶவத்தைப் பார்க்க விருப்பம் தெரிவித்தார். ரங்கண்ணா, திருப்பதி வேங்கடவனை வேண்ட, இருந்த இடத்தில் இருந்தே, ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசன் அருளால் விழா நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் தரிசிக்கும் பாக்கியம் பெற்றார்.இறைவனின் அடியார்கள், மக்களின்

துயர் துடைப்பதற்காக, தங்களை தனிமைப் படுத்திக் கொண்டு, ஒர் இடத்தில் தங்காமல், புனித யாத்திரையாக, பல்வேறு புண்ணிய ஸ்தலங்களுக்குச் செல்வர். அவ்வாறே,ரங்கண்ணவும், சில அடியார்கருடன்காசிக்குச் சென்றார். கங்கையில் நீராடி, காசி விஸ்வநாதரை தரிசித்து மகிழ்வுடன் சில நாட்கள் அங்கிருந்தார். ஒரு முறை, அவர் கங்கையில் ழூழ்கி எழுந்த போது, ஓர் சிவலிங்கம் கிடைத்தது. அவரது வம்சாவளியினரால் இன்று வரை அது பூஜிக்கப்பட்டு வருகிறது.

காசியிலிருந்து திரும்புகையில், அவர் பல த்வ்ய தேசங்களைத் தரிசித்து, கர்னூல் வந்தடைந்தார். அப்போது கர்னூல் மிகவும் கொடிய நோயின் தாக்கத்தில் இருந்தது. மக்கள் தண்ணீர் பற்றாக் குறையால்,போதிய விளைச்சல்இன்றி துன்பத்தில் இருந்தனர். 

கிருஷ்ணராய இனத்தினர் அங்கு மிக்கசெல்வாக்குடன் விளங்கினர். அவர்களில் சிலர் மந்திரிகளாகவும் இருந்தனர். ரங்கண்ணாவின் மகிமையைக் கேள்விப்பட்ட அவர்கள், தங்கள் தலைவருடன் ரங்கண்ணாவிற்கு சிறந்த வரவேற்பளித்து ஊர்வலமாக அழைத்துச் சென்றனர். ஊர்வலம் பள்ளிவாசல் வழியாக சென்ற போது, அவ்வூர் நவாப் அதை ஆட்சேபித்தான். கடவுள் அனைவருக்கும் பொதுவானவர், அவர் யாரையும் வெறுப்பதில்லை என்று ரங்கண்ணா கூற, நவாப் மனம் மாறினார். கர்னூலின் துயரம் துடைக்க,மழையை வருவிக்க, அனைவரும் ரங்கண்ணாவை வேண்டினர்.

அவரும், அவர்களிடம் இன்னும் மூன்றுநாட்களில் மழை பெய்து, உங்கள் நாடுசுபிட்சமடையும் என்று உரைத்தார்.நாட்கள் இரண்டு கடந்தது.மழைக்கான எந்த அறிகுறியும் தென்படவில்லை.

மந்திரிகளும், நவாபும், மக்களும் மிக்க கலவரத்தில் இருந்தனர். ரங்கண்ணா,கடவுளை நீங்கள் நம்பவில்லையா எனக் கேட்டவாறு,ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசன் மேல் நம்பிக்கை வைத்து ப்ராத்தித்தார். பின்

ஓர் இனிப்புத் துண்டை வானத்தை நோக்கி வீசினார். இவ்வாறு அவர் இரண்டு முறை வீசியதும், வானத்தில்கருமேகங்கள் சூழ்ந்தது. சற்று நேரத்தில், இடியுடன் கூடிய மழை, இரவு முழுவதும் விடாமல் பெய்தது. நகரமே வெள்ளக்காடானது. ஏரி, குளங்கள் நிரம்பி வழிந்தது. பல வீடுகள் இடிந்து வீழ்ந்தன. நவாபும், மந்திரிகளும், ரங்கண்ணாவிடம் மழைையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டினர்.அவரும் இறைவனைத் துதிக்க மழைகட்டுக்குள் வந்தது. மக்கள் மகிழ்ந்தனர்.இச்செய்கையால் மனமகிழ்ந்த நவாப்,ரங்கண்ணாவிற்கு பொன்னும், பொருளும் அளித்து கெளரவித்தான்.

நவாப் அளித்த செல்வத்தைக் கொண்டு, கெளதலாவில் ஓர் மண்டபத்தை நிர்மாணித்தார். அப்போது, பூமியைத் தோண்டுகையில் அவருக்கு ஓர் கேசவப்பெருமாள் விக்ரகம் கிடைத்தது. அதை அவர் மிகவும் போற்றி ஆராதித்து வந்தார். ரங்கண்ணாவிடம் பொறாமை கொண்ட புருஷோத்மாச்சார்யா என்பவர், இவரைப்பற்றி அவதூறு பரப்பினார். இருவரும் நேருக்கு நேர் , கேசவப் பெருமாள் ஆலயத்தில் விவாதிக்க ஏற்பாடானது.விவாத நாளன்று, ரங்கண்ணாவை, புருஷோத்மாச்சார்யா நேரில் கண்ட போது, ரங்கண்ணா உடல் முழுவதும்சக்கரங்கள் இருப்பதைக் கண்டு விக்கித்து நின்றார். அவரின் உன்னதநிலை கண்டு ஆரத் தழுவினார்.

அப்போது ரங்கண்ணாவிற்கு வயது 60.அவர் தனது அந்தரங்க சிஷ்யனிடம்தனக்காக ஓர் ப்ருந்தாவனத்தை அமைக்கக் கூறினார். அதைக் கேட்டுகதறியழுத சிஷ்யனிடம், ” மனிதராய்ப்பிறந்த யாவரும் ஒர் நாள் இறப்பது உலக நியதி. அறிவுள்ள மாந்தர் அதை வரவேற்பார்கள். எனவே நீ வருத்தம் கொள்ள வேண்டாம்”, என அவனைசமாதானப் படுத்தினார். AD 1746ம் ஆண்டு அவர் தம் இறைச்சிந்தனையில்,இறைவனடி சேர்ந்தார்.அவருடைய சீடர்கள் , அவரது உடலை,ப்ருந்தாவனத்தில் வைக்க ஏற்பாடு செய்தனர். ஆனால் ஊரில் செல்வாக்குமிக்க நபர்கள், அதை ஆட்சேபித்து, அவரது உடலை எரியூட்டச் செய்தனர்.அன்று இரவே, ரங்கண்ணா அவர்கள் முன் தோன்றி, அவர்கள் தனக்கு எதிராகசெயல்பட்டதை உரைத்து, தான் எரிக்கப்பட்ட சாம்பலில் தனது விரல் நகம், உள்ளாடை மற்றும்   பூ மாலை இருக்கும் என எடுத்துரைத்தார்.கலவரமடைந்த அவர்கள், ரங்கண்ணாவை எரியூட்டிய இடத்திற்குச் சென்று சாம்பலைக் கிளறினார்கள். அங்கே அவர்கள் ஆச்சரியப் படும்படி, ரங்கண்ணாவின் கட்டை விரல், உள்ளாடை மற்றும் துளசி மாலை கருகாமல் இருந்தது. அதை அவர்கள் எடுத்துச் சென்று, முன்னர் சீடர்கள் தயாராக வைத்திருந்த ப்ருந்தாவனத்தில் ஸ்தாபிதம் செய்தனர். அவர் மறைந்து பல வருடங்கள் சென்றாலும், இன்றும்அவர் பக்தர்களுக்கு அருள் பாலித்துவருகிறார்.

கடந்த சில வருடங்களுக்கு முன், ஓர் சிறுவன் விளையாடிக் கொண்டிருந்த தனது பந்து குளத்தில் விழுந்ததை,எடுக்கச் சென்று, குளத்தில் மூழ்கி இறந்து போனான். சில மணி நேரம்கழித்து அவனது உடல் குளத்தில் மிதந்தது. அதனை மீட்ட சிறுவனின்தந்தை வழிப் பாட்டி, சிறுவன் உடலுடன்ரெங்கண்ணாவின் ப்ருந்தாவனத்தின்

முன் சிறுவனுடன் படுத்து விட்டாள்.அனைவரும் ஆச்சரியப் படும்படி, சில மணித் துளிகள் கழித்து, சிறுவன்  உறங்கி எழுபவன் போல் எழுந்து,

 தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பது அறியாமல் வியந்தான். அங்கிருத்த அனைவக்கும்  ரெங்கண்ணாவின் மகிமை விளங்கியது.

 இன்றும் பலர், பல இடங்களிலிருந்து தங்கள் குறை தீர்க்க, கெளதலாவிற்கு வந்து ரெங்கண்ணனை ப்ராத்தித்து தங்கள் குறை நீங்குவதை கண்கூடாக அனுபவிக்கிறார்கள். நாமும் அவரைத்

 துதித்து அவர் அருள் பெறுவோமாக.

பாதாள உலகம் கலிபோர்னியா

புராணங்களில் கூறப்பட்ட பாதாள உலகம் இன்றும் இருக்கிறது என்றால் நம்புவீர்களா? இதை படித்தால் உண்மை புரியும்.  அதற்கு முன்னதாக இந்த புராணக் கதையை படியுங்கள்.

தசரத சக்கரவர்த்திக்கு முன்பு அயோத்தியை ஆண்ட மன்னர்களில் ஒருவர் சகரன். ஒரு சமயம் இவர் அஸ்வமேத யாகம் நடத்தினார்  யாகத்தில் பங்கேற்ற குதிரை சம்பிராயதப்படி பூமியைச் சுற்றி வருவதற்காக அனுப்பப்பட்டது. இதியப் பற்றி கேள்விப்பட்ட இந்திரன் மனம் கலங்கினான்.  யாகம் வெற்றி பெற்றுவிட்டால் தன் பதவிக்கு ஆபத்து உண்டாகுமே என குதிரையைக் கடத்தினான்.  சகரனின் அறுபதினாயிரம் மகன்களும் குதிரையைத் தேடி அலைந்தனர்.  எங்கும் காணாததால். ஏமாற்றமடைந்த அவர்கள் பாதாள உலகிற்கு செல்ல முடிவெடுத்து பூமியைத் தோண்ட ஆரம்பித்தனர்.  பாதாள உலகத்தில் கபில முனிவர் தவம் செய்து கொண்டிருந்தார்.  அவரருகே யாக குதிரை மேய்ந்தபடி நின்றது.  யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியாது என்ற எண்ணத்தில் தான் இந்திரன் பாதாள உலகில் குதிரையை விட்டிருந்தான்.  ஆனால் சகரர்களோ குதிரையைத் திருடியவர் கபில முனிவர் என எண்னி தாக்க முற்பட்டனர்.  கண் விழித்த முனிவர் அனல் பறக்கும் கண்களால் ஆவேசமுடன் பார்த்தார்.  அவ்வளவுதான்  அவர்கள் எரிந்து சாம்பலாயினர்.  விஷயமறிந்த சகரன் தன் பேரனான அம்சுமானை அனுப்பி முனிவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டான்.  அதன் பின் குதிரையை மீட்டு வர யாகம் நிறைவேறியது.

ஆனால் சாம்பலான சகரர்களின் ஆன்மா சாந்தியடைய வேண்டுமே  இதற்காக நீண்ட காலம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆமாம் அம்சுமானின் பேரன் பகீரதன் கடுந்தவம் செய்ததன் பலனாக வானுலகில் ஓடிய கங்கை பூமிக்கு வந்தது. அதில் சாம்பல் கரைக்கப்படவே சகரர்கள் நற்கதி அடைந்தனர்.

இப்போது பாதாள உலகற்குள் நுழைவோம்  வாருங்கள்

 பூமியைத் தோண்டிக்கொண்டே போனால் இருதியில் கீழே அமெரிக்காவைத் தொடலாம் என்பார்கள்.  நமக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் காலக்கணக்கில் 12 மணி நேரம் வித்தியாசம் என்ற நடை முறையைப் பார்க்கும்போது இது சாத்தியமானதாக தோன்றுகிறது.  அப்படி இந்தியாவிலிருந்து நேர்க்கோடாக அடியிலுள்ள அமெரிக்கப்பகுதி தான் கலிபோர்னியா. இங்கு ஓசோன் பகுதியில் உள்ள ஒரு தீவின் பெயர் ஆஷ் ஐலன்ட்  அதாவது சாம்பல் தீவு  சகரர்கள் சாம்பலாகிப் போனார்களஒ அந்த பாதாள உலகமே இப்போதைய சாம்பல் தீவு என்கின்றனர் ஆராய்ச்சியாளர்கள். இந்த சாம்பலைக் கரைத்த கங்கையே இந்த தீவைச் சூழ்ந்துள்ள நீர்ப்பகுதி.  இங்குள்ள எரிமலைகள் க்க்கிய தீப்பிழம்பில் உருவான சாம்பல் படர்ந்த பகுதியே சாம்பல் தீவு எனப்பட்டதாக புவியியல் நிபுணர்கள் வாதாடுகின்றனர்.  பாதாள உலகில் இருந்த கபில முனிவரின் ஆற்றல் தான் பின்னாளில் எரிமலையாக மாறியது. மேலும் இந்திரன் திருடிக்கொண்டு வந்து கட்டி வைத்ததாக சொல்லப்படும் யாகக்குதிரை கட்டப்பட்ட இடமும் கலிபோர்னியாவில் உள்ளது அந்த இடம் தான் ஹார்ஸ் ஐலண்ட் என்னும் குதிரைத் தீவு என்கிறார்கள்.

இன்னொரு விஷயம்  ஆஷ் ஐலண்ட் பகுதியில் நீர் நிலை வற்றுவதில்லை  கங்கை என்றாவது வற்றுமா என்ன?  நம் புராண காலட்து கபில ஆரண்யா தான் இப்போது கலிபோர்னியா எனப்படுகிறதோ என காஞ்சி மகாபெரியவர் ஒரு முறை குறிப்பிட்டிருந்தார்.  கலிபோர்னியாவையும் இந்த புராணத்தையும் இணைத்துப்பார்த்தால் வியப்பாகத் தானே இருக்கிறது.

தகவல் நன்றி    ஆன்மீக மலர்.

பெண் கல்வியில் புரட்சி ஏற்படுத்திய தாய்

சாவித்ரிபாய் புலே இந்தியாவில் சிறுமியருக்கு கல்வி புகட்டிய முதல் பெண் ஆசிரியர். தற்போதைய மகாராஷ்டிர மானிலம் உள்ள பகுதியில் கல்வி வாய்ப்பற்ற குடும்பத்தில் ஜனவரி 3 1831ல் பிறந்தார்.  ஏழை எளிய மக்களுக்காகப் போராடிய தீரர். மகாத்மா ஜோதிபா கோவிந்த ராவ் புலேயை மண்ந்தார். அவர் கொடுத்த உற்சாகத்தால் கல்வி பயின்று சாதனைகள் படைத்தார்.

எளியவர்களுக்கு கல்வி புகட்ட ஒரு பள்ளியை துவங்கினார் ஜோதிபா அதில் கற்பிக்கும் பணியை \ஏற்றார் சாவித்ரி  அந்த பணிக்கு சென்ற போது ஏற்பட்ட கடும் எதிர்ப்பைப் பொருட்படுத்தவில்லை. மிகவும் கண்ணியமாக எதிர்ப்பாளர்களை வென்றார்.  சகிப்பும் கருணைமனமும் அவரது வெற்றிக்கு அடிப்படையாக அமைந்தன.  பெண்களுக்கு கல்வி புகட்ட ஒரு பள்ளியை மகாராஷ்டிரா மானிலம் புனே அருகே 1848ல் துவங்கினார்.  மிகவும் ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த ஒன்பது மாணவியர் அதில் சேர்க்கப்பட்டனர். அவர்களுக்கு கல்வி புகட்டினார்.  அப்போது ஏற்பட்ட முரட்டுத் தனமாக எதிர்ப்புக்களை சமாளித்தார்.  கற்பிக்க சென்ற சாவித்ரி மீது மலம் வீசப்பட்டது. அதை மிகவும் நுட்பமாக எதிர்கொண்டார்.  மாற்றுடை ஒன்றை எப்போதும் உடன் வைத்திருப்பார்.  எதிர்ர்ப்பாளர்கள் வீச்சால் நாசமாகும் உடையை வகுப்பறைக்கு சென்றதும் மாற்றி புதிய உடையை அணிந்து பாடம் நடத்துவார். எதிர்த்தவர் எண்ணத்தை இவ்வாறு தவிடு பொடியாக்கினார்.

மகாராஷ்டிராவில் 1876 ல் பெரும் பஞ்சம் நிலவியது.  உணவு கிடைக்காமல் அவதிப்பட்டனர் மக்கள்.  பட்டினியைப் போக்க கடுமையாக உழைத்தார் சாவித்ரி. துயரம் தீர்க்க அரசுக்கு பல ஆலோசனைகளை வழங்கினார். இலவச உணவுத் திட்டத்தை. அமல்படுத்தினார். பசிப்பிணியை போக்க அரும்பாடுபட்டார்.  விதவை பெண்களுக்கு உதவும் வகையில் பாலஹத்திய பிரதிபந்தக் கிருஹா என்ற இல்லத்தைத் துவக்கினார்.  அது வெற்றிகரமாக செயல்பட்டு பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு அடைக்கலம் தந்தது.

சாவித்ரியிடம் கற்ற மாணவி முக்தாபாய் ஒரு கவிதை எழுதினார்  அது தியானோதயா இதழில் மங்குகள் மகர்களின் துக்கம் என்ற தலைப்பில் பிரசுரமானது.  சாவித்ரிபாயின் பணி அந்த கால சமூகத்தில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை அந்த கவிதை வெளிப்படுத்தியது.  கொடிய தொற்றான பிளேக் நோய் தாக்கம் மகாராஷ்டிராவில் 1897ல் அதிகமாக இருந்தது. தொற்று பரவலைத் தடுக்க கடும் சட்டங்களை அமல்படுத்தியது ஆங்கிலேய அரசு.  பாதிக்கப்பட்டவர்களை தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர். அவற்றி எல்லாம் தாண்டி மக்களுக்கு உதவினார் சாவித்ரி.

அவரது வளர்ப்பு மகன் டாக்டர் யெஸ்வந்த் ராணுவத்தில் பணியாற்றி வந்தார்.  விடுமுறையில் வீடு திரும்பியவரை ஒரு மருத்துவமனை துவங்க வைத்தார் சாவித்ரி.  நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அங்கு இலவசமாக சிகிச்சை அளித்தார்.  கொடிய பிளேக் நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தான் சிறுவன் பாண்டுரங் பாபாஜி. அவனை மருத்துவமனைக்கு தூக்கி வந்தபோது சாவித்ரிக்கு நோய் தொற்றியது. சிகிச்சை பலனின்றி மரணமடைந்தார். அவர் தூக்கி வந்த சிறுவன் பிழைத்தான்  வாழ்க்கையை  சேவையால் நிறைத்தவர் சாவித்ரிபாய். இந்திய பெண் கல்வியின் தடைகளை தகர்த்த தாய் என போற்றப்படுகிறார்.  சிறந்த ஆசிரியருக்கான விருதை 1852ல் ஆங்கிலேய அரசு இவருக்கு வழங்கி கௌரவித்தது. மத்திய அரசு இவர் நினைவாக 1998ல் தபால் தலை ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. 

தகவல் நன்றி   சிறுவர் மலர்.

மகான் புரந்தரதாசர்

கி.பி. 1480-ல் அவர் ஒன்பது கோடிகளுக்கு அதிபதி.சுமார் ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் அவர் ஒன்பது கோடி சொத்துள்ள மிகப்பெரிய பணக்காரரின் மகன்.கடைசியில் 80 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அதாவது கி.பி. 1560-ல் அவர் ஒரு ஓட்டாண்டி.நம்ப முடிகிறதா? கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தால் இன்று பல லட்சம் கோடிகளுக்கு அதிபதியாக அவர் குலம் வாழ்ந்திருக்கும்.ஆனால் இன்று பணமில்லை. மங்காத புகழ் இருக்கிறது. இதெல்லாம் இறைவன் திருவிளையாட்டு.செல்வம் செல்வம் என்று செருக்குடன் வாழ்ந்த அவரைவிட்டு லட்சுமியானவள் “செல்வோம்… செல்வோம்…’ என்று போய்விட்டாள்.ஆனால் அத்தனை பணமும் போனபின்புதான் அவருக்கு ஞானம் பிறந்தது.கையில் ஒரு காசுகூட இல்லாத நிலையில்தான் அவர் மகாலட்சுமியை அழைத்தார்.அதுவும் எப்படி? அற்புத மான ஸ்ரீராகத்தில் அழைத்தார். சிலர் அப்பாடலை மத்யமாவதி ராகத்திலும் பாடுவர்.அந்தப் பாடலைப் பாடும்போதே கண்களில் நீர் பெருகும்; மனம் மகிழ்ச்சியில் பொங்கிடும்; நெஞ்சில் ஆனந்தம் தாண்டவமாடும்; மெய் சிலிர்க்கும்.

“பாக்யாத லக்ஷ்மி பாரம்மா- நம்மம்ம நீ சௌ  பாக்யாத லக்ஷ்மி பாரம்மா….’மகாலட்சுமியை அவர் அழைக்கும் அழகே அழகு.”சலங்கை கட்டிய கால்களினால் மெதுவாக அடியெடுத்து வைத்து, அந்த இனிமையான சலங்கை ஒலியால், உன்னை தஞ்சமடைந்து பூஜை செய்யும் பக்தர்களுக்கு தயிரிலிருந்து வரும் நறுமணமான வெண்ணெயைப்போல் வருவாய் தாயே’ என்று கெஞ்சுகிறார் அந்த மகான்.அவருடைய இயற்பெயர் #ஸ்ரீனிவாச_நாயக்.அவர் வசித்த ஊரின் நாட்டாண்மையாகத் திகழ்ந்தார் அவர். மக்கள் அவரை செல்வத்தின் பொருட்டு #நவகோடி_நாராயணசெட்டி என்றும் அழைத்தார்கள்.அவ்வளவு பெரிய தனவந்தரான அவர் ஒரு கருமி. எச்சில் கையால்கூட காக்கையை விரட்டமாட்டார் என்பது அவருடைய விஷயத்தில் நிஜம்.ஸ்ரீனிவாச நாயக்கிற்கு பதினெட்டு வயதாகும்போது திருமணம் நடந்தது. #மனைவியின்_பெயர்_சரஸ்வதி.அவள் இவருக்கு நேர் எதிரானவள். தான- தர்மம் என்றால் கொள்ளைப் பிரியம். கடவுள் பக்தி மிகுந்தவள்.அவர் வாழ்ந்த ஊரில் பகவான் #ஸ்ரீகிருஷ்ணன் #பாண்டுரங்கனாகக் காட்சியளித்தான்.பெரிய கோவில். மக்கள் “பாண்டுரங்கா… பாண்டுரங்கா’ என்று பக்திப் பரவசத்தில் நாள்தோறும், வீதி தோறும் பஜனைப் பாடல்களைப் பாடிக் கொண்டே போவார்கள்.ஆனால் ஸ்ரீனிவாச நாயக் கண்டுகொள்ளவே மாட்டார்.

பார்த்தான் பாண்டுரங்கன். ஒரு முதிய ஏழை அந்தணன் உருவில், ஏழு வயதுச் சிறுவனோடு, ஸ்ரீனிவாச நாயக்கின் கடைமுன் வந்து நின்றான் இறைவன்.””ஐயா… தர்மப் பிரபுவே…”ஸ்ரீனிவாச நாயக் அந்தப் பிராமணனை திரும்பிக்கூட பார்க்கவில்லை. விடுவானா இறைவன்?””ஐயா… தர்மப் பிரபுவே… சுவாமி…”””டேய்! யாருடா நீ?” அதட்டினார் ஸ்ரீனிவாசன்.””ஐயா… நான் ஓர் ஏழைப் பிராமணன். இவன் என்னுடைய ஒரே மகன். ஏழு வயதாகிறது. உபநயனம் செய்ய வேண்டும். நீங்கள் உதவி செய்தால் இவனுக்கு பூணூல் போடலாம்…. பிரபு… ஏதாவது கொஞ்சம் பணம் கொடுங்கள்…. சாமி…”””போ… போ… வேறு எங்காவது போய் பிச்சை எடு. என்னிடம் பணமே இல்லை…” விரட்டினார் ஸ்ரீனிவாச நாயக். எவ்வளவு கெஞ்சிக் கேட்டும் நாயக்கின் மனம் இளகவில்லை. ஆனால் பகவான் அவரை விடுவதாயில்லை.தினந்தோறும் வந்து, நமக்கு படியளப் பவனே அவரிடம் பிச்சை கேட்டான். நாயக்கும் அலுக்காமல் விரட்டினார்.ஒருநாள், “”உங்களிடம் யாசகம் வாங் காமல் போகமாட்டேன் பிரபு…” என்று சொல்லி, இறைவன் நாயக்கின் கடை வாசலிலேயே உட்கார்ந்து விட்டான்.”இது ஏதடா வம்பாப் போச்சே…’ என்று அலுத்துக்கொண்ட ஸ்ரீனிவாச நாயக், கல்லாப் பெட்டியிலிருந்து ஒரு செல்லாக் காசை எடுத்து அந்தணன் மேல் தூக்கி எறிந்தார். “”இந்தா, இதை எடுத்துப் போ. இனிமேல் கடைப்பக்கம் வராதே…”அந்தக் காசைப் பார்த்துவிட்டு, “”பிரபு… இது தேய்ந்து போயிருக்கிறதே… எதற்கும் பிரயோஜனமில்லை. வேறு நல்ல காசு கொடுங்களேன்…” என்றான் இறைவன்.ஸ்ரீனிவாச நாயக் யோசித்தார்.””நல்ல காசா? ஏதாவது பொருள் கொண்டு வந்து என் கடையில் அடமானம் வை… நல்ல காசு தருகிறேன்” என்றார்.

அந்தணன் அந்தச் சிறுவனை அழைத்துக் கொண்டு நேராக ஸ்ரீனிவாச நாயக்கின் வீட்டிற்குச் சென்றான்.அங்கே- வெள்ளிக் கிழமையாதலால் துளசி பூஜையை முடித்துவிட்டு ஸ்ரீனிவாச நாயக்கின் மனைவி சரஸ்வதி ஊஞ்சலில் வந்து உட்கார்ந்தாள்.””பவதி… பிக்ஷாம் தேஹி…”ஓடோடிச் சென்று வாசலில் பார்த்தாள். பார்த்ததும் காலில் விழுந்து கும்பிட்டாள்.””என்ன வேண்டும் சுவாமி?”””அம்மா… நான் ஓர் ஏழை. வயதாகி விட்டது. இவன் என் பையன். இவனுக்கு பூணூல் போட வேண்டும். கையில் பணமில்லை.ஒரு கஞ்சனைக் கேட்டேன். அவன் மிகப் பெரிய பணக்காரன். ஆனால் சல்லிக்காசுகூட தரமாட்டேன் என்று என்னை அடிக்காத குறையாகத் துரத்திவிட்டான். அம்மா…உன்னைப் பார்த்தால் மகாலட்சுமி மாதிரி இருக்கிறாய். ஏதாவது உபகாரம் பண்ணம்மா…””பணம் நம்மிடம் கிடையாது. அப்படியே இருந்து, தர்மம் செய்தேன் என்று தெரிந்தால் புருஷன் அடித்தே கொன்றுவிடுவான். இவருக்கு நாம் எப்படி உதவுவது?’ என்று யோசித்த சரஸ்வதி முடிவில் தன்னுடைய பரிதாபமான நிலையை விளக்கினாள்.””அட… நீ என்னம்மா… புருஷன் உனக்குக் கொடுத்ததை தர்மம் செய்தால்தானே ஆபத்து? திருமணத்தின்போது உன் பெற்றோர் போட்ட நகைகள் உன்னுடையதுதானே?

அதைக் கொடுத்தால் அவர் என்ன செய்ய முடியும்?” என்று அவளை உசுப்பேற்றினான் பிராமணன்.”அட… உண்மைதானே? நம் வீட்டில் ஏராளமான நகைகளைப் போட்டார்களே எனக்கு? அவை அத்தனையும் என்னுடையவை தானே… அதில் ஒன்றை தர்மம் செய்தால் என்ன?’சட்டென்று தன்னுடைய வைர மூக்குத்தியைக் கழட்டி அந்த பிராமணனிடம் கொடுத்து விட்டாள் சரஸ்வதி.அவளை மனதார வாழ்த்தி விட்டு, அந்தச் சிறுவனுடன் நேரே ஸ்ரீனிவாச நாயக்கின் அடகுக் கடைக்கே வந்தான் அந்த பிராமணன். ஸ்ரீனிவாச நாயக்கிற்கோ, மறுபடியும் தொந்தரவு ஆரம்பித்து விட்டதோ என்று தோன்றியது.””இந்தாரும். இந்த மூக்குத்தியை எடுத்துக் கொண்டு ஏதாவது பணம் கொடும்” என்று மிரட்டினான் பிராமணன்.கையில் மூக்குத்தியை வாங்கி பரீட்சித்துப் பார்த்து, “இதை எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருக்கிறதே..’ என்று யோசித்தார் நாயக்.சிறிது நேரம் கழித்து, “”ஓய் பிராமணரே… இந்த மூக்குத்தி இங்கேயே இருக்கட்டும். இப்போது என்னிடம் காசு இல்லை. நாளை வந்து பணம் வாங்கிக்கொள்…” என்றார்.அதை ஒப்புக்கொண்ட அந்தணன் போய்விட்டான்.

உடனே ஸ்ரீனிவாச நாயக் தன் கடையைப் பூட்டிவிட்டு நேரே வீட்டிற்குப் போனார்.மனைவியைப் பார்த்தபோது அவள் முகத்தில் மூக்குத்தியைக் காணவில்லை.””சரஸ்வதி… மூக்குத்தி எங்கே? இன்று வெள்ளிக்கிழமை. முகம் மூளியாய் இருக்கலாமா? போய் மூக்குத்தி போட்டுக் கொண்டுவா…”சரஸ்வதி வெலவெலத்துப் போனாள். “ஐயய்யோ… இப்போது என்ன செய்வது? அந்தப் பிராமணனுக்கு தானம் கொடுத்தேன் என்றால் கொன்று விடுவாரே?’கடைசியில் சரஸ்வதி ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். “இந்தத் துஷ்டனிடம் மூர்க்கத்தனமாக அடிபடு வதைவிட சாவதேமேல்…’ என்ற முடிவோடு, ஒரு பாத்திரத்தில் விஷத்தைக் கலந்து கையில் வைத்துக்கொண்டு துளசி மாடத்தை வலம் வந்தாள்.””தாயே துளசி… நான் உன்னிடம் வந்து விடுகிறேனம்மா” என்று சொல்லி விஷத்தைக் குடிக்க முற்படுகையில்-

விஷப் பாத்திரத்தில் ஏதோ விழும் ஓசை கேட்டது. சரஸ்வதி உள்ளே கைவிட்டுப் பார்த்த போது அவளின் மூக்குத்தி இருந்தது. அவளை ஆனந்தமும், வியப்பும் அணைத்துக் கொண்டது. “என்னைக் காப்பாற்றிவிட்டாய் தாயே’ என்று கண்களில் நீர் பெருக விழுந்து கும்பிட்டாள்… பிறகு, கணவனிடம் ஓடோடிச் சென்று, “”இந்தாருங்கள் மூக்குத்தி…” என்று கொடுத்தாள்.ஸ்ரீனிவாச நாயக்கிற்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. மூக்குத்தியை எடுத்துக்கொண்டு பித்துப் பிடித்தவர்போல மீண்டும் தனது அடகுக் கடைக் குச் சென்றார். கல்லாப் பெட்டியைத் திறந்து, உள்ளே பத்திரமாக வைத்திருந்த மூக்குத்தியைத் தேடினார்.

அங்கே அது இல்லை. கடை முழுவதும் தேடினார். மூக்குத்தி கிடைக்கவில்லை. நாளை அந்த பிராமணன் வந்து, “எனக்கு பணம் வேண்டாம்… என்னுடைய நகையைக் கொடுங் கள்…’ என்று கேட்டால் என்ன செய்வது?மனைவியினுடைய மூக்குத்தியையா அவனுக்குக் கொடுப்பது? பிரமை பிடித்தது அவனுக்கு. கூடவே பயமும் வந்தது.

மறுநாள் காலை!கடை திறந்த சில வினாடிகளிலேயே அந்தக் கிழவன் சிறுவனோடு வந்து விட்டான்.””ஐயா… பிரபுவே.. நான் கொடுத்த நகைக்கு பணம் தருவதாகச் சொன்னீர்களே. இன்றும் பணம் இல்லாவிட்டால் பரவாயில்லை. என்னுடைய நகையைக் கொடுங்கள். வேறு கடையில் அடமானம் வைத்துக் கொள்கிறேன்…” என்றான்.

ஸ்ரீனிவாச நாயக்கின் நிலை பரிதாபமானது. செருக்குடன் வாழ்ந்தவர் கிழவனிடம் கெஞ்சி னார்.””ஐயா… மன்னித்து விடுங்கள். வெளியிலிருந்து கொஞ்சம் பணம் வரவேண்டியிருக்கிறது. வந்தவுடன் தருகிறேன். முடிந்தால் மாலை வாருங்களேன். கண்டிப்பாக பணம் தருகிறேன்.”””சரி… சரி… சாயங்காலமும் என்னை ஏமாற்றி விடாதே. நான் வருவேன்…”கிழவன் போனபின்பு, தன் கடையில் பணிபுரியும் ஒரு வேலையாளை அனுப்பி, அந்தக் கிழவன் எங்கே போகிறான் என்று கண்காணிக்கச் சொன்னார்.அந்தக் கிழவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்ற வேலையாள் சிறிது நேரம் கழித்து பதை பதைப்புடன் கடைக்கு ஓடி வந்தான்.

“”என்னடா… ஏன் இப்படி பயந்தாங்கொள்ளி மாதிரி ஓடி வருகிறாய்? கிழவன் உன்னை அடையாளம் தெரிந்துகொண்டு மிரட்டினானா?”

“”சுவாமி… என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்… கிழவர் இரண்டு மூன்று தெருக்கள் தாண்டி, பாண்டுரங்கன் கோவிலுக்குச் சென்றார்….

நேரே கர்ப்பக் கிரகத்துக்குள் புகுந்தார்… பின்னர் மறைந்து விட்டார்…”

ஸ்ரீனிவாச நாயக் திடுக்கிட்டார். என்ன இது? கடைக்கு வந்த முதியவர் யார்? என்ன அதிசயம் இது.!கடையைப் பூட்டிக் கொண்டு வீட்டிற்கு வந்து மனைவியிடம் நடந்த சம்பவத்தைச் சொன்னார். அவளும் மூக்குத்தியை அந்தக் கிழவருக்கு தானம் தந்ததையும், அவர் வாழ்த்தி விட்டுப் போனதையும் சொன்னாள்.ஸ்ரீனிவாச நாயக்கிற்கு புரிந்துவிட்டது. கடவுளே தன்னை பரீட்சித்து விட்டதை உணர்ந்தார்.

அப்போது ஓர் அசரீரி பூஜை அறையிலிருந்து கேட்டது.”இத்தனை செல்வங்களை வைத்துக்கொண்டு தான தருமம் செய்யாமல் வாழ்கிறாயே? உனக்கு எப்படி நற்கதி கிடைக்கும்?

போ… உன்னுடைய செல்வங்கள் அனைத்தையும் தானம் செய்துவிட்டு புண்ணியம் தேடிக் கொள்.இனி உன் பெயர் ஸ்ரீனிவாச நாயக் இல்லை. இந்த ஊரின் பெயரான புரந்தரகட என்கிற பெயரால் இனி உன் பெயர் புரந்தரதாசன்.பகவானைப் பாடு. நீ நாரதருடைய அம்சம். ஸ்ரீ கிருஷ்ண தேவராயருடைய குல குருவான ஸ்ரீ வியாசராயரை தஞ்சமடைவாயாக. அவர் உனக்கு குரு உபதேசம் செய்வார்….’புரந்தரதாசன்ஸ்ரீ னிவாச நாயக் தன்னுடைய அனைத்து சொத்துகளையும் ஏழை எளிய மக்களுக்கு தானம் செய்தார்.ஒரு நொடியில் ஒன்பது கோடி ரூபாய் போயிற்று. ஓட்டாண்டியானார்.தன் மனைவி, மக்களோடு இறைவன் நாமங்களைப் பாடியவாறே ஹம்பி சென்று ஸ்ரீ வியாசராயரை சரணடைந்தார்.அவர் ஸ்ரீநிவாச நாயக்கின் பிறப் பின் ரகசியத்தைச் சொல்லி அவருக்கு குரு உபதேசம் செய்தார்.

கால்நடையாகவே பாரத தேசத்தை மூன்று முறை வலம் வந்தார் புரந்தரதாசர்.சுமார் நான்கு லட்சம் பாடல்களை இறைவன்மீது பாடினார்.

நம்முடைய திருவையாறு சத்குரு ஸ்ரீ தியாகராஜ சுவாமிகளுக்கு, சிறுவயதில் அவருடைய அன்னை புரந்தரதாசரின் பதங்களையே சொல்லி க்கொடுத்தார்.ஸ்வர வரிசை என்று சொல்லப்படுகிற “ஸ, ரி, க, ம, ப, த, நீ..’ என்கிற ஆரோகண அவரோகணங்களை சங்கீத உலகிற்கு  தந்த பிதாமகர் #புரந்தரதாசரே.அவருடைய பதங்கள் இன்றும் நம் நாட்டுக் கச்சேரிகளில் பாடப்படுகின்றன.

அப்படிப்பட்ட மகான் புரந்தரதாசர் கி.பி. 1584-ல் இறைவனோடு இரண்டறக்கலந்தார்.