இன்பத்தில் துன்பம் துன்பத்தில் இன்பம்

விவசாயி ரங்க்சாமி சொற்ப வருமானத்தில் வாழ்ந்தார். ஒரு நாள் அவர் வளர்த்த குதிரை காணாமல் போனது.  இதையறிந்த பக்கத்து வீட்டுக்கார்ர் கோவிந்தசாமி என்ன துரதிர்ஷ்டமான நிலை உனக்கு என பரிதாபம் கொண்டார்.  இருக்கலாம்  என்றார் ரங்கசாமி.  மறு நாள் காணாமல் போன குதிரை மூன்று குதிரைகளுடன் திரும்பி வந்தது. ஓடி வந்த கோவிந்தசாமி ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி நீ தானப்பா………. என்றார்.  இதற்கும் சிரித்தபடி  இருக்கலாம் என்றார் ரங்கசாமி.

சில நாட்களுக்குப் பின் ரங்கசாமியின் ஒரே மகன் புதிய குதிரை மீது சாவாரி செய்ய முயன்றான். பழக்கப்படாத காரணத்தால் திமிறிய குதிரை அவனை கீழே தள்ளியது. இளைஞனின் வலது கால் முறிந்தது. ரங்க்சாமியிடம் என்னப்பா நல்லது நடந்தா அடுத்து கெட்டது நடக்குதே உன் மகன் எழுந்து நடக்க ஆறு மாதம் ஆகும் போலிருக்கே. ரொம்ப கஷ்டமான் நிலைமை தானப்பா………………… என்று ஆதங்கப்பட்டார் கோவிந்தசாமி. இப்போது இருக்கலாம் என்றார் ரங்கசாமி.

ஒரே வாரத்தில் எதிரி மன்ன்ன் நாட்டின் மீது படையெடுத்ததால் போர் மூண்டது.  வீட்டுக்கு ஒரு இளைஞன் போரில் பங்கேற்க வேண்டும். மீறினால் சிறைத்தண்டனை வழங்கப்படும் என மன்னன் உத்திரவு பிறப்பித்தான். படைவீர்ர்கள் வீடு வீடாக வந்து இளைஞர்களை அழைத்து சென்றனர்.  கால் முறிந்த ரங்கசாமியின் மகனுக்கு மட்டும் விதிவிலக்கு அளித்தனர்.  கால் முறிந்த ரங்கசாமியின் மகனுக்கு மட்டும் விதிவிலக்கு அளித்தனர். கால் முறிஞ்சது கூட நல்லது போலிக்கே……………………உன்னை போல அதிர்ஷ்டசாலி வேறு யாருமில்லை என்றார் கோவிந்தசாமி.

இருக்கலாம் என சிரித்தபடி கோவிந்தசாமி………………….. நல்லதும் கெட்டதும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்கல் போல இதில் யாருக்கு எந்த பக்கம் என்பது நம் கையில் இல்லை. சந்தோஷமான சூழலில் தலைக்கனம் இல்லாமலும் கஷ்டமான சூழலில் மனம் துவளாமலும் இருந்தால் போதும் என்றார் ரங்கசாமி.

Advertisements

பாட்டு வந்ததும் விதை முளைத்தது

மஹான் மத்வர் ஒரு முறை கோவா வந்தார்.  அங்குள்ள மக்களுக்கு சங்கீதத்தின் மீது அலாதி பிரியம். சங்கீதத்தை கேட்டு பயிர்கள் அதிக விளைச்சலை தருகின்றன என்ரு வேளாண்மைத் துறையினர் சொல்வதை சாஸ்திர ரீதியாக நம்பினார். பாட முயற்சித்து பயிர் வளராமல் போனால் அவமானம் நேருமே என யாரும் சோதித்து பார்க்க விரும்பவில்லை.

மத்வரிடம் மக்கள் தங்கள் ஆசையைக் கூறினர்.  ஆச்சாரியரே சாஸ்திரங்களில் கூறப்பட்டுள்ள இக்கருத்து உண்மைதானா? என்றனர்.  அதிலென்ன சந்தேகம் நமது சாஸ்திரங்கள் சொல்லும் அத்தனையும் உண்மையே  விளைந்த பயிர்கல் மட்டுமல்ல  சங்கீதம் கேட்டு நம் கையில் வைத்திருக்கும் விதை கூட முளைக்கும் என்றார்.  உடனே ஒரு விதை கொண்டு வரப்பட்டது.  அதை உள்ளங்கையில் வைத்துக்கொண்டு தேனினும் இனிய பாடலைப் பாடினார். ஒரு கட்டத்தில் அந்த விதை அசைந்தது. சற்று நேரத்தில் முளைவிட்டது.  இப்போது புரிகிறதா/  சங்கீதத்தால் பயிரை விளைவிக்கலாம்.

நீங்க பாலா தண்ணீரா?

நட்பின் இலக்கணம் குறித்து விளக்க ஆரம்பித்தார் குரு.  சீடர்களே  உங்கள் இளமைக்கால நட்பு முக்கியமானது. ஏனென்றால் அப்போது உங்களுக்கு கிடைக்கும் நண்பர்களை பொறுத்தே எதிர்கால வாழ்வு அமையும் என்றார்.

இதை கேட்டதும் ஒரு சீடனுக்கு சந்தேகம் வந்தது.  குருவே நல்லவர்களுடன் சேரும் போது தீயவனும் நல்லவனாகிறான். ஆனால் தீயவர்களுடன் சேரும்போது மட்டும் நல்லவனும் கெடுகிறானே………………. ஏன்? என்றான்.  குரு சிரித்தபடியே ஒரு அண்டா நிறைய தண்ணீர் இருக்கிறது என்று வைத்துக்கொள்.  அதில் ஒரு குவளை பால் ஊற்றினால் என்னாகும்?  சீடன் யோசித்தபடி தண்ணீரோடு பால் கலந்து தன் நிலையை இழந்து விடும்.  சரி …………… அதே சமயத்தில் ஒரு அண்டா பாலில் ஒரு குவளை தண்ணீரை சேர்த்தால்…………………/அது பாலின் தன்மையை பெற்றுவிடும்.  மிகச்சரி அதுபோலவே நட்பும்  தீயவர்களிடம் பழகும் நல்லவன் கெட்டு போவான். ஆனால்  நல்லவர்களிடம் பழகும் தீயவன் நல்லவன் ஆவான்.  எனவே நட்பு கொள்ளும் முன் அவர்களின் குணம் பற்றி தெரிந்து பழக வேண்டும் என்றார் குரு நாதர்.

“ தலை “ யால் தப்பித்த தலை

கலிங்கம்  அங்க தேசத்துக்கு இடையே போர் மூண்டது.  கலிங்கத்தின் படை பலத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கு கூட இல்லாதது அங்க தேசப் படை. இருந்தாலும் வீர்ர்கள் போருக்கு ஆயத்தமாயினர். காரணம் அங்கதேச தளபதியின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.  போர் தீவிரமானது.  கிட்டத்தட்ட அங்க தேசத்தின் கதை முடியும் நிலை வந்தது.  இந்த நிலையில் தளபதி களத்திற்கு செல்லும் வழியிலுள்ள காளி கோயிலுக்கு வீர்ர்களை அழைத்துச் சென்றார்.

வீர்ர்களே நாம் ஒரு முடிவுக்கு வருவோம். இதற்கு மேலும் நம்மிடம் இழப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை. இதோ காளியின் முன் நாணயத்தை சுண்டுகிறேன்  தலை விழுந்தால் தொடர்ந்து போராடுவோம். பூ விழுந்தால் இப்படியே எதிரியிடம் சரணடைவோம்  எல்லோரும் தலையசைக்க தளபதி நாணயத்தை சுண்டினார்.  காற்றில் மிதந்து விர்ரென்ரு சுழன்ரு தரையில் விழுந்தது.  “  தலை ‘

உற்சாகம் அடைந்த வீர்ர்கள் துணிவுடன் புறப்பட்டனர்.  பலத்துடன் சண்டையிட கலங்கியது கலிங்கப்படை.  முடிவில் அங்க தேசம் வென்று விட்டது.  காளியின் தீர்ப்பு வென்று விட்டது என்று வீர்ர்கள் குதித்தனர்.  புன்னைகையுடன் தளபதி தீர்ப்பை வெல்ல வைத்தது உங்கள் நம்பிக்கை தானே என்று சுண்டிய காசை காண்பித்தார்.  அதன் இரு பக்கத்திலும் தலை.

வீணை மீட்டிய புத்தர்.

இளைஞன் ஒருவன் புத்தரிடம் சீடனாக சேர்ந்தான்.  அவன் கடும் பயிற்சிகளில் ஈடுபடுவதை புத்தர் கவனித்தார். அவனுக்கு உபதேசம் புகட்ட எண்ணினார்.  ஒரு முறை சீடனின் அறையில் வீணை ஒன்று இருக்கக் கண்டார்.  சீடனே இந்த வீணையை இசைக்க என் மனம் ஆசைப்படுகிறது. மீட்டலாமா?  என்றார்.  தாங்கள் மீட்டிட இந்த வீணை என்ன புண்ணியம் செய்ததோ புத்தபிரானே தங்களின் திருக்கரங்கள் இசைப்பதை கேட்க ஆவலாக இருக்கிறேன் என்றான்.

புத்தர் வீணையை எடுத்து அதன்  நரம்புகளை முறுக்கேற்றினார்.  ஒரு கட்டத்தில் புத்தர் திருகுவதை தடுக்க எண்ணி இப்படி முறுக்கினால் நரம்பு அறுந்து விடுமே என்றான்.  அப்படியா…………………… என்ற புத்தர் நரம்புகளை தளர்த்த ஆரம்பித்தார்.  அது அளவுக்கு அதிகமாக தொய்ய ஆரம்பித்தது.  எம்பிரானே இப்படி செய்தால் வீணையை நீங்கள் இசைக்க முடியாது என்றான்.

மீண்டும் புத்தர் வீணையின் நரம்பை முடுக்கி இசைக்க இனிய நாதம் எழுந்தது. அப்போது புத்தர் சீடனே இந்த வீணை போல நாம் உபயோகிக்கும் ஒவ்வொரு பொருளிலும் வாழ்வின் தத்துவம் புதைந்து கிடக்கிறது.  நரம்பை அதிகம் முறுக்கினால் அறுந்து விடும்.  தளர்த்தினால் ஒலி எழும்பாது.  இதுபோல கடும் பயிற்சியில் ஈடுபட்டால் உடல் அதன் சக்தியை இழந்து விடும். தொடர்ந்து வேலை செய்ய முடியாது. குறைவாக உழைத்தாலோ சோம்பலுக்கு இடமாகி விடும்.  எனவே புத்தியுடன் செயலில் ஈடுபட்டால் நன்மை கிடைக்கும் என்றார்.

மருது அளித்த விருது

 

மருதபாண்டிய மன்னர் சிவகங்கை மாவட்டம் காளையார்கோவில் சிவன் கோயிலுக்கு புதிய தேர் செய்ய உத்தரவிட்டார். தச்சர்கள் மரம் தேடி அலைந்தனர்,  சிவகங்கை சமஸ்தானத்திற்குரிய திருத்தலமான பூவண நாதசுவாமி கோயிலில் ஒரு மருத மரம் இருந்தது. தேர் செய்வதற்கு அதை வெட்ட முடிவெடுத்து ஆட்களும் வந்தனர்.  மரத்தை வெட்ட அர்ச்சகருக்கு மனமில்லை.

மன்னரின் மீது ஆணை இந்த மரத்தை யாரும் வெட்டக்கூடாது என கத்தினார். அர்ச்சகர்   பணியாளர்கள் செய்வதறியாமல் திகைத்தனர். விஷயமறிந்த மன்னருக்கு கோபம் வந்தது.  என் கட்டளையை மீறும் அதிகாரம் அர்ச்சகருக்கு எப்படி வந்தது? என விரைந்தார்.  மன்னரின் வருகையை அறிந்த அர்ச்சகர் சிவனை வணங்கிவிட்டு மன்னா உங்களைப் போலவே இந்த மருத மரமும் குளிர்ந்த நிழல் கொடுக்கிறது. இதன் நிழலில் தங்கும் போதெல்லாம் தங்களின் நல்லாட்சியே நினைவுக்கு வருகிறது   அதனால் தான் மரத்தை வெட்ட மனமில்லை. என்றார்.  மன்னரை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.  அவரை பாராட்டிய மன்னர் பரிசளித்து விட்டு புறப்பட்டார்.  மன்னரிடம் விருது பெற்றது போல அர்ச்சகர் மனம் மகிழ்ந்தார்.

நல்ல நேரத்திற்காக பிரசவத்தை தள்ளி வைத்தவர்

குழந்தை பிறப்பதற்காக நேரத்தை தள்ளிப்போடுவது குறிப்பிட்ட நட்சத்திர நாளில் ஆபரேஷன் செய்து பிரசவிப்பது என்பது இப்போது தான் என நினைக்காதீர்கள்  புராண காலத்திலேயே இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்திருக்கிறது.

சோழ நாட்டை சுபதேவ மன்னர் ஆண்டு வந்தார்.  இவரது மனைவி கமலவதி. இந்த அம்மையாருக்கு பிரசவ வலி ஏற்பட்டு துடித்துக்கொண்டிருந்தார்.  அப்போது அரண்மனை ஜோதிடர்கள் அம்மா உங்களுக்கு இன்னும் சில நிமிடங்களில் குழந்தை பிறந்துவிடும்.  நீங்கள் ஒரே நாழிகை [ 24 நிமிடம் ]  வலி பொறுத்து குழந்தை பிறக்காமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அப்போது நல்ல நேரம் பிறக்கிறது.  அந்த நேரத்தில் பிள்ளை பிறந்தால் உலகம் போற்றும் உத்தமனாக அமைவான் என்றனர்.

அந்தப் புனிதத்தாய் அவ்வளவு கஷ்டத்திலும் எழுந்தாள்.  ஒரு கயிறை எடுத்து வரச்சொல்லி தன்னை தலைகீழாக ஒரு நாழிகை வரை கட்டிப்போட சொன்னாள். அரசி சொன்னபடியே செய்தனர். தலைகீழாக தொங்கிய அந்த புண்ணியவதியை நல்ல நேரம் வந்ததும் அவிழ்த்து விட்டனர்.  குழந்தை பிறந்தது.  அந்த குழந்தை தான் சிவபக்தரான கோச் செங்கட்சோழ நாயனார்.  நாயன்மார் வரிசையில் இடம் பெற்று சிவன் கோயில்களில் நாயன்மார் சன்னதியில் அருள்பாலிக்கிறார்.