உங்கள் வகுப்பிலும் அவன் இருக்கலாம் 

 

வழக்கமான ஓர் வார இறுதிக்குபின் திங்கட்கிழமை காலை வகுப்பினுள் நுழைகிறார் மிஸஸ் தாம்ஸன். அவருக்கு ஒரு வழக்கம்  இருந்தது.  அதுதான்  வகுப்பறைக்குள் நுழைந்ததுமே மாணவர்களைப்பார்த்து ‘Love you all!’ என்று சொல்வது. அவர் பொய் சொல்கிறார் என்று அவருக்கே தெரியும். ஏனெனில் அந்த வகுப்பிலுள்ள ஒரேயொரு மாணவனை மட்டும் அவரால் நேசிக்கமுடியவில்லை. ஒழுங்காய் உடுத்தாத, எதிலுமே ஒழுங்காய் இல்லாமல் சுட்டிக்காட்டுவதற்கு எந்தவொரு பாசிடிவ் அட்டிடியூடும் இல்லாத ‘டெடி’என்கிற தியோடர்! அவனுடன் மட்டும் மிஸஸ் தாம்ஸன் நடந்துகொள்ளும் விதம் வித்தியாசமானது! எந்தவொரு தவறான விஷயத்திற்கும் அவனையே உதாரணம் காட்டினார்.எந்த நல்ல விஷயத்திற்கும் அவனை நிராகரித்தார்.

அவ்வாண்டிற்கான காலாண்டு பரீட்சை வந்தது. முன்னேற்ற அறிக்கைகள் வகுப்பாசிரியர்களிடமிருந்து தலைமை ஆசிரியரின் ஒப்பதிற்காக அனுப்பப்பட்டது. ரிப்போர்ட்களை ,மேற்பார்வை செய்து கையொப்பமிடுத்துக்கொண்டிருந்த தலைமை ஆசிரியர் மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு அழைப்பு விடுத்தார். அவர் வந்ததும், ‘முன்னேற்ற அறிக்கை என்பது ஒரு பிள்ளையின் முன்னேற்றத்தை அறிவிக்கவேண்டும். தன் பிள்ளைக்கும் ஓர் எதிர்காலம் உண்டென்ற நம்பிக்கையை பெற்றோருக்கு தரவேண்டும்! நீங்கள் எழுதியிருப்பதை பார்க்கும்போது  பெற்றோர் அவன்மீது நம்பிக்கை இழந்துவிடுவார்கள்!’ என்று கேள்விக்குறியுடன் டெடியின் முன்னேற்ற அறிக்கையை காட்டிக்கேட்டார். உடனே மிஸஸ் தாம்ஸன் ‘என்னால் ஒன்றுமே செய்யமுடியாது. அவனைப்பற்றி எழுதுவதற்கு என்னிடம் ஒரு நல்ல விஷயம்கூட இல்லை!’ என்றார்.

உடனே தலைமை ஆசிரியர் அங்குள்ள நிர்வாக ஊழியர் ஒருவரிடம் கடந்த ஆண்டுகளுக்கான டெடியின் முன்னேற்ற அறிக்கைகளை மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு கொடுக்குமாறுபணித்தார். அறிக்கைகள் வருகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டாய் விரித்துப்படிக்கிறார் மிஸஸ் தாம்ஸன்     .  மூன்றாம் வகுப்பறிக்கை சொன்னது ‘ வகுப்பின் மிகத்திறமையான மாணவன் டெடி’. தான் வாசித்ததை நம்பமுடியாமல் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனார் மிஸஸ் தொம்ஸன்.  நான்காம் ஆண்டறிக்கை சொன்னது. ‘ டெடியின் தாய் இறுதிநிலை கென்சர் நோயால்  பாதிக்கப்பட்டுள்ளார். அதனால் டெடி மீது முன்னர்போல அவரால் கவனம் செலுத்தமுடியவில்லை. அதன் விளைவு அவன் பெறுபேறுகளில் தெரிய ஆரம்பித்திருக்கிறது. ‘

ஐந்தாம் ஆண்டின் அறிக்கை இவ்வாறு சொன்னது, “டெடியின் தாயார் இறந்துவிட்டார்.அவனுக்கு அவசரமாய்  வழிகாட்டல் தேவைப்படுகிறது. இல்லையேல் நாம் அந்தக்குழந்தையை இழந்துவிடுவோம்.!’
கண்களில் கண்ணீருடன் மிஸஸ் தொம்ஸன் தலைமை ஆசிரியரைப்பார்த்து  சொன்னார். ‘என்ன செய்யவேண்டுமென்று எனக்கு தெரியும்.’

அடுத்த திங்கள் காலை மிஸஸ் தாம்ஸன் வகுப்புக்கு சென்று பிள்ளைகளை பார்த்து வழக்கம்போல் ‘Love you all ‘என்றார். இம்முறையும் அவர் பொய் சொல்கிறார் என்று அவருக்குத்தெரியும். ஏனென்றால், தற்போது மற்றக்குழந்தைகளைவிட டெடி மீதிருக்கும் அவரது  அன்பு அளவுகடந்திருந்தது… டெடியுடனான தன் அணுகுமுறையை உடனே மாற்றுவதென்று அவர் தீர்மானித்திருந்தார். அதன் பின்னர் ஒவ்வொரு நல்ல விஷயத்திற்கும் டெடியின் பெயர் உச்சரிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு தவறான உதாரணங்களின்போதும் அவன் பெயர் கவனமாய் தவிர்க்கப்பட்டது…

அவ்வாண்டின் பாடசாலை இறுதிநாள் வந்தது. எல்லா மாணவர்களும் தம் ஆசிரியருக்கென  பரிசுகள் கொண்டுவந்திருந்தார்கள். அதற்குள் ஒரு பொருள்  மட்டும் ஓர் பழைய செய்தித்தாளால் சுற்றப்பட்டிருந்தது. மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு அதை பார்த்ததுமே அது டெடியிடமிருந்துதான் வந்திருக்கவேண்டுமென உள்ளுணர்வு சொல்லியது. முதலில் அதையே பிரித்தார். பிரித்ததும், அதனுள் பாதி உபயோகித்த சென்ட் பாட்டில்  ஒன்றும், சில கற்கள் கழன்று விழுந்த பிரேஸ்லெட் ஒன்றும் இருந்தது. அது டெடியினது என்று புரிந்துகொண்ட முழு வகுப்பறையுமே சிரித்தது. ஒன்றுமே சொல்லாமல் மிஸஸ் தொம்ஸன் அந்த வாசனைத்திரவியத்தை தன்மீது பூசிக்கொண்டார். அந்த பிரேஸ்லெட்டை எடுத்து கையில் அணிந்துகொண்டார்.

மெல்லியதாய் ஒரு கால்வாசி புன்னகையுடன் டெடி  சொன்னான்.” இப்போது உங்களிடம் என் தாயின் வாசம் வருகிறது. இறக்குமுன் அவர் இறுதியாய் பாவித்த சென்ட்  இதுதான். இந்த பிரேஸ்லெட்தான் பெட்டியுள் வைக்குமுன் அவர் உடலில் இருந்து அகற்றப்பட்டது!”

ஓராண்டு கழிந்தது. மிஸஸ் தாம்ஸனின் மேசையில் ஓர் கடிதம் கிடந்தது. ”
‘I have seen few more teachers. But you are the best teacher I have ever seen’. With love Teddy.
ஒவ்வொரு ஆண்டு இறுதியிலும் ஒரு கடிதம் கிடைத்தது. அதே வரிகளுடன்…
‘I have seen few more teachers. But you are the best teacher I have ever seen’. With love Teddy.  ஆண்டுகள் பல வேகமாய் உருண்டன. அவர்களுக்கிடையேயான தொடர்பு எப்படியோ அறுந்துபோனது. மிஸஸ் தாம்ஸன் ஓய்வுபெற்றிருந்தார். பல ஆண்டுகளின் பின்னர் அவருக்கு ஒரு கடிதம் வந்து சேர்ந்தது. கடிதம் டொக்டர் தியோடரிடமிருந்து…

Mrs. Thomson,
‘I have seen many more people in my life. But you are the best teacher I have ever seen’, I am getting married. I cannot dream of getting married without your presence. This is your Teddy.
Dr. Theodore PhD…..

அத்துடன் போய்வர விமான டிக்கட்டுக்களும் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. மிஸஸ் தாம்ஸனுக்கு இருப்பு கொள்ளவில்லை. அவரிடம் அந்த சென்ட் போத்தல் தற்போது இல்லை. பிரேஸ்லெட் பாதுகாப்பாய் இருந்தது. அதை அணிந்துகொண்டு church இற்குப்புறப்பட்டார். அங்கு சென்று பின் இருக்கையொன்றில் அமர முற்பட்டபோது அங்கிருந்த ஊழியர்கள் அவரை எப்படியோ அடையாளம் கண்டுகொண்டு முன் வரிசையில் இருந்த ஆசனம் ஒன்றை நோக்கி அழைத்து சென்றனர். அவருக்கென ஒதுக்கப்பட்டிருந்த ஆசனத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தது ”MOTHER “.

திருமணம் முடிந்தது. தியோடர் தன் புது மனைவியிடம் மிஸஸ் தாம்ஸனை அறிமுகம் செய்துவைத்தார். ”இவர் மட்டும் இல்லையென்றால் நான் இன்று இந்த இடத்தில் நின்றிருக்கவே முடியாது’ தியோடரின் கண்களில் கண்ணீர்.
மிஸஸ் தாம்சன் பெண்ணைப்பார்த்து சொன்னார் ‘ டெடி இல்லையென்றால், ஒரு ஆசியர் தன் மாணவர்களுக்கு முதலில் ஒரு தாயாய் இருக்கவேண்டுமென்பதை நான் அறிந்திருக்கவேமுடியாது!”

.
உங்கள் வகுப்பிலும் ஒரு டெடி இருக்கிறான். உங்கள் உதவிக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறான். உங்களாலும் அந்த மிஸஸ் தாம்ஸனாய் இருக்கமுடியும்!      இனி அடுத்த திங்கட்கிழமை காலை வகுப்பறைக்குள் நுழையும்போது ஒரு ஆசிரியராய் இல்லாமல் தாயாய் நுழைந்துபாருங்கள்! எம்மாலும் ஒரு பிள்ளையின் வாழ்க்கையில் நல்லதோர் திருப்புமுனையாய் இருக்கமுடியும்.

இதயம் தொட்ட ஒரு காணொளியிலிருந்து உங்களுக்காக….

 

Advertisements

கடமையே வெற்றி தரும்

ஒரு குரு நாதருக்கு வயதாகி விட்டதால் அவரால் வேலை செய்ய முடியவில்லை. சீடர்களை அழைத்து எனக்கு பிறகு நம் ஆசிரமத்தைக் கவனிக்க தகுதியானவர் யாரோ அவரை  நியமிக்க உள்ளேன். இன்று முதல் உங்களின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் உன்னிப்பாக கவனிப்பேன்  சிறந்த ஒருவரை தலைவராக அறிவிப்பேன் என்றார்.

தலைவராகும் ஆசையில் எல்லா சீடர்களும் கடுமையாக உழைத்தனர். குரு நாதரின் தேவையறிந்து  நிறைவேற்றினர். ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராக குரு நாதர் சீடர்களை ஒன்று கூட்டினார்.  வயதில் இளைய சீடனைக் காட்டி இவரே நம் மடத்தின் புதிய தலைவர் என அறிவித்தார்.  மற்றவர்கள் அதிர்ந்தனர்.

குரு நாதரே இவனை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள் என்பது புரியவில்லை. குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் விதத்தில் எந்த சாதனையும் இவர் செய்யவில்லையே என்றனர்.  அது தான் அவரது நற்குணமே  நீங்கள் பதவிக்காகத் தான் என்னைக் கவனித்தீர்கள்.  இவரோ எப்போதும் போல் இயல்பாக இருந்தார்.  பதவிக்காக அலையும் பண்பு இவரிடம் இல்லை. என்னிடம் தேவையற்ற நெருக்கத்தை உண்டாக்கிக் கொள்ளவில்லை. அவரது கடமையில் மட்டும் கவனம் செலுத்தியதால் பொறுப்பை ஒப்படைத்தேன்  கடமை என்னும் மூன்றெழுத்தே வெற்றி தரும் என்றார் குரு நாதர்.

உயரிய உரையாடல்

ஓர் ஆங்கிலேயரும் இந்தியரும் உரையாடுகிறார்கள்

இந்தியரைப் பார்த்து ஆங்கிலேயர் கேட்கிறார்…

ஆங்கிலேயர் : உங்கள் நாட்டில் உள்ள பெண்கள் ஏன் ஆண்களிடம் கை குலுக்க மறுக்கிறார்கள்? கை குலுக்குவது ஒன்றும் அப்படியொன்றும் தவறு இல்லையே?

இந்தியர் : உங்கள் நாட்டு மகாராணியிடம் உங்கள் நாட்டைச் சேர்ந்த பாமர மக்கள் கை குலுக்க முடியுமா?

ஆங்கிலேயர் : முடியாது!

இந்தியர் : ஏன் முடியாது?

ஆங்கிலேயர் : அவர்கள் எங்கள் நாட்டின் ராணி ஆயிற்றே!

இந்தியர் : உங்கள் நாட்டைப் பொறுத்தவரை ராஜாவின் மனைவி மட்டும்தான் ராணி. ஆனால் எங்கள் நாட்டின் பெண்கள்
அனைவருமே எங்களுக்கு மகாராணிகள் தான்.

இந்தப் பதிலைக் கேட்டு ஆங்கிலேயர் வாயடைத்துப் போனாராம். ஆங்கிலேயரிடம் உரையாடிய அந்த இந்தியர் வேறு யாருமில்லை…

சுவாமி விவேகானந்தர்தான்!

குருவே துணை…! பெரியவா சரணம்…!

ஆஞ்சநேயரின் பரம பக்தர் ஒருவருக்கு சொக்கட்டான் விளையாட ஆசை! தன்னுடன் சேர்ந்து விளையாட ஆஞ்சநேயரே வரவேண்டும் என விரும்பினார்.  எனவே, மனமுருகி ஆஞ்சநேயரைப் பிரார்த்தித்தார். அவர் முன் தோன்றிய ஆஞ்சநேயரும் பக்தரது விருப்பத்தை பூர்த்தி செய்ய ஒப்புக் கொண்டார்   ஆனாலும் ஒரு நிபந்தனை விதித்தார்.

“நான் விளையாட்டில் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டேன். எனவே, தோற்றால் நீ வருத்தப்படக் கூடாது!” என்றார் அஞ்சனை புத்திரன்.
பக்தரும் சம்மதித்தார் இருவரும் விளையாட ஆரம்பித்தனர்.  பக்தர், ஒவ்வொரு முறையும் “ஜெய் அனுமான்” என்ற படியே காய்களை உருட்டினார். ஆஞ்ச நேயர் ”ஜெய் ராம்” என்றபடி காய்களை உருட்டினார்.

ஒவ்வொரு முறையும் பக்தனே வெற்றி பெற்றான். “சரி அடுத்த முறை ஜெயிக்கலாம்!” என்று ஆஞ்சநேயர் மீண்டும் மீண்டும் விளையாட வெற்றி பக்தனின் பக்கமே!  மனம் வருந்திய ஆஞ்ச நேயர் “ஸ்வாமி, தங்கள் நாமத்தை உச்சரித்தும் எனக்கு தோல்வியா…?” என்று ராமரிடம் பிரார்த்தித்தார்.

அவர் முன் தோன்றிய ராமன், “ஆஞ்சநேயா… நீ, என் பக்தன் ஆதலால், உன்னிடம் என் சக்தி இணைந்துள்ளது. அவனோ உனது பக்தன். ஆதலால், அவனது சக்தியுடன் நம் இருவரது சக்தியும் இணைந்து விடுகிறது. இதுவே அவனது வெற்றிக்கு காரணம்!” என்றார்…

ஜெய் ஸ்ரீராம் ஜெய் ஸ்ரீராம்
ஜெய் ஸ்ரீ ராம் ஜெய் ஸ்ரீராம்
ஜெய் ஸ்ரீ ராம் ஜெய் ஸ்ரீராம்

 

மந்திர பூஜை மகிமை

ஒரு முறை காமாட்சியம்மன் கோவிலுக்கு வந்த காஞ்சிப் பெரியவர் கஜபூஜை  கோபூஜை அம்பாள் தரிசனம் செய்தார். பின் பிரகாரத்தை வலம் வந்து கொண்டிருந்தார் அப்போது அங்கிருந்த இளைஞர் கண்ணன் சாஸ்திரி பெரியவரை வணங்கினார்.

அப்போது பெரியவர் நீ எனக்கு ஒரு உதவி செய்வாயா? என்றார்.  அதற்கு கண்ணன் சாஸ்திரி பெரியவா சொல்லுங்கோ……………..நீங்க சொல்றதை செய்ய சித்தமாக இருக்கேன் என்று பதிலளித்தார்.  அதற்கு பெரியவர் நீ தினசரி அம்பாளுக்குரிய பஞ்சதசி  நவாக்ஷரி மந்திரம் சொல்லி பூஜை செய்  பிரசாதத்தை மடத்திற்கு கொடுத்து அனுப்பு என்றார்   மறு நாள் முதல் கண்ணன் சாஸ்திரியும் மந்திர பிரசாதத்தை பெரியவருக்கு அளித்து வந்தார்.

பெரியவர் சித்தியடைந்த அன்று காலையிலும் கண்ணன் சாஸ்திரி பிரசாதம் கொடுத்தார். அப்போது காமாட்சிக்கு செய்யும் இந்த கைங்கர்யத்தை நீ விட்டுவிடாதே என்றும் காமாட்சி உனக்கு துணை இருப்பா  நீ அளித்த பிரசாதத்தால் தான் எனக்கு தெம்பு கிடைச்சுது என்று சொல்லி ஆசியளித்தார். அன்று பிற்பகலில் பெரியவர் சித்தியானதை அறிந்த கண்ணன் சாஸ்திரி கதறி அழுதார்.  பெரியவாளுக்கு பிரசாதம் கொடுக்க நான் என்ன தவம் செய்தேனோ……………….. என்று அவரது உள்ளம் உருகியது. இன்றும் காஞ்சிபுரம் கோவிலில் கண்ணன் சாஸ்திரி பக்தர்களுக்கு பிரசாதம் அளித்து வருகிறார்.

மற்றொரு அதிசய சம்பவத்தையும் கேளுங்கள்.

சாதுர்மாஸ்ய விரத காலங்களில் காஞ்சி மடத்தில் திருவாரூர் மாவட்டம் திருச்சேறை கிருஷ்ணமூர்த்தி பிள்ளை என்பவரின் நாதஸ்வர கச்சேரி நடப்பது வழக்கம். காஞ்சிப்பெரியவரிடம் அளவற்ற பக்தி கொண்ட இவர் ஒரு சமயம் காஞ்சிபுரம் வர இயலாமல் போனது. ஒரு கையும் காலும் விளங்காமல் போனதே அதற்கு காரணம். விஷயம் அறிந்த பெரியவர் அவரது கனவில் தோன்றி பயப்படாதே நீ குணம் பெற்று முன் போலவே ஆவாய்  ஒரு செம்பில் தண்ணீர் எடுத்து அதில் குங்குமத்தை கலக்கிக் கொள் அதை கிழக்கில் இருந்து மேற்காக தினமும் உடம்பில் தடவு  தினமும் இதைச் செய்து வர விரைவில் குணம் பெறுவாய் என்று அருள்புரிந்தார்.

மகிழ்ந்த பிள்ளையும் அதன்படியே செய்ய அவரது உடல் நலம் பெற்றார். பெரியவருக்கு நன்றி தெரிவிக்க மடத்திற்கு நேரில் வந்தார். மனித வடிவில் தோன்றிய தெய்வமான பெரியவரை வணங்கி ஆனந்தக்  கண்ணீர் வடித்தார். அதன் பின் தன் இசைப்பணியையும் தொடர்ந்தார்.  பெரியவர் அவருக்கு ஒரு காமாட்சியம்மன் படத்தை பிரசாதமாக வழங்கினார்.  பெரியவர் அளித்த அந்த படத்தை பொக்கிஷமாக கருதி அவரது குடும்பத்தினர் பூஜித்து வருகின்றனர்.

பாடகருக்கு பச்சைக்கல் மோதிரம்

சங்கீத கலாநிதி முடிகொண்டான் வெங்கட்ராம ஜயர் காஞ்சிப் பெரியவர் முன்னிலையில் பலமுறை பாடும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர். இவர் சங்கீத கலாநிதி ஆர். வேதவல்லி அம்மாவின் குருநாதர். சங்கீத ஞானத்துடன் ஜோதிடத்திலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்.

ஒரு முறை இவர் தன் ஜாதகத்தை ஆராய்ந்ததில் சனி தசை முடிந்து புதன் தசை வரவிருப்பதை அறிந்தார். புதனுக்குரிய ராசிக்கல்லான பச்சைக்கல் மோதிரம் அணிந்தால் நல்லது என்று தன் சிஷ்யை வேதவல்லியிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

அந்த சமயத்தில் காஞ்சி மடத்தில் பாடுவதற்கான அழைப்பு ஐயருக்கு வந்தது.  அதை விருப்பமுடன் ஏற்று பங்கேற்றார். அவரது இசைத் திறமையைப் பாராட்டிய பெரியவர் நினைவுப் பரிசாக பச்சைக்கல் மோதிரம் ஒன்றை வழங்கி கௌரவித்தார்.  சற்றும் எதிர்பாராத வெங்கட்ராம ஐயர் தன் சிஷ்யை வேதவல்லியிடம் வேதா  நான் என்ன வாங்கணும் என நினைச்சேனோ அதை பெரியவர் இதோ எனக்கு அனுக்ரஹம் பண்ணியிருக்கார் என்று சொல்லி மோதிரத்தைக் காட்டி கண்ணீர் பெருக்கினார்.  பக்தனின் மனம் அறிந்து அருள்வதில் காஞ்சிப் பெரியவருக்கு நிகர் வேறு யாருமில்லை.

மஞ்சள் காமாலை மாயமானது

திருக்கோவிலூரில் ஆசிரமம் கண்டு ஆன்மீகம் தழைக்க்ச் செய்த மஹான் ஞானாந்தகிரி சுவாமிகள். தம்முடைய தபோவனத்தில் குழந்தைகளோடு குழந்தையாய் சிறுவர்களுடன் பழகுவார். சில நேரங்களில் சுவாமிகளுக்காக இனிப்பு வகைகளை பக்தர்கள் கொண்டு வந்து கொடுக்கும்போது குழந்தைகள் அவருக்குத் தெரியாமல் அவற்றை எடுத்துத் தின்பது வழக்கம். ஒரு நாள் சில பக்தர்கள் அதைப் பார்த்துவிட்டு சிறுவர்களைக் கண்டித்தார்கள். அன்று முதல் சில நாட்கள் சிறுவர்கள் யாரும் அந்தப் பக்கம் வரவில்லை.

யாரும் சொல்லாமலேயே சுவாமிகள் அதன் காரணத்தை அறிந்து கொண்டார். பாத்திரங்களில் இருந்த இனிப்புப் பண்டங்களை அதன்பிறகு சுவாமி திறந்து கூட பார்க்கவில்லை. பக்தர்கள் சுவாமிகளைக் கேட்டதற்கு “ எனது நண்பர்களுக்கு இல்லாத தின்பண்டங்கள் எனக்கு மாத்திரம் எதற்கு? “ என்று மறுத்துவிட்டார். அந்த அளவுக்கு குழந்தைகளிடம் அளவற்ற அன்பும் வாஞ்சையும் கொண்டிருந்தவர் தபோவனம் சுவாமிகள்.

ஒரு நாள் கடுமையான மஞ்சள் காமாலையினால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு சிறுவன் தபோவனத்தின் வாயிலில் மயங்கி விழுந்துவிட்டான். சுவாமிக்கு உடனே வெளியே வந்து அவனை அழைத்துக்கொண்டு போய் உள்ளே உட்காரவைத்து “ இந்த பையனுக்கு உடனே சாப்பாடு போடு “  என்று சொன்னார்.  சாப்பாட்டில் எண்ணெயில் பொரித்த அப்பளமும் வந்தது. பையனின் நிலையை அறிந்து பரிமாறுபவர் போடத் தயங்கினார்.  சுவாமிகள் உனக்கு மஞ்சள் காமாலை ஏதும் இல்லை.  எல்லாம் சரியாகி விட்டது. தைரியமாகச் சாப்பிடு  என்று சொன்னார். அந்தப் பையனும் சாப்பிட்டு சென்றான்.

மறு நாளே அந்த பையன் மஞ்சட்காமாலை நோய் நீங்கி விளையாட ஆரம்பித்துவிட்டான். ஆனால் சுவாமிகள் மூன்று நாட்களுக்கு படுத்த படுக்கையாகவே இருந்தார். மற்றவர்களின் கர்ம வினைகளைத் தாமே உவந்து ஏற்றுக்கொள்வதில் சுவாமிகளுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சிதான்.