நவவித பக்தி

சிரவணம்* , *கீர்த்தனம்* .. *ஸ்மரணம்* , *பாத சேவை* *என நவவித பக்தி

1.இறைவனின் பெருமைகளைக் காதால் இடை விடாமல் கேட்பது “சிரவணம்”;சாபத்துக்கு உள்ளான மன்னன் பரீக்ஷித்து தாபங்கள் தீர்ந்தான் பாகவதம் கேட்டு!

2.இறைவனின் பெருமைகளை வாயால் இடை விடாமல் பாடுவது “கீர்த்தனம்”;சடகோகர் பாடிய பாடலால்சுகம் அடைந்தனர் கேட்டவர் எல்லோரும் விஷ்ணு முதல் கொண்டு

3.நாவால் சப்தமாக இறை நாமத்தை மனனம் செய்வதை “ஸ்மரணம்” என்பார்; எத்தனை துன்பங்கள், இடர்கள் வந்தபோதும் பக்த பிரஹலாதன் மறக்கவில்லை ஹரியை.

4.குறையாத பக்தியுடன் இறை பாதங்களுக்கு நிறைய சேவை செய்வதே “பாத சேவை”;பாத சேவை செய்யும் மகத்தானதொரு பாக்கியம் பெற்றவள் லக்ஷ்மி தேவியே.

5.மாசற்ற மனத்துடன் மலர்களைக் கொண்டு ஈசனுக்கு பூஜை செய்வதே “அர்ச்சனை”;பிருது மகாராஜா அர்ச்சனை செய்தவர்களில்பிரசித்தி வாய்ந்து, இறை அருள் பெற்றவர்.

6.எட்டு அங்கங்களும் நன்கு நிலத்தில் படும்படி எண் குணத்தானை வணங்குவது “வந்தனம்” ;கண்ணனை வணங்கித் தனிப் பெருமையைகண் கூடாகப் பெற்றவர் பக்த அக்ரூரர்.

7.தாசானு தாசனாகத் தன்னையே எண்ணி,நேசத்துடன் தொண்டுகள் புரிவது “தாஸ்யம்”;“என் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே” என்பதில்அனுமனை யாரால் மிஞ்சிவிட முடியும்?

8.பகவானை நண்பணாக எண்ணிக்கொண்டுஇறைவனிடம் நட்புக் கொள்ளுவது “சக்யம்”; உண்டு , உறங்கி, பேசிப் பழகிய அர்ஜுனன் கண்ணனிடம் கொண்ட பக்தியே சக்யம்.

9.தன் உடல், பொருள் ஆவி அனைத்தையும்தயங்காமல் அர்ப்பணிப்பது “ஆத்மநிவேதனம்”;அனைத்தையும் அளித்ததால் அழியாப் புகழ்அரசன் மகாபலி செய்த ஆத்ம நிவேதனத்துக்கு!

வாழ்க வையகம்    வாழ்க வையகம்  வாழ்க வளமுடன்

நிருபாதிக உறவு

நம் எல்லோருக்கும் இரண்டு வகையான உறவுகள் உண்டு. ஒன்று ரத்த சம்பந்தமான உறவு.  இந்த உறவுகள்  அந்தந்த பிறவிக்கானது. ஒரு குடம் நீரோடு உறவும் போகும் . எல்லாப் பிறவியிலும் இதே உறவுகள் தொடருவதில்லை. இவை உத்பாதிக உறவுகள் எனப்படும். தற்காலிகமான உறவுகள் . ஆப்படியானால் நிரந்தர உறவு என்று ஒன்று இருக்க வேண்டும் அல்லவா ?  அந்த நிரந்தர உறவு யார் ?

 இக்கேள்விக்கு ஆழ்வார்கள் விடை சொல்கிறார்கள்…

 ஊரிலேன் காணியில்லை; உறவு மற்றொருவர் இல்லை என்றார் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்.

 உத்பாதிக உறவு போகும். நிருபாதிக உறவு போகாது. அவனே நினைத்தாலும் போகாது. ‘ உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க இயலாது’ என்று ஆண்டாள் அவனுக்கும் நமக்குமுண்டான உறவு அவனாலும் போகாது,  நம்மாலும் போகாது என்று ஆணித்தரமாகச் சொல்கிறாள். மேலும் திருமங்கை ஆழ்வார் உருக்கமாக ஒரு பாசுரத்தில் பாடுகிறார்

தாயேதந்தையென்றும் தாரமேகிளைமக்களென்றும்,

நோயேபட்டொழிந்தேன் உன்னைக்காண்பதோராசையினால்,

வேயேய்பூம்பொழில்சூழ் விரையார் திருவேங்கடவா.,

நாயேன்வந்தடைந்தேன் நல்கியாளென்னைக்கொண்டருளே.

என் குற்றங்களை பொறுத்தருள வேண்டி சரண் புகுகிறார்.. பிராட்டியை முன்னிட்டு , புருஷாகாரம் முன்னாகச் சரண் புகுகிறார் .ஆழ்வாரின் ‘ நாயேன்  ‘ என்ற வார்த்தைக்கு பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வேறு ஒரு கோணம் காட்டுகிறார். ‘  நினாஇருக்கும் நிலையைப் பார்த்தால் கல்லேறி படப் போகிறேன்புதரில் தொட தீண்டினவும் பொகட வேண்டி வரும் ,’ என்கிறாறாம் ஆழ்வார்.ராஜபுத்ரர்கள் நாய்களையே மேல் விழுந்து விரும்புவது போல் ராஜாதி ராஜனான நீயும் என்மேல் விழுந்து விரும்ப வேண்டுமென்பது உள்ளுறை.

சிவப்பரம்பொருளுக்கு  உகந்த அஷ்ட புஷ்பங்கள்.   

சிவப்பரம்பொருளுக்கு உகந்த பூஜையில் பயன்படுத்தப்படும் மலர்கள் பற்றிய அறியபதிவு .

சிவப்பரம்பொருளுக்கு  உகந்த அஷ்ட புஷ்பங்கள்.   

1. புண்ணை 2. சென்பகம் 3. பாதிரி 4. வெள்ளெருக்கு

5. நந்தியாவர்தம் 6.அரளி 7. நீலோத்பலம் 8. தாமரை

சிவப்பரம்பொருளுக்கு  உகந்த  நவ மலர்கள்.

1…கருஊமத்தை.2…மந்தாரை.3…கொன்றை 4 …மகிழம்.

5…மகாபாரத பாரிஜாதம்.6…பவளமல்லி 7…கருவிளை (சங்கு புஷ்பம்) வெள்ளை மற்றும் நீலம்.8…மனோரஞ்சிதம்.9…வெட்சி.

புஷ்பங்கள் பற்றி ஆகமங்களும் புஷ்பவிதி என்ற நூலும் விவரமாகச் சொல்லியிருக்கின்றன. இன்னும்  சொல்லப்போனால் இன்ன இன்ன புஷ்பங்களை சுவாமிக்குச் சாத்த  வேண்டிய காலம் பற்றியும் கூட சொல்லியிருப்பதைக் காணலாம். தோஷமில்லாத , அதாவது பூச்சி அரிக்காத, எச்சம் இடப்படாத விடியற்காலத்தில் பறிக்கப்பட்ட புஷ்பங்களால் பூஜை செய்வது விசேஷமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இதைத்தான் “நன் மாமலர்” என்று ஞானசம்பந்தர் பாடுகிறார்.

” திரிவன மும்மதிலும்     எரித்தான் இமையோர்பெருமான் அரியவன் அட்டபுட்பம்     அவைகொண்டடி போற்றிநல்ல கரியவன் நான்முகனும்      அடியும்முடி காண்பரிய பரியவன் பாசுபதன்     பழமண்ணிப் படிக்கரையே” .—சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் அருளிச்செய்ததிருப்பழமண்ணிப்படிக்கரை தேவாரத் திருப்பதிகம்.

இனி, அஷ்ட புஷ்பங்கள் எவை என்று பார்ப்போம். புன்னை,சண்பகம்,பாதிரி, வெள்ளெருக்கு, நந்தியாவர்தம்,அரளி, நீலோத்பலம், தாமரை என்பனவே அஷ்டபுஷ்பங்களாக பூஜைக்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. இவற்றில் பெரும்பாலும் நந்தியாவர்தம்,அரளி ஆகியவை வீடுகளிலேயே வளர்க்கப்படுகின்றன. இவற்றைத் தவிரவும், மல்லிகை,முல்லை, கொன்றை ,பவளமல்லி,மந்தாரை, போன்ற புஷ்பச் செடிகளையும், வில்வ மரத்தையும் வீடுகளில் பூஜைக்காக வளர்ப்பது உண்டு.

1)..புன்னை:

இம்மரம் பெரும்பாலும் கடற்கரைப் பகுதிகளில் காணப்படுவது. மயிலாப்பூரில் புன்னை மரத்தின் நீழலில் கபாலீச்வரர் வீற்றிருப்பதை , “மட்டிட்ட புன்னையங்கானல்” என்று துவங்கியபடி பதிகம் பாடுகிறார் சம்பந்தர். இக்கோயிலில் புன்னை மரம் ஸ்தல விருக்ஷமாக இருக்கிறது. பசுமையான இலைகளையும் வெள்ளை நிறம் கொண்ட பூக்களையும் கொண்டது இம்மரம். இதில் கோடைக்காலத்தில் பூக்கள் அதிகமாக இருக்கும்.திருப்புனவாயில், திருப்புகலூர், திருமயிலாப்பூர், திருவெண்ணெய்நல்லூர், திருவேட்டக்குடி முதலிய சிவத்தலங்களில் புன்னை தலமரமாக விளங்குகிறது. திருவேட்டக்குடியில் சிவபிரானை “நறையுலவும் பொழிற்புன்னை நன்னிழற்கீழமரும் இறை” என தேவாரம் குறிப்பிடுகிறது. இம்மரம் தமிழகத்தின் கடற்கரைகளிலும், ஆற்றங்கரைகளிலும் தானே வளரும் இயல்பினது. இதன் இலை சற்று நீண்டதாகவும், பளப்பளப்பாகவும் இருக்கும்,

2)..சண்பகம்:

வாசனை மிக்க இம்மலர்கள் சித்திரை முதல் புரட்டாசி வரை பூக்கக் கூடியவை. இம்மரத்தின் இலைகளும் பசுமையாக இருப்பவை. செண்பகவல்லி என்று அம்பாளுக்கும் சென்பகாரன்யேச்வரர் என்று சுவாமிக்கும் பெயர்கள் வழங்குவதைப் பார்க்கலாம்.திருத்தென்குடித்திட்டை, திருஇன்னம்பர், திருச்சிவபுரம், திருநாகேசுவரம், திருப்பெண்ணாகடம் (திருத்தூங்கானைமாடம்) முதலிய திருத்தலங்களில் சண்பகம் தல விருட்சமாக உள்ளது.

3)..பாதிரி:

நீண்ட மலர்களைக் கொண்ட பாதிரி மரம் உயரமாக வளரக்கூடியது. இம் மலர்கள் வாசனையானவை. இதனைத் தல விருக்ஷமாகக்கொண்ட ஸ்தலம் திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஆகும்.திருப்பாதிரிப்புலியூர், திருவலிதாயம், திருஅவினாசி, திருவாரூர் முதலிய சிவத் தலங்களில் பாதிரி தலமரமாக விளங்குகின்றது. இவற்றுள் பாதிரிப்புலியூரில் வெண்பாதிரியும், திருவாரூரில் செம்பாதிரியும் தலமரமாக உள்ளது. இணையில்லாத எதிர் அடுக்கில் அமைந்த சிறகமைப்புக் கூட்டிலைகளையுடைய வறட்சியான காடுகளில் வளரும் மரம். வெண்பாதிரி மலர் சிவப்பு வரிகளுடைய மஞ்சள் நிறமும், செம்பாதிரி மலர் மங்கிய செம்மஞ்சள் நிறமும் உடையது.இலை, பூ, வேர் ஆகியவை மருத்துவப் பயன் உடையது.அம்பு, அம்புவாகினி, பாடலம், புன்காலி எனவும் அழைப்பர்.

4)..வெள்ளெருக்கு:

வெள்ளெருக்கும் பாம்பும் சுவாமியின் ஜடையில் விளங்குவதை, “வெள்ளெருக்கு அரவம் விரவும் சடை” என்று அப்பர் தேவாரம் குறிப்பிடுகிறது. முதலில் சிறிய செடியாக விளங்கி , சிறிய மரமாகவும் வெள்ளெருக்கு வளர்ச்சி பெறுகிறது. வெண்மை நிறம் கொண்ட இம்மலர்கள் ஆண்டின் பல மாதங்களில் பூக்கக் கூடியவை. எருக்கத்தம்புலியூர் என்ற சிவ ஸ்தலத்தில் இம்மரம் விருக்ஷமாக விளங்குகிறது.திருஎருக்கத்தம்புலியூர், திருக்கானாட்டுமுள்ளூர் ஆகிய திருக்கோயில்களில் தலமரமாக விளங்குவது வெள்ளெருக்கு ஆகும். எருக்கத்தம்புலியூரில் விழாக் காலங்களில் வெள்ளெருக்கம் பூவால் பூசிக்கப்படுகிறது. திருக்கானாட்டுமுள்ளூரில் வெள்ளெருக்குடன் அத்தியும் தலமரமாக உள்ளது.

5)..நந்தியாவர்தம்:

நந்தியாவட்டை என்று பேச்சு வழக்கில் சொல்லப்படுவது. வருடம் முழுவதும் பூக்கக்கூடியது. வெள்ளை நிறம் கொண்ட இம்மலர்களை மாலையாகவும் அர்ச்சனைக்கும் பயன் படுத்துவர்.திருவெண்ணியூர் திருக்கோயிலில் தலமரமாக விளங்குவது நந்தியாவட்டமாகும். இது கரும்பச்சை இலைகளையும், வெண்ணிற மலர்களையும் உடைய பாலுள்ள செடியினம். இதில் ஒற்றையடுக்கு, பலஅடுக்கு இதழ்களுடைய இனமும் காணப்படுகின்றன. பூசனைக்குரிய சிறந்த மலராதலால் இஃது எல்லாத் திருக்கோயில் நந்தவனங்கள் மற்றும் வீட்டுத் தோட்டங்களிலும் வளர்க்கப்படுகின்றன.

6)..அரளி [:அலரி]

இதுவும் மாலைகளில் பயன்படுத்தப்படுவது. அர்ச்சனைக்கும் பயன்படுத்துவர். அநேகமாக ஆண்டு முழுவதும் பூப்பதால் நந்தவனங்கள் மற்றும் வீடுகளில் இச்செடியை வளர்க்கிறார்கள்.திருக்கரவீரம், திருக்கள்ளில் முதலிய திருக்கோயில்களில் தலமரமாக அலரி உள்ளது. கரவீரம் என்பது அலரியின் மற்றொரு பெயராம். இது நீண்ட கூரிய இலைகளை உடைய சிறுசெடியாகும். இதில் வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள் ஆகிய நிறங்களில் ஒற்றையடுக்கு, பலஅடுக்கு இதழ்களையுடைய இனங்கள் உள்ளன. எல்லாப் பருவங்களிலும் பூக்கும் தன்மை கொண்டது. பாடல் பெற்றத் தலமான திருநெடுங்களம் என்னும் தலத்தில் உள்ள ஒரே அலரிச் செடியில் மூன்றுநிறப் பூக்கள் காணப்படுகின்றன.

7)..நீலோத்பலம்:

நீர்நிலைகளில் வளரக்கூடியது. இதைக் குவளை என்றும் சொல்வர். கண்களுக்கு இதை உதாரணம் காட்டுவார்கள். “குவளைக்கண்ணி ” என்று அம்பாளைத் திருவாசகம் குறிப்பிடுகிறது. திருவாரூரில் அம்பாளுக்கு, நீலோத்பலாம்பிகை என்று பெயர்.

பாலாம் பக்தஜனௌக சித்தநிலயாம்பாலேந்து சூடாம்பராம்

ஸாலோக்யாதி சதுர்விதார்தபலதாம் நீலோத்பலாக்ஷீமஜாம் 

காலாரிப்ரிய நாயிகாம் கலிமலப்ரத்வம்ஸினீம் கௌலினீம்

வந்தேஹம் கமலாம்பிகாம் அனுதினம்வாஞ்சானுகூலாம் ஸிவாம்—  நாராயண தீர்த்தர்—- ஸ்ரீகமலாம்பிகா அஷ்டகம் .

சிறு பெண்ணாக இருப்பவளே, பக்தர்களின் சித்தத்தில் உறைபவளே, சந்திர கலையை சிரஸில் தரித்தவளே, பரப்ப்ரம்ம ஸ்வரூபிணியே, ஸாலோக்யம், ஸாமீப்யம், ஸாரூப்யம், ஸாயுஜ்யம் ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களைக் கொடுப்பவளே, நீலோத்பலம் போன்ற கண்களை உடையவளே, பிறப்பு அற்றவளே, காலனைக் காலால் உதைத்த பரமசிவனுடைய பிரிய மனைவியே, கலியால் ஏற்படும் பாவங்களைப் போக்குகிறவளே, சிவசக்தி ஸம்பந்தரூபமாக உள்ளவளே, விரும்புவோர் எண்ணங்களை ஈடேற்றுபவளே, கமலாம்பிகையே நமஸ்காரம்.

8)..தாமரை:

தாமரையில் மகா லக்ஷ்மி வாசம் செய்வதாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன. இத் தாமரை மலர் குளங்களிலும் நீர் நிலைகளிலும் வளர்வதைக் காணலாம். ஆயிரம் தாமரை மலர்களால் திருவீழிமிழலையில் மகாவிஷ்ணு சிவ பூஜை செய்து சக்கரம் பெற்றதாக அந்த ஊர்ப் புராணம் சொல்கிறது. அதற்காகவே பஞ்சாக்ஷர சஹஸ்ரநாமம் சொல்லி அர்ச்சனை செய்தாராம் விஷ்ணு.

ஊமத்தை ,மந்தாரை, மகிழம்பூ,போன்ற புஷ்பங்களையும் ஈச்வரன் ஏற்றுக்கொள்கிறான். இருந்தாலும் மேலே சொன்ன அஷ்ட புஷ்பங்களே மிகவும் உயர்வாகக் கூறப்படுகின்றன. இந்த “எட்டு நாண்மலர் ” கொண்டு ஈசனது பாதார விந்தங்களுக்கு அர்ச்சித்தால் எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கும் என்று அப்பர் தேவாரம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.ஸ்ரீ பரமேச்வரனது பாதங்களோ இயற்கையிலேயே வாசனை மிக்கவை. அம மலர்ப்பாதங்களுக்கு மலர்களால் அர்ச்சிக்கிறோம். “நறுமலராய் நாறும் மலர்ச் சேவடி ” என்று இதைக் குறிப்பிடுவார் அப்பர் ஸ்வாமிகள். இப்படி இயற்கையிலேயே மணம்மிக்க பாதங்களைச் சுற்றி ரீங்காரம் செய்கின்றனவாம் வண்டுகள். ஆகவே, “வண்டினங்கள் சூழ்ந்த அடி” என்பார் அப்பர் பெருமான்.

முருக நாயனார் திருப்புகலூர் வர்தமாநீச்சரத்தில் புஷ்ப கைங்கர்யம் செய்து வந்தவர்.பக்தியையும் கூடவே பகவானுக்கு மாலையாகச் சாத்தி  மகிழ்ந்தவர்.அந்த ஊர்ப் பதிகத்தில் முருக நாயனாரது இத்தொண்டு திருஞான சம்பந்தரால் போற்றப்படுகிறது.அத்தகைய மலர்ப்பாதங்களை நாமும் அஷ்ட புஷ்பங்களால் அர்ச்சித்து சஞ்சித வினைகள் நீங்கி , பிறப்பு இறப்பு இல்லாத நிலையை அடைவோமாக.

10 வேதங்கள் ………

மனிதவாழ்வு_மேம்பட_ஸ்ரீமந் நாராயணனால்  அருளப்பட்ட 10 வேதங்கள் ………

1 – ஶ்ரீகிருஷ்ண பரமாத்மா அர்ஜூனனுக்குக் கூறியது ஶ்ரீமத்பகவத்கீதை

2 – வசிஷ்டர் இராமருக்குக்  கூறியது யோகவாசிஷ்டம்

3 – கிருஷ்ணர்_ உத்தவருக்குக்  கூறியது.உத்தவகீதை

4 – விதுரர் _திருதராஷ்டிரருக்குக் கூறியது.விதுர_நீதி

5- பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில்பாண்டவர்களிடம் கூறியது பீஷ்மநீதி

6- கருடனிடம், விஷ்ணு கூறிய மறுபிறவி  இரகசியங்கள் கருடபுராணம்

7 – சிறுவன் நசிகேதனிடம் மரணத்தின் இறைவனான யமன் கூறிய மரணத்தின் இரகசியம்.

கடஉபநிஷம்

8 பாம்பு கடிபட்டு இறக்கும் சாபம் பெற்ற அர்ஜுனனின் பேரன்பரிட்சித்து   மன்னனுக்கு, முனிவர் சுகர் கூறியது

பாகவதம்

9- செளதி முனிவர் நைமிசாரண்ய காட்டில் உள்ள முனிவர்களுக்குக்  கூறியது.

மகாபாரதம்

10:- இனிய பாடல்களால் அமைந்த இந்து வேதம்

சாமவேதம்

 வாழ்க வையகம்   வாழ்க வையகம் வாழ்க வளமுடன் 

ஸ்ரீ கிருஷ்ண உணர்வு

ஸ்ரீ கிருஷ்ண உணர்வு என்னும் நெருப்பு எரியத் தொடங்கிய உடனேயே கடந்த கால பாவ விளைவுகள் அனைத்தும் சுட்டெரிக்கப்படுகின்றன..!..

இன்றைய மனிதர்கள் இருபத்துநான்கு மணி நேரத்தில் பன்னிரண்டு மணிநேரம் உறங்குகின்றனர், மீதி பன்னிரண்டு மணி நேரத்தில் பத்து மணி நேரம் பொருள் ஈட்டுவதில் செலவிடுகின்றனர்.

எஞ்சியிருப்பது இரண்டு மணிநேரம் மட்டுமே, அதில் எங்கிருந்து ஆன்மீகத்தைப் புரிந்துகொள்வது? அவர்களுக்கு நேரமே இருப்பதில்லை.

மேலும்,  இந்த யுக மக்களோ, இருப்பிடம், உணவு, மனைவி போன்றவற்றை அடைவதற்குக்கூட மிகவும் சிரமப்படுகின்றனர்.

இறுதியாக, மேற்கூறிய எல்லா வற்றையும்விட, மக்கள் எப்போதுமே வியாதிகளாலும் எண்ணற்ற பிரச்சனைகளாலும் கவலை அடைந்துள்ளனர்.

இதுவே இன்றைய யுக மக்களின் நிலையாகும். எனவேதான், வழக்கமான விதிகளின் மூலமாக முக்தியடைதல் மக்களுக்கு கடினம் என்று எண்ணிய கிருஷ்ணர், அவதரித்து வாழ்வின் மிகவுயர்ந்த பக்குவத்தை, ஆன்மீகப் பேரின்பத்தை எல்லா மக்களுக்கும் விநியோகிக்கின்றார். 

உத்தமம் என்றால் “சிறந்தது” என்று பொருள். உத்தமம் என்பதற்கான பொருளை பத்ம புராண ஸ்லோகம் ஒன்றின் மூலமாக விளக்கலாம்:

 *அப்ராரப்த-பலம் பாபம்  கூடம் பீஜம் பலோன்முகம்* 

 *க்ரமேணைவ ப்ரலீயேத  விஷ்ணு-பக்தி-ரதாத்மனாம்* 

உன்னத அறிவாகிய கிருஷ்ண உணர்வைப் பெறுபவரின் அனைத்து பாவ விளைவுகளும் அதன் விதைகளும் படிப்படியாக அழிந்துபோகின்றன என்பதே இதன் பொருளாகும்.

இதற்கான உதாரணத்தை நாம் பகவத் கீதையில் படித்துள்ளோம்—நெருப்பில் போடப்படுபவை சாம்பலாக்கப்படுவதைப் போலவே, ஸ்ரீ கிருஷ்ண உணர்வு என்னும் நெருப்பு எரியத் தொடங்கிய உடனேயே கடந்த கால பாவ விளைவுகள் அனைத்தும் சுட்டெரிக்கப்படுகின்றன.

வாழ்க வையகம்    வாழ்க வையகம்  வாழ்க வளமுடன்

கோவில்கள் எதற்கு தேவை?

சுதி, லயம் எல்லாம் சேர்ந்தாதான் , பாட்டு. அது மாதிரி,ஆண்டவனை , ஆள்பவனை , ஆளப் போகிறவனை சரியான விகிதத்தில் வைத்து இருக்கும் இடம் தான் ஆலயம். இப்படிப் பட்ட ஒரு ஆலயத்தில் நீங்கள் உள்ளே நுழையும்போதே , உங்கள் உடம்பில் சுணங்கிக் கொண்டு இருக்கும் சக்கரம் சீராக சுழல ஆரம்பிக்கும். உங்களுக்கும் தெளிவு கிடைக்கும் . நீங்களும் சுய, புத்தியுடன் செயல் பட ஆரம்பிப்பீர்கள்.   

இப்படி , மிக சரியான விகிதத்தில் அமைந்து இருக்கும் ஆலயங்கள் இந்தியாவில் , ஏராளம். இந்த ஒரு விஷயத்தை நாம் புரிந்து இருப்பதைவிட, நம் எதிரி நாடுகள் தெளிவாகப் புரிந்து , பொறாமையில் புழுங்கிக் கொண்டு இருக்கின்றன. குறிப்பாக , நம் தென் இந்தியாவில் இப்படிப் பட்ட ஆலயங்கள்  அதிகம். குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் , பாலை என ஐந்து இயற்கை நிலங்களும் இங்கு அதிகம். பாலை நிலமா ? கடற்கரை கூட பாலை தான்.

இப்படிப்பட்ட மகத்தான ஒரு பூமியில் தான் நாம் பிறந்து இருக்கிறோம். இல்லை , போன ஜென்மத்தில் பிறந்து இருப்போம்… இல்லைனா, நீங்கள் இப்போது எப்படி தமிழில் பேச, படிக்க முடியும்? அந்த பரம்பொருளின் மகத்தான ஆசி பெற, ஐதீக முறைப்படி அமைந்த ஆலயங்கள்  இங்கு இருப்பதைப் போல , உலகில் வேறு எங்கும் கிடையாது. இன்றைக்கும், அயல் நாடுகளில் வசிக்கும் அன்பர்கள் நம் தமிழ் நாடு வந்தால்,  அது ஒரு கோவிலுக்குப் போக வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தை உள்ளடக்கியே இருக்கும்.

நம் ஊரில் இருக்கும் நண்பர்களுக்குத்தான் இந்த ஆலயங்களின் மகிமை புரிவதே இல்லை. பக்கத்து வீட்டில் இருக்கும், பிற மதத்தவர்கள் வாரம் தவறாமல் , அவரவர் கடவுளை வணங்கினாலும் , நமக்கு பிரதோஷம், பௌர்ணமி கூட ஒரு பெரிய விஷயம் இல்லை. இந்த மாதிரி விசேஷமான நேரங்களில், விசேஷமான ஆலயங்களில் நாம் இருந்தாலே போதும், நமக்கு நம் கர்ம வினைகளின் தாக்கம் குறைய ஆரம்பிக்கும்.  ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று

பிராணாயாமத்தின் மகத்துவம்

பிராணாயாமத்தின் மகத்துவம்  காஞ்சி மஹா பெரியவா! 

Posted: 25 Mar 2007 11:04 AM Paramacharya (orkut)

 ஒரு காரியத்தை சிரத்தையாக ஒருவன் பண்ணினால் ‘மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு பண்ணுகிறான்’ என்று சொல்லுகிறோம். வாஸ்தவத்தில் இந்த அர்க்ய காரியத்தையே மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு பண்ண வேண்டும்! தினந்தோறும் இதைப்பண்ணி வந்தால் அந்த சத்ருக்கள் நாசமாய்ப் போய் விடுவார்கள். இது பண்ணுவதற்கு முதலில் மூச்சைப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும். அதாவது ச்வாஸத்தை அடக்க வேண்டும். இப்பொழுது நாம் மூக்கை மட்டும் தான் பிடிக்கிறோம்.

சாஸ்திரம் ‘நாஸிகாம் (மூக்கை) ஆயம்ய’ என்று சொல்லவில்லை. ‘ப்ராணான் (மூச்சை) ஆயம்ய’ என்றுதான் சொல்லியிருக்கிறது. அதாவது வெறுமே மூக்கைப் பிடிக்காமல் பிராணனையே கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர வேண்டும். ‘ப்ராணாயாமம்’ என்பது ‘ப்ராண ஆயாமம்’, அதாவது ‘ச்வாஸக் கட்டுப்பாடு’, ‘ஆயம்ய’ என்றால் ‘கட்டுப்படுத்தி’.

எந்தக் காரியம் பண்ணினாலும் மனது ஒருமைப்பட வேண்டும். ஜலத்தைக் கொண்டு அஸ்திரப் பிரயோகம் செய்வதற்கும் மனது ஒருமைப்பட வேண்டும். அதற்காகத் தான் மூச்சைப் பிடிக்க வேண்டும். ‘மூச்சைப் பிடித்தால் மனது எப்படி நிற்கும்?’ என்று கேட்கலாம். மனது நிற்கிற பொழுது மூச்சு நிற்பதைப் பார்க்கிறோமே! 

பெரிய ஆச்சரியம் உண்டாகிறது, பெரிய துன்பம் வருகிறது, பெரிய சந்தோஷம் ஏற்படுகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்பொழுது மனசுலயித்துப் போய் ஏகாந்தமாக நிற்கிறது; ‘ஹா!’ என்று கொஞ்ச நேரம் மூச்சும் நின்றுபோய் விடுகிறது. அப்புறம் வேகமாக ஒடுகிறது. நாமாக அதை நிறுத்தவில்லை; தானாக நிற்கிறது. மனசு ஒன்றிலே நன்றாக ஈடுபட்டவுடன் மூச்சு நின்றுவிடுகிறது. பின்பு பெருமூச்சு விடுகிறோம். எதற்காக? முன்பு விடாத மூச்சையும் சேர்த்து விடுகிறோம். இப்படி மனது ஒருமைப்படுகிற போது மூச்சு நிற்கிறதென்றால் மூச்சை நாமாக நிறுத்தினாலும் மனது ஒருமைப்படும் என்று ஆகிறதல்லவா? இதற்காகத்தான் பிராணாயாமத்தால் மூச்சை இறுக்கி, அப்புறம்அர்க்கயம் தருவது.

நாம் அர்க்கியம் விடும்போது சித்த ஐகாரியத்தோடு (மன ஒருமைப்பாட்டோடு) விடவேண்டும். பிராணாயாமம் பண்ணினால் சித்தைக்காக்கிரியம் உண்டாகும். அதை நிறையப்பண்ணுவது யோகத்திற்கு அவசியம். அப்படி நிறையப் பண்ணுவது கஷ்டமானது; உபதேசத்தின்படி செய்ய வேண்டியது.

நாம் ஸந்தியாவந்தனத்தில் அதிகபட்சமாக ஒரு இடத்தில் பத்துத் தடவை பண்ணுகிறோம். மூன்று பண்ணு என்னும் சில இடத்தில் இருக்கிறது. சிறு வயதில் உபநயனமான காலம் முதற்கொண்டு கிரமமாக நாம் வேளைக்குப் பத்துப் பிராணாயாமம் பண்ணிக்கொண்டு வந்திருந்தாலே, இத்தனை நாளில் யோகீச்வரராக ஆகியிருப்போம். பண்ணுகிறதைச் சரியாகப் பண்ண வேண்டுமல்லவா? அரை நிமிஷம் ச்வாஸத்தை நிற்கப் பண்ண வேண்டும். அதிகமாக வேண்டாம். பிராணன் நின்றால் மனது நிற்கும்.

அந்த நிலையில் அர்க்யம் கொடுத்தால் வாஸ்தவமாகக் கெட்ட அஸுர சக்திகள் ஓடிப்போகும். மனஸ் நின்றால் நாம் விடுகிற ஜலம் அஸ்திரமாகும்.

அர்க்கியமாகிய அஸ்திரப் பிரயோகத்தைப் பண்ண வேண்டும். பின்பு காயத்ரீ பண்ணவேண்டும். பிராணாயாமத்தைக் கூடிய வரையில் பண்ணவேண்டும். மூச்சைக் கொஞ்சம் நிறுத்துகிறது, பின்பு விடுகிறது என்ற அளவில் இருந்தாலே போதும். அதிகம் அடக்கவேண்டாம். ஸங்கல்பம், மார்ஜனம், பிராசனம், அர்க்யப்ரதானம், ஜபம், ஸ்தோத்திரம், அபிவாதனம் இவ்வளவும் பரமேச்வரனுடைய அநுக்கிரஹம் பெறுவதற்காகப் பண்ணகிறேனென்று நினைத்துச் செய்யவேண்டும். முதலில் பண்ணும் ஸங்கல்பம் என்பது அதுதான். ஆரம்ப முதல் கடைசி வரையில் பரமேச்வரார்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். இவ்வளவுக்கும் பிராணாயாமம் முக்கிய அங்கம். திரிகாலங்களிலும் இதை ஸ்வல்பமாவது பண்ணவேண்டும்.

தினந்தோறும் மூன்று வேளையும் ரோகிஷ்டன் (நோயாளி) கூடப் பிராணாயாமம் பண்ணவேண்டும் என்று சாஸ்திரத்தில் இருப்பதால் உபத்திரவம் கொடுக்கிற அளவுக்கு இதில் ச்வாஸக் கட்டுப்பாடு இல்லை என்று புரியும். இப்படிப் பண்ணினாலே ரோகமும் போய் தீர்க்காயுஸ் உண்டாகும்! 

ஜெய ஜெய சங்கர! ஹர ஹர சங்கர!

360 வரிகளைக் கொண்ட மலையாளத்து பகவத் கீதை

ஞானப்பான என்ற நூலை பூந்தானம் என்பவர் எழுதினார். இவர் கேரளத்தின் மலப்புறம் மாவட்டத்தில் உள்ள பெரிந்தல் மண்ணைக்கு உட்பட்ட கீழாற்றூர் என்னும் ஊரில் பிறந்தார். பூந்தானம் என்பது அவரின் குலப் பெயர் ஆகும். இவர் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். நீண்ட காலம் கழித்து பிறந்த குழந்தையை இழக்க நேரிட்டபொழுது குருவாயூரப்பனை வேண்டி எழுதியதே ஞானப்பான என்னும் நூல்.இந்த நூல் எளிய மலையாள நடையில், சமசுகிருதம் கலக்காமல், உயர்ந்த தத்துவக் கருத்துகளை உள்ளடக்கியவாறு எழுதப்பட்டது.

மேல்பத்தூர் நாராயண பட்டதிரி என்னும் புலவர் இந்த நூலில் இலக்கணப் பிழை இருப்பதாகக் குறை கூறியதாகவும், அதனால் இவர் வருந்தி குருவாயூரப்பனை வேண்டியதாகவும், பின்னர், குருவாயூரப்பன் அருளால் இருவரும் நண்பர்களாகினர் எனவும் செவிவழிக் கதைகள் உள்ளன.இது 360 வரிகளைக் கொண்டது. மலையாளத்து பகவத் கீதை என்ற சிறப்புப் பெயரும் இதற்கு உண்டு.

46,660 பேர் கூடி இந்த நூலில் உள்ள பாடல்களைப் பாடியுள்ளனர். இது கின்னஸ் புத்தகத்தில் பதிவாகியிருக்கிறது.

பாடல் 

கண்ணன் வருகின்ற நேரம்

கண்ணன் வருகின்ற நேரம் – கரையோரம்

தென்றல் கண்டுகொழித்தது பாரும் – அந்தக்

கானத்திடை மோனக்குயில் ஓசைக்கு இணையாதென

தரமான குழலிசை கேளும் – போன

ஆவி எல்லாம் கூட மீளும்!

(கண்ணன்)

சல்ல சலனமிட்டு ஓடும், நதி பாடும் – தென்றல்

தங்கித் தங்கிச் சுழன்று ஆடும் – நல்ல

துதிபாடிடும் அடியாரவர் மனமானது இதுபோலென

துள்ளித் துள்ளிக் குதித்தாடும் – புகழ்

சொல்லிச் சொல்லி இசைபாடும்!

(கண்ணன்)

கண்ணன் நகைபோலே முல்லை, இல்லையில்லை – என்று

கண்டதும் வண்டொன்றும் வர்லை

இது கனவோ அல்ல நனவோ எனக் கருதாதிரு மனமே – ஒரு

காலமும் பொய் ஒன்றும் சொல்லேன் – எங்கள்

கண்ணன் அன்றி வேறு இல்லேன்!

(கண்ணன்)

தாழைமடல் நீர்த்து நோக்கும், முல்லை பார்க்கும் – என்ன

செளக்கியமோ என்று கேட்கும் – அட

மொழி பேசிட இதுவோ பொழுதெனவோ – மாதவனின்

முத்து முடி தனில் சேர்வோம் – அங்கே

மெத்த மெத்தப் பேசி நேர்வோம் 

பகவத்கீதை

பகவத்கீதையை இதுவரை மொத்தம் 283 மொழியறிஞர்கள்  பல்வேறு உலக மொழிகளில் மொழி பெயர்த்துள்ளனர் பகவத்கீதையை முதன்முதலில் உருது மொழியில் மொழிப்பெயர்த்தவர் “முகமது மெஹருல்லா”பிறகு மனம் திருந்தி இந்துமதம் தழுவினார்.

பகவத்கீதையை முதன்முதலில் அரபிக் மொழியில் மொழிப்பெயர்த்தவர் பாலஸ்தீனரான “எல் படேக் கமான்டோ”பிறகு மனம் திருந்தி இந்துமதம் தழுவி இஸ்கான் அமைப்பில் இனைந்து ஜெர்மனி நாட்டின் இஸ்கான் அமைப்பின் தலைவரானார்.

பகவத்கீதையை முதன்முதலில் ஆங்கிலத்தில் மொழிப்பெயர்த்தவர் “சார்லஸ் விலிக்னோஸ்”பிறகு மனம் திருந்தி இந்துமதம் தழுவினார்.”Only Hinduism will survive in the world”என்ற உலக புகழ் பெற்ற வாக்கியத்தை சொன்னவர் இவரே.

பகவத்கீதையை முதன்முதலில் ஹீப்ரூ மொழியில் மொழிப்பெயர்த்தவர் இஸ்ரேலியரான “பெஷாசிஷன் லே பனாஹ்”பிறகு மனம் திருந்தி இந்துமதம் தழுவி இந்தியாவுக்கு வந்து தனது வாழ்நாள் இறுதி காலங்களை வாரணாசியிலேயே கழித்தார்.

பகவத்கீதையை ரஷிய மொழியில் மொழிப்பெயர்த்தவர் “நோவிகோவ்”.இவரும் பிறகு இந்துமதம் தழுவி அதிதீவிர ஸ்ரீகிருஷ்ண பக்தரானார்.

பகவத்கீதையை இதுவரை மொத்தம் 283 மொழியறிஞர்கள்  பல்வேறு உலக மொழிகளில் மொழி பெயர்த்துள்ளனர். அவர்கள் அத்தனை பேருமே பிறகு மனம் திருந்தி இந்துமதம் தழுவி உலக அளவில் இந்து ஆன்மீக சேவை செய்தார்கள் என்பதே  இந்து மதத்தின் மகிமை.!

ஆச்சார்யன் எப்போது மகிழ்வடைகின்றார்..?

தோஷமுள்ள ஜீவர்களை பெருமாளின் திருவடியில் சரணாகதி பண்ண வைத்து தாம் அவர்களுக்காக பெருமாளிடத்தில் பிரார்த்திக்கும் போது சந்தோஷமடைகின்றார்களாம் ஒரு ஜீவன் கடைத்தேற வழி செய்தோமேயென்று!பாதுகையும் அதைத்தானேச் செய்கின்றது.!நம்மையும் நம்பெருமாளின் திருவடியையும் பந்தபடுத்தி பிரார்த்திக்கின்றது.  நம்பெருமாளின் ஸ்ரீசடாரி சாதிக்கப்பெற்ற அனைவருமே நம் பரம ஆச்சார்யரான ஸ்வாமி நம்மாழ்வாரின் அனுக்ரஹம் பெற்றவர்கள். 

பொன்னிசூழ் அரங்கமேய பூவை வண்ண! மாய! கேள்

என்னதாவி என்னும் வல்வினையினுட்கொழுந்தெழுந்து

உன்ன பாதமென்ன நின்ற ஓண்சுடர்க் கொழுமலர்

மன்னவந்து புண்டு வாட்டமின்றி எங்கும் நின்றதே   (திரு-17)

எம்பெருமான் பரமபதத்தில் துயில்வது நித்யசூரிகள் அனுபவிப்பதற்கு – திருப்பாற்கடலில் உறைவது அதன் கரையில் வாழும் ஸ்வேத தீப வாஸிகள் அனுபவிப்பதற்கு – ஆனால் பரமபதத்தினை விரஜாநதி சூழ்ந்திருப்பது போல பொன்னி சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் உறைவது பாபக்குவியலான எனக்கு.  வேறு எவரிடமும் காண முடியாத நீர்மையையும், எளிமையையும் உடைய,  தேவரீரிடம் ருசியை உண்டாக்கி என்னை அனுபவிக்கச் செய்வதற்கு!  பாபக்குவியலான என்னுடைய ஆத்மாவிற்கு உன்னைக் குறித்த ஈடுபாடு தோன்றிற்று. 

பாதுகையில் பதிக்கப்பட்டுள்ள ரத்னங்களும், முத்துக்களும் சேர்ந்து பாதுகை தம் செம்பவளவாய் திறந்து, தம் முத்துப்பல் காட்டி சிரிக்கின்றதாம். எதற்கு..?பிழைசெய்த மக்கள்தமை பெருமாள் திருவடியில் சேர்ப்பித்து திருப்தியோடு புன்னகை புரிகின்றதாம்.

பாதுகையில் பதிக்கப்பட்டுள்ள அநேக ஜாதிகற்களும் சேர்ந்து மயில் தோகை போன்றுள்ளதாம்.  இது கிருஷ்ணாவதாரத்தில் அவரின் திருமுடியில் ஏறியமர்ந்ததற்கு மன்னிப்புக் கேட்டு பெருமாள் திருவடியில் அடைக்கலம் புகுந்தது போலுள்ளதாம்!.

நாம் இப்போது இருக்கும் லோகத்திலிருந்து பிரும்மலோகம் வரையில் லீலாவிபூதி என்று பெயர்.  இது பிரகிருதியால் செய்யப்பட்டது. இந்த பிரகிருதிக்கு ஸத்வம், ரஜஸ், தமோ மூன்று குணமுண்டு. நம்பெருமாளின் பாதுகையில் பதிக்கப்பட்டுள்ள சிகப்பு, வெளுப்பு, கறுப்பு ஆகிய ரத்னங்கள் இந்த மூன்று குணங்களின் பிரதிபலிப்பாக,  பிரகிருதியின் பிரதிபலிப்பாக, நம்பெருமாளின் திருவடியில் சேர்ந்திருக்கின்றது.   இந்த மூன்று குணங்களால் அனைத்து ஜீவன்களும் திண்டாடுகின்றது. 

இந்த பிரகிருதியானது ஸம்ஸாரம், மோக்ஷம் இரண்டுக்குமே உதவுகின்றது. ஆனால் பாதுகை, அதாவது நம்மாழ்வார், மோக்ஷத்திற்கு மாத்திரமே உதவுகின்றார்.

பாதுகையில் வைரமும், இந்திர நீலக்கல்லும் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.  இதனைப் பார்க்கும் போது பகலும், இராத்திரியுமாக, தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு மோக்ஷத்தினை கொடுப்பதற்காக, பகல், இரவு இரண்டினையும் விலங்கில் போட்டிருப்பது போலுள்ளதாம்.  நல்ல ஆச்சார்யனை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு புண்ணியம், பாபம் இரண்டும் தொலைந்து நித்யமான பெருமாளுடைய லோகம் கிடைக்கின்றது.