உடம்பு மண்‌ கும்பம்‌

குரு வையாபுரி  தன்‌ சீடர்கள்‌ சிலருடன்‌ பேசியபடி,ஆற்றின்‌ கரையோரம்‌ நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்‌திடீரென குரு வையாபுரி கால்‌ வழுக்கி, நிலை தடுமாறிஆற்றில்‌ விழப்போனார்‌அப்போது அருகிலிருந்த  சீடன் குமரன் ‌, “சட்‌’டென்று குருவின்‌ கையைப்‌ பிடித்து இழுத்து, அவரை ஆற்றில்‌ விழாமல்‌ காப்பாற்றினான்‌.அவன்‌ அவரைக்‌ காப்பாற்றாமல்‌ இருந்திருந்தால்‌,ஆற்றில்‌ விழுந்து  அவர்‌, பெருக்கெடுத்து ஓடும்‌வெள்ளத்தால்‌ அடித்துச்‌ செல்லப்பட்டிருப்பார்‌.குருவும்‌ மற்ற சீடர்களும்‌ காப்பாற்றிய சீடன் குமரனுக்கு,நன்றி தெரிவித்தனர்‌.இதனால்‌ அந்த சீடனுக்குத்‌ தற்பெருமை அதிகமாகிவிட்டது.பார்ப்பவர்களிடமெல்லாம்‌, “ஆற்றில்‌ விழ இருந்த குருவை நான்தான்‌ காப்பாற்றினேன்‌.இல்லாவிட்டால்‌, இந்நேரம்‌ குரு ஆற்றில்‌ அடித்துச்‌ செல்லப்பட்டு இறந்திருப்பார்‌’ என்று கூறத்‌தொடங்கினான்‌.இந்த விஷயம்‌ குருவின்‌ காதுக்கு எட்டியது.ஆனாலும்‌ பொறுமையைக்‌ கடைப்பிடித்தார்‌.

மறு நாள்‌ குரு வையாபுரி அதே சீடர்களை அழைத்துக்‌கொண்டு, அதே ஆற்றின்‌ கரையோரம்‌ நடந்துஅன்று சம்பவம்‌ நடந்த இடம்‌ வந்ததும்‌, முன்புதன்னைக்‌ காப்பாற்றிய சீடன் குமரனிடம்‌,“என்னை ஆற்றில்‌ தள்ளிவிடு !” என்றார்‌.அந்த சீடன்‌ திகைத்தான்‌.”ம்‌! தள்ளு!” என்றார்‌ குரு.”அது‌ வேண்டாம்‌ குருவே!” என்றான்‌ சீடன்‌.”இது குருவின்‌ உத்தரவு. கேட்டு நடப்பது உன்‌கடமை, ‌ என்னை ஆற்றில்‌ தள்ளு !” என்றார்‌.மிரண்டு போன சீடன்‌ அவரை ஆற்றில்‌ தள்ளி விட்டான்‌மற்ற சீடர்கள்‌ என்ன நடக்கப்‌ போகிறதோ? என்றுதிகிலுடன்‌ பார்த்தனர்‌.ஆற்றில்‌ விழுந்த குரு, எந்தவித பதட்டமும்‌ படாமல்‌,அமைதியாக நீந்திச்‌ சென்று மறுகரையைத்‌தொட்டு விட்டுத்‌ திரும்பி வந்தார்‌அதைப்‌ பார்த்தசீடர்கள்‌ அனைவரும்‌ திகைத்தனர்‌.

குரு கரை மேலே ஏறி வந்தார்‌.தள்ளி விட்ட சீடனைப்‌“இப்போதும்‌ நீ தான்‌ என்னைக்‌ காப்பாற்றினாயா?’”என்று கேட்டார்‌. அந்த சீடன்‌ தலை குனிந்தான்‌.”ஆபத்து நேரத்தில்‌ ஒருவரைக்‌ காப்பாற்றுவது,ஒருவருக்கு உதவுவது என்பது மனிதாபிமானமுள்ளசெயல்‌. ஆனால்‌, அதை விளம்பரப்படுத்திபெருமையடித்துக்‌ கொள்வது அந்த மனிதாபிமானகுணத்துக்கே இழுக்கத்‌ தேடத்‌ தரும்‌. அந்த மனிதன்‌ஒருநாளும்‌ சான்றோனாக முடியாது !” என்றார் ‌குரு.தற்பெருமை கொண்ட சீடன்‌, குருவிடம்‌ மன்னிப்புக்‌ கேட்டு, தற்பெருமை எண்ணத்தைக்‌கைவிட்டான்‌… “எனக்குத்‌ தெரியும்‌ ” என்பதற்கும்‌,எனக்குமட்டும்தான்‌ தெரியும்‌” என்பதற்கும்‌ நிறைய வேறுபாடுகள்‌ உள்ளன.எல்லாம்‌ தெரிந்த மனிதனும்‌ இல்லை, எதுவும்‌ தெரியாத மனிதனும்‌ இல்லை” என்ற உலக உண்மையைமறந்த மனிதன்தான்‌ ,இந்த தற்பெருமை வலையில்‌விழுந்து அவமானப்‌ படுகிறான்‌.மனதில்‌ ஏற்படக்கூடிய களங்கங்களில்‌,பிறருடைய வெற்றியைக்‌ கண்டு பொறுத்துக்‌ கொள்ளமுடியாதிருப்பது ஒன்று.

பொறாமை குணமே மிகவும்‌ கொடியது. வீண்‌, கர்வம்‌, பொறாமை, அகம்பாவம்‌ என்பன  கெளரவர்களையே  அழித்தது இவைகள் மனிதனுடைய உண்மையான இயல்பின்‌ வேர்களை வெட்டிவிடும்‌…நாம்‌ மலையாக இருப்பினும்‌ இந்த உடம்பு மண்‌ கும்பம்‌ என உணர்வு கொண்டு ஸ்ரீமந் நாராயணன் பதம் சரண் அடைவோம்  ‌.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s