கெளதலா, ஸ்ரீ ரங்கண்ணா

கெளதலாவில் வசித்து வந்த லஷ்மம்மா என்பவருக்கு 1687ம் வருடம், தெய்வ அம்சம் பொருந்திய மகன் பிறந்தான்.அவனுக்கு ரங்கா எனப் பெயரிட்டனர்.அவன் மற்ற சிறுவர்களைப் போலன்றி,எப்பொழுதும் இறைச் சிந்தனையிலும்,தனிமையிலும் இருந்தான். அவனை ஒத்த சிறுவர்களுடன் விளையாடாமல்,கடவுளை சதா நேரமும் சிந்தித்து, திடீர்என அழுவதும் சிரிப்பதுமாக இருந்தான். அனைவரும் அவனுக்கு பைத்தியம் என்று பட்டம் கட்டினர்.

ஓர் நாள் காலை, ரங்கன் வீட்டில் யாரிடமும் சொல்லாமல் கெளதாலாவிலிருந்து 6 கிமீ தூரமுள்ள தோவி எனும் கிராமத்தை நோக்கிச் சென்றான். அவ்வாறு செல்கையில், ஓர் குழியில் வீழ்ந்து மயங்கினான். பகவான் அவன் முன் தோன்ற, ரங்கன் அவரை நோக்கி நீயா இச்செயலை செய்தது என வினவினார். பகவான் அவனை நோக்கி, உனக்கு ஞானம் அளிக்கவே வந்தேன் எனக் கூற, ரங்கனின் உள்ளத்தில் ஓர் மாற்றம் ஏற்ப்பட்டது. பகவானும், ரங்கனுக்கு திருப்பதி வேங்கடவன் ௹பத்தில் காட்சி அளித்து, அவன் தலையில் தன் கரங்களால் ஆசீர்வதித்து, அவனது நாவில் பீஷாட்சர மந்திரத்தை எழுதி , அங்கிருந்து மறைந்தார். மாலை நேரம் நெருங்கியது. கடவுள் அருளால் ரங்கனுக்கு பசி, தாகம் எதுவும் இல்லை.அவனுக்கு உலக பந்தல்களிலிருந்து விடுபடும் நேரம் வந்துவிட்டது. 

ஒரு முறை, ரங்கன் தனது தாயாருடனும்,பக்தர்களுடனும் திருப்பதிக்கு, 15 நாட்கள்  ஆடிப்பாடி, பஜனை செய்து, நடந்து சென்று திருப்பதியை அடைந்தனர். சற்று நேரத்தில்,பகவான் ரங்கன் முன் தோன்றி ” என்ன நீ இங்கிருக்கிறாய்? உன் நெருங்கிய சொந்தத்தில் ஒருவரது மகன்இறந்து விட்டான்” எனக் கூற, ரங்கன் இறைவனை வேண்ட, அடுத்த நொடியில், கெளதலாவில் அவனுடைய உறவினர் வீட்டில் இருந்தான். அவனைக் கண்ட அனைவரும், அதிர்ச்சியும் ஆச்சர்யமும் ஒரு சேர, உன் தாயார் எங்கே? என வினவ, ரங்கனோ, தன் தாயார் திருப்பதியில் இருப்பதாகக் கூறினார். இதன் பிறகு, அவ்வூர் மக்கள், ரங்கனை,மரியாதையுடன் ரங்கண்ணா என்று அழைத்தனர். மக்கள் தங்களது துயரம் போக்க ரங்கண்ணாவை நாடுவது வழக்கமாயிற்று. அவரும், கடவுள் அருளால் அவர்களது துயரைப் போக்கினார். 

வெகு நாட்கள் கழித்து ஊர் திரும்பிய ரங்கண்ணாவின் தாயாரிடம்,ஊர் மக்கள் நடந்ததைக் கூறினார்கள். அதைக் கேட்டதாயார், ரங்கன்னாவிடம், ” நீ எங்கிருந்தாய்?” எனக் கேட்க, ரங்கண்ணா ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசன் அருளால், நான் இரண்டு இடத்திலும் இருந்தேன் என உரைத்தார்.கெளதலாவிலிருந்து 4 மைல் தூரத்தில் சிருட்டப்பள்ளி எனும் ஊர் இருந்தது. அவ்வூர் மக்கள் மழையின்றி, கடும் பஞ்சத்திற்கு ஆளாயினர். அவர்கள்ரங்கண்ணாவின் அருமை அறிந்து, அவரிடம் தஞ்சமடைந்தனர். அவர்களுடன் ரங்கண்ணா அக்கிராமத்திற்குச் சென்று,இறைவனைப் ப்ராத்தித்தார். திடீரென்று, அனைவரது வீட்டுக் கிணறுகளில் ஊற்றுப் பெருக்கடுத்து நீர் நிரம்பியது. நீர் நிலைகளும் தளும்பியது. அவ்வூர் மக்கள் மகிழ்ச்சியால் ஆனந்தக் கூத்தாடினர்.

ரங்கண்ணாவின் வேண்டுகோளுக்குஇணங்கி, அவ்வூர் மக்கள் அன்ன தானத்திற்காக ஓர் சத்திரம் அமைத்தனர். அருகிலிருந்த ஓர் பாழடைந்த கிணற்றை தூர் வாரி சீரமைத்தனர். கிணற்றின் அடியில் சாளக்கிராமத்தை வைத்துரங்கண்ணா பூஜை செய்ய, கங்கை நீர்,

இனிய சுவையுடன் பீறிட்டெழுந்தது.இந்த சந்தர்ப்பத்தில் ரங்கண்ணாவின்தாயாரும் உடன் இருந்தார். அக்கிணறு, இன்றும் “ரெங்கண்ணன பாவி ” என்று அழைக்கப்படுகியுது.அவரது தாயார், ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசனின் ப்ரம்மோற்ஶவத்தைப் பார்க்க விருப்பம் தெரிவித்தார். ரங்கண்ணா, திருப்பதி வேங்கடவனை வேண்ட, இருந்த இடத்தில் இருந்தே, ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசன் அருளால் விழா நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் தரிசிக்கும் பாக்கியம் பெற்றார்.இறைவனின் அடியார்கள், மக்களின்

துயர் துடைப்பதற்காக, தங்களை தனிமைப் படுத்திக் கொண்டு, ஒர் இடத்தில் தங்காமல், புனித யாத்திரையாக, பல்வேறு புண்ணிய ஸ்தலங்களுக்குச் செல்வர். அவ்வாறே,ரங்கண்ணவும், சில அடியார்கருடன்காசிக்குச் சென்றார். கங்கையில் நீராடி, காசி விஸ்வநாதரை தரிசித்து மகிழ்வுடன் சில நாட்கள் அங்கிருந்தார். ஒரு முறை, அவர் கங்கையில் ழூழ்கி எழுந்த போது, ஓர் சிவலிங்கம் கிடைத்தது. அவரது வம்சாவளியினரால் இன்று வரை அது பூஜிக்கப்பட்டு வருகிறது.

காசியிலிருந்து திரும்புகையில், அவர் பல த்வ்ய தேசங்களைத் தரிசித்து, கர்னூல் வந்தடைந்தார். அப்போது கர்னூல் மிகவும் கொடிய நோயின் தாக்கத்தில் இருந்தது. மக்கள் தண்ணீர் பற்றாக் குறையால்,போதிய விளைச்சல்இன்றி துன்பத்தில் இருந்தனர். 

கிருஷ்ணராய இனத்தினர் அங்கு மிக்கசெல்வாக்குடன் விளங்கினர். அவர்களில் சிலர் மந்திரிகளாகவும் இருந்தனர். ரங்கண்ணாவின் மகிமையைக் கேள்விப்பட்ட அவர்கள், தங்கள் தலைவருடன் ரங்கண்ணாவிற்கு சிறந்த வரவேற்பளித்து ஊர்வலமாக அழைத்துச் சென்றனர். ஊர்வலம் பள்ளிவாசல் வழியாக சென்ற போது, அவ்வூர் நவாப் அதை ஆட்சேபித்தான். கடவுள் அனைவருக்கும் பொதுவானவர், அவர் யாரையும் வெறுப்பதில்லை என்று ரங்கண்ணா கூற, நவாப் மனம் மாறினார். கர்னூலின் துயரம் துடைக்க,மழையை வருவிக்க, அனைவரும் ரங்கண்ணாவை வேண்டினர்.

அவரும், அவர்களிடம் இன்னும் மூன்றுநாட்களில் மழை பெய்து, உங்கள் நாடுசுபிட்சமடையும் என்று உரைத்தார்.நாட்கள் இரண்டு கடந்தது.மழைக்கான எந்த அறிகுறியும் தென்படவில்லை.

மந்திரிகளும், நவாபும், மக்களும் மிக்க கலவரத்தில் இருந்தனர். ரங்கண்ணா,கடவுளை நீங்கள் நம்பவில்லையா எனக் கேட்டவாறு,ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாசன் மேல் நம்பிக்கை வைத்து ப்ராத்தித்தார். பின்

ஓர் இனிப்புத் துண்டை வானத்தை நோக்கி வீசினார். இவ்வாறு அவர் இரண்டு முறை வீசியதும், வானத்தில்கருமேகங்கள் சூழ்ந்தது. சற்று நேரத்தில், இடியுடன் கூடிய மழை, இரவு முழுவதும் விடாமல் பெய்தது. நகரமே வெள்ளக்காடானது. ஏரி, குளங்கள் நிரம்பி வழிந்தது. பல வீடுகள் இடிந்து வீழ்ந்தன. நவாபும், மந்திரிகளும், ரங்கண்ணாவிடம் மழைையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டினர்.அவரும் இறைவனைத் துதிக்க மழைகட்டுக்குள் வந்தது. மக்கள் மகிழ்ந்தனர்.இச்செய்கையால் மனமகிழ்ந்த நவாப்,ரங்கண்ணாவிற்கு பொன்னும், பொருளும் அளித்து கெளரவித்தான்.

நவாப் அளித்த செல்வத்தைக் கொண்டு, கெளதலாவில் ஓர் மண்டபத்தை நிர்மாணித்தார். அப்போது, பூமியைத் தோண்டுகையில் அவருக்கு ஓர் கேசவப்பெருமாள் விக்ரகம் கிடைத்தது. அதை அவர் மிகவும் போற்றி ஆராதித்து வந்தார். ரங்கண்ணாவிடம் பொறாமை கொண்ட புருஷோத்மாச்சார்யா என்பவர், இவரைப்பற்றி அவதூறு பரப்பினார். இருவரும் நேருக்கு நேர் , கேசவப் பெருமாள் ஆலயத்தில் விவாதிக்க ஏற்பாடானது.விவாத நாளன்று, ரங்கண்ணாவை, புருஷோத்மாச்சார்யா நேரில் கண்ட போது, ரங்கண்ணா உடல் முழுவதும்சக்கரங்கள் இருப்பதைக் கண்டு விக்கித்து நின்றார். அவரின் உன்னதநிலை கண்டு ஆரத் தழுவினார்.

அப்போது ரங்கண்ணாவிற்கு வயது 60.அவர் தனது அந்தரங்க சிஷ்யனிடம்தனக்காக ஓர் ப்ருந்தாவனத்தை அமைக்கக் கூறினார். அதைக் கேட்டுகதறியழுத சிஷ்யனிடம், ” மனிதராய்ப்பிறந்த யாவரும் ஒர் நாள் இறப்பது உலக நியதி. அறிவுள்ள மாந்தர் அதை வரவேற்பார்கள். எனவே நீ வருத்தம் கொள்ள வேண்டாம்”, என அவனைசமாதானப் படுத்தினார். AD 1746ம் ஆண்டு அவர் தம் இறைச்சிந்தனையில்,இறைவனடி சேர்ந்தார்.அவருடைய சீடர்கள் , அவரது உடலை,ப்ருந்தாவனத்தில் வைக்க ஏற்பாடு செய்தனர். ஆனால் ஊரில் செல்வாக்குமிக்க நபர்கள், அதை ஆட்சேபித்து, அவரது உடலை எரியூட்டச் செய்தனர்.அன்று இரவே, ரங்கண்ணா அவர்கள் முன் தோன்றி, அவர்கள் தனக்கு எதிராகசெயல்பட்டதை உரைத்து, தான் எரிக்கப்பட்ட சாம்பலில் தனது விரல் நகம், உள்ளாடை மற்றும்   பூ மாலை இருக்கும் என எடுத்துரைத்தார்.கலவரமடைந்த அவர்கள், ரங்கண்ணாவை எரியூட்டிய இடத்திற்குச் சென்று சாம்பலைக் கிளறினார்கள். அங்கே அவர்கள் ஆச்சரியப் படும்படி, ரங்கண்ணாவின் கட்டை விரல், உள்ளாடை மற்றும் துளசி மாலை கருகாமல் இருந்தது. அதை அவர்கள் எடுத்துச் சென்று, முன்னர் சீடர்கள் தயாராக வைத்திருந்த ப்ருந்தாவனத்தில் ஸ்தாபிதம் செய்தனர். அவர் மறைந்து பல வருடங்கள் சென்றாலும், இன்றும்அவர் பக்தர்களுக்கு அருள் பாலித்துவருகிறார்.

கடந்த சில வருடங்களுக்கு முன், ஓர் சிறுவன் விளையாடிக் கொண்டிருந்த தனது பந்து குளத்தில் விழுந்ததை,எடுக்கச் சென்று, குளத்தில் மூழ்கி இறந்து போனான். சில மணி நேரம்கழித்து அவனது உடல் குளத்தில் மிதந்தது. அதனை மீட்ட சிறுவனின்தந்தை வழிப் பாட்டி, சிறுவன் உடலுடன்ரெங்கண்ணாவின் ப்ருந்தாவனத்தின்

முன் சிறுவனுடன் படுத்து விட்டாள்.அனைவரும் ஆச்சரியப் படும்படி, சில மணித் துளிகள் கழித்து, சிறுவன்  உறங்கி எழுபவன் போல் எழுந்து,

 தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பது அறியாமல் வியந்தான். அங்கிருத்த அனைவக்கும்  ரெங்கண்ணாவின் மகிமை விளங்கியது.

 இன்றும் பலர், பல இடங்களிலிருந்து தங்கள் குறை தீர்க்க, கெளதலாவிற்கு வந்து ரெங்கண்ணனை ப்ராத்தித்து தங்கள் குறை நீங்குவதை கண்கூடாக அனுபவிக்கிறார்கள். நாமும் அவரைத்

 துதித்து அவர் அருள் பெறுவோமாக.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s